Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2018

Κινηματογράφος - Πίσω από τη βιτρίνα της ιαπωνικής ευμάρειας

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η φτώχια στην πλούσια Ιαπωνία


Από τις αξιόλογες ταινίες τού μήνα που εκπνέει είναι και η ιαπωνική Κλέφτες Καταστημάτων, όπου απομυθοποιείται το οικονομικό θαύμα της μεγάλης ασιατικής χώρας. Ανέχεια, εγκατάλειψη, διαβίωση σε συνθήκες απόλυτης φτώχιας όπου μια ολόκληρη οικογένεια για να επιβιώσει κλέβει τις ημερήσιες προμήθειές της από σούπερ μάρκετ και… απαλλοτριώνει ό,τι άλλο χρειάζεται από οπουδήποτε το βρίσκει. Το κάνει με την άνεση της καθημερινής συνήθειας, χωρίς φόβο, χωρίς άγχος, με μεθοδικότητα και δεξιοτεχνία, δίχως να αισθάνεται ότι αυτό είναι μια μικρή παρανομία, αλλά σαν να πρόκειται για κάτι απόλυτα φυσιολογικό.

Η τετραμελής οικογένεια (γιαγιά, πατέρας, μητέρα, παιδί) γίνεται πενταμελής όταν μετά από μια επιχείρηση «ξαφρίσματος» βρίσκουν ένα κοριτσάκι εγκαταλειμμένο από τους γονείς τους έξω από το σπίτι του, μέσα στο κρύο και κακοποιημένο. Και αυτό δεν έχει συμβεί μόνο μία φορά, αλλά πολλές. Τελικά, αποφασίζουν να το περιθάλψουν και τα παίρνουν για να ζήσει μαζί τους. Εκείνο δεν αργεί, χωρίς να του το ζητήσουν, να μπει στο πνεύμα του τρόπου επιβίωσης της οικογένειας και μετέχει στην εξασφάλιση των προς το ζην.

Η ταινία του Χιροκάζου Κορεέντα (Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Κανών) είναι ανθρώπινη, συγκινητική και τραβάει την κουρτίνα πίσω από τη βιτρίνα της ιαπωνικής ευμάρειας για να δώσει ιστορίες και εικόνες που δεν μπορούμε να φανταστούμε, εδώ στη Δύση, ότι είναι δυνατόν να υφίστανται στην πλούσια πλευρά της Ανατολής.

Καλή ταινία, αλλά δεν ξέρουμε πόσο εύκολα φτάνει στο πλατύ κοινό με την αργή αφήγησή της, τους ατέρμονες διαλόγους της, την ιδιαιτερότητα στη γραφή της. Και το «να φτάνει κάτω», στην πλατεία, μια ταινία πρέπει να είναι το πρώτο ζητούμενο. Τουλάχιστον αυτό εμείς πιστεύουμε –χωρίς, φυσικά, να σημαίνει ότι ο κινηματογράφος, όπως και το θέατρο, δεν πρέπει να πειραματίζεται, να αναζητάει νέα στοιχεία στη γλώσσα του και, κάποιες φορές, να είναι για τους λίγους.
---
---
*

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018

Κινηματογράφος - "Ρόμα": Ίσως η ταινία της χρονιάς

*
Ανασυγκρότηση
***
*
ΜΕΞΙΚΟ
Οι γυναίκες της εγκατάλειψης,
οι παραστρατιωτικοί, οι δολοφόνοι


ΤΟ ΡΟΜΑ ΕΙΝΑΙ, ΙΣΩΣ, Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ –Η ΩΔΗ ΣΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΦΥΛΟ, Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΤΣΕΒΕΡΙΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΧΤΗΚΕ ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ – ΜΙΑ ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΗ (ΤΡΥΦΕΡΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ) ΑΦΗΓΗΣΗ

Η εικόνα είναι ο κινηματογραφικός λόγος. Αυτή αφηγείται, αυτή σε μεταφέρει σε τόπους, σε χρόνους, σε εποχές, σε προσωπικές εσωτερικές καταστάσεις, σε ανθρώπινες σχέσεις. Η εικόνα-λόγος γίνεται πιο εύγλωττη στα χέρια των ικανών αφηγητών του κινηματογράφου, αυτών που έχουν «φιλμική ευφράδεια» όπως ο Αλφόνσο Κουαρόν –ο κάτι σαν Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες της οθόνης– τουλάχιστον από όσα είδαμε στην τελευταία του δουλειά.


Ο Κουαρόν στο Ρόμα, γίνεται γλαφυρός –αλλά και σκληρός κάποιες στιγμές– αφηγητής που μπαίνει με τον φακό του στη ζωή μιας μεσοαστικής οικογένειας του Μεξικού της δεκαετίας του ’70, εισχωρεί στην ψυχή δύο γυναικών με διαφορετική ταξική προέλευση, επιστρέφει στην αιματηρή πολιτική ιστορία της χώρας –της χώρας του– και φτιάχνει μια ταινία που ήδη έχει αρχίσει να μαζεύει βραβεία. Άρχισε με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας, εντυπωσίασε στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης (σάρωσε τα πρώτα βραβεία που τα δίνουν οι Ενώσεις Κριτικών Κινηματογράφου αμερικανικών Πολιτειών) και βρίσκεται ανάμεσα στα φαβορί για οσκαρικές διακρίσεις.


Η Ρόμα είναι συνοικία της Πόλης του Μεξικού όπου μεγάλωσε και έζησε ο σκηνοθέτης και γι’ αυτό η ταινία στηρίζεται σε μεγάλο μέρος σε αυτοβιογραφικά γεγονότα από τη ζωή τού Κουαρόν ο οποίος σε αυτή τη δουλειά –που ταυτόχρονα αποτελεί ωδή για τη δοκιμαζόμενη γυναίκα– τα κάνει, κυριολεκτικά, όλα: σκηνοθεσία, σενάριο, φωτογραφία, μοντάζ! (...)

Συνέχεια ΕΔΩ

---
---
*

Πέμπτη 10 Αυγούστου 2017

Στο ΦΕΚ ο νόμος για διαφήμιση, barcode κ.ά.

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Ν. 4487/2017, το μεγάλο στοίχημα

Νόμος του κράτους η ηλεκτρονική πλατφόρμα των διαφημίσεων. Οι “επιστροφές”, όπως τις ξέραμε, τελειώνουν από το Σεπτέμβριο του 2018.

Χθες δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ ο νόμος 4487/2017, ο νόμος που ορίζει τη διαδικασία αγοράς και πώλησης διαφημιστικού χρόνου στην τηλεόραση, τις αλλαγές στην αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών, το barcode στις εφημερίδες και τον περιφερειακό Τύπο, όπως επίσης και τη διαδικασία για την προσέλκυση κινηματογραφικών παραγωγών. Μεγάλο στοίχημα, πλέον, η εφαρμογή του...
---
Τυπολογίες
---
*