Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντώνης Καρακούσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντώνης Καρακούσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

Μαρινάκης, Καρακούσης και ένας χρόνος χωρίς ΒΗΜΑ FM

*
Ένωση Τεχνικών
Ελληνικής Ραδιοφωνίας
***
*

Μαύρες Ψυχές


Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από την ημέρα που «σίγησε» ο ραδιοσταθμός «ΒΗΜΑ FM», λόγω της διακοπής της ηλεκτροδότησης των εγκαταστάσεων του ραδιοσταθμού στον Υμηττό. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα χρόνο «μαύρο» στη συγκεκριμένη ραδιοσυχνότητα, εάν δεν εξέπεμπε σε αυτή, ανενόχλητα, ραδιοπειρατής παρά τις καταγγελίες και τις οχλήσεις μας στα αρμόδια όργανα. Προφανώς ο συγκεκριμένος «αντέχει» να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος σε αντίθεση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη.

Ήταν λίγους μήνες νωρίτερα, στις 19 Απριλίου 2017, όταν ο «συνάδελφός» μας Καρακούσης, μιλώντας στον τελευταίο διευθυντή του ραδιοσταθμού, υποστήριζε πως η κυβέρνηση προσπαθούσε να κλείσει όλα τα «μέσα περιεχομένου» του Δ.Ο.Λ. Αλήθεια, τον «ΒΗΜΑ FM» η κυβέρνηση τον έκλεισε ή ο Βαγγέλης Μαρινάκης;

Στην ίδια συνέντευξη ο «συνάδελφος» Καρακούσης διατυμπάνιζε ότι ο Δ.Ο.Λ. «δεν απέχει πολύ από τη βιωσιμότητα» γιατί στηρίζεται «σε αξίες άυλες και μη αποτιμώμενες» και πως με τη διαδικασία, που τότε ήταν στα σπάργανα, θα σωζόταν η πλειονότητα των θέσεων εργασίας των παραπάνω μέσων. Αλήθεια «συνάδελφε», μετά και τις τελευταίες απολύσεις στις εφημερίδες του πρώην Δ.Ο.Λ., που χαρακτηρίστηκαν «αργομισθίες» από έτερο «συνάδελφό» μας, αλλά και με τις βάσιμες φήμες για επερχόμενες, εξακολουθείς να πιστεύεις τα ίδια;

Ξέρουμε όλοι πως σε τέτοιες περιπτώσεις … η σιωπή δεν κάνει λάθη!

Το Διοικητικό Συμβούλιο
---
*

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2018

Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται (μέρος ΙΙ)

*
Ανασυγκρότηση
***
*


Η όσμωση (για να το πούμε κομψά) των εφημερίδων «Παραπολιτικά» και «Βήμα» είναι περισσότερο από εμφανής πλέον! Αφού μέσα σε λιγότερο από δεκαπέντε ημέρες παρατηρήθηκε δεύτερο κρούσμα κοινής προσέγγισης των γεγονότων! Και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο, δεδομένου ότι το κοινής (;) λήψης ρεπορτάζ στο κυριακάτικο φύλλο υπογράφει (όπως και την προηγούμενη φορά) ο διευθυντής του Αντώνης Καρακούσης.

Συγκεκριμένα πριν δεκαπέντε ημέρες αναρωτιόμασταν (εδώ) πώς συνέβη και οι δυο διευθυντές των εφημερίδων «Παραπολιτικά» και «Βήμα» Τζένος και Καρακούσης αντίστοιχα, υπέγραφαν ο καθένας για το φύλλο του ρεπορτάζ που αφορούσε στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή χρησιμοποιώντας τις ίδιες εκφράσεις – λες και είχαν συνεννοηθεί νωρίτερα… Τώρα επαναλαμβάνεται το φαινόμενο σε μικρότερη έκταση, εξακολουθώντας όμως να αποτελεί απορία, πώς γίνεται να συμπίπτουν τόσο πολύ τα ρεπορτάζ των δυο εφημερίδων;

Το Σάββατο τα «Παραπολιτικά» φιλοξενούν ρεπορτάζ του Μένιου Τασιόπουλου (με «χτύπημα» στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας) που αναφερόταν σε άγριο καυγά Καμμένου στο Μαξίμου… Περιγράφοντας τον υπουργό σε έξαλλη κατάσταση να βρίζει, να κλωτσάει τραπέζια και καρέκλες στα όρια του προπηλακισμού. Αιτία όλων αυτών – κατά τον συντάκτη, η δημοσκόπηση την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου της εφημερίδας Documento που εμφάνιζε τους ΑΝΕΛ να λαμβάνουν το απολύτως απαξιωτικό 0,6% !

Αυτά το Σάββατο. Εχθές Κυριακή στο «Βήμα» ο διευθυντής της εφημερίδας Αντώνης Καρακούσης σε ρεπορτάζ του γράφει: «Ο εκνευρισμός περισσεύει, διαδραματίζονται σκηνικά που δεν κολακεύουν ούτε τον πρωθυπουργό ούτε τον υπουργό Άμυνας. Θρυλείται μάλιστα ότι στην τελευταία συνάντηση τους ανέβηκαν οι τόνοι και ορισμένοι επιμένουν ότι οι φωνές του θιγόμενου υπουργού Άμυνας, εξαιτίας της δημοσκοπικής απαξίωσης των ΑΝΕΛ από φιλικά προς την κυβέρνηση Μέσα ενημέρωσης ακούγονταν και εκτός του Μεγάρου Μαξίμου. Και πως χρειάστηκε η παρέμβαση Φλαμπουράρη προκειμένου να πέσουν οι τόνοι και να ηρεμήσουν τα πνεύματα»!

Είναι φανερό ότι η επανάληψη του φαινομένου μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί! Επιπλέον το σίγουρο είναι ότι αν συνεχιστεί οι αναγνώστες να διαβάζουν στο «Βήμα» το ρεπορτάζ που διάβασαν την προηγούμενη ημέρα στα «Παραπολιτικά» ο χαμένος πια έχει ονοματεπώνυμο!

---
---
*

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018

Κοινή γραμμή ή τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται;

*
Ανασυγκρότηση
***
*


Σε κοινή γραμμή «Βήμα» και «Παραπολιτικά» για τις αντιδράσεις που προκάλεσε το πρόσφατο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» εναντίον του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή ή απλώς τα μεγάλα πνεύματα συναντήθηκαν;

Ο λόγος για τον γενικό διευθυντή των «Παραπολιτικών» Παναγιώτη Τζένο που υπέγραψε κομμάτι στο σαββατιάτικο φύλλο της εφημερίδας με τίτλο: «Οι παράδοξοι «Ηρακλείς» του καραμανλισμού» και τον διευθυντή του «Βήματος» Αντώνη Καρακούση που επίσης στο άρθρο του στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας ασχολείται με τη θητεία Καραμανλή χρησιμοποιώντας το ίδιο «εύρημα»!



Συγκεκριμένα ο Αντώνης Καρακούσης γράφει: «Εξεγείρονται διάφοροι υπερασπιστές και υποστηρικτές του, ωσαν να θίγονται τα ιερά και τα όσια της φυλής. Σε σημείο που ευλόγως να διερωτάται ο καθεις για το πάθος και την ορμή των Ηρακλεων του καραμανλικού στέμματος»!

---
---
*

Σάββατο 23 Ιουνίου 2018

Σιγή ασυρμάτου από τον διευθυντή του «Βήματος»...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

… για την καταγγελία ότι η απόλυση του υπευθύνου του site της εφημερίδας έγινε για πολιτικούς λόγους



Η απόλυση του υπευθύνου του site «tovima.gr» ήρθε να προστεθεί σε αρκετές απολύσεις και παραιτήσεις που έχουν γίνει από τη στιγμή που η εταιρεία αποκτήθηκε από τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Μάλιστα κάποιες εξ αυτών αφορούσαν στενούς συνεργάτες του διευθυντή της εφημερίδας Αντώνη Καρακούση. Όπως και τις προηγούμενες φορές όμως, έτσι και τώρα ο τελευταίος δηλώνει αναρμόδιος… Ωστόσο αυτήν τη φορά το θέμα έχει πάρει άλλες διαστάσεις, δεδομένου ότι υπάρχει καταγγελία ότι η απόλυση έγινε για πολιτικούς λόγους. Σε αντίθεση λοιπόν με άλλες απομακρύνσεις ή αποχωρήσεις από την ALTER EGO, εδώ υπήρξε άμεση κινητοποίηση της ΕΣΗΕΑ, με αποτέλεσμα να ζητηθεί τριμερής (δηλαδή συνάντηση και των δυο πλευρών παρουσία της αρμόδιας υπουργού).

Παρά το γεγονός όμως ότι η συγκεκριμένη απόλυση φέρεται να έχει χαρακτηριστικά που ακουμπάνε στη δημοσιογραφική δεοντολογία και την ελευθερία της έκφρασης ο διευθυντής του «Βήματος» δεν έχει τοποθετηθεί ή δεν έχει πάρει κάποια πρωτοβουλία, ώστε να ξεκαθαρίσει τι έχει συμβεί. Δηλαδή, είναι όντως έτσι ή όχι; Συμφωνεί ή διαφωνεί; Και γενικά τι προτίθεται να κάνει;

Άλλωστε διευθυντής της εφημερίδας είναι και το περιστατικό αφορά στον τομέα ευθύνης του. Μια τοποθέτηση ή άλλη πρωτοβουλία, μόνο χρήσιμη θα ήταν, αφού θα λειτουργούσε εκτονωτικά.
---
---
*

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2018

"Το Βήμα" δείχνει τον δρόμο στον Κυριάκο Μητσοτάκη

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Συμφωνία με τα Σκόπια
Η ευθύνη και το χρέος του κ. Μητσοτάκη

του Αντώνη Καρακούση

Στην πρωινή συνεδρίαση της εφετινής ετήσιας γενικής συνέλευσης του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, όπου είθισται να συμμετέχει ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, διακεκριμένοι επιχειρηματίες ρώτησαν τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη τι προτίθεται να κάνει ο ίδιος και το κόμμα του αν έλθει προς έγκριση στη Βουλή συμφωνία με τα Σκόπια.

Σύμφωνα με αναφορές μελών του συνδέσμου, ο κ. Μητσοτάκης φέρεται να δήλωσε σε εκείνη την κλειστή συνεδρίαση ότι «γνωρίζετε την προσωπική μου άποψη επί του θέματος, θεωρώ ότι είναι ένα χρονίζον ζήτημα εξωτερικής πολιτικής που πρέπει να λυθεί, όταν έλθει και αν έλθει συμφωνία θα την αξιολογήσουμε και θα πράξουμε αναλόγως του περιεχομένου της.»

Για να προσθέσει όμως αμέσως μετά ότι «δεν μπορώ ωστόσο να παραγνωρίσω τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού, ούτε το γεγονός ότι η ανακίνηση του θέματος φθείρει σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου».

Ο καιρός παρήλθε, η συμφωνία επήλθε και οι προγνώσεις της είναι συγκεκριμένες.

