Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Unfollow. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Unfollow. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017

Τέλος ο Λ. Χαραλαμπόπουλος από τα Παραπολιτικά

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Γιατί έφυγε
από τoν όμιλο Κουρτάκη
ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος


Tέλος στη συνεργασία του δημοσιογράφου Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου με τον όμιλο των Παραπολιτικών. Ο εκδότης-διευθυντής του περιοδικού Unfollow ανακοίνωσε ότι δεν θα αρθρογραφεί στην εφημερίδα Παραπολιτικά, δεν θα διευθύνει την ιστοσελίδα του ομίλου και δεν θα συμμετέχει στον ρ/σ Παραπολιτικά 90,1 Fm.

Εκτός των άλλων με τα Παραπολιτικά κυκλοφορούσαν τα ένθετα «Report» και «Propaganda» που έβγαζε ο (εργασιομανής) Λ. Χαραλαμπόπουλος και ο οποίος αυτό τον καιρό ετοιμάζει κάτι καινούργιο.

«Είμαι πια σε ένα σημείο που δεν θέλω απλώς να είμαι "καλός επαγγελματίας" και να κάνω "καλά τη δουλειά μου". Και, κακά τα ψέματα, η δουλειά στους μεγάλους μιντιακούς ομίλους σού δίνει μεγάλες δυνατότητες, αλλά σου βάζει και περιορισμούς» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Λ. Χαραλαμπόπουλος εξηγώντας τους λόγους της διακοπής της συνεργασίας του με τον όμιλο του Γιάννη Κουρτάκη.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή του έχει ως εξής:
"Από σήμερα (Παρασκευή) διακόπτω τη συνεργασία μου με τα μέσα του ομίλου Παραπολιτικά. Δεν θα γράφω άρθρα στην εφημερίδα, δεν θα διευθύνω την ιστοσελίδα και δεν θα συμμετέχω στον Ρ/Σ «Παραπολιτικά 90,1 FM».
Παρότι η συνεργασία που είχα με τους ανθρώπους του ομίλου ήταν πολύ καλή, άλλωστε και καλοί δημοσιογράφοι είναι και καλοί συνεργάτες, νιώθω ότι δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο.
Καταρχάς γιατί νιώθω ότι ακόμη και ένας εργασιομανής όπως εγώ δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Ετοιμάζω κάτι καινούριο αυτό τον καιρό, για το οποίο θα ανακοινωθούν λεπτομέρειες πολύ σύντομα, και αυτό απαιτεί την πλήρη προσήλωσή μου. Όποιος δεν επιλέγει πού θα επικεντρώσει τις προσπάθειές του κινδυνεύει είτε να καταρρεύσει από την κούραση, είτε να μπει στη συνήθεια να «ξεπετάει» πράγματα. Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: κακή δημοσιογραφία.
 Όμως, είναι και κάτι πιο βαθύ που με ωθεί σε αυτή την απόφαση. Είμαι πια σε ένα σημείο που δεν θέλω απλώς να είμαι «καλός επαγγελματίας» και να κάνω «καλά τη δουλειά μου». Και, κακά τα ψέματα, η δουλειά στους μεγάλους μιντιακούς ομίλους σού δίνει μεγάλες δυνατότητες αλλά σου βάζει και περιορισμούς. Ακόμη και εάν δε σου επιβάλλει «δεσμεύσεις» (και στα Παραπολιτικά ποτέ δεν αισθάνθηκα «δεσμευμένος») πάντα υπάρχουν και γραμμές που δεν μπορείς να ξεπεράσεις.
 Όμως, αυτή τη στιγμή, έχω την ανάγκη να ακολουθήσω την… ξεροκεφαλιά μου όπου με οδηγεί. Θέλω να κάνω δημοσιογραφία με τον τρόπο που εγώ καταλαβαίνω και να εξερευνήσω τις συνέπειες αυτής της απόφασης ως το τέλος. Αυτή μου η απόφαση δεν αποτελεί μομφή για κανέναν, έχει να κάνει αποκλειστικά με μια προσωπική διεκδίκηση και το σημείο στο οποίο βρίσκομαι αυτή τη στιγμή.
Πάμε για άλλα λοιπόν! Καλή συνέχεια στους ανθρώπους των Παραπολιτικών, τους ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία που είχαμε, και καλή δύναμη σε όλους μας.
Υ.Γ: Τα ένθετα «Report» και «Propaganda» δεν θα συνεχίσουν την έκδοση τους στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».
Λευτέρης ΧαραλαμπόπουλοςΔημοσιογράφος, εκδότης - διευθυντής περιοδικού UNFOLLOW"

---
---
*

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2016

... ο Αυγ. Ζενάκος για "ΕφΣυν" και Δερβενιώτη ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Συνάδελφοι της ΕφΣυν, είστε λογοκριτές





Του Αυγουστίνου Ζενάκου

Η μεθόδευση με την οποία διέκοψε η Εφημερίδα των Συντακτών τη συνεργασία της με τον Σπύρο Δερβενιώτη είναι απαράδεκτη. Ακόμη πιο απαράδεκτη ήταν η απόφασή τους να μην τυπώσουν το ένθετο «Καρέ Καρέ» το περασμένο Σάββατο επειδή κατέγραφε την υποστήριξη των συναδέλφων του σκιτσογράφων και τη διαφωνία τους με την πράξη της εφημερίδας. Κι αν η εκδίωξη του Σπ. Δερβενιώτη θα μπορούσε, με μεγάλη γενναιοδωρία, να γίνει αντιληπτή ως κακός χειρισμός, το κόψιμο του ενθέτου είναι σκέτη λογοκρισία.

Είναι λυπηρό να πρέπει να ειπωθεί κάτι τέτοιο για την Εφημερίδα των Συντακτών, στις τάξεις της οποίας βρίσκονται δημοσιογράφοι που εκτιμώ, αλλά δεν μπορεί να αποφευχθεί: Συνάδελφοι, είστε λογοκριτές. Η μεθόδευση με την οποία διακόψατε τη συνεργασία σας με τον Σπύρο Δερβενιώτη είναι απαράδεκτη. Ακόμη πιο απαράδεκτη ήταν η απόφασή σας να μην τυπώσετε το ένθετο «Καρέ Καρέ» το περασμένο Σάββατο επειδή κατέγραφε την υποστήριξη των συναδέλφων του σκιτσογράφων και τη διαφωνία τους με την πράξη σας. Κι αν η εκδίωξη του Σπ. Δερβενιώτη θα μπορούσε, με μεγάλη γενναιοδωρία, να γίνει αντιληπτή ως κακός χειρισμός εξαιτίας της τσαντίλας που σας προκάλεσε η κριτική του προς την εφημερίδα σας, το κόψιμο του ενθέτου είναι σκέτη λογοκρισία.

Έχετε, προφανώς, το δικαίωμα να συνεργάζεστε με όποιον θέλετε και να μην συνεργάζεστε με όποιον δεν θέλετε. Αλλά το να λέτε ψέματα για τους λόγους και να στρεψοδικείτε όταν συνεργάτες, αναγνώστες και φίλοι της εφημερίδας σας σάς εκφράζουν την ανησυχία τους, είναι πρόβλημα. Όπως πρόβλημα είναι και να λέτε ψέματα ότι οι υπεύθυνοι του «Καρέ Καρέ» δεν παρέδωσαν ύλη και γι’ αυτό δεν κυκλοφόρησε το Σάββατο. Η αλήθεια είναι ότι παρέδωσαν αλλά μέσα στην ύλη που παρέδωσαν υπήρχε ένα κείμενο ήπιας διαμαρτυρίας και κάποια σκίτσα που σχολίαζαν το συμβάν. Δεν βγάλατε το ένθετο επειδή δεν θέλατε να δώσετε βήμα σε διαφωνούντες συνεργάτες σας. Αυτό λέγεται λογοκρισία (...) 

