Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα infowar. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα infowar. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Αυγούστου 2017

ΜΜΕ - άλλο "ΤΑ ΝΕΑ", άλλο π.χ. το DER SPIEGEL...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Κάθε χώρα έχει τους βαρόνους
της ενημέρωσης που της αξίζουν



Κάτι εντυπωσιακό συνέβη τις τελευταίες εβδομάδες στις λεγόμενες ναυαρχίδες του Αμερικανικού Τύπου. Απαντώντας στην προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να ταυτίσει τον ναζισμό με τις αντιφασιστικές και δη τις αριστερές οργανώσεις, ο φιλελεύθερος Τύπος ταύτισε τον Τραμπ με τη φασιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν.

Ήταν η σωστή κίνηση την σωστή στιγμή, η οποία εκφράστηκε μέσα από τα εξώφυλλα των αγγλοσαξωνικών New Yorker και Economist ενώ ακολούθησε και το γερμανικό Spiegel.

Δεν έχουμε φυσικά αυταπάτες ότι, σε άλλες συνθήκες, τα ίδια έντυπα θα μπορούσαν πολύ εύκολα να υιοθετήσουν την προσπάθεια του Τραμπ να νομιμοποιήσει υπογείως το ναζισμό καταφεύγοντας στη θεωρία των δυο άκρων. Και αυτό γιατί ο φασισμός δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φάση του καπιταλισμού (όταν το σύστημα απειλείται και το πολιτικό κατεστημένο αδυνατεί να ελέγξει ή να εκτονώσει την κατάσταση) και οι ναυαρχίδες του Τύπου θα μπορούσαν πολύ εύκολα να μετατραπούν σε εκφραστές αυτής της φάσης.


Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο. Προφανώς πιστεύουν ότι έχουν ακόμη την κατάσταση υπό έλεγχο και για αυτό δεν επιθυμούν να απελευθερώσουν ολοκληρωτικά το σκυλί που ονομάζεται Ντόναλντ Τραμπ – περίπου με το ίδιο σκεπτικό που η Βαυαρική αστική τάξη δεν ήθελε να ξαμολήσει το σκυλί που λεγόταν Αδόλφος Χίτλερ και τον έβαλε φυλακή το 1923… μέχρι νεοτέρας.


Αντίθετα στην Ελλάδα η οικονομική ελίτ – ή τουλάχιστον τα τμήματά της που αισθάνονται ότι δεν συμμετέχουν στο μοίρασμα της πίτας με τους όρους που θα ήθελαν- δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ξαναφέρουν στην επιφάνεια τη θεωρία των δύο άκρων, με την οποία ιστορικά νομιμοποιούν την παρουσία του ναζισμού στο πολιτικό σκηνικό. Χρειάζονται πιο αποτελεσματικά εργαλεία – και το εξώφυλλο των Νέων εκφράζει αυτή την ανάγκη τους.

Η ταύτιση φασισμού κομμουνισμού – την οποία παρεμπιπτόντως είχε επιχειρήσει πρόσφατα και η εφημερίδα Αυγή με κείμενο του Θάνου Παπαδόπουλου – αποτελεί τμήμα αυτής της προσπάθειας. Για την ακρίβεια αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της ΕΕ, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποδειχθεί πιο αντιδραστική ακόμη και από τα πιο συντηρητικά και ακροδεξιά τμήματα του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου.

Είναι λοιπόν απλουστευτικό να θεωρούμε ότι για το εξώφυλλο των Νέων ευθύνεται απλώς ο «αγροίκος» Μαρινάκης (όσο θλιβερή και αν είναι η ημέρα που μια ιστορική εφημερίδα πέρασε στα χέρια του). Το συγκεκριμένο εξώφυλλο είναι η πεμπτουσία του φιλελευθερισμού της ΕΕ, ο οποίος στην περιφέρεια εκφράζεται με μεγαλύτερη χυδαιότητα από την παρασιτική αστική τάξη χωρών όπως η Ελλάδα.
---
Άρης Χατζηστεφάνου/info-war
---
*

Κυριακή 18 Ιουνίου 2017

Ελληνικός Τύπος: Πως να γλύφεις εκεί που έφτυνες...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Και το αντίστροφο...


