Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

... ΤΣΠΕΑΘ - σε δίκη για το "δομημένο" ο Καπράνος ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*


Με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών
Σε δίκη
για το δομημένο ομόλογο
του ΤΣΠΕΑΘ
ο Δ. Καπράνος και άλλοι εννέα

Στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων παραπέμπονται, με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών της Αθήνας, ο πρώην πρόεδρος του ταμείου των δημοσιογράφων (ΤΣΠΕΑΘ), Δημήτρης Καπράνος, και άλλα εννέα άτομα, προκειμένου να δικαστούν για την υπόθεση του δομημένου ομολόγου, ύψους 130 εκατομμυρίων ευρώ, του συγκεκριμένου ασφαλιστικού ταμείου.

Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, στο εδώλιο, εκτός από τον πρώην πρόεδρο του Ταμείου και βασικό κατηγορούμενο στην υπόθεση, θα καθίσουν και οι Δ. Παστελάκος, Ζωή Μπασπανέλου, Ν. Δεσποτόπουλος, Γ. Παπαμαρκάκης, Κ. Κυριακόπουλος, Ζωή Συράκη, Ε. Γανουτζής, Π. Δεμέστιχας και Γερ. Κονιδάρης.

Από τους δέκα συνολικά κατηγορουμένους, προφυλακισμένος παραμένει μόνο ο Ν. Δεσποτόπουλος, ενώ ο Δημήτρης Καπράνος αφέθηκε ελεύθερος τον περασμένο Απρίλιο, στην εκπνοή του 18μήνου.

Οι δέκα κατηγορούμενοι, σύμφωνα με το βούλευμα, θα δικαστούν για τα κακουργήματα (κατά περίσταση) της απάτης από κοινού σε βάρος ΝΠΔΔ, της απιστίας, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος), αλλά και της δωροδοκίας.

Τέλος, με το βούλευμα παύει η ποινική δίωξη που είχε ασκηθεί σε βάρος του Κ. Χρηστίδη.

Καθοριστικό ρόλο για την προφυλάκιση του πρώην προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ, η οποία τελικά αντικαταστάθηκε από περιοριστικούς όρους, φέρεται πως είχε παίξει η κίνηση εμβασμάτων ύψους 1.887.000 ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού, των οποίων εμφανίζεται ως αποδέκτης, λίγες μόλις ημέρες μετά την αγορά του δομημένου ομολόγου από το Ταμείο.

Από την πλευρά του, πάντως, ο Δ. Καπράνος έχει υποστηρίξει ότι τα χρήματα που κινήθηκαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς του στο εξωτερικό προήλθαν από πώληση περιουσιακών του στοιχείων, τίτλων εφημερίδων και περιοδικών.

Σε ό,τι αφορά στο ομόλογο, έχει ισχυριστεί ότι «επρόκειτο για επένδυση σε έκδοση του ελληνικού Δημοσίου με εγγυημένο το κεφάλαιο και καλές αποδόσεις, η απόφαση ήταν ομόφωνη και έπειτα από διαπραγματεύσεις πουλήθηκε για 133.100.000 ευρώ και άρα ουδεμία ζημία προέκυψε για το ΤΣΠΕΑΘ».
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... "ΚΕΡΔΟΣ" στάση εργασίας - "ΕΞΠΡΕΣ" τα γνωστά ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Στάση εργασίας στην εφημ. "ΚΕΡΔΟΣ"

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΣΗΕΑ)

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΠΗΕΑ)
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΤΗΠΤΑ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τα Διοικητικά Συμβούλια της Ε.Σ.Η.Ε.Α., της Ε.Π.Η.Ε.Α. και της Ε.Τ.Η.Π.Τ.Α., αποφάσισαν την κήρυξη στάσης εργασίας στην εφημ. «ΚΕΡΔΟΣ», από τις 12 το μεσημέρι έως τις 5 το απόγευμα, αύριο Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013.

Η στάση εργασίας πραγματοποιείται προκειμένου να διεξαχθεί συνέλευση των εργαζομένων στη μία το μεσημέρι, στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, 3ος όροφος), όπου θα συζητηθούν τα οξυμένα εργασιακά προβλήματα των εργαζομένων.

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
---
48ωρη απεργία στην "ΕΞΠΡΕΣ"
με αύξοντα αριθμ. 525 ...