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016

... το spot του UNFOLLOW που λογόκρινε η ΕΡΤ ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Η ΕΡΤ απέρριψε σποτ του UNFOLLOW
για τα ΜΜΕ: «Όλα τα καθάρματα μαζί»

Το "ΙΕΚ Δημοσιογράφων Εκβιαστών", το περιεχόμενο του σποτ (βίντεο) και ο "Λόχος Διοικήσεως" του ΔΟΛ υπό τον Στ. Ψυχάρη


Με χορηγούμενη καταχώρηση στο facebook, το UNFOLLOW καταγγέλλει ότι η ΕΡΤ («με μια πρωτοφανή απόφαση», όπως αναφέρει) απαγόρευσε τη διαφήμιση του τεύχους Μαρτίου απορρίπτοντας το σποτ 15 δευτερολέπτων που αναφερόταν στο ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου με τίτλο «ΙΕΚ δημοσιογράφων εκβιαστών». Στο σπικάζ του σποτ που δεν έγινε δεκτό από τη Δημόσια Τηλεόραση αναφέρεται: «Δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, πολιτικοί: όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί». Στο ρεπορτάζ διαβάζουμε:

«Η σύλληψη του ‘‘κυκλώματος των εκβιαστών δημοσιογράφων’’ ξετύλιξε ένα κουβάρι πρακτικών» και ότι «αν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να δείξει ότι ‘‘καταπολεμά τη διαφθορά’’, θα έπρεπε να απαντήσει πρώτα αν είχε και τι είδους σχέση με τα πρόσωπα που συγκροτούσαν αυτό το κύκλωμα – και άλλα παρόμοια... Όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δηλαδή».

Ο «Λόχος Διοικήσεως» του ΔΟΛ

Στο ρεπορτάζ του UNFOLLOW διαβάζουμε μαρτυρία βετεράνου δημοσιογράφου του Συγκροτήματος της Πλατείας Καρύτση, και τώρα της Μιχαλακοπούλου, για άτυπο μηχανισμό ομάδας δημοσιογράφων υπό την ηγεσία του Σταύρου Ψυχάρη, που εκπροσωπούσε στην αγορά τα συμφέροντα του ΔΟΛ. Γράφει σχετικά το περιοδικό:

«Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 στα δωμάτια και τους διαδρόμους του 3ου ορόφου της Χρ. Λαδά 3 που φιλοξενούσε τότε την εφημερίδα Το Βήμα –μαζί με το γραφείο του ιδιοκτήτη του ΔΟΛ Χρήστου Λαμπράκη – ήταν κοινό μυστικό η ύπαρξη και λειτουργία του επονομαζόμενου "Λόχου Διοικήσεως". Τι ήταν, όμως, ο Λόχος Διοικήσεως, ποιες οι στοχεύσεις του και ποιος ο επικεφαλής του; Ένας βετεράνος του συγκροτήματος της πάλαι ποτέ Χρ. Λαδά επισημαίνει:
» Μην το κουράζουμε το θέμα. Ο λεγόμενος Λόχος Διοικήσεως ήταν ένας άτυπος μηχανισμός δημοσιογράφων υπό την ηγεσία του Σταύρου Ψυχάρη, που δούλευε στο πλάι της επίσημης διοικητικής εκπροσώπησης της επιχείρησης. Σε γενικό επίπεδο εκπροσωπούσαν στην αγορά τα συμφέροντα του ΔΟΛ, επηρεάζοντας υπέρ αυτού επιχειρηματίες και μάνατζερ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, αλλά σε πολύ ειδικές περιπτώσεις, αναλάμβαναν δύσκολες ή σύνθετες δουλειές που είχαν σχέση με τη διαμεσολάβηση ανάμεσα σε επιχειρηματίες. Οι διαμεσολαβήσεις υπέρ φιλικών επιχειρηματιών –συνήθως κατασκευαστών της νεότερης...»


Δείτε/ακούστε το σποτ που δεν δέχτηκε να μεταδώσει η ΕΡΤ, όπως το βρίσκουμε στο σάιτ του περιοδικού:



---
---
*

Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2015

... τα media, το Μαξίμου και η διαπλοκή της νέας εποχής ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Οι ιδιωτικοποιήσεις και οι δανειστές
θα ορίσουν τη διαπλοκή της νέας εποχής…

Από το πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο Unfollow που κυκλοφορεί στα περίπτερα, με τίτλο “Ο δύσκολος και παρατεταμένος τοκετός της νέας διαπλοκής με το Μαξίμου”, αναδημοσιεύουμε το τελευταίο κομμάτι του ρεπορτάζ.

Αποτυπώνει με αρκετά μεγάλη σαφήνεια πως ακριβώς θα εξελιχθεί το παιχνίδι στο χώρο των media…

(…) Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πάει χέρι-χέρι με τις νέες προτεραιότητες που θα θέσει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στις διοικήσεις τους. Ένα από τα θέματα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν από κοινού είναι οι συνδυασμένες ενέργειες για τη διευθέτηση των κόκκινων δανείων στις μεγάλες ή στις «ευαίσθητες» επιχειρήσεις. Στις τελευταίες ανήκουν οι ακτοπλοϊκές αλλά και οι ακτοπλοϊκές… της στεριάς, δηλαδή τα υπερχρεωμένα media.

Στις μεγάλες επιχειρήσεις οι τράπεζες -μεταξύ τους και σε πλήρη συνεννόηση με το ΤΧΣ- θα προσπαθήσουν να βρουν λύση διερευνώντας ένα πλήθος συνδυασμών με εναλλακτικά σενάρια και υποθέσεις. Μεταξύ αυτών και η ανάθεση της επιχείρησης σε καινούριο management team. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει εύκολα σε υπερχρεωμένα και σταθερά ζημιογόνα media. Σκεφτείτε την αντίδραση του ιδιοκτήτη του ΔΟΛ που από κύριος Σταύρος… έγινε κυρ Σταύρος και δεν μπορεί ακόμη να το πιστέψει.

Εκεί η πίεση θα στραφεί προς τις συγχωνεύσεις, αλλά με όρους και προϋποθέσεις των τραπεζών ή με τμηματικές πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων που θα μπορούν να αποφέρουν έσοδα που θα εξυπηρετούν τα δάνεια. Όλα αυτά βέβαια είναι δύσκολο να περπατήσουν αν δεν μπορούν να στηριχθούν χρηματοδοτικά από τις τράπεζες και αν τα λεφτά των επενδυτών δεν μπορούν να βρουν διέξοδο στη χρηματιστηριακή αγορά.

