Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πυρκαγιές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πυρκαγιές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 4 Αυγούστου 2018

Το μήνυμα των πυρκαγιών και ο… Ερίκ Καντονά

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Εμπιστοσύνη και συσπείρωση σε μια ταινία του Κεν Λόουτς
Ειδάλλως, θα πάμε όλοι χαμένοι...


του Χρήστου Ξανθάκη

Το μήνυμα των πυρκαγιών; Αλλού το έψαχνα κι αλλού το βρήκα! Ούτε στην τηλεόραση, ούτε στο ραδιόφωνο, ούτε στο ίντερνετ, ούτε καν στις εμβριθείς ανακοινώσεις των κομμάτων. Το ανακάλυψα σε μια ταπεινή ταινία που ξεκίνησε χτες να παίζεται στους κινηματογράφους και φέρει τον τίτλο «Αναζητώντας τον Έρικ». Και την υπογραφή του Κεν Λόουτς βεβαίως, ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες του παγκόσμιου σινεμά. Ένα φιλμ που μετά την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κανών έμεινε για λόγους δικαιωμάτων και προβλημάτων της εγχώριας διανομής σχεδόν δέκα χρόνια μακριά από τις ελληνικές αίθουσες. Αλλά ήρθε, επιτέλους. Και μαζί του έφερε το μήνυμα των πυρκαγιών!

Δυο λόγια για το στόρι για να μην χανόμαστε. Αντιγράφω κόπυ πάστε το Δελτίο Τύπου, για να βγει εύκολα το μεροκάματο, έστω και με ολίγη γκρίνια από Χατζή:

Ο Έρικ είναι ένας μεσήλικας Βρετανός ταχυδρόμος σε φουλ κατάθλιψη. Η δεύτερη σύζυγός του τον έχει εγκαταλείψει μόλις, αφήνοντάς του δωράκι τους δυο έφηβους γιους της, τους οποίους αδυνατεί να νουθετήσει. Επιπλέον, η κόρη του από τον πρώτο γάμο τον αναγκάζει, για χάρη της νεογέννητης εγγονής του, να συναντήσει ξανά τη Λίλι, την πρώτη του σύζυγο και μεγάλο του έρωτα, με την οποία έχει χρόνια να μιλήσει. Όλα αυτά τον οδηγούν σε μια οδυνηρή ψυχολογική κρίση, από την οποία δεν μπορούν, όσο κι αν προσπαθούν, να τον βγάλουν οι συνάδελφοί του. Μέχρι που, ύστερα από ένα μπαφίδι, εμφανίζεται μπροστά του ο Γάλλος πρώην σούπερ σταρ της Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ Ερίκ Καντονά, πρόθυμος να του δώσει μερικές πολύτιμες συμβουλές.

Οι οποίες συμβουλές είναι στο κλασικό πλαίσιο της αυτοβελτίωσης και του «άδραξε τη μέρα» και τον στρώνουν κάπως τον Έρικ (γράφω δικά μου τώρα, όχι απ’ το Δελτίο), αλλά τι να σου κάνει το σελφ χελπ όταν σκάει σπίτι ο ένας από τους δύο έφηβους με ένα μπιστόλι και το μπιστόλι του το έχει εμπιστευθεί να το φυλάει τοπικός γκάνγκστερ μικρού βεληνεκούς και το ψάχνει το μπιστόλι η αστυνομία γιατί ο τοπικός γκάνγκστερ το έχει χρησιμοποιήσει για να μπιστολιάσει έναν τύπο που τον του την είπε στο κλαμπ και γίνονται όλα ένα κουλουβάχατο κι ο Έρικ φτάνει στην άκρη του γκρεμού και κοιτάει κάτω. Εκεί είναι η ώρα για τον Καντονά να του δώσει την πιο πολύτιμη συμβουλή της ταινίας:

