Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Δημοσιογραφικά - ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Δημοσιογραφικά


Του Παύλου Αλέπη

Απρόσμενα αραδιάζονται οι σκέψεις. Αφορμή οι πρόσφατες εκλογές στο επαγγελματικό μου σωματείο την ΕΣΗΕΑ. Προβληματισμένο, ως συνήθως ελαφρώς πολυδιαιρεμένο το εκλογικό σώμα των Δημοσιογράφων ψήφισε κυρίως αντι-Σύριζα…Η ανατροπή και η απαξία του συνδικαλισμού έχει και θα έχει παράξενες παραμέτρους.

Ως ένα σημείο εξηγήσιμο και λογικό. Ο συνδικαλισμός γενικά, εξ ορισμού,υπερασπίζεται τα συμφέροντα μιας ομάδας επαγγελματιών. Και ειδικά στα πράγματα και στα κεκτημένα της Ελληνικής δημοσιογραφίας τα συμφέροντα αυτά βάλλονται πολλαπλά. Τα νέα τεχνολογικά δεδομένα δεν αντιμετωπίσθηκαν έγκαιρα και οργανωμένα, ήρθε και η μεγάλη εργασιακή και κοινωνική ήττα, με την επιβεβλημένη λιτότητα και τα πράγματα έγιναν αφόρητα. Σπασμωδικές όμως κινήσεις βοηθούν ;

Την συντήρηση ίσως ναι. Ανθρώπινο να επιθυμείς να συγκράτησης ό,τι μπορείς. Όμως επειδή η εργασιακή επίθεση συνεχίζεται, ο συνδικαλισμός πρέπει να γίνει δυο φορές πιο ευέλικτος και οι σχέσεις εργοδοτών -εργαζομένων να εξομαλυνθούν με ταχύτητα. Αυτό ισχύει γενικά για τον συνδικαλισμό και τους…πατέρες. Αλλά κυρίως για κάθε σοβαρό επαγγελματία που νοιάζεται για την δουλειά του. Βέβαια σε ένα σοβαρό, δίκαια ρυθμιστικό Κράτος…

Ειδικά στον εκδοτικό χώρο, όπου το διακύβευμα της εξουσίας είναι μεγάλο και έχει επεκταθεί-να μην πω επιβληθεί-στον χώρο της Πολιτικής,τα πράγματα είναι σοβαρά. Είναι πασίγνωστο το πόσο αδηφάγος είναι ο χώρος της ενημέρωσης. Όπως είναι και γνωστό ότι τα εκδοτικά εγχειρήματα παγκοσμίως δεν είναι κερδοφόρα χωρίς άλλους…συνδυασμούς.

Όσο προσεκτικά να επιλέξει ο πολίτης την ενημέρωση του είναι αδύνατον να αποφύγει και την χειραγώγηση και την αποσιώπηση πληροφοριών που θα ωφελούσαν την οπτική των συμφερόντων του. Στην διαπάλη αυτή συμφερόντων πολίτη, εκδότη, κοινωνικού συνόλου, όπου καθημερινά διαπράττονται μεγάλες παρασπονδίες, τα πρώτα θύματα είναι οι Δημοσιογράφοι. Κυρίως οι εργάτες-δημοσιογράφοι που εκβιάζονται απ τα εντεταλμένα στελέχη που ήδη προσχωρήσαν αλλού στην…δόξα και το χρήμα.


Το αντεπιχείρημα τους σχεδόν απλοϊκό. Μα εδώ καθυποτάχτηκε ο κόσμος της πολιτικής, θα ανακοπεί η ανάγκη της εργασίας; Και μάλιστα στις μέρες μας;

Για να δικαιώσω, όποιον πει πως πάντα έτσι γινόταν, ας διηγηθώ μια σύντομη ιστορία που είχε συμβεί όταν ήμουν μειράκιο της Δημοσιογραφίας και που το περιέγραφαν οι παλαιότεροι. Έξαλλος ο μακαρίτης Νάσος Μπότσης, εκδότης, να χτυπιέται εναντίον μεγαλοδημοσιογράφου της εποχής λέγοντας: «Μα τον κερατά, δεν μπορώ και να τον απολύσω,γιατι ΔΕΝ με έχει καμιά ανάγκη…»

Υπέροχα αποκαλυπτικό έτσι; Ο δημοσιογράφος δεν είχε φόβο για το ψωμί του, δεν του έκανε τα ...χατίρια και αυτό, έκανε έξαλλο τον …πανίσχυρο εκδότη που όμως αντιλαμβανόταν πως η…επιρροή του δημοσιογράφου ήταν η δική του δύναμη.