Εν αναμονή λοιπόν των εξελίξεων. Τα πάντα θα κριθούν από την ψήφο του κουαρτέτου και των συμφερόντων που εκφράζει. Και αυτή η ψήφος έχει να κάνει με τις ιδιωτικοποιήσεις. Διότι, κακά τα ψέματα, αν οι Γάλλοι -έστω και με τη Suez για τα «νερά»- αλλά και οι Γερμανοί -με τη Fraport για τα περιφερειακά αεροδρόμια- δεν μείνουν ευχαριστημένοι από την εξέλιξη των πραγμάτων, τότε ούτε ψύλλος στον κόρφο μας. Τα πάντα εξαρτώνται από τη θέληση της κυβέρνησης να τρέξει το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων -που αποτελεί το πρώτο και αποφασιστικό μήνυμα για τους ξένους επενδυτές- και όχι από την ονοματολογία των νέων μιντιαρχών. Κανείς δεν πρόκειται να σωθεί ούτε από τον Καλογρίτσα, αλλά ούτε και από τον… Βενιάμη.

Είναι σαφές ότι τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, γαλουχημένα με τις κλασικές -και στον πυρήνα τους εύστοχες- αναλύσεις για το ρόλο της διαπλοκής πλούτου, ενημέρωσης και πολιτικής εξουσίας, έχουν όλη την καλή διάθεση… να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη και να οικοδομήσουν τη δική τους διαπλοκή. Όμως, συναντούν το φραγμό των δανειστών που θέλουν να κρίνουν οι ίδιοι, πότε και με ποια ανταλλάγματα θα ανοίξει η στρόφιγγα για τέτοιες κινήσεις.

Τον ίδιο φραγμό συναντά και μερίδα της εγχώριας… επιχειρηματικότητας, παλαιών και νέων τζακιών, που οραματίζονται νέα κόλπα -και νέες φούσκες- αλλά η απάντηση που εισπράττουν είναι «πάρε έναν αριθμό από το μηχάνημα και θα περιμένετε στην ουρά σας». Ας μη γελιόμαστε, διαπλοκή θα υπάρξει, αλλά θα την ορίσουν αυτοί που θα έχουν πραγματικά την εξουσία του πλούτου, όσες απόπειρες -αυτόκλητες και μη- γίνουν μέχρι τότε. Άλλωστε, όσοι ασχολούνται με την τηλεόραση ξέρουν ότι με επαναλήψεις γεμίζεις τρύπες στο πρόγραμμα, αλλά εάν δεν θες να φουντάρεις, πρέπει να δείξεις φρέσκο πρόγραμμα…

[Η συνέχεια επί της οθόνης]
---
αναδημοσίευση: http://mediatvnews.gr/
---
*

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2015

... στα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ - η μητέρα των μαχών ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Τα κυβερνητικά και τα άλλα...
Πόλεμος και στα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Η εσωκομματική διαμάχη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει την αντανάκλαση της και στα ΜΜΕ που εκφράζουν ή στηρίζουν το κόμμα. Η κάθε πολιτική πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ παρά το γεγονός ότι οργανωτικά έγινε ενιαίο κόμμα, διατήρησε τα Μέσα της όλο το προηγούμενο διάστημα. Τώρα που ο ενιαίος οργανισμός ΣΥΡΙΖΑ σπάει σε τρία τουλάχιστον κομμάτια, τα Μέσα τους αποτελούν τον κύριο εκφραστή της ιδεολογικής και πολιτικής διαμάχης εντός του κυβερνητικού μετώπου.
Ήδη το iskra.gr που εκφράζει την Αριστερή Πλατφόρμα του Π. Λαφαζάνη ανακοίνωσε πως η επισκεψιμότητα του site ξεπέρασε αυτή της «Αυγής»! Η «Αυγή», το left.gr και stokokkino.gr εκφράζουν με ελάχιστες εξαιρέσεις εντός τους, την επίσημη κομματική γραμμή, την κυβερνητική ομάδα του Αλέξη Τσίπρα. Εντός της «Αυγής» υπάρχουν φωνές κριτικής και αποστασιοποίησης αλλά τη βασική κατεύθυνση κρατά η κυβερνητική ομάδα του Αλέξη Τσίπρα.
Ο «Δρόμος της Αριστεράς», η σαββατιάτικη εφημερίδα διατήρησε από την αρχή της κυβέρνησης κριτική στάση, πιέζοντας πως πιο αριστερές λύσεις. Το μόνιμο πρόβλημα της εφημερίδας ήταν το οικονομικό που αντιμετωπίστηκε με τις βουλευτικές αποζημιώσεις των βουλευτών. Πέρα από αυτά τα στενά κομματικά ΜΜΕ, υπάρχουν δεκάδες ιστοσελίδες που στήριζαν το ΣΥΡΙΖΑ κι αυτές τις μέρες αποκαλύπτουν προς πια ακριβώς μεριά θα ταχθούν. Το koutipandoras του Κώστα Βαξεβάνη επίσης στηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα αλλά με κριτική στάση ενώ το tvxs του Στέλιου Κούλογλου έχει εδώ και καιρό αποστασιοποιηθεί από τις τύπου αριστερές λύσεις, κρατώντας ουδέτερη στάση απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.


Στο χώρο του Τύπου υπάρχει το “Unfollow” το οποίο στηρίζει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και κάνει δριμεία κριτική στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
---
---
*

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

... οι υπουργοί με συστημικές περγαμηνές ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

... θα γίνουν κυνηγοί της διαπλοκής;


Μπορεί, άραγε, κανείς να πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση, με αυτούς τους υπουργούς και αυτά τα στελέχη, όπως τους Π. Καμμένο, Γ. Δραγασάκη, Γ. Σταθάκη, Δ. Μάρδα, Σ. Σαγιά, έχει πραγματική διάθεση και πολιτική βούληση να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα;

- Γιατί αμέσως μετά την ψήφιση των πρώτων προαπαιτούμενων, πύκνωσαν οι κυβερνητικές εξαγγελίες για σύγκρουση των συμφερόντων και της διαπλοκής;

- Πώς με τη διακήρυξη του Τσίπρα για τέλος του πελατειακού κράτους και καταπολέμηση της διαφθοράς ακολουθήθηκε η πεπατημένη των προκατόχων του;

- Πώς γίνεται ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, την τελευταία τριετία, να καταγγέλλει φραστικά τα οργανωμένα συμφέροντα, αλλά να αποτελεί πολιτικό τέκνο του ίδιου συστήματος που τη γεννά;

- Πώς ο Γ. Δραγασάκης έχει δείξει προ καιρού τη διάθεσή του να μην ξεφύγει η κυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ από τα ρεαλιστικά όρια της λιτότητας με ανθρώπινο πρόσωπο;

- Τι ρόλο παίζουν οι συναντήσεις Δραγασάκη – Σταθάκη με ντόπιους ολιγάρχες;

- Ποιες διαβεβαιώσεις δόθηκαν στους τραπεζίτες της Τράπεζας Πειραιώς και της Alpha Bank;

- Πώς ο Δημήτρης Μάρδας, που βρήκε θέση στο κυβερνητικό σχήμα για την ειδίκευσή του στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου, διαπρέπει στα τηλεοπτικά πάνελ;

- Ποιο το τελευταίο κατόρθωμα του Σπύρου Σαγιά που… κατάφερε με μια λάθος διατύπωση να τινάξει στον αέρα το στόχο της κυβέρνησης να εισπράξει άμεσα τον Ειδικό Φόρο Τηλεόρασης;

Διαβάστε στο UNFOLLOW 44 (τεύχος Αυγούστου), που κυκλοφορεί στα περίπτερα, το ρεπορτάζ του Παναγιώτη Σωτήρη και του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου «Οι υπουργοί με συστημικές περγαμηνές θα γίνουν κυνηγοί της διαπλοκής;»
---
---
*

Πέμπτη 9 Απριλίου 2015

... ο διορισμός, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΠΟΕΣΥ και άλλα ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Με ποια πλευρά είστε,
κύριοι και κυρίες της ΠΟΕΣΥ;



Προβαίνουμε σήμερα σε μια κίνηση που δεν τη συνηθίζουμε αλλά κι αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο.