Του Άρη Χατζηστεφάνου


Στις 2 Απριλίου του 2014 και στις 16 Ιουνίου του 2017 ορισμένες από τις μεγαλύτερες ελληνικές εφημερίδες κλήθηκαν να καλύψουν δυο σχεδόν πανομοιότυπα γεγονότα: Δυο... καταστροφικές για τη χώρα συνεδριάσεις του Eurogroup, όπου αποφασίστηκαν απάνθρωπα μέτρα λιτότητας, χωρίς προοπτική διαγραφής του παράνομου και απεχθούς χρέους, με μοναδικό «όφελος» την παροχή μιας δόσης περίπου 8 δις ευρώ, περίπου το 90% της οποίας επιστρέφει σε ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στο πως είδαν τρεις εφημερίδες το αποτέλεσμα του κάθε eurogroup:



Για ΤΑ ΝΕΑ, το πρώτο eurogroup ήταν «πανηγυρικό» και σηματοδοτούσε επιστροφή της Ελλάδας στην ανάπτυξη και «επάνοδο στις αγορές» με τις ευλογίες των εταίρων και τη στήριξη των διεθνών επενδυτών. Το editorial είχε τίτλο «Η έξοδος από τα μνημόνια».

Στο δεύτερο eurogroup είχαμε «πολλά ψέμματα για μια δόση», αφού δεν έφερε ποσοτική χαλάρωση από την ΕΚΤ και συνοδεύεται από «ευχολόγια» για ρύθμιση του χρέους. Η εφημερίδα σημειώνει με λεπτομέρειες που θα κατευθυνθούν τα χρήματα… όχι δηλαδή στην ελληνική οικονομία.


Για την Αυγή το πρώτο eurogroup έφερνε «νέα μέτρα για την ίδια δόση» και έβαζε πάγο στην κυβέρνηση σπάζοντας στα τρία τη δόση και θέτοντας νέα προαπαιτούμενα. Ο Τσίπρας έθετε στην πρώτη σελίδα το ερώτημα «Υποταγή ή αντίσταση;»

Το δεύτερο eurogroup βέβαια αποτελεί την «αρχή του τέλους για το ελληνικό δράμα καθώς Ευρωπαίοι και ΔΝΤ δεσμεύτηκαν (;) για στήριξη της Ελλάδας ενώ η προσπάθεια του Σόιμπλε για προβοκάτσια έπεσε στο κενό.


Για την Καθημερινή το πρώτο eurogroup αποτελούσε αλλαγή σελίδας καθώς έδινε εύσημα στην Αθήνα με έγκριση της δόσης και έξοδο στις αγορές.Ο Αντώνης Σαμαράς προφήτευε τις τωρινές δηλώσεις του Τσίπρα και του Παπά ότι διαψεύστηκαν όσοι ανέμεναν κατάρρευση.

Στο δεύτερο eurogroup η Ελλάδα πήρε πολλές υποσχέσεις που παραπέμπουν το χρέος στο 2018 και δεν οδηγούν σε ποσοτική χαλάρωση από την ΕΚΤ. Οι ήττες έξω, διαβάζουμε στο editorial παρουσιάζονται ως (sic) νίκες μέσα.

Και ένα γενικότερο σχόλιο για το σύνολο (σχεδόν) του Ελληνικού Τύπου:

Παρακολουθώντας τη συνεχή πτώση κυκλοφορίας των εφημερίδων οι συντάκτες, οι αρχισυντάκτες και οι διευθυντές κατηγορούν το αναγνωστικό κοινό ότι δεν ενδιαφέρεται πλέον για την πραγματικότητα και δεν διαβάζει εφημερίδες όπως παλιά.

Όχι συνάδελφοι. Το αναγνωστικό κοινό δεν ενδιαφέρεται για τη δική σας εικονική πραγματικότητα. Για αυτό την επόμενη φορά που θα οδηγηθείτε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, σας παρακαλούμε, μην τσιρίζετε και μην ξεκατινιάζεστε για την χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας και το σύμπαν που συνωμοτεί εναντίον σας. Απλώς κάποιες στιγμές ακόμη και οι τράπεζες που σας πληρώνουν να γράφετε τη γνώμη τους κουράζονται από την ανικανότητά σας.
---
info-war.gr
---
*

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

... το μέλλον στις υψωμένες γροθιές ...