«Πρέπει πάντοτε να εμπιστεύεσαι τους συμπαίκτες σου. Ειδάλλως, είμαστε όλοι χαμένοι»!
Και πάει ο Έρικ και βρίσκει τους συναδέλφους του στο ταχυδρομείο και κάθονται όλοι μαζί και ξύνουν τις κεφάλες και κατεβαίνει μια ιδέα καλή και μαζεύονται και τον κάνουν τον τοπικό γκάνγκστερ μία χόρτα. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Το θέμα μας είναι η εμπιστοσύνη και η συσπείρωση. Το θέμα μας είναι να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί και όλες μαζί, να κοιταχτούμε στα μάτια, να ξύσουμε τις κεφάλες και να δώσουμε τα χέρια ως συμπαίκτες. Γιατί συμπαίκτες είμαστε και μετά απ’ τις πυρκαγιές  τρώμε πέντε γκολ στον τελικό κι έχει φτάσει το παιχνίδι στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου και φως δεν φαίνεται. Και θα το σφυρίξει ο ρέφερι και θα μπούμε στα αποδυτήρια με κατεβασμένα τα μούτρα και θα κουτουλάμε στους τοίχους. Εκτός κι αν αποφασίσουμε κάποια στιγμή ότι σ’ αυτό το ματσάκι δεν παίζει ο καθένας χωριστά, παίζουμε όλοι παρέα. Ότι είμαστε μια ομάδα, ένας σύλλογος. Ότι ο διπλανός μας είναι συμπαίκτης, δεν είναι εχθρός. Τότε όχι μόνο θα το ισοφαρίσουμε το σκορ, αλλά θα σηκώσουμε κιόλας το κυπελλάκι θριαμβευτικά. Με εμπιστοσύνη και συσπείρωση, μόνο έτσι γίνεται. Ειδάλλως, το είπε κι ο Ερικ ξεκάθαρα:
Θα πάμε όλοι χαμένοι…

---
---
*

Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017

... όταν ο Έλλην ξεσπαθώνει η... Άντζυ την πληρώνει!..

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Όταν ο Αρκάς έπιασε "δουλειά" στο "Πρώτο Θέμα"
Μαζί με τα χλωρά...


Γράφει η Νόρα Ράλλη

Ηρθε η ώρα. Ω ναι, ήρθε η στιγμή που κανένας δεν περίμενε – σίγουρα όχι εγώ. Ομως, αυτά έχει η ζωή και είναι φορές που αυτά τα αυτά σού ’ρχονται καταμπαντάμ και άντε να προλάβεις να φυλαχτείς. Κάπως έτσι θα το ’παθα κι εγώ. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις το γεγονός ότι, ω ναι, πράγματι... ήρθε η στιγμή να σταθώ στο πλευρό της Αντζυς Σαμίου (!) και αντιδιαμετρικά απέναντι από τον Αρκά (!).

(Οτι πήρα 2 κιλά στις διακοπές, πιο εύκολο θα ήταν να το παραδεχτώ.) Μα βλέπεις, έτσι τά ’φερε η κατάρα και τώρα που το εξομολογήθηκα, καθόλου καλύτερα δεν αισθάνομαι... Εξηγούμαι: ένεκα που κατακαίγεται η χώρα, κάτι που είναι καλοκαίρι και άλλες ειδήσεις δεν υπάρχουν, τέλειωσε και το Survivor, πήρε και drone ο ΣΚΑΪ (και μας το μοστράριζε μια ολάκερη μέρα πάνω από τις φωτιές), βγήκε κάθε καρυδιάς καρύδι να πει τη γνώμη του (μέχρι και ο Τζήμερος νεκραναστήθηκε, να μας ενημερώσει πως η σωτηρία θα επέλθει αν ιδιωτικοποιήσουμε τα δάση). Διότι, αν δεν ξεσπαθώσει ο Ελλην όταν του καίγεται το δάσος που τόσο προστατεύει και σέβεται, όταν του πεθαίνουν τα ζώα που τόσο αγαπά και υπολήπτεται (και ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν παρατάει στις διακοπές του και ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν σκοτώνει εκτός κυνηγετικής περιόδου), όταν του βρομίζεται ο αέρας, που ποτέ ο ίδιος δεν βρομίζει, πότε θα ξεσπαθώσει;


Ξεκινώ με Αντζυ. Διαβάζω: «Μ’ ένα ασύλληπτο post στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook αποφάσισε να “γιορτάσει” την κοίμηση της Θεοτόκου η λαϊκή αοιδός Αντζυ Σαμίου: “Απραγη κι η Παναγία [...] δε λέει να βάλει το χεράκι της να σβήσουν οι φωτιές”, έγραψε χωρίς ίχνος ντροπής και σεβασμού, ξεσηκώνοντας κύματα οργής στο πρόσωπό της».