Αναρτούμε στην ιστοσελίδα μας το πλήρες ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου και του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου, με τίτλο «Με ποια πλευρά είστε, κ. Πετρόπουλε;», μαζί με όλα τα στοιχεία που το συνοδεύουν – παρότι το ρεπορτάζ αυτό περιλαμβάνεται στο τεύχος 40 που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα περίπτερα.

Περισσότερα στο http://unfollow.com.gr/

---
---
---
---
*

Κυριακή 2 Μαρτίου 2014

... Θεοδωράκης: τα παλαιονέα media βρήκαν "φρεσκαδούρα" ...

*
Aνασυγκρότηση
***
*

Ένας Τζήμερος με σακκίδιο

Κάποιοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, επιβεβλημένοι και επίκτητοι φίλοι τις προηγούμενες εκλογές είχαν ψηφίσει Τζήμερο... Ακόμη το φυσάνε και δεν κρυώνει... Μυαλό φαίνεται όμως πως δεν έβαλαν γιατί μόλις έμαθαν ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης φτιάχνει κόμμα για τις ευρωεκλογές και τις εθνικές εκλογές, έσπευσαν να δηλώσουν την ευαρέσκειά τους και να αφεθούν κι αυτοί στο ρεύμα του ποταμιού...

Από την πλευρά του ο Δημήτρης Παπανικολάου αναλύει στο unfollow τη δική του εκδοχή για το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη:

" Όσοι έχουν τόσο καιρό αναλάβει εργολαβία να υπονομεύσουν ως απολύτως ανώριμη και αναξιόπιστη κάθε πολιτική που προσπαθεί να δημιουργήσει πλαίσιο συμμετοχής, τώρα περνούν στη φάση δύο, η οποία προβλέπει «φρεσκαδούρα»…

Το ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης έγραψε ένα κείμενο που μοιάζει με εισαγωγή σε μία από τις μετριότερες εκπομπές του, και ότι με αυτό επέλεξε να ανακοινώσει τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, δείχνει προφανώς τη βαθιά πίστη κάποιων ότι ζούμε σε εποχές όχι πολιτικής αλλά μεταπολιτικής, και πως, μέσα στην αναμπουμπούλα, υπάρχει χώρος για άπειρες εκδοχές του Μπέπε Γκρίλο, αρκεί να είναι φωτογενείς. Το ότι οι δεσμεύσεις αυτού του νέου πολιτικού φορέα είναι, στην καλύτερη περίπτωση, μια σειρά από νεοφιλελεύθερες γενικότητες, και στη χειρότερη μια συρραφή αναμνήσεων από θέματα με τα οποία ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει ασχοληθεί στο παρελθόν στην εκπομπή του, δείχνει προφανώς τη σπουδή, την προχειρότητα, αλλά και την αδιανόητη τζαμπομαγκιά με την οποία ετοιμάστηκε το νέο κόμμα.

Ο τρόπος όμως με τον οποίο αυτού του είδους η ανακοίνωση, αυτό το κείμενο, και αυτή η «παρέμβαση» προβλήθηκε ως γεγονός πρώτης γραμμής από μια μερίδα των παλαιονέων media και τους δημοσιολόγους που κάνουν καριέρα τα τελευταία χρόνια με τη σημαία της «κοινής λογικής», είναι ένα ζήτημα που αξίζει να μας απασχολήσει. Γιατί, πραγματικά, εντυπωσιάζει το γεγονός ότι κάποιοι από τους λαλίστατους αυτούς σχολιαστές κράτησαν στάση θετικής αναμονής ή βγήκαν αναφανδόν να στηρίξουν «το ποτάμι» ως δυνάμει ψηφοφόροι του. Και, ταυτόχρονα, ότι κάποιοι άλλοι από αυτούς απλώς προτίμησαν να μη σχολιάσουν.

ΔΕΝ ΣΧΟΛΙΑΣΑΝ: μια πλατφόρμα κόμματος που, με όποια πλευρά της κοινής λογικής κι αν τη δεις, είναι τουλάχιστον πολιτικά φαιδρή – αν δεν θεωρήσουμε ότι είναι καιροσκοπική ή/και ύποπτη. Όλοι αυτοί που ξοδεύονται στα πληκτρολόγια καθημερινά καταγγέλλοντας τον αρχηγισμό των κομμάτων, δεν σχολίασαν ένα κείμενο στο οποίο ένας άνθρωπος μας έλεγε ότι θέλει να φτιάξει ένα κόμμα περίπου σαν προσωπικό μαγαζί. Αυτοί που μανιακά επιμένουν να κρίνουν ως απραγματοποίητη στις λεπτομέρειές της κάθε πολιτική εξαγγελία της αντιπολίτευσης, χειροκρότησαν ως φρέσκια μια δέσμη εντελώς κλισέ ιδεών, που είναι (και, το χειρότερο, παρουσιάζονται ως) ρητορικές ασκήσεις επί χαρτοπετσέτας. Αυτοί που καταγγέλλουν ότι τα κόμματα δεν συνομιλούν με την κοινωνία και δεν κατανοούν τις ανάγκες της, είναι τώρα έτοιμοι να συγχαρούν ένα πρότζεκτ που προγραμματικά δεν έχει καμία σχέση με καμία κοινωνική βάση, και η μελλοντική του σχέση με την έννοια «βάση» περιγράφεται με όρους τηλεμάρκετινγκ. Αυτοί που ακόμα οικτίρουν τα αγγλικά του Τσίπρα, χειροκρότησαν ως δημιουργικό αυτοσαρκασμό το «καλά καλά δεν μιλάω γλώσσες» του Θεοδωράκη. Αυτοί που αλλού βλέπουν ασυγχώρητη απειρία, εδώ θέλησαν «να μην είναι κακοπροαίρετοι» και να διακρίνουν χαριτωμένα κι άφθαρτα πρόσωπα. Αυτοί που αλλού καταγγέλλουν προχειρότητα, εδώ είδαν αυθεντικότητα. Άνθρωποι που λένε συνεχώς ότι έπηξαν από τα κούφια λόγια των πολιτικών, βλέπουν με συμπάθεια ένα κόμμα που το μόνο που προτείνει ως ξεκάθαρο χαρακτηριστικό του είναι το ύφος. Και αυτοί που μιλούν συνεχώς για το πόσο κακό έκανε στην Ελλάδα η εποχή «του πάρτυ», εδώ συγκινούνται με ένα λόγο που θυμίζει αρχισυνταξία του περιοδικού Κλικ.

Γιατί εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα: όσοι έχουν τόσο καιρό αναλάβει εργολαβία να υπονομεύσουν ως απολύτως ανώριμη και αναξιόπιστη κάθε πολιτική που προσπαθεί να δημιουργήσει πλαίσιο συμμετοχής, τώρα περνούν στη φάση δύο, η οποία προβλέπει «φρεσκαδούρα». Σερβιρισμένη ως αναπάντεχη, μα ουσιαστικά επιβεβλημένη και απαραίτητη: ως η πιο εξελιγμένη οργάνωση της παθητικότητας, της ήπιας καταστολής και της υφολογικά εκσυγχρονισμένης υποταγής.