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ & ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της ΕΠΗΕΑ και της ΕΤΗΠΤΑ κηρύσσουν νέα 48ωρη απεργία από τις 4 το απόγευμα της Δευτέρας, 2 Σεπτεμβρίου 2013 έως τις 4 το απόγευμα της Τετάρτης, 4 Σεπτεμβρίου 2013 για τους δημοσιογράφους, τους διοικητικούς και τους τεχνικούς, οι οποίοι εργάζονται στην εφημερίδα « ΕΞΠΡΕΣ » και στην ιστοσελίδα « express . gr ».

Τα Δ.Σ. των Ενώσεων ζητούν την άμεση καταβολή όλων των δεδουλευμένων αποδοχών των συναδέλφων.

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... περιφρούρηση σε "ΑΡΓΟΣ", "ΕΥΡΩΠΗ" ...

*
ΠΕΛιθογράφων
***
*

Συνάδελφοι Λιθογράφοι !!!

Όλοι την Τρίτη τα χαράματα
στις απεργιακές φρουρές
στα πρακτορεία Τύπου

Να εκφράσουμε έμπρακτα την ταξική μας αλληλεγγύη. 

Σε νέα κινητοποίηση προχωρούν οι εργαζόμενοι στα Πρακτορεία Τύπου «ΕΥΡΩΠΗ» και «ΑΡΓΟΣ», που απαντούν με 4ωρες προειδοποιητικές στάσεις εργασίας την Τρίτη 3 Σεπτέμβρη, από τη 1 π.μ. έως τις 5 π.μ. και από τις 9 π.μ. έως τη 1 μ.μ., στην προσπάθεια της εργοδοσίας να επιβάλει μειώσεις στους μισθούς.Οι εργαζόμενοι διεκδικούν την άμεση καταβολή των παρακρατηθέντων επιδομάτων και μισθών από την «ΕΥΡΩΠΗ» και την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να κατοχυρώνει τουλάχιστον ότι προβλέπει και η τελευταία τους Σύμβαση.

Ο αγώνας των συναδέλφων είναι και δικός μας.

Οι Λιθογράφοι θα συναντηθούμε στην πύλη του πρακτορείου «ΕΥΡΩΠΗ» στο Κορωπί στις 01:00 π.μ. τα ξημερώματα της Τρίτης, για να βοηθήσουμε όπως μας ζητηθεί από το Σωματείο των Εργαζομένων στα πρακτορεία Τύπου.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013

... ξέρει τι και σε ποιούς τα κάνει ο Ψυχάρης ...

*
Enimerosi24
***
*

Κατά κράτος ήττα
της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ
στον ΔΟΛ

«ΤΑ ΝΕΑ» κυκλοφορούν κανονικά αύριο
– διαγραφές εισηγούνται στην Ένωση Συντακτών

Εκτός από τις σοβαρές εξελίξεις στην Μιχαλακοπούλου τα τελευταία 24ώρα που αποτυπώνουν τη συνολικότερη κρίση στον κλάδο των ΜΜΕ, προκύπτει σοβαρό θέμα με τους επικεφαλής των συνδικαλιστικών Ενώσεων, αφού δεν κατάφεραν για άλλη μια φορά να αντιδράσουν στις μαζικές απολύσεις στον ΔΟΛ. Δεν είναι τυχαίο που αρκετοί ζητούν να παραιτηθούν τα μέλη του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών μετά την στρατηγική ήττα που υπέστη, ενώ κάποιοι πιο τολμηροί - μεταφορικά ελπίζουμε - ζητούν «Να μπει λουκέτο στην ΕΣΗΕΑ»!

Τώρα ως προς την ουσία των εξελίξεων στον ΔΟΛ, ύστερα και από την απογευματινή συνάντηση των συνδικαλιστών με τα μέλη της διοίκησης του Οργανισμού, σημειώνεται ότι δεν προέκυψε απολύτως τίποτα. Η τελευταία, δια στόματος Μεμή και Καρακούση, λέγεται ότι ανέφερε χαρακτηριστικά στους συνδικαλιστές ότι είχαν τις εξής επιλογές: ή να προβούν - όπως και θα γίνει τελικά - σε 160 απολύσεις μέχρι τέλος Δεκεμβρίου ή να προχωρήσουν σε οριζόντια μείωση της τάξης του 30%, αλλιώς θα έκλεινε το «μαγαζί»!