Στην πορεία, σχεδόν σαρανταπέντε χρόνων, συνάντησα τιτάνες Εκδότες και Δημοσιογράφους είδα μια άνθιση της δουλειάς μεγάλη. Ανθρώπους ινδάλματα με τεράστιο κύρος και συνέπεια. Προς το τέλος ένοιωσα απογοητεύσεις καθώς -όπως εξηγούσαν- άλλαξε η εποχή και ανεξίτηλη μου έμεινε η φράση.

Μεγάλωσα με τους ποιητές και τελικά μου επέβαλλαν το λάιφ-σταιλ. Πικρό, αλλά αληθινό, γιατί στο μεταξύ εκόντες άκοντες είχαμε όλοι οδηγηθεί σε μια νέα δημοσιογραφική πραγματικότητα με πρότυπα και παραμέτρους αλλιώτικες. Ποιος άραγε μπορεί να καταλάβει πως νοιώθει κάποιος κάνοντας την σύγκριση. Μια μικρή σκηνή ίσως αρκεί.

Στο γραφείο του Πρόεδρου της Ένωσης συντακτών ήταν αναρτημένα τα πορτραίτα των διατελεσάντων Προέδρων. Αρκούσε μια ματιά για να αισθανθείς δέος. Το αισθάνεται τώρα κανείς άραγε;

Το αβίαστο συμπέρασμα είναι οι ενδιαφερόμενοι επαγγελματίες, να αναζητήσουν και να επαναπροσδιορίσουν την θέση τους σε μια κοινωνία που ραγδαία αλλάζει. Η αναζήτηση στο διαδίκτυο επιχειρείται εντυπωσιακά και είναι εξηγήσιμη. Είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό πως αντιδρά ο πλανήτης ολόκληρος με αυτή την εκπληκτικής δύναμης αμεσότητα.

Αλλά παραμερίζοντας τις μελό εντυπώσεις, ας φτάσουμε στο νομικίστικο δια ταύτα, όπου καθείς αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού του ρόλου των συνδικαλιστών. Με μια σοβαρή,μελετημένη τολμηρή και κυρίως αποτελεσματική αλλαγή. Ποιος, πότε και πώς θα την τολμήσει; Και κυρίως, πόσοι ποιοι και πως θα την στηρίξουν;

Αυτή η αδράνεια και όχι το αποτέλεσμα δημιουργεί την δυσφορία κατά την γνώμη μου. Εδώ ταιριάζει γάντι το ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Πόσοι το νοιώθουν και πόσοι το ενστερνίζονται;;

Έμπλεος ανησυχίας και απαισιοδοξίας καθώς ήμουν, ένα ξαφνικό γεγονός μου προέκυψε. Μια ερευνητική αναφορά, ανάλυση,που με εντυπωσίασε . Η Δημοσιογραφία του μέλλοντος. Γραμμένο προσεκτικά, επιστημονικά, χωρίς σχολιασμό, από έναν καθηγητή Επικοινωνίας και ΜΜΕ τον κ. Στέλιο Παπαθανασόπουλο. Τίτλος Δημοσιογραφία σε αναζήτηση ενός νέου μοντέλου.

Θυμίζει πως οι αλλαγές που έρχονται δεν είναι μόνον τεχνολογικές, οικονομικές και κοινωνικές, αλλά βαθύτερες. Πώς αντιμετωπίζονται;Πώς μπορεί η νέα γενιά ,που σπουδάζει Δημοσιογραφία ,να επιχειρήσει να αλλάξει την ίδια την φύση της Δημοσιογραφίας ; Και το διαδίκτυο που αλλάζει τα πράγματα, οδηγεί προς μια καλλίτερη δημοσιογραφία; Θα επεκταθεί η ηγεμονία του σε όλο το νέο επικοινωνιακό πεδίο; Απέναντι του ποιος ο ρόλος της τηλεόρασης;

Η τελευταία θα μπορέσει να συγκρατήσει ή και να διευρύνει ,να χτίσει νέο σε μέγεθος ακροατήριο; Προς το παρόν ναι διατηρεί τον έλεγχο. Όμως ένα νέο φαινόμενο προκύπτει. Ολοένα και λιγότεροι δημοσιογράφοι δημιουργούν περιεχόμενο. Μια κυκλική άκοπη, αναπαραγωγή και εξάρτηση εξαπλώνεται. Και καθώς καταπατά κανόνες, εξοργίζει αρκετούς όσους έμαθαν αλλιώς.