Η νέα ηγεσία της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας συγκρούστηκε με την προηγούμενη ανιστόρητη εθνικιστική δράκα του Νικόλα Γκρουέφσκι, αποδέχθηκε τη σλαβική καταγωγή των κατοίκων της γείτονος, συμφώνησε με την ελληνική απαίτηση για αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, αλλαγή του συντάγματος και εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού.

Επανήλθε επί της ουσίας στις θέσεις του μετριοπαθούς Κίρο Γκλιγκόροφ, με τον οποίο το 1993 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πατέρας του σημερινού αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, είχε φθάσει πολύ κοντά και πιθανώς το όλο θέμα να είχε κλείσει από τότε αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν είχε κυριαρχηθεί από τις πολιτικές φιλοδοξίες του.

Έκτοτε πέρασαν 26 ολόκληρα χρόνια, το γειτονικό κράτος παραμένει ασθενές και ασταθές. Ουδέποτε απείλησε την Ελλάδα και αν δεν καταφέρει να ενταχθεί σε προστατευτικούς υπερεθνικούς σχηματισμούς θα καταρρεύσει εν μέσω εμφύλιων διαιρέσεων και θα διαμοιραστεί μεταξύ Αλβανίας, Βουλγαρίας και Σερβίας.

Είναι η μόνη περίπτωση που μπορεί να αποτελέσει πραγματική απειλή για την Ελλάδα. Οι βαλκανικοί μεγαλοϊδεατισμοί θα αναγεννηθούν και δεύτερο κύμα προσφύγων, από το βορρά αυτή τη φορά, θα πνίξει την Ελλάδα.

Κακά τα ψέματα, η χώρα μας έχει πολλούς λόγους να μείνει το κράτος αυτό ζωντανό.

Αν μάλιστα οφείλει τη διάσωσή του σε εμάς, πέραν των άλλων ωφελημάτων, με λίγες κινήσεις μπορεί να αποτελέσει προέκταση της ελληνικής οικονομικής ενδοχώρας.

Άλλωστε από το 1992 η εξάρτηση της FYROM από την Ελλάδα είναι μεγάλη. Οι βασικές υποδομές είναι ελληνικές, το εμπόριο κινείται μέσω της Θεσσαλονίκης, βασικός προορισμός για τους κατοίκους της παραμένει η συμπρωτεύουσα και πόθος τους οι ακτές της Κατερίνης και της Χαλκιδικής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι ένας φιλελεύθερος πολιτικός, υπήρξε και παραμένει υπέρμαχος της μεταρρύθμισης και του εκσυγχρονισμού της χώρας, είναι κήρυκας του ορθολογισμού και ουδέποτε συμβιβάστηκε με την εθνικιστική ρητορεία τμημάτων της παράταξής του.

Η σημερινή αρνητική στάση του στο όλο θέμα απέχει πολύ από τις αντιλήψεις, τις πεποιθήσεις και τις οικογενειακές παραδόσεις του.

Αν θέλει να διακριθεί και να διαπρέψει αύριο ως κυβερνήτης της χώρας οφείλει να υπερβεί το στενό κομματικό συμφέρον, να αναλογιστεί την ευκαιρία της λύσης και να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση στο μέτρο που του αναλογεί.
---
---
*

Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 2018

Οι "επιτυχίες" των αποτυχημένων κ.κ. Καρακούση και Λάμψια

*
Ένωση Τεχνικών
Ελληνικής Ραδιοφωνίας
***
*

Προσπάθειες εξαγνισμού


Πολλοί εκ των μεγαλοστελεχών του πάλαι ποτέ ΔΟΛ άρχισαν να μιλούν, σιγά μην κρατούσαν το στόμα τους κλειστό, σχετικά με την τραγωδία που ζουν (έζησαν) οι εργαζόμενοι. Μεγάλη επιτυχία κ. Λάμψια και κ. Καρακούση που ο Όμιλος πέρασε στα χέρια του κ. Μαρινάκη και οι εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να υπογράψουν τις γνωστές στο πανελλήνιο ατομικές συμβάσεις με όρους που παραπέμπουν στον εργασιακό Μεσαίωνα.

Τροποποιείται βέβαια τις καταστάσεις και διατείνεσθε ότι καταφέρατε να σώσετε τις "ιστορικές" εφημερίδες, λες και οι κούφιοι τίτλοι διασώζουν τις ανθρώπινες αξίες όταν αδιαφορούμε για αυτές. Κουβέντα για όσους απολύθηκαν, λέξη για τις απαράδεκτες συμβάσεις εργασίας του Μαρινάκη, τίποτα για το Mega, τον Βήμα FM, τα περιοδικά του ΔΟΛ, το in.gr και τους εργαζόμενους σε αυτά.

Κάποτε περνοδιαβαίνατε από τον Βήμα fm και γεμίζατε προσδοκίες τους εργαζόμενους ακολουθώντας πιστά τον δάσκαλο σας Σταυρό Ψυχάρη και τις φρούδες υποσχέσεις για τα γεμάτα αμπάρια του...

Επειδή το θράσος περισσεύει και δυστυχώς το σιγοντάρει και μέρος ανάξιων συνδικαλιστών, σας λέμε πως όσο και αν προσπαθείτε να βαφτίσετε το κρέας ψάρι η Αλήθεια πάντα θα σας ξεπερνά και θα αποκαλύπτει βήμα προς βήμα το έγκλημα κατά των εργαζομένων στο οποίο συνηγορήσατε χωρίς ενδοιασμούς. Ήδη αποκαλύπτεται ότι η ειδική διαχείριση άφησε τους εργαζομένους απλήρωτους για όλο το διάστημα μετά τον διαγωνισμό, προκειμένου να δώσει όλα τα έσοδα του ομίλου bonus στον κ. Μαρινάκη. Δεν είδαμε όμως τις λαλίστατες πένες σας να στηλιτεύουν αυτή και άλλες παρόμοιες καταστάσεις.

Περιμένουμε λοιπόν τα "βιβλία" σας για τον εξαγνισμό του μπαταχτσή Ψυχάρη και του "σωτήρα" Μαρινάκη για να σας απαντήσουμε δεόντως. Η Ιστορία ευτυχώς γράφεται από ιστορικούς και όχι από τα παχιά λόγια σας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Γ. Λακόπουλος: "Δεν είναι έτσι ακριβώς, Αντώνη Καρακούση..."

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Ο μύθος ότι «ο ΔΟΛ σώθηκε»:
Δεν σώθηκε: κατέρρευσε, έγινε ΔΟΜ
και οι εφημερίδες του στηρίζουν τη ΝΔ


του Γ. Λακόπουλου

Σε μια πρόσφατη ημερίδα της ΕΣΗΕΑ ο διευθυντής του Βήματος Αντώνης Καρακούσης είπε: «Έτυχε να βρεθώ, εγώ και οι συνάδελφοί μου στον ΔΟΛ, στο επίκεντρο αυτής της μεγάλης κρίσης του Τύπου. Όταν φανερώθηκε, στα τέλη του 2014 με αρχές του 2015 ο εκδότης δεν είχε τις δυνάμεις και δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος της διάσωσης του οργανισμού».

Σε μετάφραση: η κρίση στον ΔΟΛ προέκυψε το 2014 -15 και η αδυναμία ανάκαμψης οφείλεται στον Ψυχάρη. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Για να βρούμε την απάντηση πρέπει να πάμε πολύ πίσω: αν δούμε τι ήταν αυτό που ανέδειξε τις εφημερίδες του ΔΟΛ θα βρούμε και τι τις οδήγησε στην πτώση του.

Μετά τον Λέοντα Καραπαναγιώτη που κράτησε τα «Νέα» ψηλά, ως τη μεγάλη αντιδεξιά εφημερίδα ολόκληρης της Δημοκρατικής Παράταξης – ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Συνασπισμός, Κέντρο – ο Σταύρος Ψυχάρης έκανε το «Βήμα» την πρώτη μεγάλη εφημερίδα που συνδύαζε την ποιότητα στην ενημέρωση με τις μεγάλες κυκλοφορίες – προτού αρχίσουν να τις επιδιώκουν οι εφημερίδες με τις «προσφορές».

Στηρίχθηκε κυρίως σε μια νέα ομάδα ρεπόρτερς και αντικατέστησε σταδιακά μεγάλα ονόματα της εποχής με παραγωγικούς «αγνώστους». Έτσι ως τα μέσα της δεκαετίας του 1980 δημιούργησε το νέο «Βήμα» με ευρεία αναγνώριση και ισχύ.

Ο Αντώνης, ήδη αναγνωρισμένος δημοσιογράφος τότε, δεν ήταν εκεί και δεν πήρε μέρος σ’ αυτό το εγχείρημα. Ήλθε αργότερα ως αρθρογράφος. Δεν συνδιαμόρφωσε κάποιους ιδιαίτερους κώδικες που θεμελιώθηκαν εκείνη την περίοδο - και ίσως δεν τους ασπάσθηκε ποτέ. Γι’ αυτό ίσως είναι δύσκολο να δεχθεί ότι η πτώση του ΔΟΛ ήταν πρώτα δημοσιογραφική και μετά οικονομική.

Το «Συγκρότημα» έπεσε από μέσα. Για την ακρίβεια η πτώση επήλθε όταν παραβιάσθηκε αυτοί οι κώδικες.

Ο πρώτος του πρώτος που τους παραβίασε ήταν ο Ψυχάρης που τους δημιούργησε. Όταν π.χ. έβαζε στο «ψυγείο» συντάκτη που ανέφερε διαρκώς το όνομα ενός δικηγόρου. Ή όταν δημοσίευε οτιδήποτε ήταν είδηση και πραγματικό ρεπορτάζ και τίποτε από ότι ήταν «στημένο». Η αλλαγή άρχισε όταν στο Συγκρότημα άνοιξε ο δρόμος για δυο κατηγορίες συμπεριφορών στο εσωτερικό του.

Στη μια βρέθηκαν όσοι άρχισαν να βγάζουν λεφτά πέρα από το μισθό τους - φανερά ή «μαύρα». Από το Χρηματιστήριο, από συμμετοχή σε εταιρίες, από «συμβουλές» σε επιχειρηματίες, από την «στήριξη» συμφερόντων που εμφανιζόταν ως «ρεπορτάζ». Η απόκτηση αυτού του «αγροίκου πλούτου» - όπως έλεγε ο Διαμαντής Πεπελάσης, που ήξερε καλά τι συμβαίνει στον ΔΟΛ – αποτυπώθηκε δημοσίως με συγκεκριμένους συμβολισμούς, που όλοι γνωρίζουν.

Στην άλλη βρέθηκαν όσοι αντί για δημοσιογραφία, έκαναν πολιτική, με τη έννοια της μεταφοράς της «γραμμής» κομμάτων και πολιτικών παραγόντων. Στη συνέχεια έφτασαν να κάνουν υποδείξεις προς τους αναγνώστες. Και αυτοί είναι γνωστοί και δακτυλοδεικτούμενοι.

Ο Ψυχάρης ευνόησε αυτά τα παιχνίδια κι ευνοήθηκε και ο ίδιος. Έβγαλε λεφτά από τη δημοσιογραφία κι έγινε πλούσιος. Αλλά για να το πετύχει τη σκότωσε.