Από πού ν’ αρχίσω; Από την αναγνώριση των ταχύτατων αντανακλαστικών του συντάκτη του κειμένου που κατάλαβε αμέσως το σπουδαίον της είδησης και την κατέγραψε; Ή μήπως από την υψηλή συγγραφική δεινότητα της καταγραφής αυτής καθ' αυτής; «Ασύλληπτο post», «χωρίς ίχνος ντροπής», «ξεσηκώνοντας κύματα οργής»! Τα διαβάζεις και λες, δεν μπορεί, συνέβη το ανομολόγητο (βγήκε ο Κυριάκος πρωθυπουργός!). Για να καταλάβεις, ότι απλά πρόκειται για έναν άνθρωπο, που τι είπε; «Βοήθα Παναγιά μου». Αυτό ουσιαστικά είπε και πέσαν να τη φάνε. Κάτι, δηλαδή, που λέμε οι πάντες: θρήσκοι και άθεοι, νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, πιστεύσαντες και απογοητευμένοι.

... Κι όμως, έγινε μέγα θέμα. Στο «Πρώτο Θέμα», φυσικά. Εκεί, που τους τελευταίους μήνες δουλεύει ο Αρκάς.

Το τελευταίο σκίτσο του ήταν για τις πυρκαγιές. Απ' όλο αυτό τον χαμό που γίνεται, ο Αρκάς θέλησε να σχολιάσει το εξής: «[...] όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όχι μόνο δεν απουσιάζει η πολιτική ηγεσία, αλλά η έκταση της καταστροφής δείχνει ότι την έκταση της καταστροφής τη συντονίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός».

Δεν θα σχολιάσω το ανύπαρκτο του αστείου (ωστόσο, όποιος γέλασε, κερδίζει πυροσβεστήρα για το αυθαίρετό του – μόνο στον Κάλαμο είναι 300). Θα πω μόνο πως, απ' ό,τι όλα δείχνουν, χρήμα και χιούμορ δεν συμβαδίζουν. Ούτε καν εν γαία που πυρί μιχθήτω.

Οταν ο Αρκάς έπιασε «δουλειά» στο «Πρώτο Θέμα», δεν ήταν διόλου λίγοι όσοι σχολίασαν αρνητικά αυτή του την απόφαση. Ο ίδιος τότε είχε απαντήσει (σε τρίτο ενικό!) ότι: «Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι όσοι διαβάζουν, κοινοποιούν, και χρησιμοποιούν με κάθε τρόπο τα σκίτσα του Αρκά ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ, του κάνουν κριτική για το έντυπο από το οποίο βγάζει τα προς το ζην!» Αλήθεια, από πότε το αν θα σκεφτείς και εκφραστείς κριτικά συνδέεται με τη χρηματική απολαβή;

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή και για ν' αλλάξει ο άνθρωπος θέλει χρόνο πολύ – τόσο «όσο χρειάζεται να σκοτώσεις έναν γάιδαρο με γινωμένα σύκα». Ενας άλλος σκιτσογράφος, συνάδελφος του εν λόγω, το έγραψε αυτό. Ουντερζό τον λένε (βλέπε «Αστερίξ στην Κορσική»). Φαίνεται, όμως, πως δεν είχε λάβει υπόψη του το «καυτό» χρήμα. Που τελικά σκοτώνει πιο γρήγορα... και από τη σκιά του.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017

10 +1 φυλές των πυρκαγιών

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Όταν γινόμαστε όλοι ειδικοί
και όλες ειδικές για τις φωτιές των ημερών


Του Χρήστου Ξανθάκη

Τους ξέρουμε και τις ξέρουμε, τους είδαμε και τις είδαμε όλες αυτές τις μέρες που μαίνονταν οι πυρκαγιές. Δίπλα μας ήταν και εξέφραζαν άποψη από το πρωί ως το βράδυ και χωρίς να τους ρωτήσει, χωρίς να τις ρωτήσει κανένας. Ήταν οι ειδικοί και οι ειδικές των πυρκαγιών, που έδωσαν ρεσιτάλ τα τελευταία εικοσιτετράωρα.

