Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μιντιακή διαπλοκή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μιντιακή διαπλοκή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Ιουνίου 2017

.... η εξουσία των κομμάτων και η "εξουσία της κριτικής" ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η διαπλοκή της αυταπάτης


Δημοσιολόγοι, αναλυτές, μπουρδολόγοι θα πάρουν το παλιό ύφος στο νέο σκηνικό και θα ορκιστούν ότι όσα λένε είναι αληθινά.
Την ώρα που ανακοινώθηκε ότι ο ΔΟΛ περνώντας στα χέρια του Μαρινάκη μετατράπηκε σε ΔΟΜ στο γηραιό συγκρότημα ακούγεται ότι άνοιγαν σαμπάνιες, αν και το χαβιάρι απουσίαζε για ευνόητους λόγους. Στο Φάληρο ο Σκάι ταυτόχρονα έκλαιγε για τον θάνατο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τον οποίο ο πατέρας Αλαφούζος κατηγορούσε ότι του έπαιρνε εκβιαστικά χρήματα, και γλεντούσε για τη νίκη του Μαρινάκη, τον οποίο ως πρόσφατα ο υιός Αλαφούζος αποκαλούσε με επίθετα που έκαναν να κοκκινίζουν ως και οι «πράσινοι» χούλιγκαν του Παναθηναϊκού.

Η ΝΔ από την πλευρά της δεν έβγαλε ανακοίνωση για τη νέα διαπλοκή, όπως έκανε για τον Σαββίδη στην πιθανότητα και μόνο να γίνει αφεντικό του ΔΟΛ.

Μην αναζητάτε λογικές εξηγήσεις στον παραλογισμό που γίνεται εικόνα στα κανάλια χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να απολογηθεί για την παλιά εικόνα. Σημασία έχει η εικόνα να διαμορφώνει τον θεατή και τον ψηφοφόρο και όχι να είναι καλή εικόνα.

Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση βγαίνει από ένα μαρτύριο. Δεν πρέπει πια να απολογηθεί για όποιον μιντιάρχη, φιλόδοξο μιντιάρχη ή επιχειρηματία χρεώνεται στις κυβερνητικές συμπάθειες και βρίσκεται ξανά απέναντι σε ένα μονοσήμαντα οριοθετημένο τοπίο που έχει τα παλιά, γνωστά χαρακτηριστικά: συμφέροντα, λυκοφιλίες, επιδίωξη κέρδους και πολιτική ισχύ. Το παραμύθι τελείωσε και ο δράκος δεν ήταν άλλος από το κατεστημένο.

Δεν έχει καμιά σημασία με ποιον θα συμμαχήσει ο Μαρινάκης ή ο Σαββίδης, απλώς γιατί έχουν δικαίωμα να συμμαχήσουν και με τον διάβολο. Δεν είναι αναγκασμένοι να έχουν ως προτεραιότητα ούτε την εξυγίανση των ΜΜΕ ούτε της κοινωνίας. Θα το κάνουν μόνο αν αναγκαστούν. Και θα αναγκαστούν όταν πρώτα απ’ όλα δημιουργηθούν οι θεσμικοί κανόνες που εγγυώνται όχι στους μιντιάρχες αλλά στο κοινό τους ότι δεν είναι καταναλωτές που διαμορφώνονται κατά το γούστο των πρώτων ούτε απλώς ψηφοφόροι που στοιχίζονται με την επιλογή τους.

Στα κόμματα υπάρχει μια βολική αυταπάτη που στρεβλώνει τη σχέση τους με την ενημέρωση και κατ’ επέκταση με την αλήθεια. Θεωρούν ότι η κατάληψη των ΜΜΕ λύνει το πρόβλημά τους με την κοινωνία, διαιωνίζει τα προνόμια εξουσίας και εξασφαλίζει το μέλλον. Αν σε αυτή την αντίληψη οι δημοσιογράφοι δεν αντιπαραθέσουν τη δική τους «εξουσία της κριτικής», τότε η προπαγάνδα διασταυρώνεται με την αγιαστούρα και γεννιούνται τα τέρατα της διαπλοκής.

Η Ελλάδα, αφού ταλαιπωρήθηκε από αυτά τα τέρατα, έγινε η ίδια τέρας. Τέρας έγινε και η δημοσιογραφία, μονόφθαλμη, με μικρό εγκέφαλο και πολλά χέρια έτοιμα να στραφούν στην κατάλληλη κατεύθυνση για την απολαβή από τις υπηρεσίες τους.