Το αβίαστο συμπέρασμα είναι οι ενδιαφερόμενοι επαγγελματίες, να αναζητήσουν και να επαναπροσδιορίσουν την θέση τους σε μια κοινωνία που ραγδαία αλλάζει. Η αναζήτηση στο διαδίκτυο επιχειρείται εντυπωσιακά και είναι εξηγήσιμη. Είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό πως αντιδρά ο πλανήτης ολόκληρος με αυτή την εκπληκτικής δύναμης αμεσότητα.

Αρκεί μια στιγμή και μια ανάρτηση. Το κουκούτσι όμως, αυτής της ευκολίας περιέχεται στο ερώτημα,-Χρειάζεται η όχι ένας…μεσίτης της πληροφορίας; Πριν σταθείτε στο μεσίτης και πριν απαντήσετε, σκεφθείτε για μια μόνο στιγμή,μια τρομοκρατική ενέργεια στους δέκτες ή στο κινητό σας, μόνο με εικόνα, χωρίς περιγραφή, σχολιασμό και επεξήγηση. Χωρίς αληθινούς δημοσιογράφους.

Η λογική λέει πως η υπηρεσία αυτή του δημοσιογράφου ρεπόρτερ-αναλυτή θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο κόσμος μάλιστα έχει συνηθίσει και έχει εκπαιδευτεί να του παρέχεται δωρεάν. Το ερώτημα είναι με ποια κυρίαρχη μορφή θα υπάρχει.Και έναντι ποιου τιμήματος; Νάμαστε, λοιπόν, διψασμένοι αναγνώστες -θεατές, μπροστά στην επόμενη… σελίδα.

Νάμαστε στην αναζήτηση λοιπόν. Αναζητείται το νέο επιχειρηματικό μοντέλο. Όπου είναι-όπως παρατηρεί ο κ Παπαθανασόπουλος- η ανάδειξη μιας επιχειρηματικής Δημοσιογραφίας, ολοκληρωμένης, που θα επιχειρεί να καλύπτει τα θέματα χρησιμοποιώντας όλες τις διαθέσιμες τεχνολογίες.

Επιχειρηματική Δημοσιογραφία λοιπόν. Πείτε την και έτσι. Ας την μελετήσουμε, ας την αγκαλιάσουμε, ας την δοκιμάσουμε. Ήδη κάποιοι καθηγητές, σε Αμερικανικά Πανεπιστήμια, ενσωματώνουν στην λογική των μαθημάτων τους την επιχειρηματική δημοσιογραφία ,για να διδάξουν την νέα γενιά.

Αλλά περισσότερα προσεχώς. Στο επόμενο τεύχος. Όπως, ίσως, θυμούνται μερικοί εκ των παλαιών.
---
---
*

Αιχμές γύρω από τα ΜΜΕ - 22/6

*
Aνασυγκρότηση
***
*


@ Ο Ακτσούν Ιλιτσαλί παράγει reality. Τα καλύτερα εξ αυτών είναι κλειδωμένα στο ΣΚΑΪ για άλλα δύο χρόνια, όπως αποκαλύψαμε στην έντυπη έκδοση της 8ης Μαϊου και δημοσιεύσαμε στο site στις 10 Μαϊου.

@ Οπότε για ποιο λόγο, και προ της αδειοδότησης να αγοράσει κανάλι. Telemarketing δεν κάνει λένε, οι γνωρίζοντες.

@ Εκτός κι αν ο στόχος είναι ο Νίκος Νικολόπουλος…

@ Ο Ακτσούν Ιλιτζαλί ρωτήθηκε χθες και απάντησε γελώντας. Αλλά στη ζωή αυτή ποτέ δεν ξέρεις.

@ Αλλού είναι οι συνεργασίες και οι συζητήσεις.

@ Η ΕΙΤΗΣΕΕ δηλώνει πως θέλει να ανοίξει η αγορά της τηλεόρασης και ζητάει περισσότερες συχνότητες από τον ηγεσία του υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής.