Κι επειδή εδώ κάνουμε ρεπορτάζ, δεν ξύνουμε πατσές, τους οργανώσαμε σε φυλές για να μη χάνεται η μπάλα. Απολαύστε υπεύθυνα:

1) Οι αστυνόμοι.
Ξέρουν γιατί έβαλες τη φωτιά, ξέρουν πως την έβαλες, ξέρουν πότε την έβαλες. Ξέρουν επίσης ποιος είσαι εσύ που την έβαλες.

2) Οι εισαγγελείς
Ξέρουν γιατί έβαλες τη φωτιά, ξέρουν πως την έβαλες, ξέρουν πότε την έβαλες. Ξέρουν επίσης ποιος είσαι εσύ που την έβαλες.
Και θ’ απονείμουν δικαιοσύνη.

3) Οι θεούσοι
Η Παναγίτσα και ο Χριστούλης μας έσωσαν από το ολοκαύτωμα. Αλλιώς θα είχαμε γίνει στάχτη και μπούρμπερη.
Μόνο αν χτιστούν εκκλησίες στα καμένα δεν θα έχουμε τα ίδια.

4) Οι άθεοι
Πού ήταν η Παναγίτσα κι ο Χριστούλης όταν άναβε η φωτιά; Και γιατί άργησαν τόσο πολύ να την κατασβέσουν;
Μόνο αν σταματήσουμε να υποδεχόμαστε το Άγιο Φως με τιμές αρχηγού κράτους σταματήσουν και οι εμπρησμοί.

5) Οι φιλελέδες
Αν τα δάση ήταν ιδιωτικά δεν θα λαμπάδιαζαν. Αν η πυροσβεστική ήταν ιδιωτική θα έσβηνε τις πυρκαγιές στο πιτς φυτίλι. Αν οι πυρκαγιές ήταν ιδιωτικές δεν θα ανάβανε ποτέ.
Τώρα που είναι κρατικές καίγεται ο τόπος.

6) Οι σταλεγάκηδες
Ήξεραν ότι θα σκάσει πυρκαγιά. Όπως ήξεραν ότι θα γινόταν πλημμύρα. Όπως ήξεραν ότι θα μας βάραγε σεισμός. Μόνο για τη Δευτέρα Παρουσία έχουν μερικές αμφιβολίες, αλλά κι αυτές είναι θέμα ημερών.

7) Οι πληροφορημένοι
Γνωρίζουν που έσταξε και η παραμικρή σταγόνα ιδρώτα του τελευταίου εθελοντή δασοπροστασίας. Και θα το χρησιμοποιήσουν ως ισχυρό επιχείρημα σε κάθε συζήτηση.

8) Οι ωχαδερφάκηδες
Αφού ρε φίλε δεν αλλάζει τίποτε σε αυτόν τον κωλότοπο, τώρα θα το καταλάβετε; Φτιάξε μου έναν φρέντο μέτριο σε παρακαλώ.

9) Οι δε γαμιέται
Και τι με νοιάζει ρε φίλε που καίγονται η Αττική, η Ηλεία, η Ζάκυνθος; Ενδιαφέρθηκε κανείς για μένα όταν μου φτιάξανε γλυκό αντί για μέτριο τον φρέντο;

10) Οι συνωμοσιολόγοι
Το έχουν από πρώτο χέρι ότι η επόμενη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ θα γίνει στον Κάλαμο. Παρόντος του Χένρι Κίσινγκερ.