Νέες συμμαχίες δημιουργούνται στο ίδιο άρρωστο τοπίο, με τους από κάτω να στοιχίζονται με ευελιξία στην κατεύθυνση των συμφερόντων των από πάνω. Δημοσιογράφοι που υπηρέτησαν τους από κει είναι έτοιμοι να πάνε με τους από δω για να διαιωνίσουν τα δικά τους συμφέροντα εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των νέων αφεντικών. Δημοσιολόγοι, αναλυτές, μπουρδολόγοι θα πάρουν το παλιό ύφος στο νέο σκηνικό και θα ορκιστούν ότι όσα λένε είναι αληθινά. Το πιστεύουν κιόλας γιατί διαφορετικά θα ήταν απλοί ψεύτες, ενώ είναι μετρ της σκοπιμότητας. Ο σκοπός αγιάζει τα Μέσα, έχοντας τους ίδιους μέσα και πρωταγωνιστές.

Αυτός ο αέναος κύκλος της αναπαραγωγής δημοσιολογούντων τεράτων δεν ανακόπτεται αν η κυβέρνηση βρει τους δικούς της συμμάχους ανάμεσα στα τέρατα, αλλά αν δείξει πόσο επιζήμιος είναι. Αν θυμίσει ποιοι είναι, τι έκαναν, πόσο έβλαψαν. Αν καταδείξει την υποκρισία τους και την τιμή που αντικαθιστά την τιμή τους.

Πιστεύω ότι το συμφέρον της κυβέρνησης και της κοινωνίας περνά μέσα από τη ριζική αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για τα μέσα ενημέρωσης, τις θεσμικές τομές απέναντι στις οποίες όποιος αντιδράσει θα αποδεικνύει τον συντηρητικό και ύποπτο ρόλο του. Δεν εξασφαλίζεται με τακτικισμούς στο πεδίο των άγονων πειραματισμών αυτοεγκλωβισμού.

Αν η κυβέρνηση θέλει να γίνει «παίκτης», ας γίνει στο γήπεδο που δεν μπορούν οι άλλοι. Οι εργαζόμενοι στον ηλεκτρονικό Τύπο πρέπει να αποκτήσουν δικαιώματα. Η ίδια η δημοσιογραφία πρέπει να έχει το δικαίωμα της ανεξαρτησίας της. Η ελευθερία της γνώμης, η διαφήμιση των εντύπων δεν μπορεί να είναι στην κρίση και τη διάθεση των καναλαρχών μέσω ενός συντηρητικού νομικού πλαισίου. Πρέπει οι δημοσιογράφοι να μη σέρνονται με χειροπέδες στα αυτόφωρα. Οι εφημερίδες να μην είναι χαρτιά που τυλίγουν προσφορές ούτε νούμερα ψευτοκυκλοφορίας που εξασφαλίζουν διαφήμιση. Πρέπει αυτοί που μοιράζουν διαφήμιση να ελέγχονται και να μην εξαγοράζουν ΜΜΕ. Τα κανάλια που χρησιμοποιούν δημόσιες συχνότητες να πληρώνουν και φυσικά να λειτουργούν με κανόνες.

Σε άλλη περίπτωση αυτά θα έπρεπε να είναι αιτήματα του κλάδου και θέσεις των κομμάτων. Δεν μπορούν να είναι, όμως, γιατί ο κλάδος βυζαίνει και τρέφεται από το τέρας. Ας πάρει πρωτοβουλίες η κυβέρνηση. Ο άλλος τρόπος είναι οι συμμαχίες με τους Θέμους που έχουμε σήμερα ως πρώτο θέμα. Αν δεν σε φοβίζει το τέρας, όμως, αναρωτήσου μήπως το τέρας είσαι εσύ. Δεν διαπλέκονται μόνο τα συμφέροντα, διαπλέκονται και οι αυταπάτες.
---
---
*

Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

Της διαπλοκής το κάγκελο στο σύστημα των ΜΜΕ

*
Ανασυγκρότηση
***
*

"Για να κάνεις δουλειά στην
Ελλάδα, πρέπει να ελέγχεις ΜΜΕ..."

Καθώς το παλιό σύστημα των ΜΜΕ καταρρέει, νέοι παίκτες ανταγωνίζονται σκληρά για να αποκτήσουν τα «φιλέτα», πριν γίνουν κουφάρια. Νέοι όμιλοι δημιουργούνται, καθώς, όπως αφοπλιστικά είπε και ο Ι. Σαββίδης, για να κάνεις δουλειές στην Ελλάδα, πρέπει να ελέγχεις ΜΜΕ… Παλιοί και νέοι ενώνονται στην προώθηση της μνημονιακής καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ από «πολέμιος της διαπλοκής» έγινε ενορχηστρωτής της νέας.