Αυτές οι δυο κατηγορίες συμπεριφορών -που δεν είχαν στεγανά μεταξύ τους- παραβαίνοντας στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφίας π ου αλλοίωσαν την ποιότητα της ενημέρωσης που προσέφεραν οι εφημερίδες του ΔΟΛ, παραβίασαν και την κορωνίδα των κανόνων του ΔΟΛ: τον αντιδεξιό προσανατολισμό του. Ειδικά την εδραία πεποίθηση των εκδοτών του για τον Μητσοτάκη, όπως προκύπτει άλλωστε και από τις αφηγήσεις του ιδίου στον Αλέξη Παπαχελά, και αποτυπώνονται στο τελευταίο βιβλίο του «Ο Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια» - εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Καθώς η κοινή γνώμη δεν τρώει κουτόχορτο, αυτά άρχισαν να μειώνουν την ακτινοβολία των εφημερίδων του ΔΟΛ - αρχίζοντας από το «Βήμα». Ο Ψυχάρης – για λόγους που δεν είναι το παρόντος – άρχισε αλληλουχία λαθών που συμπλήρωσαν την ανοχή του στην παραδημοσιογραφία, την ιδιοτελή δημοσιογραφία. Ένα ήταν ότι απένειμε αξιώματα και ρόλους ακόμη και σε «μαρμαράδες» -που έλεγε ο πολύπειρος Νίκος Νικολάου- με κριτήρια που δεν ανταποκρίνονταν στην παράδοση του ΔΟΛ και τις προγενέστερες δικές του απόψεις.

Επιβράβευσε παρασιτικές συμπεριφορές και ανέχθηκε την προσοδοφόρα δραστηριότητα δημοσιογράφων με εταιρίες και άλλες απασχολήσεις. Κάποιοι το εισέπρατταν ως προτροπή: κάνε ό,τι κάνω.

Το σημαντικότερο ήταν ότι ξεκίνησε ο ίδιος την στροφή προς τη Δεξιά υποστηρίζοντας τον Αντώνη Σαμαρά για διάφορους λόγους. Στη συνέχεια επέτρεψε να γίνει ο ΔΟΛ ημιεπίσημος μηχανισμός στήριξης της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αφού όπως ξέρει και η γάτα Ιμαλαΐων ο Τσίπρας απέρριψε τη σχετική προσφορά..

Οι αναγνώστες τιμούσαν τις εφημερίδες του γιατί αυτές που τιμούσαν τους αγώνες και τη διαδρομή της παράταξης, τιμούσαν τους ανθρώπους της και τις ιδέες της. Δεν συκοφαντούσαν τις κινητοποιήσεις, την ιδεολογία και τις αγωνίες της. Δεν δέχονταν στις στήλες τους εξυπνάκηδες και λιβελλογράφους που χλεύαζαν το λαϊκό φρόνημα.
Ποιος θα τολμούσε να πάει στον Καραπαναγιώτη κείμενα σαν αυτά που γράφτηκαν αργότερα στα «Νέα»- και συνεχίζονται; Ποιος θα έδινε στον Ψυχάρη «ρεπορτάζ» αντιγραφή από τα «non papers» ή με τις… προσωπικές απόψεις του;

Το πρόβλημα υγείας του Ψυχάρη, τον έβγαλε από την καθημερινή δράση και έτσι επιταχύνθηκε η κατηφόρα του ΔΟΛ. Λειτουργούσε μέσω τρίτων και αυτοί τον παραμύθιαζαν. Οι σελίδες των εφημερίδων του αρχίσαν να χρησιμοποιούνται για προσωπική ιδιοτέλειά και για πολιτικά παιχνίδια.

Έτσι δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για το τέλος του ΔΟΛ. Ο Ψυχάρης δανειζόταν -χωρίς έλεγχο, με το ιμπέριουμ του μαγαζιού- για να πληρώνει αδρά και όσους είχαν πλέον τις δικές τους ατζέντες ή τις δικές τους «δουλειές». Έχει τις ευθύνες του και στη διαχείριση: ο ίδιος, η οικογένειά του και κάποιοι εκλεκτοί του. Αλλά δεν έγραφε αυτός τις εφημερίδες. Ούτε καν ήξερε τι γράφουν τα τελευταία χρόνια. «Δεν τους ελέγχω» εξομολογούνταν σε φίλους του στην «Αθηναϊκή Λέσχη».

Έχασε πλήρως το έδαφος κάτω από τα πόδια του, όταν κάποιοι μέσα στην επιχείρησή του έκαναν επιλογή επιχειρηματιών που θα μπορούσαν να σώσουν τον ΔΟΛ με αντάλλαγμα την πολιτική γραμμή τους. Όταν οι υπάλληλοι του που όφειλαν να λογοδοτούν στον ίδιο, όσο ήταν εκεί,  έστηναν πίσω από τη πλάτη του καριέρες και τον αντιμετώπισαν σαν παρείσακτο.

Αυτό το πλήρωσε βέβαια ο ίδιος. Όταν κάλεσε τον κουμπάρο και φίλο του Βασίλη Μουλόπουλο που ήξερε τον ΔΟΛ, να αναλάβει τα ηνία, υπήρξε αντίδραση από τον… Μητσοτάκη που αξίωσε στη Βουλή να μην αλλάξει γραμμή. Σαν να ήταν η δική του επιχείρηση. Αντιμετώπισε και εσωτερική αντίδραση, επειδή θεωρήθηκε ότι ο Μουλόπουλος θα άνοιγε το δρόμο στον επιχειρηματία Σαββίδη και συνεπώς θα υπήρχε στροφή υπέρ του Τσίπρα, τον οποίο ως τότε «καννιβάλιζαν» διάφοροι σε έγκυρες -υποτίθεται- εφημερίδες. Σα να μην ήταν δικαίωμα του Ψυχάρη να κάνει ό,τι ήθελε με τις εφημερίδες του.

Με όλο το σεβασμό στην επαγγελματική διαδρομή του, ο Καρακούσης κάνει λάθος όταν λέει: «Ο εκδότης επιχείρησε να διαπραγματευτεί με τους νέους κυβερνήτες και άρχισε να συζητά όρους και προϋποθέσεις που, αν μη τι άλλο, προσέβαλαν τον καθένα από εμάς». Ο εκδότης μπορούσε να συζητάει με όποιον ήθελε και το χρέος των επιτελών του ήταν να τον στηρίζουν όχι να αντιστέκονται.

Εκτός αν επικαλείται την αδυναμία του εκδότη ως άλλοθι για τις δραστηριότητες που ανέλαβε σαν να ήταν ο ίδιος ιδιοκτήτης, για να καταλήξει: «Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι οι εφημερίδες του ΔΟΛ διασώθηκαν και κοντά τρεις εκατοντάδες θέσεις εργασίας».

Δεν σώθηκε όμως ο Ψυχάρης, όπως θα συνέβαινε κατά πάσα πιθανότητα, αν έμπαινε στον ΔΟΛ επιχειρηματίας, πριν την κατάρρευση. Αν ασκούσε το δικαίωμά του να έχουν οι εφημερίδες του οποία γραμμή θέλει ίδιος. Και αν δεν τον άφηναν να οδηγηθεί στον εξευτελισμό να μην πληρώσει τους μισθούς των ανθρώπων που δουλεύαν γι’ αυτόν, έστω εκποιώντας περιουσιακά στοιχεία του. Αυτή ήταν η πραγματική αδυναμία του. Άλλους έσωσε, εαυτόν ου δύναται σώσαι.

Ο ΔΟΛ, ως αυτό που ήταν, δεν σώθηκε. Καταργήθηκε και τη θέση του πήρε ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Μαρινάκη, που εκμεταλλεύεται σήμερα τους τίτλους των εφημερίδων - κατά τη κρίση του, όπως είναι απόλυτο δικαίωμά του.

Είναι θετικό ότι σώθηκαν πράγματι θέσεις εργασίας. Αλλά σε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον στο οποίο οι δημοσιογράφοι υπογράφουν συμβάσεις ως «μισθωτοί» και είναι τυλιγμένοι σε μια κόλλα χαρτί - λόγω ανάγκης… Παλιότεροι διευθυντές θα είχαν παραιτηθεί γι’ αυτό.

Υπάρχει στη θέση του ΔΟΛ εκδοτική επιχείρηση που απασχολεί κόσμο - και αυτό είναι μεγάλο όφελος για τον κλάδο. Αλλά κάτι σίγουρα δεν σώθηκε: η πολιτική γραμμή του ΔΟΛ. Δεν είναι πλέον ο πυλώνας της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης που βρισκόταν σε σε διαρκή δημοσιογραφική αντιπαλότητα με την συντηρητική παράταξη.

Αντίθετα οι δυο εφημερίδες σήμερα υποστηρίζουν φλογερά τη ΝΔ του Μητσοτάκη και καθυβρίζουν τον βασικό φορέα της Δημοκρατικής παράταξης. Το «Βήμα» μάλιστα δεν χρειάσθηκε να αλλάξει καν διεύθυνση -, όπως θα συνέβαινε παλαιοτέρα.

ΥΓ.: Ο Αντώνης Καρακούσης είπε και κάτι ακόμη: «Ακούω με κατανόηση τα αιτήματα για επιδότηση και κρατική ενίσχυση των εφημερίδων και γενικά των μέσων. Ωστόσο κρίνω ότι μόνο επικουρικά μπορεί να δει κανείς τέτοιες δυνατότητες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο επιδοτούμενος Τύπος είναι εξαρτημένος Τύπος. Και ένας εξαρτημένος Τύπος δεν μπορεί να έχει τύχη στην εποχή μας»

Σωστά; Ναι, αλλά επιδοτούμενος είναι και ο Τύπος με την ανεξέλεγκτη ευχέρεια δανεισμού από τις τράπεζες. Ο Τύπος που στηρίζεται από δραστηριότητές κρατικών προμηθειών, ή που μετέχει σε συναλλαγές κάτω από το τραπέζι. Όπως είναι και ο Τύπος που έχει εξαρτημένους δημοσιογράφους, των οποίων ο μισθός είναι υποπολλαπλάσιο του εισοδήματός τους. Μερική εξάρτηση δε υπάρχει. Ή είναι εξαρτημένη μια εφημερίδα ή δεν είναι. Και η μόνη εφημερίδα τα τελευταία χρόνια που δε είχε καμία απολύτως εξάρτηση, ήταν αυτή που επιχείρησαν να δημιουργήσουν η Γιάννα και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.

---
---
*

Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2018

Αντ. Καρακούσης - από τον Ψυχάρη στον Μαρινάκη

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Για την κρίση στον Τύπο


Μια εκ βαθέων εξομολόγηση*

του Αντώνη Καρακούση – tovima.gr

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στις εφημερίδες, από το 1978 συγκεκριμένα, εδώ και σαράντα χρόνια δηλαδή, ο Τύπος έζησε σε περιβάλλον διαρκών προκλήσεων και αλλεπάλληλων αλλαγών.