@ Το άτυπο site του “ΠΘ” που εξειδικεύεται στο copy paste, δεν έχει γράψει ποτέ αν υπάρχουν απλήρωτοι στην εφημερίδα. Κάτι πανηγύρια για το περιοδικό ,βλέπω, μόνο.

@ Και επιθέσεις εναντίον των ανταγωνιστών, πάντα για το καλό των εργαζομένων.

@ Υ.Γ. Οι κυκλοφορίες, πιστοποιούνται, από ένα πρακτορείο. Για τις άλλες δεν γνωρίζουμε.

@ Χρειάζονται πρωτοβουλίες για να σταματήσει η κατρακύλα των εφημερίδων. Ένα πρώτο μέτρο είναι η κλοπή του περιεχομένου των εφημερίδων από το Internet.

@ Ένα από τα ζητήματα είναι η θρασύτατη αναπαραγωγή των κειμένων του ΑΠΕ.

@ Η λειτουργία αυτή εξαφανίζει δεκάδες θέσεις εργασίας από τα ηλεκτρονικά media.

@ Πάλι τα ίδια παιχνίδια με MEGA και Digea μέσω …Σύρου.

@ Κινητικότητα από το Διονύση Τσακνή τις τελευταίες ημέρες, μετά την παραίτηση Ταγματάρχη.

@ Συναντήθηκε και με το Νίκο Παππά το περασμένο Σάββατο, όταν ο υπουργός ψηφιακής πολιτικής έδωσε συνέντευξη στο Ραδιομέγαρο.

@ Ποιος έλεγε, στο Ραδιομέγαρο, από τον περασμένο Δεκέμβριο πως ήθελε να γίνει διευθύνων σύμβουλος στην ΕΡΤ;

---
---
*

MME - Ιστορίες για αγρίους και κακοπληρωτές...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Αναστασιάδη – Καραμήτσο
κατηγορεί ο Μπόμπολας για να
μην πληρώσει τους εργαζόμενους



Ιστορίες για αγρίους…

Αντί ως υπεύθυνος επιχειρηματίας να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στους εργαζόμενους της ΠΗΓΑΣΟΣ που βρίσκονται απλήρωτοι επί πέντε μήνες και αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας… ο Φώτης Μπόμπολας σε συνάντησή τους, λέγεται ότι επιχείρησε να ρίξει τις ευθύνες σε άλλους εκδότες επικαλούμενος μια φανταστική ιστορία (για αγρίους), προκειμένου να εμφανιστεί «θύμα» και να ξεγλιστρήσει!

Είναι απίστευτος ο εμπαιγμός, αλλά ο ιδιοκτήτης της χρεοκοπημένης πλέον εταιρίας φέρεται να είπε σε απεργούς – εργαζόμενους ότι δεν έχει να καταβάλλει τα δεδουλευμένα τους, διότι οι εκδότες του «Πρώτου Θέματος» του οφείλουν – λέει, 2,5 εκ. ευρώ από την εποχή που εξαγόρασαν την εφημερίδα και την πήραν πίσω (δηλαδή πριν 8 χρόνια)… και τους πρότεινε να πάνε μαζί να διεκδικήσουν τα χρήματά τους!

Ό,τι θυμάται χαίρεται κανείς! Δυστυχώς όμως, οι επί πολλές φορές εξαπατημένοι εργαζόμενοι, δεν φθάνει τα προβλήματα που έχουν… καλούνται τώρα να αντιμετωπίσουν απίστευτες δικαιολογίες… που σε καμία περίπτωση δεν αρμόζουν σε επιχειρηματίες!

Κατά συνέπεια είναι περιττό να θυμίσει κανείς ότι το 2008 η ΠΗΓΑΣΟΣ του Φώτη Μπόμπολα εξαγόρασε σχεδόν το σύνολο των μετοχών του «Πρώτου Θέματος» και μετά από περίπου ένα χρόνο με τραπεζικό δανεισμό (στοιχεία γνωστά και δημοσιευμένα σε δεκάδες ρεπορτάζ) οι Θέμος Αναστασιάδης και Τάσος Καραμήτσος κατάφεραν να πάρουν πίσω την εφημερίδα τους, καταβάλλοντας στο ακέραιο το τίμημα!
---
---
*

Τα «σπορ» ραδιόφωνα της πόλης, μετά το πέρας της σεζόν

*
Ανασυγκρότηση
***
*


Μόλις τρία τον αριθμό


Τη στιγμή που όλα (σχεδόν) τα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και μπάσκετ τελείωσαν και συνεπώς οι ραδιοσταθμοί του είδους κατεβάζουν λίγο τους ρυθμούς τους, το e-tetRadio σας παρουσιάζει τα αθλητικά ραδιόφωνα με βάση όχι μόνο τη γενική τους εικόνα αλλά και αυτή της φετινής σεζόν.