10 + 1) Τα ερπετά
Όσοι και όσες χαίρονται κάθε φορά που μπουρλοτιάζει το σύμπαν, γιατί θα φορτωθεί πολιτικό κόστος η εκάστοτε κυβέρνηση.
---
---
*

Δευτέρα 14 Αυγούστου 2017

Φωτιά στα μπατζάκια μας

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Πυρκαγιές και μπουρλότο
στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας


Του Χρήστου Ξανθάκη

- Να πάνε όλα τα λεφτά στην πυροσβεστική!
- Και γιατί να πάνε στην πυροσβεστική;
- Και πού να πάνε;
- Να πάνε στα αντιπλημμυρικά.
- Και γιατί να πάνε στα αντιπλημμυρικά;
- Και πού να πάνε;
- Να πάνε στην αντισεισμική προστασία.
- Και γιατί να πάνε στην αντισεισμική προστασία;
- Και πού να πάνε;

Μπορώ να το συνεχίσω ως αύριο της Παναγίας, άμα γουστάρετε. Είναι το ελληνικό σύνδρομο αυτό και δεν έχει να κάνει με το αν η κυβέρνηση είναι γαλάζια, πράσινη ή κόκκινη. Κάθε φορά που μας προκύπτει μια καταστροφή, αφενός μας πιάνει μια εθνική ανατριχίλα και αφετέρου ανεβαίνει το συλλογικό IQ διακόσιες μονάδες. Και βρίσκουμε αμέσως τις λύσεις: Γιατί δεν δώσανε όλα τα φράγκα στην πυροπροστασία; Γιατί δεν τα χώσανε όλα για να μη μας σκίσουν οι πλημμύρες; Γιατί δεν αδειάσανε το ταμείο, μπας και σωθούμε απ’ τους σεισμούς; Και πάει λέγοντας…

Μισό λεπτό διάλειμμα εδώ, για να παραθέσω ένα καυτό ρεπορτάζ. Απολαύστε υπεύθυνα:

«Περισσότεροι από 2.600 πυροσβέστες μάχονται 62 πύρινα μέτωπα ανά την επικράτεια, δήλωσαν οι αρμόδιες αρχές, σημειώνοντας ότι η επιστροφή των υψηλών θερμοκρασιών ξανάριξε τη χώρα στις φλόγες. Για λόγους προστασίας εκκενώθηκαν τέσσερα χωριά, προκειμένου να προστατευθούν οι κάτοικοί τους από τις φλόγες και τους καπνούς. Οι πυροσβέστες δήλωσαν ότι οι ισχυροί άνεμοι καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την κατάσβεση των πυρκαγιών.»
Ξέρετε από πού είναι αυτό; Από την Πορτογαλία που κάηκε τον Ιούνιο με δεκάδες ανθρώπινες απώλειες, συνέχισε να τσουρουφλίζεται τον Ιούλιο με μικρής έντασης φωτιές και ξανάγινε μπουρλότο τις τελευταίες ημέρες. Και τα Βαλκάνια καήκανε και η ηπειρωτική Ιταλία και η Κορσική και η Σικελία κι άλλα μέρη, ένα σωρό που δεν μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Βλάκες κι αυτοί που δεν δώσανε όλα τα λεφτά στην πυρόσβεση…

Αλλά πρέπει να υπάρχουν λεφτά για να τα σπρώξεις. Και όταν σε αρμέγουν οι ξένοι (πάλι ανεξαρτήτως γαλάζιας, πράσινης, κόκκινης κυβερνήσεως), για να υπάρχουν λεφτά πρέπει να πληρώνουμε όλοι και όλες τους φόρους μας. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας αυτό, όπου γιατροί και δικηγόροι επικαλούνται την προστασία των προσωπικών δεδομένων για να μην βάζουν POS και να μην εκδίδουν τις σχετικές αποδείξεις. Ας καεί και το παλιάμπελο ρε φίλε, το δικό μου το μαγαζάκι να είναι καλά. Κι άμα σας βρίσκονται τίποτα ψιλά, έχω να σας πληροφορήσω ότι κυκλοφόρησαν ένα σωρό καινούρια SUV. Για να πηγαίνεις στα βουνά που δεν έχουν γίνει ακόμη κάρβουνο!

Υ.Γ.: Δεν έχω καμιά όρεξη να συζητήσω τους πολιτικούς καυγάδες για τις πυρκαγιές. Συμπαράσταση στους Πυροσβέστες θέλει τώρα και τίποτε παραπάνω. Να βάζουμε και λίγο γλώσσα μέσα όταν κινδυνεύει κόσμος, παρακαλώ.

---
---
*