Καλές επιτυχίες.
---
αναδημοσίευση: http://zoornalistas.blogspot.gr/
---
*

Κυριακή 7 Απριλίου 2013

... ο... ανακόλουθος κ. Μελισσανίδης !!!

*
Unfollow
***
*
500.000 ευρώ
ζητάει με αγωγή του ο Δημ. Μελισσανίδη
Χθες έφτασε στα χέρια μας αγωγή του κ. Δημήτρη Μελισσανίδη για το ρεπορτάζ μας «Λαθρεμπόριο πετρελαίου: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής;», που δημοσιεύτηκε στο 14ο τεύχος του UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013). Ο κ. Μελισσανίδης  ζητάει  500.000 ευρώ από τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο. Το σκεπτικό της αγωγής είναι εκτενές αλλά συνοψίζεται στον ισχυρισμό ότι ο κ. Μελισσανίδης δεν έχει… καμία σχέση με την Aegean Oil.

Αν, όπως υποστηρίζει, ο κ. Δημήτρης Μελισσανίδης δεν έχει καμία σχέση με την Aegean Oil, αυτό αποτελεί ευτυχές γεγονός, διότι τότε ασφαλώς ο φερόμενος από το ίδιο το εταιρικό περιοδικό Aegean News ως ιδρυτής του Ομίλου Aegean, δεν θα έχει και κανένα ενδιαφέρον για το ρεπορτάζ που δημοσιεύουμε στο 16ο τεύχος του UNFOLLOW, σχετικά με την Aegean Power και τις παράδοξες αποφάσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Ιδιαίτερα καθότι στη μετοχική σύνθεση της Aegean Power συμμετείχε ο κ. Γιώργος Μελισσανίδης, δηλαδή ο γιος του. Εναγωνίως λοιπόν περιμένουμε και τις αγωγές του κ. Δημήτρη Μελισσανίδη προς όσα ΜΜΕ είχαν τότε χαιρετήσει την είσοδο της Aegean στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας, αναφέροντας πρωτίστως το δικό του όνομα και παίρνοντας συνεντεύξεις από τον ίδιο. Εναγωνίως περιμένουμε και νέα αγωγή για το ρεπορτάζ μας που αποδεικνύει ότι η εταιρεία Aegean Power, με συνιδιοκτήτες  τους  κ.κ. Βασίλη Μηλιώνη και Γιώργο Μελισσανίδη, φέσωσε το ελληνικό δημόσιο με 90.000.000 ευρώ.  Ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι «Aegean Power / Hellas Power: Οι συνέταιροι Β. Μηλιώνης & Γ. Μελισσανίδης και ο ρόλος της ΡΑΕ» και το υπογράφει ο Λευτέρης  Χαραλαμπόπουλος.
Το γεγονός ότι η αγωγή εναντίον μας κατατέθηκε την 1η Απριλίου είναι ασφαλώς συμπτωματικό και ουδεμία σχέση έχει με την κυκλοφορία του UNFOLLOW 16 την μεθεπόμενη μέρα, στις 3 Απριλίου. Είμαστε βέβαιοι ότι ουδείς γνώριζε την πρόθεσή μας να δημοσιεύσουμε έρευνα για τα πεπραγμένα της Aegean Power, αφού το είχαμε κρατήσει επτασφράγιστο μυστικό: τους μόνους που είχαμε οχλήσει, άλλωστε, ήταν τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, τη ΔΕΗ, τον (διάδοχο του) ΔΕΣΜΗΕ, τη ΓΕΝΟΠ, νομικούς, βουλευτές, υπουργούς, εισαγγελείς, τον πρωθυπουργό και τον κοινοτικό επίτροπο περί ανταγωνισμού. Λογικό να μην γνωρίζει κανένας τις προθέσεις μας να δημοσιεύσουμε τέτοια έρευνα, και μάλιστα παραμονές της συζήτησης για την πώληση του ΟΠΑΠ, όπου ένας από τους επικρατέστερους υποψήφιους είναι ο κ. Γιώργος Μελισσανίδης.
Οποιαδήποτε λοιπόν υπόνοια περί απόπειρας εκφοβισμού μας δεν φαίνεται να έχει καμία βάση. Το ότι πριν από δύο μήνες ο συντάκτης του ρεπορτάζ  Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος δέχτηκε απειλές κατά της ζωής του τηλεφωνικά από τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη, για τις οποίες έχει καταθέσει μήνυση, το θεωρούμε και αυτό παντελώς ασύνδετο με οποιαδήποτε απόπειρα φίμωσής μας. Παντελώς ασύνδετες είναι και οι  μεταμεσονύχτιες απειλητικές ενοχλήσεις που δέχεται ο συντάκτης μας όλο το τελευταίο διάστημα.
Επαναλαμβάνουμε ότι περιμένουμε και νέα αγωγή από τον κ. Δημήτρη Μελισσανίδη. Εάν είναι να τον βοηθήσουμε στο φιλανθρωπικό του έργο, θα βρούμε άλλα 500.000 ευρώ να του διαθέσουμε.  Ειδικά εάν ανέβηκε η τιμή του ΟΠΑΠ, φιλοδοξούμε με αυτό τον τρόπο να συνδράμουμε  στο δρόμο για την ανάπτυξη. Τις εκ νέου τηλεφωνικές απειλές του θα επιθυμούσαμε να τις αποφύγουμε. Τώρα «μιλάνε» οι αγωγές και οι μηνύσεις.
Τα υπόλοιπα είναι δουλειά της Δικαιοσύνης, όπου εκτός από αγωγές και μηνύσεις, έχουν κατατεθεί και τα στοιχεία της έρευνάς μας από το UNFOLLOW 16 για την Aegean Power και τη ΡΑΕ. Είμαστε βέβαιοι ότι θα πράξει το καθήκον της.
Όπως είμαστε βέβαιοι και για την αίσθηση καθήκοντος των αρμόδιων υπουργών, στους οποίους απευθύνεται η ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη διερεύνηση των στοιχείων που προέκυψαν από την έρευνά μας. Θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι και άλλα κόμματα -ή και βουλευτές που μολονότι έχουν εκλεγεί με τα κυβερνώντα κόμματα, εντούτοις διατηρούν την απαραίτητη για τη Δημοκρατία ανεξαρτησία σκέψης- θα επιδιώξουν τη δημόσια διερεύνηση των στοιχείων αυτών.
Το UNFOLLOW συνεχίζει στην πορεία της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.
---
*

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

... το MEGAλο συμφέρον των εκδοτών ...

*
Νίκος Μπογιόπουλος
("Unfollow")
***
*
MEGAλες αλήθειες

Οι μεν εκφωνητές του Mega ισχυρίζονται ότι το κανάλι είναι "τσεκουράτο προς πάσα κατεύθυνση" και πάντα "αποκλειστικά με δημοσιογραφικά κριτήρια". Ο δε Ψυχάρης, δηλαδή ο εκπρόσωπος του ΔΟΛ, εκ των μεγαλοϊδιοκτητών του Mega λέει ότι"κριτήριο" αποτελούν τα συμφέροντα και οι απόψεις των ιδιοκτητών του Tύπου.

Εσείς ποιον πιστεύετε;

«Δεν υπάρχουν όμως εφημερίδες που να εκδίδονται για να εκφράζουν απόψεις διαφορετικές από εκείνες του ιδιοκτήτη τους ή να υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα». Η θέση αυτή διατυπώθηκε νέτα-σκέτα στο Βήμα της Κυριακής (8/1/2012). Από τότε έχει περάσει κάτι περισσότερο από ένας χρόνος. Φέρει δε την υπογραφή του εκδότη της εφημερίδας Σταύρου Ψυχάρη. Στη συγκεκριμένη τοποθέτηση του κ. Ψυχάρη θα επανέλθουμε παρακάτω.