Μόλις τρία τον αριθμό είναι. Όχι πολλά, αν αναλογιστούμε τον πληθυσμό της Αθήνας και ειδικότερα τους φιλάθλους / οπαδούς των ομάδων που εδρεύουν στο Λεκανοπέδιο, αλλά και τις (πολυάριθμες) αθλητικές εφημερίδες που κυκλοφορούν. Παρόλα αυτά όμως, τουλάχιστον τα δύο που μετρώνται από την Bari-Focus, επιτυγχάνουν ακροαματικότητες μεγαλύτερες από πολλά γενικής στόχευσης ενημερωτικά ραδιόφωνα. Πάμε να τα δούμε.

ΕΡΑ ΣΠΟΡ 101.8/100.9
Το ιστορικό αθλητικό πρόγραμμα της ΕΡΑ. Μεσουράνησε την περασμένη δεκαετία με ακροαματικότητες πέριξ του 8%, αλλά προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί μετά το σοκ του «μαύρου». Επέστρεψε μαζί με τα υπόλοιπα μέσα της ΕΡΤ τον Ιούνιο του '15, απέχοντας δύο ολόκληρα χρόνια από τα ερτζιανά κι από τότε προσπαθεί να ξαναβρεί τα πατήματά της. Όλο σχεδόν το παλιό της team είναι στις επάλξεις, ωστόσο το πρόγραμμα δεν έχει ακόμα σταθεροποιηθεί. Πολλές οι αλλαγές και τα «μπαλώματα» στο πρόγραμμα από τους υπάρχοντες παραγωγούς, ελλείψει προσλήψεων. Πρόσφατα άλλαξε και ο συντονιστής του ραδιοσταθμού, αποχώρησε ο Τάσος Επιτρόπου και την θέση του πήρε ο Γιάννης Δάρρας. Πάντως, αν κρίνουμε από τις διαδικτυακές ακροαματικότητες (ΕΔΩ), η ΕΡΑ Σπορ έχει ανακτήσει κατά πολύ -αν όχι εξ ολοκλήρου- την παλιά της δυναμική.

ΣΠΟΡ FM 94.6
Ένα ακόμα ιστορικό αθλητικό ραδιόφωνο, αυτή τη φορά ιδιωτικό. Και συγκεκριμένα, από το 2014 ανήκει στον Γιάννη Αλαφούζο - από τότε και σταδιακά απέκτησε το 87,09% του σταθμού. Είναι ολοφάνερη πλέον, η διείσδυση του ομίλου ΣΚΑΙ στη συχνότητα. Ο Γιώργος Κοσμάς, ο νέος διευθυντής του Σπορ FM, έχει αλλάξει ριζικά το πρόγραμμά του. Πολλοί «παλιοί» έφυγαν και ήρθαν άλλοι, στην πλειοψηφία τους άνθρωποι που εργάζονται ταυτόχρονα και στον τηλεοπτικό ΣΚΑΙ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μπορεί να μην έχει πολύ μεγάλες ακροαματικότητες, όπως στο παρελθόν που κοντράρονταν με την ΕΡΑ Σπορ στην κορυφή, αλλά διατηρεί ακόμα τις δυνάμεις του. Όντας μέχρι σήμερα το Νο.1 σε ακροαματικότητα αθλητικό ραδιόφωνο της πόλης.