*
info-war.gr
***
*

«Αυτή η μηχανή σκοτώνει φασίστες»


Από τον Μουσολίνι μέχρι το νεοφασιστικό μόρφωμα της Χ.Α.
οι πρώτες μάχες με τον φασισμό δόθηκαν με τραγούδια.
Και σε βάθος χρόνου ήταν όλες νικηφόρες

Ακούστε καλά φασίστες
Μπορεί να ξαφνιαστείτε
Αλλά ο κόσμος οργανώνεται
Και είστε καταδικασμένοι να χαθείτε
Γούντι Γκάθρι

H ιστορία των αντιφασιστικών τραγουδιών είναι παλιά όσο και ο ίδιος ο φασισμός, αφού ξεκινά στην Ιταλία του Μουσολίνι. Από τη στιγμή που οι μελανοχίτωνες προσλαμβάνονται από βιομήχανους για να διαλύσουν τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις στα εργοστάσια της Alfa Romeo και της Pirelli, η ιταλική Αριστερά ανασυντάσσεται όχι μόνο στους δρόμους, αλλά και στη μουσική της.

Οι στίχοι του θρυλικού Bandiera Rossa τροποποιούνται για να συμπεριλάβουν και τη φράση «Evviva il comunismo e la libertà». Λίγα χρόνια αργότερα οι Ιταλοί παρτιζάνοι θα πολεμήσουν τον φασισμό τραγουδώντας το Bella Ciao στον ίδιο μουσικό ρυθμό που χρησιμοποιούσαν οι καλλιεργητές ρυζιού στην κοιλάδα του ποταμού Ηριδανού στη βόρεια Ιταλία στα τέλη του 19ου αιώνα.

Για την ιστορία, η αρχική έκδοση του τραγουδιού είχε χαθεί στο πέρασμα του χρόνου και ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του ’60 από την Giovanna Daffini.

Λίγα χρόνια αργότερα, στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, ο κομμουνιστής τραγουδοποιός Γούντι Γκάθρι κολλάει πάνω στην κιθάρα του ένα αυτοκόλλητο που γράφει «αυτή η μηχανή σκοτώνει φασίστες» και ξεκινάει τη δική του μάχη.

Στο τραγούδι του με τίτλο All You Fascists χτυπά την Κου Κλουξ Κλαν και τη ρατσιστική νομοθεσία εναντίον των μαύρων, που παραμένει ζωντανή στις Πολιτείες του Νότου ακόμη και έως τα μέσα της δεκαετίας του ‘60. Κυρίως όμως περιγράφει τα φαινόμενα φασιστικής συμπεριφοράς που γεννά η οικονομική κρίση του 1929 και η Μεγάλη Υφεση της δεκαετίας του ’80.

Το ίδιο τραγούδι θα αναγεννηθεί στη μετα-θατσερική Αγγλία από τον Μπίλι Μπραγκ ως συνέχεια του τεράστιου ρεύματος αντιρατσιστικών και αντιφασιστικών τραγουδιών της δεκαετίας του ’80.

Καθώς τα νεοφιλελεύθερα πειράματα της Μάργκαρετ Θάτσερ γεννούν, μεταξύ άλλων, και το κίνημα των νεοναζί στη Βρετανία, δεκάδες συγκροτήματα λαμβάνουν θέσεις μάχης.

Οι Specials δίνουν τις πρώτες μάχες με τραγούδια όπως το Racist Friend, στο οποίο μας καλούν να ξεγράψουμε όλους τους ρατσιστές που γνωρίζουμε, ενώ οι Clash με το Spanish Bombs αναζητούν διδάγματα στον αντιφασιστικό αγώνα των κομμουνιστών και των αναρχικών στον ισπανικό εμφύλιο.

Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Τζο Στράμερ ξετυλίγει εικόνες από τη δολοφονία του Λόρκα και τις Διεθνείς Ταξιαρχίες που πολέμησαν στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων της Ισπανίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος θα κινηθούν και οι Ουαλοί Manic Street Preachers που μελοποιούν το σύνθημα από μια αφίσα του ισπανικού εμφυλίου ενάντια στους φασιστικούς βομβαρδισμού της Μαδρίτης: If you tolerate this your children will be next (εάν το ανεχτείς και αυτό, θα έρθει η σειρά των παιδιών σου).