Το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ συνεδριάζει εκτάκτως αύριο το μεσημέρι στις 12:00 προκειμένου να αποφασίσει την κλιμάκωση του αγώνα! Λέγεται ότι η πλειοψηφία των μελών της Ένωσης Συντακτών εισηγήθηκε την διαγραφή όσων δημοσιογράφων εργάστηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας.

Τέλος να σημειωθεί ότι αυτή την ώρα στα Μέσα του ΔΟΛ, όλοι εργάζονται κανονικά.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... με λένε Γιάννη Ανδρουλιδάκη ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

... και απολύθηκα από το "Βήμα"
.

Ξημερώνει Δευτέρα. Δεν θα πάω για δουλειά…

Την Παρασκευή, κατά τις 11 το πρωί, δέχθηκα το τηλεφώνημα που περίμενα εδώ και καιρό από τον διευθυντή στην εφημερίδα. Με κάλεσε στο γραφείο του, όπου μου είπε ότι «βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση». Δε μου είπε σε ποια δυσάρεστη θέση βρίσκεται κι εγώ δεν μπήκα στον κόπο να τον βγάλω από αυτήν επισημαίνοντάς του εγώ σε ποια δυσάρεστη θέση βρίσκεται. Επειτα μου είπε ότι αυτός δεν ήθελε καθόλου να φύγω από την εφημερίδα και ότι λυπάται πολύ. Τον παρηγόρησα άκεφα για το κακό που τον βρήκε και εκείνος μου σημείωσε ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνει στο μέλλον. Συμφώνησα μαζί του ότι το μέλλον είναι για όλους άδηλο, του είπα ότι δεν υπογράφω την απόλυση και έφυγα από το γραφείο του με την ψευτοπερηφάνεια εκείνου που είπε την καλύτερη ατάκα σε μια αμήχανη κουβέντα.

Στο δικό μου γραφείο δεν πήγα. Δεν είχα προσωπικά αντικείμενα να μαζέψω, τα μάζεψα όλα τον Ιούνιο όταν μας ενημέρωσαν ότι επίκειται αναδιάρθρωση τμημάτων για μείωση του κόστους –δεν ήξερα που θα με έβρισκε η «αναδιάρθρωση» ούτε αν θα έχει μείνει κανείς πια να μαζέψει τα πράγματά μου, όπως είχαμε μαζέψει εμείς του Θοδωρή. Πήρα την κόρη μου και της είπα ότι θα τηρήσω την υπόσχεσή μου να μην πηγαίνω κάθε απόγευμα στη δουλειά. Στο γιο μου δε χρειάστηκε να πω κάτι, δεν καταλαβαίνει ακόμα: απλά του επιβεβαίωσα ότι για τα γενέθλιά του θα του πάρω έναν εκσκαφέα ή ένα ποδήλατο και βγήκα για τσιγάρο. Στο τσιγάρο άρχισαν να φτάνουν και τα επόμενα ονόματα της λίστας: Ο Κώστας… Η Αννα… Η Ηρώ…Ο Γιώργος… Η Πέννυ που την ενοχλούσε συνέχεια ο καπνός από το τσιγάρο μου και μου φώναζε να το σβήσω- ειρωνεία, κανείς από τους δύο δεν θα βρει την ησυχία του από την απόλυση του άλλου.

Τα τελευταία τρία χρόνια, οι αναδιαρθρώσεις στον ΔΟΛ μοιάζουν με πολεμικά ανακοινωθέντα από το Ιράκ. «Σήμερα Παρασκευή χάσαμε 32 καλούς στρατιώτες». Από τον Σεπτέμβριο του 2010 είμαστε πάνω από 350 που πέσαμε. Αλλοι βρήκαν δουλειά, άλλοι παλεύουν ακόμα, μερικοί δουλεύουν απλήρωτοι, ο Κώστας πέθανε γιατί έσκασε το ανεύρυσμα…