SPORT24 103.3
Ο νεότερος της παρέας, ιδρυθείς μόλις τον Ιανουάριο του '15 ως αποτέλεσμα της συνεργασίας του Δημήτρη Μάρη με τον Φώτη Μπόμπολα. Για λίγο ακόμα, βάσει των προθέσεων των τραπεζών για τον τελευταίο και την εταιρεία που διαχειρίζεται τη συχνότητα. Σε γενικές γραμμές, ο σταθμός είναι ένα μείγμα «παλιών» του Σπορ FM -που δεν είναι και λίγοι- με δημοσιογράφους της 24 Media. Υπεύθυνος ο Παντελής Διαμαντόπουλος, άλλοτε «παιδί» του ανταγωνιστή ραδιοσταθμού. Δείχνει να βρίσκεται σε καλό δρόμο, στις πρώτες θέσεις όσον αφορά τη διάρκεια ακρόασης αλλά και τις κανονικές ακροαματικότητες, ξεπερνώντας ακόμα και το 4%. Έχει ακόμα δρόμο, όμως, για να φτάσει ή και να ξεπεράσει το βασικό του ανταγωνιστή.

---
---
*

ΜΜΕ - Κλίνατε επί... δεξιά !..

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Πιέσεις για να αποφευχθούν
φαινόμενα συγκεντρωτισμού στα ΜΜΕ


Μπορεί και οι δυο επιχειρηματίες να απευθύνονται στη συντηρητική παράταξη, ωστόσο πολλές πλευρές στην πολιτικό-μιντιακή «πιάτσα» αναγνωρίζουν την ανάγκη ισορροπίας… Όταν αναφέρονται στα ΜΜΕ που έχει συγκεντρώσει ο Βαγγέλης Μαρινάκης… και στην κατά πληροφορίες πρόθεση του Δημήτρη Μελισσανίδη να καταθέσει προσφορά για τον ΠΗΓΑΣΟ.

Με άλλα λόγια οι πιο ψύχραιμες φωνές σε κυβέρνηση, αντιπολίτευση και ΜΜΕ, θεωρούν αναγκαία την ύπαρξη ισορροπίας στο μιντιακό τοπίο… Υποστηρίζοντας στην ουσία ότι είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός ακόμη πόλου, για να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και να είναι αποτελεσματικότερος ο έλεγχος της εξουσίας.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης με την εξαγορά του ΔΟΛ (Βήμα, Νέα κ.ά), τη συμμετοχή του στο MEGA, αλλά και το συγκρότημα που εκδίδει την Κυριακάτικη και ημερήσια «Ελευθερία του Τύπου», έχει καταστεί πλέον ο ισχυρότερος παίκτης στα media.

Κατά αυτήν την έννοια λοιπόν, αρκετές πλευρές που διαθέτουν εξουσία και επιρροή, λέγεται ότι ενθαρρύνουν κινήσεις επιχειρηματιών που φλερτάρουν με την ιδέα της εισόδου στα media… προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα συγκεντρωτισμού και ελέγχου της ενημέρωσης.

Τέλος, ανεξάρτητα από την ισορροπία στο νέο χάρτη που διαμορφώνεται στα ΜΜΕ, η διάσωση μιας επιχείρησης του μεγέθους του ΠΗΓΑΣΟΥ από μόνο του αποτελεί θετική εξέλιξη για έναν κλάδο που δεν έχει σταματήσει να μετρά απώλειες στα χρόνια της κρίσης.
---
---
*

Σε πτώχευση η εταιρεία “Μακεδονικές Εκδόσεις” του Ρίζου

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Ανακοίνωση εργαζομένων
εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος»


– Σημαντική απόφαση για τους εργαζόμενους της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» του Δημήτρη Ρίζου
– Κήρυξη της εταιρίας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ» σε πτώχευση


Οι εργαζόμενοι της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος» (της εταιρίας «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΕ»), έχουμε κάθε λόγο να πανηγυρίζουμε, γιατί οι αγώνες μας αρχίζουν να δικαιώνονται. 

Καταφέραμε με δικές μας ενέργειες, να κηρύξουμε την εταιρία σε πτώχευση, πέντε (5) ολόκληρα χρόνια μετά την αναστολή έκδοσης της εφημερίδας «Αδέσμευτος Τύπος», με δικηγόρο την Κατερίνα Π. Φλίνου, (έχει χειριστεί, εκτός των άλλων, και πάλι με πρωτοβουλία των εργαζομένων, και την υπόθεση κήρυξης σε πτώχευση, της εταιρίας ΕΞΠΡΕΣ Δ. ΚΑΛΟΦΩΛΙΑΣ ΑΕ – εκδότριας της οικονομικής εφημερίδας ΕΞΠΡΕΣ-, με την οποία κηρύχθηκαν σε πτώχευση και οι μέτοχοι και τα μέλη του ΔΣ της εταιρίας).