Εμφανώς πιο αισιόδοξοι για την έκβαση κάθε αντιφασιστικής μάχης εμφανίζονται οι Men They Couldn’t Hang, όταν αποφασίζουν να μας διηγηθούν την περίφημη μάχη τής Cable Street. To ημερολόγιο γράφει 1936 και ο Οσβαλντ Μόσλεϊ, ηγέτης της βρετανικής φασιστικής ένωσης, αποφασίζει να πραγματοποιήσει μια μεγάλη συγκέντρωση στο πρότυπο των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι.

Απέναντί του όμως θα συναντήσει 100.000 αντιφασίστες διαδηλωτές, που συγκεντρώνονται ύστερα από κοινό κάλεσμα αριστερών και αναρχικών οργανώσεων και συνδικάτων.

Οι 6.000 αστυνομικοί που καλούνται να προστατεύσουν τους περίπου 2.000 φασίστες του Μόσλεϊ δεν θα καταφέρουν να αναχαιτίσουν την οργή του κόσμου, που μετατρέπεται σε επεισόδια σε αρκετές περιοχές του Λονδίνου.

Σε αρκετές περιπτώσεις οι αντιφασίστες που συλλαμβάνονται βασανίζονται από την αστυνομία, ενώ δεκάδες καταδικάζονται σε καταναγκαστικά έργα έως και για έξι μήνες.

Παρά την εκδικητική μανία της αστυνομίας όμως το αντιφασιστικό κίνημα έχει κερδίσει μία από τις πιο λαμπρές και αποτελεσματικές μάχες της ιστορίας του.

Ο φασισμός στη Βρετανία ξεριζώνεται πριν προλάβει να απλώσει τις ρίζες του. Ίσως γιατί, όπως εξηγούν και οι Men They Couldn’t Hang, «αν τεντώνεις την παλάμη σου (σε ναζιστικό χαιρετισμό) δεν μπορείς να αρπάξεις το μέλλον».

Το μέλλον ήταν πάντα γι’ αυτούς που χαιρετούσαν με υψωμένες τις γροθιές.
---
*

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

... INFOWAR και "ΕφΣυν" κάθε Σάββατο ...

*
greektv.com
***
*

 Το INFOWAR
στην "Εφημερίδα των Συντακτών"

Ύστερα από επτά χρόνια επιτυχημένης πορείας η ραδιοφωνική εκπομπή INFOWAR, του Άρη Χατζηστεφάνου, βρίσκει το δρόμο της και προς τα περίπτερα.

Κάθε Σάββατο το INFOWAR θα φιλοξενείται στην "Εφημερίδα των Συντακτών" για να αναλύει την διεθνή αλλά και την ελληνική επικαιρότητα, λαμβάνοντας όπως πάντα αφορμές από στίχους τραγουδιών, νέες και παλιές ταινίες, βιβλία, κόμικ κτλ.

Με αποστολές στο εξωτερικό, έρευνες και συνεντεύξεις με τους μεγαλύτερους αναλυτές και στοχαστές του πλανήτη ο Αρης Χατζηστεφάνου θα απο-τυπώνει ένα ραδιοφωνικό ντοκιμαντέρ στις σελίδες της "Εφημερίδας των Συντακτών".

Τα τελευταία δυο χρόνια το INFOWAR είναι παραγωγή της Infowar Productions δημιουργού, μεταξύ άλλων, των ντοκιμαντέρ Debtocracy και Catastroika, με εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο. Κάθε εβδομάδα μεταδίδεται από ραδιοφωνικούς σταθμούς όπως ο Astra 92.8, στην Κύπρο, ο Mojo Radio 107.7 στην Πάτρα, ο Κρήτη FM 101.5 στην Κρήτη αλλά και σε web radio όπως το vakxikon.

Οι εκπομπές κυκλοφορούν κάθε Δευτέρα στο νέο site www.info-war.gr ενώ καταλαμβάνουν εδώ και χρόνια τις πρώτες θέσεις ανάμεσα στα ελληνικά podcasts στο iTunes.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*