Στην αρχή έδιωξαν τους διοικητικούς - πολλές δεκάδες διοικητικούς. Οι διοικητικοί είναι η πλέμπα των εφημερίδων, δεν βλέπουν το όνομά τους τυπωμένο πουθενά ούτε κι ελπίζουν να το δουν ποτέ, δε μιλάνε με υπουργούς, μεγαλογιατρούς και πρυτάνεις, δε μπορούν να καμαρώσουν στη μάνα τους. Το σωματείο έκανε απεργία και τότε είδαμε για πρώτη φορά πόσο αποφασισμένα είναι τα αφεντικά στην κρίση. Μας τραμπούκισαν, μας έβγαλαν πιστόλια κι έπειτα μας έβγαλαν και μια κάλπη για να καταδικάσουμε την απεργία αλλιώς θα έκλεινε η καθημερινή έκδοση και θα απολυόταν κόσμος. Και πήγαμε στην κάλπη και καταδικάσαμε την απεργία, όχι όλοι μας, αλλά οι περισσότεροι. Και έπειτα, ωστόσο, η καθημερινή έκδοση έκλεισε. Κι ο κόσμος απολύθηκε. 35 συνάδελφοι, που μια στιγμή ενωθήκαμε και τους φέραμε πίσω κι ύστερα τους έδιωξαν πάλι μια Παρασκευή μεσημέρι, μόλις έκλεισαν το κυριακάτικο φύλλο. Όχι πλέμπα πια. Δημοσιογράφους. Ναι, ύστερα έδιωξαν κι εμάς.

Οι δημοσιογράφοι είναι περίεργα ζώα. Σαν τους ξιπασμένους μπάτλερ, νομίζουν ότι έχουν κάτι από την ευγένεια των κυρίων τους, ότι αποκτούν κάτι από την αύρα εκείνων στους οποίους σερβίρουν το Ντραμπουί. Δεν αισθάνονται εργαζόμενοι, αισθάνονται κουκλοπαίχτες που κινούν νήματα. Αρέσκονται να υποτιμούν τον λογαριασμό τους, δεν είναι δα και ο μικρότερος, δεν νιώθουν εργαζόμενοι, αγαπάνε λένε αυτό που κάνουν, δεν είναι λειτούργημα είναι κάτι πιο έξυπνο. Συχνά βέβαια, καταλήγουν αλκοολικοί, φυλάνε μποτίλιες και αντικαταθλιπτικά στα γραφεία τους, πεθαίνουν από εμφράγματα από το καθισιό, την τρυφηλότητα, το κακό ωράριο και το άγχος της κακομοιριάς και του υπηρέτη, αλλά δε νιώθουν εργαζόμενοι –αυτοί ξέρουν, οι άλλοι δεν ξέρουν. Δεν ασχολούνται με τις παραγωγικές σχέσεις, αυτό είναι μπανάλ, νομίζουν πως ο κόσμος είναι ένας διαγωνισμός δύναμης κι επιρροής που υπάρχει από μόνη της. Στο μεταξύ το ποσοστό της υπεραξίας τους χάνεται στο σύμπαν αγνοημένο από όλους, σαν τα χτυπήματα τηλεφώνου σε ένα άδειο σπίτι. Πιστέψτε με, οι δημοσιογράφοι είμαστε πιο νάρκισσοι από τις μπαλαρίνες και σίγουρα πιο αφελείς από τους ανειδίκευτους εργάτες. Η ιδέα ότι ο κόσμος είναι κάτι άλλο από αυτό που λέμε εμείς, δεν μας περνάει από το μυαλό και καμιά φορά τη βρίσκουμε να υπογράφουμε ατομικές συμβάσεις με μειώσεις, γραμμένες σε διατυπώσεις που αποδεικνύουν την ανωτερότητα του είδους μας. Επειτα, μόλις μας πάρουν ένα ακόμα κομμάτι από το μισθό που τους δουλέψαμε, συζητάμε σοβαρά – σοβαρά για το «ντηλ».