Κόμματα, τράπεζες, στρατοί οπαδών ΠΑΕ στον πόλεμο διαδοχής

Η πλήρης υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στις επιταγές του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και του ΔΝΤ, φέρνει όπως είναι αναμενόμενο, μέγα αναστάτωση και στο εγχώριο σύστημα διαπλοκής. Παλαιοί- σωζόμενοι media-άρχες μαζί με τους νεοσύλλεκτους που απαιτούν μερίδιο στο διεφθαρμένο σύστημα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, έχουν παρατάξει τις δυνάμεις τους από τα media έως και το ποδόσφαιρο, στην επικείμενη διανομή δανείων, εταιρειών ΜΜΕ, μέτρων πάσης φύσεως στήριξης και χρηματοδότησης.

Ο σχεδόν καθημερινός πρωτοσέλιδος πόλεμος media-κών συμφερόντων απλά πιστοποιεί τη σύγκρουση που εξελίσσεται στα παρασκήνια για τη διαδοχή εξουσίας στη διαπλοκή.

Το ρόλο του τροχονόμου σε αυτή τη σύγκρουση κρατά για την κυβέρνηση ο Νίκος Παππάς, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης της Ν.Δ σύρεται και άγεται παραζαλισμένα ως κανονικός υπάλληλος από τα συμφέροντα συγκεκριμένων media-αρχών.

Μόνο την περασμένη εβδομάδα είδαμε να εξελίσσεται με σφοδρότητα η μάχη ανάμεσα στα Μέσα του ΔΟΛ όπου στελέχη του Σταύρου Ψυχάρη κινούν τα νήματα του παλαιού καθεστώτος με στόχο τη συνέχιση ύπαρξης τους μετά τη δημοπρασία των ΜΜΕ του ομίλου στο τέλος Μάιο, με την εφημερίδα συμφερόντων του Βαγγέλη Μαρινάκη «Ελευθερία του Τύπου». Ο λόγος προφανής. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης εμφανίζεται ως κυρίαρχος διεκδικητής του κυριακάτικου «Βήματος» και της συμμετοχής του ΔΟΛ στο Mega. Σημειώνουμε εδώ πως αυτός ήταν που αγόρασε τα στούντιο του Mega στην Παιανία, για να ετοιμάσει τον τηλεοπτικό σταθμό για τον οποίο είχε λάβει την άδεια Νίκου Παππά.

Είδαμε τη Ν.Δ να επιτίθεται ανοιχτά εναντίον του Ιβάν Σαββίδη κατονομάζοντας τον ως «εκλεκτό της νέας διαπλοκής ΣΥΡΙΖΑ», προειδοποιώντας με κυρώσεις όσα στελέχη τραπεζών συναινέσουν στην επικείμενη συμφωνία Φώτη Μπόμπολα-Ιβάν Σαββίδη για εξαγορά του εκδοτικού συγκροτήματος Μπόμπολα. Η συμφωνία βέβαια βρίσκεται στον αέρα και όχι μόνο εξαιτίας πολιτικής εμπλοκής. Οι τραπεζίτες έχουν ξεκαθαρίσει σε εκδότες και κυβέρνηση πως δεν πρόκειται να υπογράψουν κούρεμα δανείων εάν προηγουμένως δεν ψηφιστεί η ασυλία τους. Κατά πληροφορίες κι αυτό θα θεσμοθετηθεί είτε μέσω νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης είτε με την ψήφιση του 4ου μνημονίου, όπως ζητούν οι τραπεζίτες για να ανοίξει ο δρόμος των «εξωδικαστικών συμβιβασμών» πιο γρήγορα.

Σε ό,τι αφορά στο Mega εντός των επόμενων ημερών θα κατατεθεί το σχέδιο των τραπεζών για την αναδιάρθρωση-σωτηρία του καναλιού. Το σχέδιο έχει τη σύμφωνη γνώμη του Μπόμπολα αλλά θα τεθεί σε διαβούλευση με τις πλευρές Βαρδινογιάννη και Ψυχάρη. Και εκεί δεν αποκλείονται πάλι συγκρούσεις. Ο Ιβάν Σαββίδης δημόσια δήλωσε πως το ενδιαφέρον του είναι το Mega, για αυτό και θέλει το συγκρότημα Μπόμπολα. Για το Mega όμως ενδιαφέρεται και ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Η επιλογή του Βαρδινογιάννη σε έναν από τους δυο υποψηφίους θα έχει βαρύνουσα σημασία.

Σε αυτό το σημείο προβάλλει φανερά ο ρόλος του …ποδοσφαίρου!