Δεν υπάρχει περίοδος σε αυτά τα σαράντα χρόνια, χωρίς μετατοπίσεις, χωρίς εμπλουτισμό, χωρίς ενσωμάτωση νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων, χωρίς εντέλει μεταβολή των συνθηκών.

Όταν πρωτοπέρασα την πόρτα των εφημερίδων μύριζα αντιμόνιο, μελάνι και βρεγμένο χαρτί.

Τα γραφεία, ήταν μικρά κι ανήλιαγα, οι απασχολούμενοι μετρημένοι, τα εταιρικά σχήματα λιτά, τα εργαλεία περιορισμένα, όλα γίνονταν στο χέρι, μόνο οι εξωτερικές ειδήσεις έρχονταν σε κάτι σεντόνια του τέλεξ. Η ζωή στις εφημερίδες ήταν πνιγμένη στους καπνούς και στα τσιγάρα, οι περισσότεροι ήσαν υποαμειβόμενοι, το επάγγελμα κλειστό και για να ζει κανείς αξιοπρεπώς έπρεπε να δουλεύει σε τρεις – τέσσερις δουλειές.

Οι σελίδες επίσης ήταν λίγες, το κασέ πυκνό για να χωράει όσα γίνεται περισσότερα ειδησάρια, οι ρεκλάμες περιορισμένες, οι εφημερίδες αν και πανάσχημες πρόκοβαν κυρίως από τις πωλήσεις τους.

Διέπρεπαν βεβαίως σε αυτό το περιβάλλον ξεχωριστές προσωπικότητες, διακεκριμένοι ευρυμαθείς δημοσιογράφοι, πνευματικοί άνθρωποι, πρόσωπα της πολιτικής με την ευρεία του όρου έννοια, αλλά και εκδότες μερακλήδες, όπως και σκιντζήδες, της ελαφράδας, της εντυπωσιοθηρίας, της σκανδαλολογίας και του κιτρινισμού.

Ο κόσμος ωστόσο ακόμη αγόραζε, η εφημερίδα ήταν μέσα στις καθημερινές συνήθειες των περισσότερων πολιτών.

Εκείνο το μοντέλο υπέφερε, ακολουθούσε τη φτώχεια και την ανέχεια της χώρας.

Στα τέλη του 70 άρχισε να αχνοφαίνεται η τεχνολογική εισβολή και η μεταβολή των συνθηκών. Εν μια νυχτί, κανά δυο χρόνια μετά την πολιτική αλλαγή του 81, το αντιμόνιο αποσύρθηκε, οι τυπογράφοι συνταξιοδοτήθηκαν πρόωρα και οι λινοτυπικές μηχανές αντικαταστάθηκαν από τη φωτοσύνθεση.

Οι εφημερίδες μίκρυναν μεν, αλλά έγιναν καθαρότερες, δεν μαύριζαν πια τα χέρια και επιπλέον ήταν έγχρωμες, οι ρεκλάμες ολοσέλιδες και περισσότερες, η ενσωμάτωση της νέας τεχνολογίας αύξησε τις πωλήσεις, τα μαγαζιά ανάσαναν, το επάγγελμα άρχισε να ανοίγει και οι δημοσιογράφοι είχαν περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης και βελτίωσης του εισοδήματος.

Ωστόσο χρηματοδοτικά εργαλεία δεν υπήρχαν, η εξάρτηση από χορηγούς και πάτρωνες, πολιτικούς και οικονομικούς, παρέμεινε ισχυρή και ως εκ τούτου τα πάθη ήταν ενεργά, οι εντάσεις διαρκείς και οι εφημερίδες ήταν μέρος της έντασης, κομμάτι του διχασμού και μιας ατέρμονης χωρίς τέλος πολιτικής διαμάχης, που έρχονταν από τον εμφύλιο και δεν έλεγε να τελειώσει.

Εν τω μεταξύ η χώρα έδειχνε να βγαίνει από του προστατευτισμού τα τείχη, είχαμε μπει στην ΕΟΚ, δεχόμασταν περισσότερες επιρροές από την Ευρώπη, οι δουλειές γενικώς άνοιγαν και η χώρα φαινόταν να ειρηνεύει,να βρίσκει βηματισμό καινούργιο.

Εκείνη η πρώτη φάση της τεχνολογικής αλλαγής και της εκδοτικής άνοιξης κράτησε κοντά μια δεκαετία. Η ελεύθερη ραδιοφωνία το 1986 έδωσε το πρώτο ισχυρό σήμα ανταγωνισμού στις εφημερίδες, αλλά μάλλον δεν ελήφθη σοβαρά υπόψιν.

Ακολούθησε τρία χρόνια μετά το άνοιγμα της ιδιωτικής Τηλεόρασης. Οι ημερήσιες εφημερίδες ένιωσαν τότε την πίεση.

Η Τηλεόραση ήταν ευθέως ανταγωνιστική των εφημερίδων, το μονοπώλιο της είδησης χάθηκε, τα γεγονότα έτρεχαν μαζί με τις εικόνες στα σαλόνια των σπιτιών μπροστά στα μάτια των έκπληκτων τηλεθεατών. Πόλεμοι, συγκρούσεις, διαδηλώσεις, επιστημονικά επιτεύγματα,μα και κουτσομπολιά έφθαναν δωρεάν στα σπίτια σχεδόν του συνόλου των πολιτών.

Οι εκδότες, που τότε έγιναν και καναλάρχες, γοητεύθηκαν, για να μην πούμε τυφλώθηκαν, από τα τηλεοπτικά πλούτη, την ισχύ και την επιρροή που μετέφερε σε εκείνους το γυαλί και αφοσιώθηκαν στην νέα τους αγάπη.

Οι εφημερίδες πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, δεν αποτελούσαν πια γι’ αυτούς προιόν πρώτης γραμμής.

Ωστόσο από τότε έγινε φανερό ότι οι εφημερίδες κινδύνευαν, ότι έπρεπε να αλλάξουν, να εμβαθύνουν, να γίνουν συστηματικότερες και αναλυτικότερες, να διεισδύσουν στις λεπτομέρειες, να ξεφύγουν από την ξερή ειδησεογραφία, να δημιουργήσουν ξεχωριστό προιόν ενημέρωσης, ικανό να ανταγωνιστεί τη γρήγορη και εντυπωσιακή πληροφόρηση της Τηλεόρασης.

Λίγες εφημερίδες μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της τηλεοπτικής εποχής. Αποδοτικότερη ήταν η προσπάθεια των κυριακάτικών εφημερίδων, οι οποίες όντως εμπλουτίστηκαν τότε, απέκτησαν δική τους ταυτότητα και στάθηκαν με σχετική επάρκεια στην τηλεοπτική εισβολή.

Οι ημερήσιες εφημερίδες από την άλλη πλευρά έμειναν εκτεθειμένες παρά τις πολλές απόπειρες προσαρμογής στις νέες συνθήκες δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την πορεία των πραγμάτων. Η φθορά ήταν φανερή από τότε και η φθίνουσα πορεία τους προδιαγεγραμμένη.

Εν τω μεταξύ η χώρα συντονιζόταν με το στόχο της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωαης, η προοπτική ένταξης της ελληνικής οικονομίας σε ένα σταθερό νομισματικό περιβάλλον άλλαζε τα καταναλωτικά ήθη, δημιουργούσε υπερπροσδοκίες προόδου και ευημερίας και επιπλέον καθιστούσε ευχερή την πρόσβαση των πάντων στις αγορές, έδινε δηλαδή ευκαιρίες μεγέθυνσης μοναδικές για τα δεδομένα της μικρής έως τότε ελληνικής αγοράς.

Η άνθηση της τηλεοπτικής εποχής συνέπεσε με εκείνο το κύμα υψηλών προσδοκιών. Τα πολλαπλάσια έσοδα της Τηλεόρασης επηρέασαν τότε τη βιομηχανία της ενημέρωσης και του θεάματος βεβαίως, προσανατολίζοντας τους εκδότες σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

Λίγα χρόνια αργότερα, το Μάρτιο του 1998, όταν εντάχθηκε η δραχμή στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών και κλείδωσε η ισοτιμία της δραχμής και κατέστη βεβαία η έλευση του ευρώ, το χρήμα φθήνυνε και ο καθείς απέκτησε πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Οι δυνατότητες άντλησης χρηματοδοτικών πόρων κορυφώθηκε με τη χρηματιστηριακή έκρηξη του 1999. Όλες οι συνδεδεμένες μεταξύ τους τηλεοπτικές και εκδοτικές επιχειρήσεις διεκδίκησαν χρήματα απευθείας από την αγορά και επειδή τότε τα ήθη ήταν χαλαρά «σήκωσαν» αμύθητα ποσά, χωρίς ωστόσο να έχουν υποτυπωδώς φροντίσει για την ορθολογική διάθεσή τους. Το εκδοτικό περιβάλλον τρελάθηκε τότε στην κυριολεξία.

Πλάνα – αεροπλάνα κατατίθονταν και γίνονταν αποδεκτά από τις εποπτικές αρχές του Χρηματιστηρίου Αθηνών εν ριπή οφθαλμού. Τα περισσότερα επενδυτικά σχέδια ήταν ανεδαφικά, δεν παρέπεμπαν σε ορθολογικές τοποθετήσεις, εξυπηρετούσαν απλώς το κύμα της χρηματιστηριακής μεγέθυνσης και τίποτε άλλο.

Τα κεφάλαια ελήφθησαν μεν αλλά ξοδεύτηκαν σε ζημιογόνες κατά βάση δραστηριότητες, που μόνο δαπάνες δημιουργούσαν και τις πολυτελείς οργανώσεις των εκδοτικών επιχειρήσεων υπηρετούσαν, παρά οτιδήποτε άλλο.

Όταν έσκασε η φούσκα του Χρηματιστηρίου φάνηκε το κακό, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Τα μαγαζιά της ενημέρωσης είχαν μεγαλώσει χωρίς μέτρο, είχαν ενσωματώσει κατά βάση ζημιογόνες δραστηριότητες και ήταν θέμα χρόνου πότε όλο το οικοδόμημα θα κατέρρεε ως άλλος χάρτινος πύργος.

Κράτησε η περίοδος της ευφορίας των καρπών της γης μέχρι και το 2005. Την επομένη των Ολυμπιακών Αγώνων ήδη όλα έμοιαζαν διαφορετικά. Η μόνη που διασώθηκε ήταν η Καθημερινή, επειδή ο Αριστείδης Αλαφούζος είχε την προνοητικότητα να διεκδικήσει και να επιβάλει την αλλαγή του επενδυτικού σχεδίου, μεταφέροντας τμήμα των πόρων που απορρόφησε από το Χρηματιστήριο Αθηνών σε ναυτιλιακές δραστηριότητες, προικοδοτώντας έτσι την επιχείρηση με σταθερά και αδιατάρακτα έσοδα. Όλες οι άλλες έχασαν στην κυριολεξία και τα αυγά και τα καλάθια.