Την Παρασκευή με τις απολύσεις, είδα ξανά μερικούς από εμάς να έχουν έναν αέρα της τάξης μας. Τα παιδιά του in.gr μαζεύτηκαν στις σκάλες και συζητούσαν τι θα κάνουν: συζητούσαν με αυτό το είδος της αλληλεγγύης που σε κάνει να πιστεύεις, κόντρα στις προκαταλήψεις, ότι οι εργάτες δε μπορούν μόνο να κάνουν τον κόσμο πιο δίκαιο, μπορούν να τον κάνουν και πιο όμορφο. Ο φωτογράφος από τον 4ο, ο πιο ήσυχος άνθρωπος που γνώρισα ποτέ στη ζωή μου, που ήρθε συστημένος από το Μάριο να με βρει για να μου πει πως ούτε εκείνος υπέγραψε την ατομική σύμβαση και ήθελε να είναι σε επαφή μαζί μας, με την ηρεμία του ινδιάνου από τη Φωλιά του Κούκου, μου έλεγε πώς δεν έχει γυναίκα και παιδιά και θα τα καταφέρει για λίγο. Η Ηρώ με αγκάλιασε: τόσα χρόνια στη δουλειά, τσακωνόταν με όλους μα δεν κάρφωσε ποτέ κανέναν. Σε αντάλλαγμα δεν την έβαλαν ποτέ στο μισθολόγιο: έζησε και πέθανε μπλοκάκι κι ένας θεός ξέρει με ποιους όρους την απολύσανε. Η κοπέλα από τα βίντεο, η Στεφανία, είχε βουρκώσει κι όταν μας είδε όλους μαζί κατάπιε τα δάκρυά της και χαμογέλασε. Γύρισε πριν λίγους μήνες στη δουλειά από άδεια λοχείας. Μου είπαν μετά πως κι ο άνδρας της είναι άνεργος χρόνια, ότι τους ζήτησε κλαίγοντας να την κρατήσουν με λιγότερα και της το αρνήθηκαν –εύχομαι να στουκάρουν το καινούριο τους αμάξι σε κολώνα της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ και να ζήσουν για να δουν τα μεγάλα βαθουλώματα στις πόρτες του. Είμαι βέβαιος πως δεν έκλαιγε για την απόλυση, έκλαιγε γιατί κατηγορούσε τον εαυτό της που τους το ζήτησε. Αν την ξαναδώ, θα της πω να μην το σκέφτεται: έτσι κι αλλιώς είμαστε πάντα στην ανάγκη τους.

Πάει καιρός που χα να νιώσω εκεί μέσα πως ήμουν ανάμεσα σε ανθρώπους της τάξης μου, αυτούς που δουλεύουν για να ζήσουν και νικούν τον φόβο με την αξιοπρέπεια. Ημασταν 21, πριν από τρία χρόνια, που σηκώσαμε τα χέρια μας, μπροστά στους διευθυντές και ψηφίσαμε ξανά την απεργία κι ας κλείσει η εφημερίδα και τα κρατήσαμε σηκωμένα ώρα, γιατί δεν ξέραμε πότε θα έρθει ξανά η στιγμή να νιώσουμε πάλι τόσο περήφανοι. Από την Παρασκευή, μόνο τρεις από αυτούς είναι ακόμα στην εφημερίδα. Οι υπόλοιποι απολυθήκαμε μήνα το μήνα, ο ένας μετά τον άλλον ή σπρωχτήκανε στην έξοδο. Ο Δημήτρης ο Ζακχαίος. Ο Θοδωρής ο Βαρβάρης. Η Μαρινίκη η Αλεβιζοπούλου. Ο Τάσος ο Αναστασιάδης. Και οι υπόλοιποι. Στάθηκαν απέναντι στον Πρετεντέρη και τον Παντελή Καψή, που λίγες μέρες πριν κλαψούριζε ότι αν δεν κόψει τους μισθούς δεν θα χει να σπουδάσει το παιδί του κι έπειτα πήρε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ αποζημίωση για να γίνει υπουργός και να απολύσει όλη την ΕΡΤ. Και τους θύμισαν τον βασικό νόμο της συνείδησης στον καπιταλιστικό κόσμο: το να καταλαβαίνεις πως είσαι εργάτης είναι η προϋπόθεση για να μην είσαι δούλος. Με καμάρι τρυπώνω στη λίστα τους.

Και δεν είναι μόνο αυτοί. Είναι όλοι εκείνοι που σε κοιτάζουν συνωμοτικά την ώρα που ουρλιάζει ο προϊστάμενος. Αυτοί που δε γελάσανε στο κρύο αστείο του διευθυντή. Εκείνοι που πήγαν να υπογράψουν τις ατομικές συμβάσεις λίγα λεπτά πριν τελειώσει η προθεσμία –κι ας το χαν αποφασίσει μέρες πριν- για να ανησυχήσει ο οικονομικός διευθυντής. Είναι οι άλλοι που δε μιλούν στις συνελεύσεις και σε αγαπάνε γιατί όταν μιλάς εσύ είναι το ίδιο –γιατί είστε το ίδιο. Είναι ο Κωστής, που αφού πέρασε ώρες πολλές με εμάς τους απολυμένους χωρίς να μας πει τίποτα, πήγε και άφησε ένα χαρτί και ζήτησε να συμπεριληφθεί στις απολύσεις, γιατί δε θέλει να ξαναπατήσει το πόδι του εκεί.