Θυμίζουμε, σε όσους δεν γνωρίζουν, πως η εφημερίδα έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2012, ενώ εμείς ήμασταν απλήρωτοι από τον Ιούνιο του 2012, και οδηγήθηκε σε σήμερα σε πτώχευση, με αποκλειστική ευθύνη των μελών του ΔΣ. Η απόφαση του δικαστηρίου, να κηρύξει σε πτώχευση την εταιρία, μας απελευθέρωσε από το καθεστώς ομηρίας που περιήλθαμε από το 2012. Ο «Αδέσμευτος Τύπος» έκλεισε χωρίς να δοθούν αποζημιώσεις, χωρίς να πληρωθούν τα δεδουλευμένα μας, ενώ κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του δεν πλήρωνε τις συμβάσεις που όφειλε με απόφαση του εκδότη της.
Η κήρυξη της εταιρίας σε πτώχευση, εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Έγινε η αρχή. Βγήκε μια απόφαση, που αποτελεί δικαίωση των εργαζομένων, οι οποίοι φυσικά και δεν σταματάμε . Έτσι κι αλλιώς εκκρεμεί, μήνυση κατά των μελών για 7.3 εκατομμύρια ευρώ, που είναι μαύρη τρύπα στο ταμείο της εταιρίας, (η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της ανάκρισης), ενώ το επόμενο βήμα είναι η διεκδίκηση για την αναγνώριση ενσήμων – χρόνου ασφάλισης, και το επίδομα αφερεγγυότητας.

Ο αγώνας συνεχίζεται, η ώρα της δικαίωσης πλησιάζει…

«35 εργαζόμενοι Αδέσμευτου Τύπου»
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

H "μπίζνα" του Ανδρέα Κουρή και οι απολυμένοι των Metropolis

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Διαδηλώνουν για 6η συνεχόμενη χρονιά
έξω από την απονομή των Βραβείων MAD



Για 6η συνεχόμενη χρονιά διαδηλώνουν οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis έξω από την απονομή των Βραβείων MAD. Οι ίδιοι εξηγούν τους λόγους για τους οποίους επιμένουν να αγωνίζονται διεκδικώντας πρώτα από όλα τους μισθούς και τις αποζημιώσεις τους που παράνομα δεν τους κατέβαλε ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής (γιός του εκδότη Μάκη Κουρή), έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα στα οποία εργάζονταν.

Σε ανακοίνωσή τους οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis αναφέρουν:

"Εμείς οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis εδώ και 6 ολόκληρα χρόνια δίνουμε έναν εργατικό αγώνα διεκδικώντας τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που παράνομα δεν μας κατέβαλε ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα που εργαζόμασταν. Το δίκιο αυτού του αγώνα, που δίνεται τόσο στο δρόμο όσο και στα δικαστήρια, είναι απόλυτο, σαφές και αναγνωρίσιμο πανελλαδικά. Από τη μια στη συνείδηση του κόσμου και από την άλλη στις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου ο Ανδρέας Κουρής έχει καταδικαστεί. Εντούτοις, στην πράξη, ο Ανδρέας Κουρής δεν μας έχει καταβάλλει ούτε ένα ευρώ από τα 600 χιλιάδες και πλέον που μας χρωστάει.

Ο Ανδρέας Κουρής,
η επιχειρηματική του
δραστηριότητα και τα Metropolis

Για τον Ανδρέα Κουρή τα Metropolis δεν αποτέλεσαν μια επιχειρηματική αστοχία ή ένα ρίσκο που δεν του… βγήκε. Ήταν το όχημα που τον εδραίωσε στον μουσικό/ψυχαγωγικό στερέωμα της εγχώριας αγοράς. Ενώ εισέπραττε κέρδη από τα υγιή εμπορεύματα, φούσκωνε ταυτόχρονα με χρέη την παντοδύναμη τότε αλυσίδα δισκοπωλείων Metropolis και παράλληλα διαφήμιζε και προωθούσε με όλους τους τρόπους το τηλεοπτικό κανάλι MAD και τα events όπως MAD VIDEO AWARDS, MADWALK και Eurovision. Όταν πια το μισοβουλιαγμένο καράβι των Metropolis τού ήταν άχρηστο, αποφάσισε να το εγκαταλείψει βυθίζοντάς το, οδηγώντας το στην πτώχευση και αφήνοντας από την μια απλήρωτους τους εργαζόμενους και από την άλλη ογκώδη χρέη προς Δημόσιο, ασφαλιστικά Ταμεία και προμηθευτές. Ήταν η στιγμή που για τον Ανδρέα Κουρή άνοιξε ο δρόμος της επιχειρηματικής πρακτικής, «φεσώνω - βάζω λουκέτο - εξαφανίζομαι».