Οι πολυτελείς οργανώσεις που οικοδομήθηκαν την προηγούμενη περίοδο ήταν φανερό από το 2005 ότι δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν χωρίς γενναία και οργανωμένα προγράμματα εξυγίανσης. Ωστόσο η μετάπτωση σε πιο λογικά σχήματα απαιτούσε εμπνευσμένες ηγεσίες, οργανωμένες προσπάθειες και αποτελεσματικές διοικήσεις.

Οι τότε εκδότες δεν είχαν ούτε εκπαίδευση,ούτε κουλτούρα εξυγίανσης. Δεν αντιλαμβάνονταν το βάρος των φαραωνικών δημιουργημάτων που είχαν χτίσει στον καιρό της ευημερίας, ούτε μπορούσαν να φανταστούν ότι θα έλθει ένα πρωί που δεν θα μπορούν να κάνουν βήμα.

Οι περισσότεροι εκδότες – αλλά όχι μόνο αυτοί, μα και πολλοί συνάδελφοί μας – διατηρούσαν την ψευδαίσθηση ότι αδιατάρακτη θα είναι η πορεία των επιχειρήσεων του Τύπου. Πίστευαν ανοήτως επίσης ότι η πολιτική θα είναι αρρωγός,θα έλθει να καλύψει τα όποια ελλείμματα.

Ταυτόχρονα οι νέες τεχνολογίες, το Ιντερνέτ και τα σόσιαλ μίντια, είχαν αρχίσει να τοποθετούνται απέναντι στις παραδοσιακές εκδοτικές δυνάμεις. Παρ’ ότι ορισμένες απ’ αυτές υπήρξαν πρωτοπόρες στην ανάπτυξη των νέων μέσων παρέμειναν εγκλωβισμένες στο παλαιό μοντέλο, δεν μπόρεσαν να οργανώσουν την μετάπτωση, δεν είχαν την ευελιξία, βαρύνονταν από τα άλλα που ήταν δεσμευτικά κι ασήκωτα.

Ωστόσο τα σήματα και τα μηνύματα υπήρχαν αλλά άπαντες έκλειναν τα μάτια και τα αφτιά τους. Όταν το 2008 ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση και φανερώθηκε το κενό σχεδόν άπαντες ακινητοποιήθηκαν. Οι εκδότες διακρίθηκαν από αντίστοιχα ελλείμματα κατανόησης με εκείνα των πολιτικών. Στις πολλές προειδοποιήσεις αντέτειναν ότι σε έξη μήνες η κρίση θα περάσει κι άλλα τέτοια αστήριχτα και αβάσιμα. Επέμειναν μάλιστα οι περισσότεροι στην ίδια λογική, δεν μπορούσαν να διακρίνουν τη μακρά και συνδεδεμένη αλυσίδα φθοράς.

Βρέθηκε τότε ο Τύπος και συνολικά τα μέσα ενημέρωσης σε περιδίνηση τριών βασικών παραγόντων της μεγάλης κρίσης. Συνέπεσαν η οικονομική κρίση, η τεχνολογική αλλαγή και η γενικευμένη πολιτική αμφισβήτηση, ως αποτέλεσμα αδυναμίας της κοινωνίας να αντιληφθεί τους λόγους και το βάρος της χρεοκοπίας.

Οι εφημερίδες και τα μέσα ενημέρωσης από το 2009 και εντεύθεν είδαν ταυτόχρονα τις πωλήσεις να κάμπτονται δυναμικά, τα διαφημιστικά έσοδα να βυθίζονται στα Τάρταρα, τις πολλές και ταχύτατα αναπτυσσόμενες ιστοσελίδες να κλέβουν το περιεχόμενό τους και να διεκδικούν δι’ αυτού μερίδιο από την χειμαζόμενη διαφημιστική αγορά. Και μαζί είδαν το σύνολο σχεδόν του πολλαπλασιαζόμενου αντιμνημονιακού κύματος να μεταφέρει όλο το βάρος της ευθύνης για την κρίση τον Τύπο, στα μέσα ενημέρωσης και στους δημοσιογράφους, ωσάν να ήταν αυτοί οι υπεύθυνοι για όλα τα κακά του κόσμου τούτου.

Συνδυαζόμενα όλα τα παραπάνω επέτειναν την κρίση, ακινητοποίησαν όπως είπαμε τους ήδη παραδομένους εκδότες με αποτέλεσμα να μείνουν οι επιχειρήσεις της ενημέρωσης μόνες στο έλεος του Θεού, χωρίς δυνάμεις, χωρίς πόρους, με τις ανερχόμενες πολιτικές δυνάμεις εχθρικές και διεκδικητικές μαζί, να επιζητούν μεγάλες συμβολικές νίκες και επιπλέον τα παλαιά μέσα είτε δικά τους, είτε νεκρά.

Ο υπουργός που άνοιξε τις εργασίες της διημερίδας της ΕΣΗΕΑ για την κρίση στον Τύπο πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί στη διεκδίκηση.

Είναι εξουσιαστής πλέον, θέλει τα μέσα δικά του, ελεγχόμενα, να τον υπηρετούν και να τον λιβανίζουν.


Έτυχε να βρεθώ, εγώ και οι συνάδελφοί μου στον ΔΟΛ, στο επίκεντρο αυτής της μεγάλης κρίσης του Τύπου.

Όταν φανερώθηκε, στα τέλη του 2014 με αρχές του 2015 ότι ο εκδότης δεν είχε τις δυνάμεις και δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος της διάσωσης του οργανισμού και αποκαλύφθηκε στα μάτια μας η ανεδαφική και προβληματική διεκδίκηση της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και μετέπειτα κυβέρνησης, η οποία δεν στηριζόταν ούτε οικονομικά, ούτε επιχειρηματικά, κρίναμε ότι δεν υπάρχει σωτηρία χωρίς τη δική μας θυσία και πρωτοβουλία.

Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν ο εκδότης επιχείρησε να διαπραγματευτεί με τους νέους κυβερνήτες και άρχισε να συζητά όρους και προϋποθέσεις που αν μη τι άλλο προσέβαλαν τον καθένα από εμάς.

Όσοι είχαμε υποτυπώδη επαφή με το οικονομικό πρόβλημα του οργανισμού γνωρίζαμε ότι καμία κυβέρνηση και κανένας πρωθυπουργός δεν μπορούν να σώσουν τον οργανισμό. Και όταν αυτό αποκαλύφθηκε σε όλο το μέγεθός του το καλοκαίρι του 2016 αρχίσαμε τις αναζητήσεις. Και αυτό γιατί πιστεύαμε βαθεία στην αξία και στην ιστορία του οργανισμού, εκτιμούσαμε σωστά όπως απεδείχθη στη συνέχεια, ότι υπάρχει βάθος ικανό να προκαλέσει το ενδιαφέρον επενδυτών, που μπορούσαν να διακρίνουν την αξία των ιστορικών εφημερίδων.

Διαπιστώσαμε τότε ότι η διάσωση του οργανισμού μπορούσε να έλθει μόνο μέσα από μια ολοκληρωμένη διαδικασία εξυγίανσης.

Έτσι στα τέλη του 2016 απευθυνθήκαμε σε διεθνή εταιρία συμβούλων, καταρτίσαμε αξιόπιστο μπίζνες πλάν και ταυτόχρονα συνδεθήκαμε με διακεκριμένα νομικά γραφεία, πήγαμε στις δανείστριες Τράπεζες, προκειμένου να δούμε τις νομικές δυνατότητες, αλλά και τις πιθανές επιχειρηματικές λύσεις.

Ενημερώσαμε τους συναδέλφους μας, εξηγήσαμε ότι η διάσωση δεν θα χωράει τους πάντες, έγινε εξαρχής σαφές ότι η παλαιά δομή δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί, ιδιαιτέρως τα διοικητικά και εμπορικά τμήματα θα φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της αναδιάρθρωσης.

Ταυτόχρονα γνωστοποιήσαμε το πρόβλημα, το αναγνωστικό κοινό έμαθε από εμάς για το πρόβλημα αυτό καθεαυτό, όπως και για την διεκδίκηση της κυβέρνησης και την αδυναμία των Τραπεζών, λόγων των κυβερνητικών πιέσεων, να στηρίξουν μια προπτωχευτική διαδικασία.

Πήγαμε στα δικαστήρια, παλέψαμε για τη διάσωση με όρους πραγματικούς, χωρίς φόβους και προκαταλήψεις, με μόνο οδηγό την πεποίθησή μας ότι η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και αγώνες άγονους, παρά μόνο με σχέδιο, στρατηγική, συνέπεια, πίστη κι αντοχές.

Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι οι εφημερίδες του ΔΟΛ διασώθηκαν και κοντά τρεις εκατοντάδες θέσεις εργασίας. Δυστυχώς δεν διασώθηκαν όλες.

Αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, οι εφημερίδες και συνολικά τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να προσαρμοσθούν. Τα εταιρικά σχήματα θα πρέπει να είναι λιτά, καλά οργανωμένα, με απορροφημένες τις νέες τεχνολογίες και σε απόλυτη επαφή με τα νέα εργαλεία.

Επίσης εκδότες και δημοσιογράφοι οφείλουν να περιφρουρήσουν την ανεξαρτησία τους, να υπηρετήσουν τον πλουραλισμό, να σηκώσουν σημαία εγκυρότητας και πνευματικότητας, να επανασυνδεθούν με την κοινωνία, χωρίς ωστόσο να γίνουν παρακολούθημα των όποιων οπισθοδρομικών τάσεων που κατά καιρούς εμφανίζονται.

Πιστεύω βαθιά ότι ο Τύπος θα έχει ευκαιρία αναγέννησης και οι δημοσιογράφοι πεδία προόδου και προκοπής.

Οι απαιτήσεις για έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση θα πολλαπλασιαστούν, η ανάγκη για πραγματική ενημέρωση θα αναδειχθεί, η εποχή μας είναι πολύ σύνθετη και το αγαθό της πληροφόρησης κρίσιμο και χρήσιμο. Θα το επιζητούν ολοένα και περισσότεροι.

Και ένα τελευταίο σχόλιο: Ακούω με κατανόηση τα αιτήματα για επιδότηση και κρατική ενίσχυση των εφημερίδων και γενικά των μέσων. Ωστόσο κρίνω ότι μόνο επικουρικά μπορεί να δει κανείς τέτοιες δυνατότητες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο επιδοτούμενος Τύπος είναι εξαρτημένος Τύπος. Και ένας εξαρτημένος Τύπος δεν μπορεί να έχει τύχη στην εποχή μας.
* Το παραπάνω κείμενο διαβάστηκε από τον υπογράφοντα στη σχετική διημερίδα που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ.
---
*

Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΟΜ - Πρετεντέρης Vs Καρακούση...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
"Χιονάτη"
Ανοίκεια επίθεση
στον διευθυντή του ΒΗΜΑΤΟΣ

Αν όντως το άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη τη Δευτέρα στην τελευταία σελίδα των «ΝΕΩΝ» με τίτλο «Χιονάτη» στο οποίο γινόταν λόγος για «Παράξενες αγιογραφίες του Πρωθυπουργού σε αντιπολιτευόμενες εφημερίδες» απαντούσε – όπως εικάζεται, στο ρεπορτάζ του Αντώνη Καρακούση που δημοσιεύθηκε στο «ΒΗΜΑ» της προηγούμενης ημέρας που μιλούσε για τις επιδιώξεις και τους φόβους του Αλέξη Τσίπρα, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στο εσωτερικό του νέου ΔΟΛ που αργά ή γρήγορα θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης, αν δεν το λύσει ο διευθυντής του κυριακάτικου φύλλου όπως οφείλει να κάνει!