Άπαντες οι media-άρχες, παλιοί και νέοι, είναι ιδιοκτήτες ΠΑΕ τις οποίες σαφώς χρησιμοποιούν ως όπλο στον πόλεμο της διαπλοκής.

Αν ισχύουν μάλιστα οι πληροφορίες ότι η ΠΑΕ Παναθηναϊκός θα επιστρέψει στην αγκαλιά του ομίλου Βαρδινογιάννη, γίνεται κατανοητό πως η διαπλοκή απέκτησε πάλι έναν ισχυρό τέταρτο πόλο. Το ποδόσφαιρο όπου οι οπαδοί μανατζάρονται και καθοδηγούνται ως προσωπικοί στρατοί των προέδρων και των συμφερόντων τους.

Μέσω του ποδοσφαίρου έχουν απλωμένα τα πλοκάμια τους και άλλοι εκλεκτοί της τραπεζικής και οικονομικής ολιγαρχίας σε media. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης ελέγχει-χωρίς να έχει ποτέ διαψευστεί- το συγκρότημα του Γ. Φιλιππάκη της «Δημοκρατίας». Οι Τσέχοι του ΟΠΑΠ έχουν συμφωνήσει με τον Δημήτρη Κοντομηνά για ευθεία συμμετοχή στον Alpha.

Τον κύκλο των σπαρασσόμενων media-αρχών κλείνει ο Γιάννης Αλαφούζος που έκανε συμφωνία με τον Τούρκο επιχειρηματία και καναλάρχη Ατζούν Ιλιτζαλί για να μετατρέψει το ΣΚΑΙ σε σταθμό reality games και να αποκτήσει ένα δεύτερο, ενημερωτικό κανάλι. Και ο Θοδωρής Κυριακού ο οποίος επιχειρηματικά έχει ουσιαστικά εγκαταλείψει την Ελλάδα και συνεχίζει να «παίζει» στο πολιτικό σύστημα ελέγχου της ενημέρωσης μόνο ως χάρη στον Νίκο Χατζηνικολάου της Real news.

Σε όλα τα παραπάνω το κουαρτέτο των δανειστών απλώς συναινεί στις απαιτήσεις των τραπεζών και των media-αρχών, ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχειρεί να κατοχυρώσει το ρόλο πρωταγωνιστή στην αναδιάταξη του σκηνικού με κυρίαρχο ατού, τις εξαγγελίες για νέες νομοθετικές παρεμβάσεις. Τόσο για το διαδίκτυο, την κρατική διαφήμιση, όσο και για τις κυκλοφορίες των εφημερίδων. Αλλά και της αφανούς στήριξης σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες και στελέχη media.
---
Από το κυριακάτικο ΠΡΙΝ
---
*

Σάββατο 6 Μαΐου 2017

Ο ΣΚΑΪ, η διαπλοκή και οι εκπομπές μαγειρικής...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Κοίτα ποιος μιλάει, ο ΣΚΑΪ για διαπλοκή!


Έξαλλοι στο Φάληρο για τη διαπλοκή που πάει να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, μία με τον Καλογρίτσα και μία με τον Σαββίδη, όπως λένε. Μπορεί να είναι κι έτσι, μπορεί η κυβέρνηση να θέλει να φτιάξει τα δικά της ΜΜΕ, αλλά κοιτάξτε τώρα ποιος μιλάει, ο ΣΚΑΪ του Γιάννη Αλαφούζου.

Ο ΣΚΑΪ που όλοι του οι δημοσιογράφοι και όλοι του οι σχολιαστές, ΟΛΟΙ τους όμως, εκφράζουν ταυτόσημη πολιτική άποψη. 

Ολόκληρο κανάλι και ολόκληρο ραδιόφωνο και δεν έχουν μία διαφορετική φωνή, έναν έστω για τον αντίλογο, έναν έστω για το άλλοθι βρε αδελφέ μια και την δεοντολογία την έχουν πετάξει στα σκουπίδια. 

Από τον Μπάμπη στον Μπογδάνο και από τον Γιώργο Παπαχρήστο στον Παντελή Καψή που ως σχολιαστής ακούγεται πιο φανατισμένος ακόμα και από τότε που ήταν υπουργός των Σαμαρά-Βενιζέλου. 

Αυτός ο ΣΚΑΪ λοιπόν γίνεται ξαφνικά πολέμιος της διαπλοκής του κάθε Σαββίδη. Ο ΣΚΑΪ που δεν είναι αντικειμενικός ούτε καν στις αθλητικές ειδήσεις λόγω Αλαφούζου και Παναθηναϊκού. Αυτοί θα μπατάρουν πολιτικά στο τέλος ακόμα και στις εκπομπές μαγειρικής.