Φέτος, τους πρώτους μήνες του 2013, ο τηλεοπτικός σταθμός Μega επιδόθηκε σε μια αγχωτική επιχείρηση αυτοεξύψωσής του σε πρότυπο δημοσιογραφίας. Πρωταγωνιστές αυτής της ωραίας αυτοαναφορικότητας ήταν οι συντελεστές του δελτίου ειδήσεων του καναλιού. Οι οποίοι μάλιστα προσπάθησαν, μάλλον κατά λάθος, αφού τέτοια παρελκυστικά πράγματα δεν τα συνηθίζουν... να πιάσουν το θέμα από πολύ βαθιά: Από το πώς ασκείται η δημοσιογραφία, σε ποιους δίνει λόγο η δημοσιογραφία, αν έχει υποβολείς η δημοσιογραφία κ.ο.κ. Κι όλα αυτά για να αποδείξουν, τελικά, ότι αυτό που κάνουν είναι δημοσιογραφία.

Βέβαια, ουδείς είπε ποτέ ότι το δελτίο του Μega (και των «Μega» γενικώς) δεν κάνει δημοσιογραφία. Κάνει και παρακάνει. Όμως το να αποδεικνύεις - που δεν χρειάζεται και να υποδύεσαι τον Γουότσον για να το αποδείξεις - ότι κάνεις δημοσιογραφία, δεν απαντά από μόνο του στο «τι είδους» δημοσιογραφία κάνεις.

Οι συντελεστές του Mega δεν χρειάζεται φυσικά να παραιτηθούν από το δικαίωμά τους να προασπίζονται το είδος της δημοσιογραφίας που κάνουν. Αλίμονο, όμως, όπως μας είχε προειδοποιήσει ο Μαρξ, αν είχαμε για τους άλλους την άποψη που έχουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους...

Ως εκ τούτου: Πρώτον, στην περίπτωση των δημοσιογράφων, αν αποδεχόμασταν τον κανόνα «είσαι ό,τι δηλώσεις», θα καταλήγαμε πολλές φορές στο συμπέρασμα πως εκλεκτό είδος δημοσιογραφίας και πρότυπο δημοσιογράφου είναι ο «εισαγγελέας», ο «ανακριτής», ο «παπαγάλος με το σκονάκι», ο διαστρεβλωτής, - τσιράκι της εξουσίας, ο ενσωματωμένος προπαγανδιστής, ο παραχαράκτης της αλήθειας, η πλύση εγκεφάλου, η ψευτιά, ο βαστάζος της κυρίαρχης πολιτικής, ο «χωροφύλακας», ο «ζήτω το μνημόνιο», ο «κάτω οι συντεχνίες», ο «αίσχος οι εργάτες που απεργούν», ο «εύγε τα ΜΑΤ που δέρνουν» κτλ. Και όλα αυτά επενδεδυμένα, συνήθως, με ατάκες του τύπου «δεν δίνουμε λογαριασμό στα κόμματα».

Ατάκες που αποτελούν το σήμα κατατεθέν εκείνης της δημοσιογραφίας που υπάρχει (επ' αυτού βρίθουν τα... «ρεπορτάζζζζ») για να δίνει λογαριασμό στο σύστημα, που λειτουργεί ως παρακολούθημα και ως εμπροσθοφυλακή του συστήματος.

Δεύτερον, ο καθένας έχει δικαίωμα να κρίνει τον οποιονδήποτε για την άποψη του. Είτε αυτός ο κάποιος είναι είτε δεν είναι δημοσιογράφος. Οι πάντες κρίνονται. Το θέμα είναι ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι έχουν βρει το κόλπο, όταν δεν τους αρέσει η κριτική στην άποψη τους, να παριστάνουν τους διωκόμενους. Εμφανίζονται σαν ήρωες που «δεν περνάει πάνω τους» η δήθεν προσπάθεια όσων τους κρίνουν (και τους επικρίνουν) να τους υπαγορεύσουν, τάχα, άποψη. Ή να λογοκρίνουν, τάχα, την άποψη του «αδέκαστου» δημοσιογράφου και του «τσεκουράτου» δελτίου.

Εδώ έχουμε μια τυπική εκδήλωση της τακτικής του γάτου που κάνει ό,τι κάνει αλλά ταυτοχρόνως σκούζει κι από πάνω. Διότι το θέμα δεν είναι ότι ο τάδε ή ο δείνα δημοσιογράφος έχει την άλφα ή τη βήτα άποψη. Το θέμα είναι ότι σε πλείστες εξ αυτών των περιπτώσεων και ο τάδε και ο δείνα δημοσιογράφος τυγχάνει -ελεύθερα και δημοκρατικά- να έχουν πάντα την ίδια άποψη με το αφεντικό τους. Να έχουν την άποψη που προωθεί τα συμφέροντα του αφεντικού τους. Και να μετατρέπουν σε δόγμα αληθείας από τα ΜΜΕ του αφεντικού τους, στο οποίο πρέπει να υποκύψει η κοινωνία, την άποψη του αφεντικού τους, που εντελώς τυχαία είναι και δική τους άποψη.

Στο σημείο αυτό εύλογα θα παρατηρήσει κανείς ότι σε συνθήκες επιχειρηματικής ιδιοκτησίας στα ΜΜΕ πώς θα ήταν δυνατόν ο υπάλληλος - δημοσιογράφος (που σε αρκετές περιπτώσεις έχει μετατραπεί σε υπαλληλική «αριστοκρατία») να διακινεί άποψη διαφορετική και αντίθετη στα συμφέροντα του αφεντικού από εκείνη του αφεντικού του «μαγαζιού» στο οποίο δουλεύει;

Σωστή παρατήρηση. Τόσο σωστή μάλιστα ώστε σε αυτές τις περιπτώσεις, στους δεκάρικους λόγους ορισμένων περί «αντικειμενικότητας» της άποψης τους, να βάζουμε τον εξής τίτλο: «Τρίχες!».

Εκτός, βέβαια, αν -για να ξαναγυρίσουμε στο Mega- οι αντικειμενικοί του σταθμού έχουν στα είκοσι χρόνια λειτουργίας του να μας δείξουν έστω ένα (1!) ρεπορτάζ για τη ληστεία που υφίσταται η κοινωνία στα διόδια των εργολάβων ή για τη ληστεία που υφίσταται η κοινωνία από το μονοπώλιο στον κλάδο του πετρελαίου...

Κλείνοντας, επιστρέφουμε τώρα στην προ έτους τοποθέτηση του κ. Σταύρου Ψυχάρη.

Σχόλιο πρώτο: Η επισήμανση του κ. Ψυχάρη, ότι δηλαδή οι εφημερίδες και ο Τύπος εν γένει εκπροσωπούν τα συμφέροντα και τις απόψεις των ιδιοκτητών τους, κινείται στη σφαίρα του αυτονόητου. Ως εκ τούτου θα ήταν παντελώς ανούσια ως τοποθέτηση, αν δεν υπήρχαν εκείνα τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα -όπως, π.χ., ο ΔΟΛ- και εκείνα τα στελέχη τους, τα οποία κατά καιρούς παριστάνουν ότι προσφέρουν ενημέρωση «ανεπηρέαστα από συμφέροντα» και βάσει «αποκλειστικώς δημοσιογραφικών κριτηρίων». Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα προσποιηθούν κάτι αντίστοιχο, ας πάρουν και τη γνώμη του εκδότη τους.