Δεν είναι μόνο ότι πρώτη φορά ένας δημοσιογράφος απαντά στον διευθυντή του… Είναι το ύφος τής απάντησης και φυσικά η επιλογή των λέξεων για να χρωματίσει ο αρθρογράφος την απαξία, την περιφρόνηση και τη χλεύη! Διότι μετά από κάποια στιγμή δεν κρίνει το περιεχόμενο του ρεπορτάζ, αλλά τον δημοσιογράφο που το υπογράφει και εν προκειμένω τον διευθυντή του. Και άρα η «συζήτηση» αποκτά προσωπικό χαρακτήρα και μάλιστα με έντονα τα στοιχεία της εμπάθειας και της εμμονής!

Επιπλέον είναι ο τίτλος του άρθρου, «Χιονάτη»… αλλά και οι κατηγορίες ότι το ρεπορτάζ είναι παραμύθια!

Πρωτόγνωρα και πρωτάκουστα πράγματα που το λιγότερο δείχνουν ότι έχει χαθεί το μέτρο! Καθώς και η δημοσιογραφική ουσία, αφού η επίθεση πια δεν ειναι δημοσιογραφικού χαρακτήρα, αλλά πολιτικού (σε αυστηρά προσωπικό τόνο)!
---
---
*

Δευτέρα 28 Αυγούστου 2017

Πατρίκιοι και πληβείοι στο νέο ΔΟM

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η αθέτηση των δεσμεύσεων,
το bullying και ο αρχισυντάκτης
που έγινε ρεπόρτερ του «ελεύθερου»


Μόνο «προνομιούχοι» εντός ή εκτός εισαγωγικών δεν ήταν οι πρώην εργαζόμενοι του ΔΟΛ – περίπου 18 με 20 δημοσιογράφοι, που αποχώρησαν το Πάσχα από ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ πριν πέντε μήνες δηλαδή, για να εργαστούν τότε στην «Ελευθερία του Τύπου» που άνοιξε ο Βαγγέλης Μαρινάκης… Και σήμερα επέστρεψαν στις εφημερίδες του ιστορικού οργανισμού, που εν τω μεταξύ εξαγόρασε ο εφοπλιστής.

Με εξαίρεση τη δέσμευση (μετά την εξαγορά του ΔΟΛ) ότι θα επιστρέψουν στις θέσεις που είχαν πριν εγκαταλείψουν τον οργανισμό για τη νέα εφημερίδα… όλα τα υπόλοιπα πήγαν περίπατο! Το σημαντικότερο όμως όλων, ακόμη και από την έλλειψη ενημέρωσης, τη μείωση των αποδοχών τους, αλλά και τις δυσμενέστερες συνθήκες που καλούνται να εργαστούν… είναι ότι επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι τους για την αντιμετώπιση που θα τους επιφύλασσαν οι παλιοί συνάδελφοι τους!

Μπορεί λοιπόν η λέξη bullying να είναι υπερβολική… ωστόσο μεμονωμένες ήταν οι περιπτώσεις όσων χάρηκαν με την επιστροφή των παλιών συναδέλφων τους.

Ανεξάρτητα όμως και από την υποδοχή ή τις συμπεριφορές…

Για να επιστρέψουμε στην αρχική διαπίστωση ότι μόνο κατ’ ευφημισμό είναι προνομιούχοι όσοι αποχώρησαν από τον ΔΟΛ για την «Ελευθερία του Τύπου» και επέστρεψαν μετά την εξαγορά του οργανισμού από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού… αρκεί κανείς να εστιάσει στην περίπτωση του πολιτικού συντάκτη Άρη Ραβανού για να αντιληφθεί τη μεταχείριση που επιφύλασσε η διοίκηση της νέας εταιρίας κάτω από την οποία βρίσκεται πλέον ο ΔΟΛ.

Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος πριν αποχωρήσει από ΤΟ ΒΗΜΑ για τη νέα εφημερίδα του Πειραιά κάλυπτε το ρεπορτάζ της ΝΔ… Οταν λοιπόν συμφώνησε να συνεργαστεί με την «Ελευθερία του Τύπου» ανέλαβε αρχισυντάκτης του πολιτικού ρεπορτάζ… Και τώρα που επέστρεψε (στον νέο ΔΟΛ), όχι μόνο δεν διατήρησε τη θέση του αρχισυντάκτη, αλλά ούτε καν αυτή του ρεπόρτερ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Στην ουσία ο δημοσιογράφος με την επιστροφή του υποβαθμίστηκε, αφού εργάζεται πλέον και για τα δυο φύλλα (ΝΕΑ και ΒΗΜΑ) στο «ελεύθερο» πολιτικό ρεπορτάζ!

Η περίπτωση όμως του Άρη Ραβανού δεν είναι η μόνη… αντίστοιχη υποβάθμιση έχουν υποστεί κι άλλοι δημοσιογράφοι ή στελέχη της νέας εφημερίδας που επέστρεψαν στον ΔΟΛ!

Είναι προφανές ότι η διοίκηση των δυο ιστορικών εφημερίδων του οργανισμού που συνεχίζουν να έχουν την ευθύνη της έκδοσης τους, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν καμία πρόσβαση στο περιβάλλον Μαρινάκη κατάφεραν να διατηρήσουν τη θέση τους και επιπλέον να επιβάλλουν τις απόψεις και τους ανθρώπους τους!

Με άλλα λόγια έχουν καταφέρει μια σημαντική νίκη, εκτός του ότι κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανές τις εφημερίδες. Ενδεχομένως λοιπόν το τελευταίο να ήταν και ο λόγος της επιβράβευσης τους… μιας και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν άθλος αυτό που έκαναν… αλλά και το νέο σύστημα (βλ. Μαρινάκη) δεν είχε εναλλακτική πρόταση!
---
---
*

Τρίτη 8 Αυγούστου 2017

Κάντε λίγο ακόμη υπομονή, λένε τα στελέχη στον ΔΟΛ

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Εμφανίστηκαν Καρακούσης - Λάμψιας



σε γενική συνέλευση, αλλά χωρίς συγκεκριμένες απαντήσεις


Για πρώτη φορά μετά από τη δημοπρασία που έγινε στα τέλη Μαΐου εμφανίστηκαν επίσημα και όχι μέσω προσωπικών συζητήσεων ή διαρροών οι δύο διευθυντές του ΔΟΛ, που συνομιλούν με τη νέα ιδιοκτησία ενώπιον των εργαζομένων.

Όμως παρά το γεγονός ότι πέρασαν περίπου δύο μήνες συνομιλιών με τη νέα ιδιοκτησία και παρά το γεγονός ότι απομένουν ελάχιστες ώρες πριν υπάρξει το τέλος του ΔΟΛ, όπως τον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, οι Καρακούσης και Λάμψιας έκαναν αόριστες αναφορές και δεν έδωσαν καμία συγκεκριμένη απάντηση στους αγωνιούντες εργαζομένους. Ανέφεραν ότι θα γίνουν σίγουρα περικοπές προσωπικού, αλλά όχι στο ποσοστό που ακούγεται και γράφεται χωρίς όμως να μιλήσουν με αριθμούς. Είπαν επίσης ότι θα παραμείνουν σίγουρα όσοι παράγουν έργο (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) χωρίς να πουν κάτι πιο συγκεκριμένο για το νέο οργανόγραμμα. Είπαν επίσης ότι ο νέος ιδιοκτήτης έχει διάθεση να επενδύσει στον ΔΟΛ και για αυτόν το σκοπό εκτός από το τίμημα της εξαγοράς έχει ήδη δεσμεύσει τα απαραίτητα κεφάλαια για την ομαλή λειτουργία της εταιρείας το προσεχές διάστημα. Είπαν επίσης ότι θα γίνουν πιθανότατα εκτός από περικοπές προσωπικού και μισθολογικές περικοπές, αλλά σε λογικά πλαίσια.

Η κεντρική ιδέα των παρεμβάσεων των δύο διευθυντών ήταν ότι η νέα σελίδα του ΔΟΛ δεν είναι σίγουρα ευχάριστη ή λυτρωτική για τους εργαζομένους (όσους μείνουν δηλαδή) αλλά δεν θα είναι και πολύ δυσάρεστη, δηλαδή οι εργαζόμενοι που θα παραμείνουν να μην περιμένουν κάποιο «παράδεισο» αλλά ούτε και κάποια «κόλαση». Είπαν επίσης ότι δεν μπορούν να πουν πολλά και συγκεκριμένα πράγματα και να κάνουν οι εργαζόμενοι υπομονή μερικές ακόμη μέρες για να ολοκληρωθούν οι νομικές και άλλες διαδικαστικές κινήσεις που απαιτούνται για να γίνει η μεταβίβαση της εταιρείας.

Τέλος, να σημειωθεί ότι η σημερινή συνέλευση αφορούσε τους δημοσιογράφους και τους εργαζομένους στην παραγωγή των εντύπων (ατελιέ) και όχι στους διοικητικούς οι οποίοι δεν είχαν ούτε εκπροσώπηση στις διαβουλεύσεις με τη νέα ιδιοκτήσια ούτε οποιαδήποτε επίσημη ή ανεπίσημη ενημέρωση είτε από τους δύο διευθυντές είτε από τους συνδικαλιστές τους το τελευταίο δίμηνο.

Από τον Πειραιά συνεχίζουν να τηρούν σιγή ιχθύος και πλέον όλοι περιμένουν να δουν αν και ποιές κινήσεις θα γίνουν στη διαδικασία της μεταβίβασης. Ολα δείχνουν ότι θα υπάρξει αναστολή λειτουργίας του ΔΟΛ για άγνωστο χρονικό διάστημα (κάποιοι μιλάνε για μια εβδομάδα, κάποιοι για δύο εβδομάδες) ενώ επίσης με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται και η ανακοίνωση των στελεχών της νέας εταιρείας, αφού τα ονόματα τους θα αποκαλύψουν σε ένα πρώτο επίπεδο τις προθέσεις του Β. Μαρινάκη για τον ΔΟΛ.
---
enimerosi24
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017

ΔΟΛ - Καρακούσης και Λάμψιας θα υπογράψουν τις απολύσεις...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Το τίμημα των διευθυντών του ΔΟΛ


… και οι αλλαγές στην «Ελευθερία του Τύπου»

Μπορεί να μην έχει επικυρωθεί ακόμη η μεταβίβαση του ΔΟΛ στον Βαγγέλη Μαρινάκη… Ωστόσο θεωρείται βέβαιο ότι οι διοικήσεις των «ΝΕΩΝ» και του «ΒΗΜΑτος» θα παραμείνουν στη θέση τους και στη νεα εποχή για τον οργανισμό.