---
Δημήτρης Κανελλόπουλος/(ΕφΣυν / Παρασκήνια)
---
*

Σάββατο 8 Απριλίου 2017

... media - οι έμπειρες πόρνες και οι πραγματικές τσατσάδες ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η ιλουστρασιόν πρόταση του Σταύρου

ΤΟ «ΠΟΤΑΜΙ» ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΑΝΕΡΥΘΡΙΑΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΤΑ ΜΙΝΤΙΑ

της Μαρίας Δεδούση

Ξέρω κάποιους ανθρώπους, όχι πολλούς είναι η αλήθεια, που ψήφισαν το Σταύρο Θεοδωράκη και το “Ποτάμι". Δεν το θεωρώ συμπτωματικό ότι είναι όλοι τους "εξωσχολικοί", εξω-μιντιακοί δηλαδή. Θα ήταν και κάπως παράλογο να είσαι άνθρωπος των μίντια και να πιστεύεις ότι μπορεί να ήταν κανείς, εκείνες τις υπέροχες και πολύ κοντινές εποχές, εκπομπάρχης του Μέγκα και να είναι μακριά από όλο αυτό που ονομάζουμε, χάρη συντομίας, “διαπλοκή". Είτε τα 'παιρνες από τον περιπτερά της γειτονιάς σου για να τον περάσεις τσάμπα στη γωνία κάποιας σελιδούλας, είτε τα ‘χες κάνει πλακάκια με το αφεντικό σου που τα ‘χε κάνει πλακάκια με τον τάδε πολιτικό για να κάνει τη δείνα δουλειά. Μεταξύ μας είμαστε, δεν μας ακούει κανείς, οπότε ας πούμε και καμία αλήθεια…

Τέλος πάντων, αλλού είναι το θέμα. Enters, λοιπόν, Σταύρος Θεοδωράκης, με όλους τους αλλοπρόσαλλους που μας φλόμωσαν με όλα τα αλλοπρόσαλλα και πολύ σύντομα γίνεται ηλίου φαεινότερο, ακόμα και στους πλέον αδαείς ότι το πλάνο είναι ένα και μοναδικό, να διεκδικήσει τη θέση του ρυθμιστή, βαριέμαι να κάνω την ανάλυση προς όφελος ποιανού και με ποιο σκοπό. Η ουσία είναι ότι το “Ποτάμι” μετέφερε ανερυθρίαστα στην πολιτική αυτό που επί χρόνια γινόταν στα μίντια: Εδώ είμαι, έχω τόση τηλεθέαση/αναγνωσιμότητα, δώσε για να πάρεις. Το ερώτημα ήταν μόνο ένα: How much.

Μόνο που, όπως γινόταν επί χρόνια στα μίντια, ο ΣΘ υπερτίμησε την αγορά και την αξία του σε αυτή και επίσης αγνόησε έναν πολύ βασικό κανόνα: Είμαστε έμπειρες πουτάνες εμείς οι δημοσιογράφοι, όμως οι πολιτικοί είναι οι πραγματικές τσατσάδες. Και με τις τσατσάδες δεν τα βάζεις γιατί σε βρίσκουν sooner than later στο χαντάκι.

Τώρα, λοιπόν, που πλέον πολιτικά είναι στο χαντάκι και δεν έχει καμία χρησιμότητα σε κανέναν και η “τηλεθέασή" του έχει πέσει στα υπομηδενικά ποσοστά, τα πράγματα παίρνουν και την πραγματική τους διάσταση. Όχι μόνο έχασε το, ομολογουμένως εντυπωσιακό, μομέντουμ που απλόχερα του πρόσφεραν οι συνθήκες, αλλά στην προσπάθειά του να κρατήσει έστω το κεφάλι έξω από το χαντάκι και να συνεχίσει να αναπνέει τον εύοσμο αέρα της πολιτικής, γίνεται πλέον πιο γραφικός και από τον Τζήμερο.

Τα σποτάκια του “Ποταμιού” είναι μόνο για να γελάς. Εσύ που τα βλέπεις τώρα με άλλο μάτι. Στην πραγματικότητα αυτό ήταν το ¨Ποτάμι” εξ αρχής. Μια ολίγον ιλουστρασιόν πρόταση για όσους κουράζονται από τις περιπλοκές και θέλουν λίγο εύκολες και χαριτωμένες λύσεις. Αν υπήρχαν εύκολες λύσεις, αγάπες, θα τις είχαν βρει άλλοι, πολύ πιο έξυπνοι και ικανοί. Lets get back to real politics τώρα, τέλος το ευχάριστο διάλειμμα.
---
---
*