Σχόλιο δεύτερο: Επί μέρες οι παρουσιαστές των δελτίων ειδήσεων του Mega θεωρούσαν υποχρέωση τους να επαναλαμβάνουν ότι «το Μega αξιολογεί τις πράξεις και τις παραλείψεις οποιουδήποτε αποκλειστικά με δημοσιογραφικά κριτήρια» ή, όπως το είπε τις προάλλες η κυρία Τρέμη, «εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε τσεκουράτοι, προς πάσα κατεύθυνση».

Θυμίζουμε ότι ιδιοκτήτες και μεγαλομέτοχοι του Mega είναι οι όμιλοι Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη και ΔΟΛ.

Και τώρα το κουίζ μας: Οι μεν εκφωνητές του δελτίου ειδήσεων του Mega ισχυρίζονται ότι το Mega είναι «τσεκουράτο προς πάσα κατεύθυνση» και πάντα «αποκλειστικά με δημοσιογραφικά κριτήρια». Ο δε κ. Ψυχάρης, δηλαδή ο εκπρόσωπος του ΔΟΛ -εκ των μεγαλοϊδιοκτητών του Mega-, λέει ότι υπάρχει ένα τουλάχιστον «κριτήριο» που κανένα (μα κανένα) «δημοσιογραφικό κριτήριο» δεν μπορεί να το παρακάμψει. Και αυτό το κριτήριο δεν είναι άλλο από το κριτήριο των συμφερόντων και των απόψεων των ιδιοκτητών του Τύπου, και συνεκδοχικά ότι αυτό, τελικά, είναι το υπέρτατο κριτήριο το οποίο και καθορίζει τον τρόπο που αξιολογεί τα θέματα το Mega και το κάθε Mega.

Εναπόκειται, λοιπόν, σ' εσάς, στους αναγνώστες και τους τηλεθεατές, να αποφασίσετε: Ποιον πιστεύετε; Τους εκφωνητές του Mega και του κάθε Mega ή τους ιδιοκτήτες του Mega και όλων ανεξαιρέτως των Mega;
---
*

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

... φτάνει πια η διαφήμιση του Unfollow !..

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Δήλωση του Προέδρου της ΕΣΗΕΑ, Δημήτρη Τρίμη,
σχετικά με την κυβερνητική απόπειρα φίμωσης
του περιοδικού Unfollow



Δεν περνάει πλέον ούτε μια ημέρα κατά την οποία κάποιο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος να μην εμφανίζεται σε έναν τηλεοπτικό σταθμό κραδαίνοντας ένα τεύχος του περιοδικού Unfollow!

Προσποιείστε ότι ζητάτε εισαγγελικές παρεμβάσεις για να απαγορευθεί η κυκλοφορία του, αλλά έχουμε καταλάβει πολύ καλά τι κάνετε: γκρίζα διαφήμιση!

Μόνο μια άριστα οργανωμένη ομάδα ευφυών επικοινωνιολόγων θα μπορούσε να συλλάβει ένα τόσο πανούργο σχέδιο. ʽΟπως ο Μπρεχτ στο έργο του «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια», επιτίθεστε σε μια ιδέα, για να την προβάλετε σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ακροατήριο. Μήπως αυτό δεν κάνατε και παλαιότερα με τις απειλές μηνύσεων εναντίον της εφημερίδας Guardian, αλλά και με τη δικαστική περιπέτεια του δημοσιογράφου Κ.Βαξεβάνη;

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Το Unfollow σας πληρώνει. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι είστε τόσο αφελείς ώστε να του προσφέρετε τέτοια προβολή. Ούτε φυσικά τόσο υπερόπτες για να νομίζετε ότι θα σας επιτρέψουμε να απειλείτε την ελευθεροτυπία και να στοχοποιείτε δημοσιογράφους. Ή μήπως είστε;

Μια φιλική συμβουλή λοιπόν από κάποιον που πέρασε πολλά χρόνια σε εφημερίδες και περιοδικά. Αν θέλετε να καταργήσετε την ελευθεροτυπία σε αυτή τη χώρα, δεν θα τα καταφέρετε με απειλές εισαγγελικών παρεμβάσεων. Δεν θα σας αφήσουμε. Αν τόσο πολύ σας αρέσουν αυτά τα περιοδικά μπορείτε να αγοράσετε όλα τα τεύχη από τα περίπτερα ώστε να μην μπορεί κανείς να τα διαβάσει. Θα είναι και αυτό μια κρατική ενίσχυση στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία.

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό απαντά στο …αγωνιώδες ερώτημα-αίτημα του διευθυντή του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, κ. Γιώργου Μουρούτη, ο οποίος κάλεσε την ΕΣΗΕΑ να παρέμβει: Στο Twitter έγραψε χαρακτηριστικά, προχθές: «Ρωτώ για τον ρόλο της ακροαριστερής ηγεσίας της ΕΣΗΕΑ… Περιμένω τη αντίδρασή της!».

Δημήτρης Τρίμης
---
*

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

... για τις μειοψηφίες που αγωνίζονται ...

*
Αρης Χατζηστεφάνου
***
*

Αλήτες, ρουφιάνοι,
δημοσιογράφοι...
είμαστε

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένα περιοδικό, το Unfollow, παρουσιάζει ένα θέμα περί λαθρεμπορίας πετρελαίου στο οποίο φέρονται ως εμπλεκόμενοι ο προμηθευτής του αμερικανικού στόλου, Δ.Μελισσανίδης και ο γνωστός και μη εξαιρετέος ολιγάρχης Σπ.Λάτσης.

Λίγα 24ωρα αργότερα ο συντάκτης του άρθρου, Λ. Χαραλαμπόπουλος, δέχεται απειλητικό τηλεφώνημα από τα γραφεία της εταιρείας του Δ.Μελισσανίδη από κάποιον που υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Μελισσανίδης και απειλεί να σκοτώσει τον συντάκτη και την οικογένειά του και να «σκίσει» όποιον εισαγγελέα τολμήσει να ασχοληθεί με την υπόθεση.

Η ΕΣΗΕΑ και ο πρόεδρός της Δ.Τρίμης παρεμβαίνουν άμεσα και καταδικάζουν το γεγονός.

Την επομένη ένας ακροδεξιός σύμβουλος του πρωθυπουργού (ο οποίος σε τακτά χρονικά διαστήματα ζητά την ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας), με την ιδιότητά του ως δικηγόρος του Μελισσανίδη, ζητά μεταξύ άλλων τη διαγραφή των σχολίων στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Αυτά είναι καθημερινά φαινόμενα σε όλες ανεξαιρέτως τις δικτατορίες της υποσαχάριας Αφρικής, που βρίσκονται υπό την κατοχή του ΔΝΤ. Συμβαίνουν επίσης σε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπου ομάδες ολιγαρχών αφού απέκτησαν τον έλεγχο της δημόσιας περιουσίας μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, δολοφονούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Παρόμοια περιστατικά συναντά κανείς και σε χώρες όπως η Κολομβία, όπου παραστρατιωτικά τάγματα θανάτου επιτίθενται σε εργαζόμενους και συνδικαλιστές.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας λόγος να μην συμβαίνουν και στην Ελλάδα του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη.