Αναμφισβήτητα πρόκειται για επιτυχία των δυο διευθυντών Παναγιώτη Λάμψια και Αντώνη Καρακούση, αφού αναγνωρίζεται η συμβολή τους και η προσπάθεια που κατέβαλαν, μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους τους να κρατήσουν ζωντανά τα φύλλα (σ. "Α" : με απλήρωτους εργαζόμενους, να τα λέμε κι αυτά)

Η απόφαση αυτή όμως, κρύβει και ορισμένες παγίδες για τους επικεφαλής των δυο εφημερίδων ή πιο σωστά συνοδεύεται από ένα ισχυρό τίμημα… μιας και οι δυο διευθυντές είναι αυτοί που θα αποφασίσουν και θα υπογράψουν τις απολύσεις που θα ακολουθήσουν!

Την ίδια ώρα στον Πειραιά η «αδελφή» πλέον εφημερίδα «Ελευθερία του Τύπου» προχωράει σε ριζικές αλλαγές, ως αποτέλεσμα των εσωτερικών ανακατατάξεων στο συγκρότημα.

Έτσι λοιπόν όλοι οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας που προέρχονται από τον ΔΟΛ βρίσκονται από την Παρασκευή σε άδεια και αναμένεται να επιστρέψουν στη Μιχαλακοπούλου όταν ολοκληρωθεί και τυπικά η μεταβίβαση του οργανισμού στον νέο ιδιοκτήτη… Παράλληλα η εφημερίδα μετατρέπεται σε πρωινό φύλλο που σημαίνει ότι θα κυκλοφορεί κάθε μέρα εκτός από Δευτέρα, ενώ θα ενισχυθεί με νέους συνεργάτες, δίνοντας έμφαση στην αρθρογραφία με τους Νίκο Σίμο, Κύρα Αδάμ, Μένιο Τασιόπουλο, Λάμπρο Καλαρρύτη, Χάρη Παυλίδη κ.α

Είναι σαφές λοιπόν ότι γίνεται προσπάθεια κάθε εφημερίδα του νέου μιντιακού ομίλου να οριοθετήσει το χώρο της και κυρίως να διακρίνεται η μία από την άλλη.
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017

ΔΟΛ - οι μισές αλήθειες του Αντώνη Καρακούση

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η καθυπόταξη του ΔΟΛ


Κάναμε χθες ένα πρώτο σχολιασμό στις καταγγελίες του Αντώνη Καρακούση για το πώς από το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε με κάθε μέσο να καθυποτάξει και στη συνέχεια να κλείσει τον ΔΟΛ. Ακόμη όμως και αν κάποιος δεχτεί ότι ο διευθυντής του Βήματος αποτυπώνει σε ποσοστό 100% την αλήθεια σε όσα γράφει εγείρονται μια σειρά από ερωτήματα που καλό είναι να απαντήσει ο Αντ. Καρακούσης σε επόμενο άρθρο του.

Πρώτο ερώτημα: Αν όπως αναφέρει από το 2012 έχει ξεκινήσει και μάλιστα με έντονο και επιθετικό τρόπο η προσπάθεια καθυπόταξης του ΔΟΛ με κατασυκοφάντηση και άλλες ενέργειες, όπως ο Καρακούσης αναφέρει, πώς εξηγούνται τα κόκκινα πρωτοσέλιδα, τα φιλικά άρθρα (του ιδίου) για τη «μεγάλη ευκαιρία της αριστεράς», «τον Τσίπρα που το άστρο του ανατέλλει ενώ του Σαμαρά έσβησε», τα αποκλειστικά ρεπορτάζ στο γραφείο και στο περιβάλλον του Τσίπρα μετά την εκλογή του, κλπ κλπ;

Δεύτερο ερώτημα: Στο άρθρο του ο Καρακούσης αναφέρει ότι η σύγκρουση ξέσπασε επειδή στις συναντήσεις του Τσίπρα με τους εκδότες «οι απαιτήσεις του ήταν εξαρχής υπερβολικές και δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν». Το ερώτημα που προκύπτει είναι φυσικά αν οι απαιτήσεις του Τσίπρα ήταν λίγο πιο light, αν δεν ήταν τόσο υπερβολικές δηλαδή, θα είχε επέλθει το deal και θα είχε συμβεί όμορφα και ωραία η συνεργασία των δύο πλευρών;

Τρίτο ερώτημα: ΟΚ. Ο ΔΟΛ δεν καθυποτάχτηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πώς εξηγεί ο Καρακούσης την παραφύσιν στροφή του συγκροτήματος την ίδια περίοδο προς τη δεξιά παράταξη εν μέσω μάλιστα άγριας λιτότητας, συνεχούς μειώσεων μισθών και συντάξεων; Εκείνη την περίοδο τα ΝΕΑ είχαν μετατραπεί στα «ΝΕΑ του Αντώνη» (όχι του Καρακούση). Μήπως λοιπόν το συγκρότημα είχε καθυποταχθεί στην πολιτική εξουσία, αλλά απλά η προηγούμενη διακυβέρνηση έδινε και το κατιτίς της για αυτό (βλ. αεροδάνεια και λοιπές διευκολύνσεις), ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε καθυπόταξη άνευ ανταλλάγματος ή μήπως πρόκειται για άλλη μια μισή αλήθεια του Καρακούση; Οτι δηλαδή όσο υπερβολικές ήταν οι απαιτήσεις του Τσίπρα, άλλο τόσο υπερβολικές ήταν και οι απαιτήσεις των εκδοτών και δεν μπορούσαν να ικανοποιηθούν από εκείνον;

---
---
*

Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017

Πώς η ΝΔ «κληρονόμησε» τον ΔΟΛ

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Οι κουμπαριές και τα επιχειρηματικά deal
Ο Καρακούσης, ο αόρατος Ψυχάρης,
η κυβέρνηση και οι... κληρονόμοι


Από τον «ανεύθυνο» Ψυχάρη έως την εμμονή της κυβέρνησης…

Σε ένα δισέλιδο κείμενο περίπου δύο χιλιάδων λέξεων ο Αντώνης Καρακούσης περιγράφει στο χθεσινό κυριακάτικο «ΒΗΜΑ» το εμμονικό σχέδιο της κυβέρνησης να ελέγξει και να καθυποτάξει τον ΔΟΛ.

Επειδή όμως πρόκειται για μια άποψη που έχει ξανά διατυπωθεί… Ανεξάρτητα λοιπόν από το αν τη συμμερίζεται κανείς ή όχι… Μεγαλύτερη εντύπωση προκαλεί ότι σε μια αφήγηση 2000 λέξεων ο διευθυντής της εφημερίδας δεν αναφέρει ούτε μια φορά το όνομα του Σταύρου Ψυχάρη!

Και προκαλεί εντύπωση, για τον απλούστατο λόγο ότι ο ΔΟΛ χρεοκόπησε με απόλυτη ευθύνη του εκδότη και προέδρου του οργανισμού Σταύρου Ψυχάρη.

Η περιπέτεια που βιώνουν οι εργαζόμενοι σήμερα έχει την υπογραφή του ανθρώπου που ξεκίνησε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες του οργανισμού και κατάφερε με τη δουλειά του κάποια μέρα να τον αποκτήσει!

Για αυτό είναι εύλογη η απορία, ακόμη κι αν υιοθετήσει κανείς την άποψη του στελέχους του ΔΟΛ (που ομολογουμένως γνωρίζει περισσότερα, αλλά και επειδή ως γνωστόν όλες οι εξουσίες θέλουν να ελέγξουν τον Τύπο): το πρόβλημα είναι η κυβέρνηση που υποτίθεται θέλει να βάλει στο χέρι τον ΔΟΛ, αλλά δεν μπορεί (γιατί τον «κληρονόμησε» η αξιωματική αντιπολίτευση) ή πού πήγαν τα εκατομμύρια ευρώ (από δάνεια και από το χρηματιστήριο); Όχι τίποτα άλλο, γιατί τα αμπάρια (που έλεγε και ο μεγάλος εκδότης), τελικά ήταν άδεια (και οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι)!

Τώρα αν παρόλα αυτά η κουβέντα για το πού και πώς χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ δεν είναι το μείζον… Και αντίθετα είναι σημαντικότερο η μονίμως αποτυχημένη προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει τον ΔΟΛ… Δεκτό, αλλά τότε ο διευθυντής του «ΒΗΜΑτος» θα πρέπει σε ένα επόμενο ρεπορτάζ να εξηγήσει τι συνέβη και με την περίπτωση της ΝΔ, αλλά και του αρχηγού της που ξαφνικά σιώπησαν όταν ο οργανισμός πέρασε στα χέρια του Βαγγέλη Μαρινάκη… και ως δια μαγείας ξέχασαν τα περί ελέγχου ή νέας διαπλοκής! Φυσικά δεν θα πρέπει να παραλείψει σε μια μελλοντική ανάλυση να φωτίσει και σε ποιες περιπτώσεις οι κουμπαριές επηρεάζουν τα επιχειρηματικά deal…Μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχουν βοσκοτόπια, σε καμία άλλη;

---
---
*

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017

ΔΟΛ - σπεύδουν στην αυλή του Μαρινάκη...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Κοινή εμφάνιση των διευθυντών
του «Βήματος» και των «Νέων» στον Πειραιά

Συνάντηση Καρακούση - Λάμψια
με τους συνεργάτες του Βαγγέλη Μαρινάκη

Είναι γνωστό ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης μετά τη δημοπρασία του ΔΟΛ και την επιτυχή κατάληξη, έχει αναθέσει το project της μετάβασης του οργανισμού στους συνεργάτες του, Εύη Κουτσαυτάκη και Γιώργο Δήμα.

Μπορεί λοιπόν να μην ασχολείται ο ίδιος προσωπικά, γεγονός που ανησυχεί ορισμένους για το τι θα γίνει και πότε… Ωστόσο, οι συνεργάτες του λέγεται ότι εργάζονται σύμφωνα με τις εντολές του προέδρου του Ολυμπιακού και νέου ιδιοκτήτη του ΔΟΛ.

Βεβαίως οι ταχύτητες μπορεί να μην είναι οι προσδοκώμενες για τους εργαζόμενους της Μιχαλακοπούλου που καταβάλλουν καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες, χωρίς να πληρώνονται παρά τις Δικαστικές αποφάσεις… Αλλά μέχρι να επικυρωθεί και τυπικά η μεταβίβαση, δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο!

Αυτό όμως που έχει ενδιαφέρον και είναι ενδεικτικό της κινητικότητας που αναπτύσσεται… είναι η πληροφορία που θέλει τους διευθυντές των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ», Αντώνη Καρακούση και Παναγιώτη Λάμψια αντίστοιχα, να πραγματοποίησαν το τελευταίο 24ώρο συνάντηση με τους συνεργάτες του Βαγγέλη Μαρινάκη στην έδρα της εταιρίας στον Πειραιά.