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016

... τα τηλεοπτικά και οι "αριστερές" διευθετήσεις ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Ο γάτος και γ@μεί και σκούζει...
Τώρα θα έχουμε
μιντιακή ολιγαρχία,
αλλά με άδεια…


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Παρατήρηση 1η: «Ό,τι είναι νόμιμον είναι ηθικόν». Η ρήση είναι του πρώην υπουργού Βουλγαράκη και την έχουν καταδικάσει παντοιοτρόπως όλοι οι ιησουίτες που – ταυτόχρονα – την έχουν καταστήσει «οδηγό» των πολιτικών τους πεπραγμένων. Σημαιοφόροι, δε, του ιησουιτισμού, δεν είναι άλλοι από εκείνους που κάθε φορά εναλλάσσονται στις καρέκλες όσων παριστάνουν τους φορείς της «κάθαρσης».

Παρατήρηση 2η: Η σαπίλα που κυριάρχησε στον τόπο τα προηγούμενα 40 χρόνια είναι πανθομολογούμενη. Ο ΣΥΡΙΖΑ σερφάρει ακριβώς στην σαπίλα των προηγούμενων για να εμφανίσει τις δικές του διευθετήσεις σαν «ρήξη» με το παρελθόν. Όμως άλλο ρήξη που σημαίνει ανατροπή της σαπίλας και άλλο διευθέτηση της σαπίλας που σημαίνει αναπαραγωγή της. Επιπλέον, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αφαιρεί τον άρτο όπως ακριβώς οι προηγούμενοι, γι’ αυτό το έχει ρίξει στα «θεάματα». Την ώρα που εφαρμόζει Μνημόνια και κόφτες, την ώρα που ξεπουλάει από λιμάνια μέχρι αεροδρόμια κι από Ελληνικό μέχρι ΟΣΕ, μη έχοντας τι άλλο να κάνει, όταν δεν πουλάει τρέλα πουλάει «κάθαρση», απλή (δήθεν) αναλογική, συνταγματική αναθεώρηση κοκ. Φυσικά στο τέλος του μήνα τον ΕΝΦΙΑ του φτωχού δεν θα τον πληρώσει ούτε ο παλιός, ούτε ο νέος καναλάρχης. Εκτός αν θεωρήσουμε ότι υπάρχει μια κάποια «αριστερή»… πρόοδος εκ του γεγονότος ότι τις αξιολογήσεις του μισθού, της σύνταξης και της ζωής του ο λαός δεν θα τις μαθαίνει πλέον από τα μαρκούτσια του Μπόμπολα, αλλά από τα μαρκούτσια του Καλογρίτσα ή του Μαρινάκη.

Παρατήρηση 3η: Κι αυτοί που εξυμνούν τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες ως «τέλος της διαπλοκής» και οι προηγούμενοι χαλίφηδες που τον καταγγέλλουν ως «αντικατάσταση της παλιάς με τη νέα διαπλοκή», ομονοούν σε ένα: Υπήρχε διαπλοκή! Ωραία (τρόπος του λέγειν): Μπορούν οι πρώτοι να μας πουν: Ποιοι από τους διαπλεκόμενους καναλάρχες αποκλείστηκαν από τη νέα διαδικασία εξ αυτού – όπως θα έπρεπε – και μόνο του λόγου, ότι δηλαδή ήταν διαπλεκόμενοι; Απάντηση: Κανένας! Τι είδους αντιδιαπλοκή είναι αυτή, λοιπόν, που οικοδομείται με τα υλικά της προηγούμενης διαπλοκής; Που θεωρεί «παραγραμμένο» το αδίκημα όλων των πλευρών του διαπλεκόμενου τριγώνου (μιντιάρχες, τραπεζίτες, πολιτικό σύστημα) και εισηγείται την τάχα μου ευταξία του «πάμε γι’ άλλα»; Μπορούν, με τη σειρά τους, οι δεύτεροι να μας πουν: Αυτοί γιατί σκούζουν την ίδια ώρα που ομολογούν την «παλιά» – όπως οι ίδιοι την αποκαλούν – διαπλοκή και της οποίας οι ίδιοι αποτελούσαν μέρος του αμαρτωλού τριγώνου; Απάντηση: Διότι – όπως λένε στο χωριό μου – ο γάτος και γαμεί και σκούζει… Αλλά η τακτική αυτή από τον γάτο αντέχεται. Από τις «ακρίδες» που έχουν καταρημάξει τον τόπο, όχι. (...)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

---
---
*

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

... ο Αλέξης, το μήνυμα, το κουμάντο στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Η μάχη του "φωτός" ενάντια στο "σκότος"...