Το πρόβλημα - και ζητώ συγγνώμη αν γίνομαι κουραστικός σε αυτό το σημείο - είναι ότι αυτή η ιστορία, που θα μπορούσε να γίνει ταινία στο Χόλιγουντ, δεν καταγράφεται ούτε σε μονόστηλο στις εφημερίδες και δεν τις αφιερώνεται ούτε δευτερόλεπτο στα κανάλια.

Όσοι έχουμε εργαστεί σε μεγάλα δημοσιογραφικά «μαγαζιά» στην Ελλάδα ή το εξωτερικό γνωρίζουμε ότι αυτό συνήθως δεν είναι ευθύνη των συντακτών. Εάν λόγου χάρη μια χώρα θεωρεί περιβαλλοντική βόμβα το μονοπύθμενο πετρελαιοφόρο του ιδιοκτήτη του μέσου όπου εργάζεσαι και απειλεί να το βυθίσει αν αυτό εισέλθει στα χωρικά της ύδατα, τότε δεν μπορείς να γράψεις γι’ αυτό το θέμα (αν και έχουν υπάρξει και εξαιρέσεις).

Δεν μπορείς επίσης να δημοσιεύσεις φωτογραφίες από γέφυρες που κατέρρευσαν εάν το μέσο στο οποίο εργάζεσαι ελέγχεται από την κατασκευάστρια εταιρεία της γέφυρας.

Κάθε σύγχρονος δημοσιογράφος όμως έχει και το προσωπικό του blog, ένα λογαριασμό στο twitter και το facebook και πολλούς ακόμη τρόπους να εκφράσει την άποψή του. Πολύ περισσότερο υπάρχουν «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης, τα οποία αν και φιλοξενούν διαφημίσεις τραπεζών ή δημοσίων οργανισμών, υποστήριζαν όλα αυτά τα χρόνια ότι ήταν ανεξάρτητα.

‘Οταν όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι και όλα αυτά τα μπλογκ σιωπούν για τις απειλές δολοφονίας ενός δημοσιογράφου η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Επίσης δεν έχει κανένα λόγο να αγοράζει τις εφημερίδες που δεν αναφέρθηκαν στο γεγονός – οι οποίες καλό είναι να κλείσουν – ενώ αποκτά αυτομάτως το δικαίωμα να διαδηλώνει έξω από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς που ελέγχουν τις δημόσιες συχνότητες – δηλαδή ελέγχουν το δημόσιο αγαθό της ενημέρωσης.

Προφανώς αυτό είναι άδικο για εκατοντάδες άλλους δημοσιογράφους που δίνουν καθημερινές μάχες αξιοπρέπειας με τη λογοκρισία των αφεντικών τους. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες που παίζουν κορώνα γράμματα το ελάχιστο εισόδημα της οικογένειάς τους για την τιμή της δημοσιογραφίας (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων να εξηγήσω ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου έναν από αυτούς τους ήρωες).

Τι να κάνεις όμως; Δεν δίνουν οι μειοψηφίες το στίγμα ενός ολόκληρου επαγγελματικού κλάδου. Εάν η κοινωνία, γενικεύοντας, αποφασίσει ότι οι μπάτσοι είναι γουρούνια και δολοφόνοι και οι δημοσιογράφοι είναι αλήτες και ρουφιάνοι… ε, κάτι μπορεί να ξέρει.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

... για τον αόρατο - οικονομικό - ελέφαντα ...

*
greektv.com
***
*

Δημοσιογραφία ή δημόσιες σχέσεις;
Με αφορμή ένα θέμα του Unfollow

Στο τεύχος 13 του UNFOLLOW που κυκλοφορεί στα περίπτερα, δημοσιεύονται τα εκκαθαριστικά σημειώματα τεσσάρων επιχειρηματιών των οποίων η οικονομική ισχύς είναι αδιαμφισβήτητη. Στο θέμα που υπογράφει ο συνάδελφος Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, εμφανίζονται:

Ο μεγιστάνας επιχειρηματίας, ο Σωκράτης Κόκκαλης να δηλώνει συνολικό ατομικό εισόδημα 26.870,11 ευρώ. Ο πανίσχυρος εφοπλιστής και μηντιάρχης Γιάννης Αλαφούζος, να δηλώνει συνολικό ατομικό εισόδημα 26.160,40 ευρώ. Ο τραπεζίτης Ανδρέας Βγενόπουλος, να δηλώνει συνολικό ατομικό εισόδημα 18.217,41 ευρώ. Ο βιομήχανος Νίκος Μάνεσης να δηλώνει συνολικό ατομικό εισόδημα 30.714,52 ευρώ.

 Η αποκάλυψη γίνεται ως απόδειξη πως με το πρόσχημα της «μεταρρύθμισης», σε ένα ακόμη νέο φορολογικό νομοσχέδιο, ετοιμάζονται να λεηλατήσουν τα λαϊκά εισοδήματα. Δεν υπάρχει δηλαδή καμία καμία απολύτως πρόθεση να φορολογηθεί ο πραγματικός πλούτος.

Αυτό το θέμα λοιπόν στα κατ' άλλα λαλίστατα περί συμφερόντων των πολιτών και σταυροφόρων εναντίον της φοροδιαφυγής ΜΜΕ, έχει θαφτεί. Καμία αναφορά στην αποκάλυψη. Προφανώς δεν πρόκειται για τον Ζεράρ Ντεπαρτιέ που αρνιόταν να πληρώσει φόρους στη Γαλλία για να το αναμεταδώσουν ως είδηση...

Γράφει το περιοδικό: "Όπως έχει ειπωθεί, δημοσιογραφία είναι να γράφεις κάτι που κάποιος άλλος δεν θέλει να γραφτεί. Όλα τα υπόλοιπα είναι δημόσιες σχέσεις.

Στο UNFOLLOW λοιπόν αποφασίσαμε από το πρώτο μας κιόλας τεύχος ότι αν πρόκειται να καταπιαστούμε ως δημοσιογράφοι με το πολιτικό πρόβλημα που διαπιστώνουμε, δεν αξίζει ούτε να γράφουμε εξυπνούλικα χρονογραφήματα περί της απουσίας «φορολογικής συνείδησης» των εστιατόρων ούτε να μπήγουμε κι εμείς το μικρό μας τσεκουράκι στην πεσούσα δρυ της εβδομάδας.

Απεναντίας, αυτό που αξίζει είναι να μιλήσουμε για τον τεράστιο ελέφαντα στο κέντρο του δωματίου, που όλοι καμώνονται πως είναι αόρατος.

Ο ελέφαντας είναι το σύστημα εκείνο που επιτρέπει σε μια ολιγομελή ομάδα ανθρώπων να προστατεύονται στο διηνεκές από οποιαδήποτε προσπάθεια «μεταρρύθμισης», από οποιαδήποτε απόπειρα εγκατάστασης ουσιαστικής ισονομίας στη χώρα. Κι αυτό με την πλήρη συνενοχή μιας εκτελεστικής εξουσίας που επιστρατεύει όλη της τη δύναμη, ώστε και οι άλλες εξουσίες –η νομοθετική, η δικαστική, σύσσωμη η κρατική γραφειοκρατία αλλά και ο Τύπος– να κατασκευάζουν ξανά και ξανά ελαφρώς παραλλαγμένες εκδοχές αυτού του συστήματος ανισότητας και αδικίας.
---
Περισσότερα για το θέμα στο Unfollow
---
*