Επιπλέον λέγεται ότι εκτός από την κοινή εμφάνιση των δύο διευθυντών στο λιμάνι… ο Αντώνης Καρακούσης του «ΒΗΜΑτος» έχει σχεδόν καθημερινές επαφές στον Πειραιά, αφού εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά το τελευταίο διάστημα.

---
---
*

Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017

Μαρινάκης: "Δεν θα κλείσω εφημερίδες που θα είναι βιώσιμες"...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Επικοινωνία Μαρινάκη - Καρακούση


Η πρώτη επαφή του νέου ιδιοκτήτη του ΔΟΛ με τον διευθυντή του «ΒΗΜΑτος»

Δεν υπάρχει πρόθεση να κλείσει καμία από τις δυο εφημερίδες του ΔΟΛ ο νέος ιδιοκτήτης Βαγγέλης Μαρινάκης. Αυτό τουλάχιστον προέκυψε από την πρώτη επαφή του επιχειρηματία με τα στελέχη του οργανισμού και συγκεκριμένα με τον διευθυντή του «ΒΗΜΑτος» Αντώνη Καρακούση.

Λέγεται ότι ο επιχειρηματίας διαβεβαίωσε το στέλεχος ότι οι εφημερίδες δεν θα κλείσουν, από τη στιγμή που κριθεί ότι είναι βιώσιμες… Ενώ υποσχέθηκε να πιέσει τις τράπεζες να δώσουν χρήματα, μέχρι να περάσει και τυπικά ο οργανισμός στην ιδιοκτησία του και αναλάβει ο ίδιος με τους συνεργάτες του τη διαχείριση.

Τέλος, ο Αντώνης Καρακούσης ενημέρωσε τους εργαζόμενους για τη συνομιλία που είχε με τον νέο ιδιοκτήτη.
---
Τα πρώτα σχέδια Μαρινάκη για ΔΟΛ
φέρνουν σύννεφα στον Πειραιά


Τι ειπώθηκε στη συνάντηση με τα στελέχη του Οργανισμού

Σύμφωνα με όσα μαθαίνουμε υπήρξε συνάντηση του νέου ιδιοκτήτη του ΔΟΛ με τον διευθυντή του Βήματος και του διευθυντή των ΝΕΩΝ Παναγιώτη Λάμψια. Σε αυτή ο νέος ιδιοκτήτης του Οργανισμού ανέφερε ότι δεν έχει σκοπό, σε πρώτη τουλάχιστον φάση, να προχωρήσει σε ριζικές μεταβολές όσον αφορά το δημοσιογραφικό τομέα και από τη συζήτηση διαφάνηκε ότι για το προσεχές διάστημα όλα θα παραμείνουν ως έχουν όσον αφορά το προσωπικό. Οτι δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στα έντυπα θα παραμείνει στη θέση του. Ο Β. Μαρινάκης είπε στα δύο στελέχη ότι θέλει τα έντυπα και γενικότερα οι δραστηριότητες του Οργανισμού να είναι βιώσιμες και θα τοποθετήσει ένα ΔΣ που θα τρέχει τον Οργανισμό με τη βιωσιμότητα ως πρώτη του αποστολή. Προφανώς για αυτό δεν μπορούσε να γίνει συζήτηση επί των οικονομικών και εργασιακών παραμέτρων, δηλαδή το καθεστώς για τους εργαζόμενους που όπως είναι γνωστό θα απολυθούν και θα πρέπει να επαναπροσληφθούν στη νέα εταιρεία που θα δημιουργηθεί. Μένει λοιπόν να αποδειχθεί αν πράγματι διατηρηθεί το προσωπικό των εντύπων, αλλά να δούμε και το εργασιακό καθεστώς τους. Οπως είναι ευνόητο υπάρχει θέμα με το διοικητικό προσωπικό του ΔΟΛ…

Επίσης ο Β. Μαρινάκης υποσχέθηκε ότι θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να υπάρξει χρηματοδοτική ροή στους εργαζομένους μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση, διαδικασία που αναμένεται στην καλύτερη περίπτωση να κρατήσει μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου.

Βέτο για τους πρώην

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα διευθυντικά στελέχη του ΔΟΛ ζήτησαν από τον Β. Μαρινάκη να μην υπάρξει σε πρώτη τουλάχιστον φάση επιστροφή στα έντυπα του Οργανισμού όσων εργαζομένων πήγαν το τελευταίο διάστημα στην «Ελευθερία του Τύπου», αλλά και τα υπόλοιπα μίντια που ελέγχει ο εφοπλιστής. Οι διευθυντές επικαλέστηκαν θέματα ομαλής λειτουργίας λόγω των εντάσεων που μπορεί να προκληθούν αφού αρκετά από τα «διαζύγια» αυτά δεν ήταν φιλικά και συναινετικά. Η αίσθηση που αποκόμισαν οι δύο διευθυντές είναι ότι το αίτημα θα γίνει αποδεκτό χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν κάποιες «στοχευμένες» κινήσεις. Για παράδειγμα, θεωρείται δεδομένη η επιστροφή στον ΔΟΛ του Γ. Παπαχρήστου και μάλιστα σε αναβαθμισμένο ρόλο.

Βέβαια με δεδομένες τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού σε ΝΕΑ, ΒΗΜΑ και sites αν δεν επιστρέψουν όσοι έφυγαν τότε θα πρέπει ή να γίνουν μαζικές προσλήψεις ή να υπάρξει κάποια άλλη διευθέτηση όπως ας πούμε συγχώνευση ΝΕΩΝ και Βήματος. Πρόκειται για ένα σχέδιο άλλωστε που τα τελευταία χρόνια βρισκόταν συνεχώς στο τραπέζι και ήταν και πολύ λογική εξέλιξη αλλά τα προσωπικά παιχνίδια των στελεχών και η αδυναμία του Σταύρου Ψυχάρη να διοικήσει δεν επέτρεψαν την υλοποίηση του.

Ταυτόχρονα όλα αυτά δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά για τα υπόλοιπα μίντια που ελέγχει ο Β. Μαρινάκης. Είναι δυνατόν να τα διατηρήσει όλα; Ηδη ακούγονται έντονες φήμες για αναστολή κάποιων εκδόσεων και των ηλεκτρονικών μέσων που εδρεύουν στον Πειραιά. Τι θα γίνει με το προσωπικό εκεί; Θα μεταφερθούν στα υπόλοιπα μίντια του ομίλου στον Πειραιά; Θα μετακομίσουν στον ΔΟΛ τουλάχιστον όσοι δεν εργάζονταν εκεί στο παρελθόν; Θα πάνε σπίτια τους; Τι θα γίνει με τους εργαζομένους στα μίντια που θα κατεβάσουν ρολά και πήγαν εκεί από τον ΔΟΛ;

Λόγω της παρουσίας του Β. Μαρινάκη στην κηδεία του Κ. Μητσοτάκη στην Κρήτη, αλλά και της αργίας δεν υπήρξε κάποια ενημέρωση στο προσωπικό των εντύπων στον Πειραιά για το πώς διαμορφώνεται πλέον η κατάσταση, αλλά λογικά θα πρέπει να γίνει αυτό την επόμενη εβδομάδα για να ξεκαθαριστούν τα πράγματα.
---
enimerosi24
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Πέμπτη 20 Απριλίου 2017

Πάλι απλήρωτοι στον ΔΟΛ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Ο Καρακούσης είναι
ο αντ' αυτού στην ιδιοκτησία;
Την ώρα που τα στελέχη παραληρούν, οι
εργαζόμενοι είναι στο σκοτάδι και χωρίς λεφτά


Το ποσό των 1.8 εκ. που αποφάσισαν να δώσουν οι τράπεζες στον εκκαθαριστή του ΔΟΛ μέχρι τα μέσα Μαΐου αρκούσαν όπως φαίνεται μόνο για την καταβολή του δώρου του Πάσχα και την αποπληρωμή οφειλών σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορίες οφειλές τις οποίες προτίμησε ο εκκαθαριστής να καλύψει άμεσα αφήνοντας απλήρωτο το προσωπικό.

Οπως μαθαίνουμε στα ταμεία έχει μείνει ένα μικρό ποσό που ζήτημα είναι αν μπορεί να καλύψει ένα 15νθημερο, ενώ φτάνουμε στο τέλος Απριλίου και υπάρχει πλέον κίνδυνος οι εργαζόμενοι να μπουν ένα ακόμη μισθό «μέσα». Το ακόμη χειρότερο είναι ότι οι εργαζόμενοι που έχουν απομείνει να παλεύουν ολομόναχοι να κρατήσουν όρθιο το μαγαζί, συνεχίζουν να βρίσκονται στο σκοτάδι. Κανείς δεν τους ενημερώνει επίσημα για τίποτε.

Ο Καρακούσης που συμπεριφέρεται τον τελευταίο καιρό σαν να είναι ιδιοκτήτης της επιχείρησης (άλλο πάλι τούτο) συνεχίζει την προσφιλή τακτική του να λέει κάθε μέρα διάφορες ιστορίες που την επόμενη μέρα διαψεύδονται και τις τελευταίες μέρες προσπαθεί να «κρατήσει» το προσωπικό λέγοντας ότι παίζουν κάτι επιταγές οι οποίες με κάποιο τρόπο θα ρευστοποιηθούν και θα πληρωθεί με αυτές ο κόσμος. Επίσης παρενθετικά να πούμε ότι γελάσαμε πολύ με την ιστορία κατά των τραπεζικών στελεχών που θυμήθηκε μετά από 11(!) χρόνια να αποκαλύψει ο Καρακούσης για να δείξει ότι έχουν εγκληματικές ευθύνες για την κατάσταση στη χώρα αλλά βασικά να καταγγείλει τη σκληρή στάση τους απέναντι στους δανειολήπτες, δηλαδή τον ΔΟΛ. Ισως το 2028, καλά να είναι ο άνθρωπος, να γράψει καμιά ιστορία για τις ευθύνες του Ψυχάρη… Καλά ο ίδιος δεν έχει καμία ευθύνη για τίποτε. Αυτός απλά είδε φως και μπήκε μέσα!

Την ίδια στιγμή που το προσωπικό είναι στην κατάσταση που περιγράφουμε και που αγωνιά απλήρωτο για την επόμενη μέρα ο έτερος διευθυντής, αυτός του ΒΗΜΑ FM βγήκε μες στην τρελή χαρά στα ερτζιανά και άρχισε να φωνάζει ότι ο Άδωνης είναι ευλογία για τη ΝΔ και ο σωτήρας της!

Φανταζόμαστε ότι αν η ΝΔ γίνει κυβέρνηση ο Νότης Παπαδόπουλος θα ζητήσει από τον Κυριάκο να παραδώσει την καρέκλα του Μαξίμου στον Αδωνη για να σώσει τη χώρα αφού έσωσε και τη ΝΔ.

Εντάξει είχαμε πει ότι το καράβι στον ΔΟΛ έστριβε ακροδεξιά εδώ και καιρό, αλλά ότι πλέον θα έβαζαν και ντουντούκες για να το φωνάξουν δυνατά δεν το περιμέναμε. Αντε παιδιά με το καλό και Κασιδιάρη, προλαβαίνετε ακόμη…
---
enimerosi24
---
*