Στο στόχαστρο ο ΔΟΛ,
αλλά όχι η μιντιοκρατία

Της Μ. Παπαχριστούδη στο “ΠΡΙΝ”

Το ερώτημα που ζητά απάντηση στην έκβαση του άγριου πολέμου μεταξύ του μεγάρου Μαξίμου και του Σταύρου Ψυχάρη του ΔΟΛ, είναι αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρει «να καθυποτάξει» το συγκρότημα που συγκυβερνά με την πολιτική εξουσία την τελευταία 60ετία στη χώρα μας. Για να έχει το δικαίωμα να αναφωνήσει πως «νίκησε τη διαπλοκή» στην Ελλάδα! Η πραγματικότητα ωστόσο είναι πως το μόνο που κατάφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι να παραδεχθεί δημόσια, μέσα από δηλώσεις του ιδίου του πρωθυπουργού, πως συζητά σε κρυφές συναντήσεις με εκπροσώπους της ελληνικής ολιγαρχίας και της μιντιακής διαπλοκής, τη δημιουργία νέου και την επανατοποθέτηση του παλιού διαπλεκόμενου συστήματος.


Από την ανταλλαγή καταγγελιών και αποκαλύψεων ανάμεσα στο μέγαρο Μαξίμου και τον Σταύρο Ψυχάρη, αυτό που έχει πολιτική σημασία είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος εμφανιζόταν ως Σταυροφόρος ενάντια στη διαπλοκή, στηρίζοντας όλη την προεκλογική και μετεκλογική πολιτική της κυβέρνησής του σε αυτό, συζητούσε σε κρυφές συναντήσεις με τον «αρχιερέα» της διαπλοκής. Με διακύβευμα το καθεστώς της επόμενης μέρας στη διαπλοκή.

Και οι δυο πλευρές, επίσημα στις ανακοινώσεις τους, μιλάνε για τη συζήτηση περί τραπεζικών δανείων εκδοτών και χρεών μιντιακών εταιρειών. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της συνάντησης και της διαφωνίας τους για τη ρύθμισή τους η μή, γεγονός και είδηση είναι ότι ο πρωθυπουργός της χώρας και ένας εκδότης - μιντιάρχης θα κανόνιζαν τους όρους της οικονομικής επιβίωσης των επιχειρήσεων ΜΜΕ. Μακριά και εκτός από τους μνημονιακούς όρους που επιβάλλουν μαζί σε όλη την κοινωνία!

Η δημόσια παραδοχή της συνάντησης Τσίπρα με τον Σταύρο Ψυχάρη, πολύ περισσότερο η κυνική και θρασύτατη δήλωση του πρωθυπουργού στο δικαίωμά του να συναντά τους ολιγάρχες, αποδεικνύει πως ο ΣΥΡΙΖΑ απεργάζεται με τους όρους που το έκανε στο παρελθόν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, τη συνέχιση του καθεστώτος της διαπλοκής. Το καινούργιο είναι πως αλλάζουν τα πρόσωπα του ελέγχου και της συναλλαγής στο ίδιο μοντέλο λειτουργίας των ΜΜΕ.

Τους τελευταίους μήνες εξελίσσεται με ιδιαίτερη επιμονή μέσα από μια καλά σχεδιασμένη στρατηγική, η μάχη του «φωτός» της κυβέρνησης Τσίπρα με τις δυνάμεις του «σκότους». Ως από θαύμα αυτές οι δυνάμεις έχουν συρρικνωθεί μέσα σε λίγους μήνες, σε ένα μόνο πρόσωπο, αυτό του Σταύρου Ψυχάρη! Στη δική του επιχειρηματική περίπτωση έχει επικεντρωθεί ολόκληρη η επίθεση ενάντια της πολυδαίδαλης διαπλοκής με πλοκάμια σε όλο το φάσμα της οικονομικής ζωής, στα μίντια, στο πολιτικό προσωπικό κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, του δημοσίου, των φορέων του και των ομάδων δικτυωμένων υπηρεσιακών παραγόντων, σε αυτούς.

Εδώ και 13 μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά έχουν στηρίξει την πολιτική τους και τη διαφοροποίηση της κυβέρνησης τους από τις προηγούμενες, στη δέσμευση πως θα «τελειώσουν με τη διαπλοκή». Η μάχη αυτή κατέληξε τελικά σε έναν χαρτοπόλεμο με Τα Νέα του Ψυχάρη.