Μετά την «επιτυχία» των Metropolis, ο Ανδρέας Κουρής έπραξε ακριβώς το ίδιο με άλλες εταιρείες που κατείχε. Όπως με το κανάλι MAD και το MADRADIO που, αφού τις φόρτωσε με χρέη, τις έκλεισε (διατηρώντας και μεταφέροντας το εμπορικό σήμα σε νέες Ανώνυμες Εταιρείες – Α.Ε.), με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συνεχώς στην λίστα κατάταξης των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια επιτυχή επιχειρηματική πρακτική του Ανδρέα Κουρή (όπως και των ομοίων του) για να μεγαλώνει την περιουσία του σε βάρος των άλλων. Με χρέη προς προμηθευτές, φέσωμα του Δημοσίου και απλήρωτους εργαζόμενους. Πρόκειται για μια τακτική που εφαρμόζει μέχρι και σήμερα, αφού η αγωνία των απλήρωτων εργαζομένων στις επιχειρήσεις του στην Παλλήνη με χρωστούμενα πολλών μηνών δεν μπορεί πλέον να μείνει κρυφή.

Τι ήταν λοιπόν τα Metropolis
για τον Ανδρέα Κουρή;

Ήταν μια «μπίζνα» με την οποία αξιοποίησε στο έπακρο το νομικό καθεστώς και την ασυλία που του παρέχει μια Α.Ε., καθώς το «φυσικό πρόσωπο» δεν φέρει καμία ευθύνη παρά μόνο η… Ανώνυμη Εταιρεία. Και, βέβαια, ήταν μια «μπίζνα» με προγραμμένη από τον ίδιο τη μοίρα των εργαζομένων να καταλήξουν στο δρόμο απλήρωτοι και άνεργοι, με τις πλάτες πάντα του αντεργατικού νομικού καθεστώτος που δουλεύει κι εδώ, υπέρ του εργοδότη. Στην πραγματικότητα, τα Metropolis ήταν για τον Ανδρέα Κουρή ένα βαρύ όχημα προκειμένου να κερδίζει χρήματα όχι επενδύοντας, αλλά φεσώνοντας.

Όπως όλα τα αφεντικά,
ο Ανδρέας Κουρής
πιστεύει ότι θα τη γλιτώσει

Κι όμως, ένας επιχειρηματίας που ανοιγοκλείνει με άνεση εταιρείες και που χρωστάει προς όλες τις κατευθύνσεις, μπορεί να συνομιλεί με φορείς και κυβερνώντες, να κλείνει δουλειές με το Δημόσιο και να νοικιάζει δημόσιους χώρους (ολυμπιακά ακίνητα) για να πραγματοποιεί τα κερδοφόρα events του. Σα να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα, την ώρα που χιλιάδες πολίτες χάνουν ακόμη και τις κατοικίες τους για λίγα χρωστούμενα, ο Ανδρέας Κουρής έχει την πεποίθηση ότι μπορεί να τη γλιτώσει. Και ότι τα αστρονομικά χρέη των Α.Ε. που έχει φουντάρει δεν θα συνδεθούν ποτέ με το όνομά του. Εμείς οι απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis έχουμε μια εκ διαμέτρου αντίθετη πεποίθηση, καθώς θεωρούμε ότι ο Ανδρέας Κουρής δεν πρέπει να τη γλιτώσει. Γι αυτό και του το υπενθυμίζουμε δυναμικά και με αποφασιστικότητα διαδηλώνοντας για 6η συνεχόμενη χρονιά έξω από τα βραβεία MAD.

ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ METROPOLIS
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.

Για 6η συνεχόμενη χρονιά διαδηλώνουμε
έξω από την απονομή των βραβείων MAD
την Τρίτη 27 Ιουνίου στο TAE KWON DO στις 7:30 μ.μ.

Συνέλευση απολυμένων από τα καταστήματα Metropolis"
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*