Την ίδια ώρα οι πρωταγωνιστές και πρωτεργάτες της διαπλοκής, όπως αυτή γιγαντώθηκε μετά την περίοδο του εκσυγχρονισμού και Σημιτισμού στην Ελλάδα, συνεχίζουν τις συναντήσεις, επαφές και διαβουλεύσεις με τα στελέχη της κυβέρνησης προκειμένου να συναποφασισθούν οι επόμενες business. Πάντα με την καθοδήγηση των ξένων του κουαρτέτου και των οικονομικών – πολυεθνικών συμφερόντων που προωθούν. Αίφνης για την κυβέρνηση Τσίπρα και τα στελέχη του μηχανισμού ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανήκουν στο μπλοκ της διαπλοκής τα συγκροτήματα Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη, Μελισσανίδη, Μαρινάκη και λοιπών επιχειρηματιών που έχουν αναπτύξει δράση από τα ΜΜΕ, το ποδόσφαιρο, τα πετρέλαια, τα σκουπίδια, τα δημόσια έργα και τα επιδοτούμενα από το ΕΣΠΑ έργα. Δεν ανήκουν στη διαπλοκή τα νέα πρόσωπα που αχνοφαίνονται στο επιχειρηματικό κάδρο που στήνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρακαλώντας ξένους με πολυεθνικά πλοκάμια, να επενδύσουν στην Ελλάδα, με χάρισμά τους δημόσιο πλούτο και …τηλεοπτικές άδειες.

Μόνο για τον Σταύρο Ψυχάρη και μόνο για αυτόν, κινήθηκε η διαδικασία ποινικής δίωξης για προσωπικά δάνεια ύψους 57 εκατ. ευρώ για τα οποία δεν τεκμαίρεται το πόθεν έσχες. Η δίωξη αυτή είναι το αποτέλεσμα του ενδελεχούς ελέγχου που γίνεται εδώ και 13 μήνες από τον οικονομικό εισαγγελέα Γ. Μπρή; Πρόκειται για μέρος του ογκωδέστατου εισαγγελικού φακέλου για τα δάνεια των μιντιακών επιχειρήσεων; Είναι απόρροια των δεκάδων ανακρίσεων μιντιαρχών και στελεχών Τραπεζών για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ΜΜΕ;

Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως ο Σταύρος Ψυχάρης είναι ο πλέον «αδύναμος κρίκος» του συστήματος διαπλοκής, με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να στείλει το μήνυμα για το ποιος θα κάνει εφεξής κουμάντο στο καθεστώς των διαπλεκόμενων ΜΜΕ.
---
---
*

Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016

... τι κάνει νιάου-νιάου στα μιντιακά Ιμαλάια ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Νιάου...
Όταν η επικαιρότητα κατακλύζεται από αναφορές για κύκλωμα εκβιαστών, που εφόσον ισχύουν οι καταγγελίες απαρτίζεται από κουμάσια που φέρουν τις ιδιότητες του εκδότη και των «δημοσιογράφων», που η μεν ΝΔ σφυρίζει αδιάφορα σε δημοσιεύματα ότι ένας εξ αυτών είχε σχέσεις οικονομικής κολεγιάς μαζί της, του δε άλλου το άρθρο που ερμηνεύτηκε σαν «φιλοκυβερνητικό» αναπαράχθηκε με πάθος από σάιτ του ΣΥΡΙΖΑ ανήμερα ακριβώς της σύλληψής του,

    όταν δημοσιογραφικό συγκρότημα και Μέγαρο Μαξίμου ανταλλάσσουν δημόσιες βολές για το περιεχόμενο μυστικών συναντήσεων μεταξύ του εκδότη με τον πρωθυπουργό, όταν η πρώτη πλευρά δημοσιεύει άρθρα υπό τον τίτλο «Ο ηγέτης, ο εκδότης και η… γάτα των Ιμαλαΐων» για να ισχυριστεί ότι ο πρωθυπουργός ήταν εκείνος που έσπευσε να «προσφέρει» εκδουλεύσεις στον εκδότη, η άλλη πλευρά επικαλείται το ίδιο ακριβώς άρθρο για να καταγγείλει τον εκδότη ότι αυτός ήταν που «αιτήθηκε» εκδουλεύσεις στις οποίες ο πρωθυπουργός δεν ενέδωσε,

    τότε, και για όσο θα συνεχίζονται οι έρευνες τι κάνει «νιάου – νιάου» τόσο στα χαμαιτυπεία όσο και σε κάποιες από τις απόκρημνες κορυφές των πολιτικο-οικονομικών και μιντιακών… Ιμαλαΐων,

    ας θυμόμαστε, παράλληλα, εκείνο τον στίχο του Διονυσίου Σολωμού, που γράφτηκε αμέσως μετά τον «Ύμνο εις την Ελευθερία»:

«Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος»…
---
*