Είναι μια πελώρια δύναμη, σαρκαστική, κρυφή, πανίσχυρη, που όταν ενωθεί θα καταστρέψει έναν κόσμο που πάσχει από έλλειψη δικαιοσύνης κι από έλλειψη χιούμορ. Μα δεν έχει ενωθεί ακόμη.

***
Ξημερώνει Δευτέρα. Δεν θα πάω για δουλειά. Στις 12 έχουμε συνέλευση –δεν περιμένω πολλά. Οι πιο πολλοί ανάμεσά μας, φοβήθηκαν νωρίς, πάει καιρός που στις συνελεύσεις μας είμαστε οι λιγότεροι. Ολοένα και λιγότεροι. Αυτοί που απολύουν έχουν βρει έναν αλγόριθμο για να μειώνεται σταθερά το ιξώδες της γενναιότητας. Στις 3 θα είμαστε έξω από τον ΔΟΛ. Για 6 χρόνια κάθε μέρα, σήμερα ίσως τελευταία φορά. Θα είμαστε. Δεν ξέρω πόσοι, ξέρω ποιοι: οι πιο όμορφοι ανάμεσά μας, αυτοί που πουλάμε τη δουλειά μας για να ζήσουμε. Λίγο αδύναμοι και καμία φορά λίγο περίγελοι.

Μα γράφει ο Μπρεχτ:
«Όταν για την αδυναμία μας μας περιγελούν
Δεν πρέπει πια να χάνουμε καιρό
Πρέπει έτσι να το φροντίσουμε
Που όλοι οι αδύναμοι να βαδίσουμε μαζί
Και τότε κανείς πια δεν τολμά να μας περιγελάει»

Με λένε Γιάννη Ανδρουλιδάκη, είμαι δημοσιογράφος και κοστίζω περίπου 1500 ευρώ το μήνα μαζί με την ασφάλιση. Πριν δυο χρόνια φώναζα σε μια συνέλευση του Βήματος: «Κατεβήκαμε κάτω 140, θα ανεβούμε πάλι 140, ούτε ένας λιγότερος». Νομίζω πια, θα έχουν μείνει 70. Εγώ είμαι πάλι στη γύρα και σας πουλάω την εργατική μου δύναμη. Αλλά να ξέρετε ότι κάποτε, σύντομα, αυτό θα πάψει να γίνεται και τα δάκρυα της Στεφανίας θα τα πληρώσετε.

Γιατί, ξέχασα να σας το πω: Εμείς θα νικήσουμε.
---
πηγή: greektv.com
---
*

... μνημόσυνο (για νεκρούς και ζωντανούς) ...

*
zoornalistas
***
*


Ο δεύτερος θάνατος
του Χρήστου Λαμπράκη
.
Hρώδειο 1978: Λαμπράκης, Αϊδίνης, Καραπαναγιώτης, Ψυχάρης

«Τυχερέ, δουλεύεις στον ΔΟΛ... Είσαι καλύτερα από το Δημόσιο. Εχεις εξασφαλισμένα μισθό, μπόνους και ταξίδια». Αυτά έλεγαν στα τέλη της δεύτερης χιλιετίας οι εργαζόμενοι στα μίντια φθονώντας τους συναδέλφους τους που απασχολούνταν στη Χρήστου Λαδά και μετέπειτα στη Μιχαλακοπούλου. Τότε φυσικά ουδείς μπορούσε να φανταστεί το τι θα επακολουθήσει και στον Οργανισμό και στο Δημόσιο.


«Από τότε που μπήκε το Συγκρότημα στο Χρηματιστήριο άρχισε η κατρακύλα» σχολιάζουν παλιοί εργαζόμενοι στον ΔΟΛ που με θλίψη βλέπουν -άλλοι από μέσα κι άλλοι από απόσταση- την κατάρρευση του δημοσιογραφικού οργανισμού που ίδρυσε ο Δ. Λαμπράκης και συνέχισε (επάξια) ο γιός του Χρήστος.

Τα προβλήματα ξεκίνησαν με την κακή διαχείριση και τα άστοχα -έως ύποπτα- ανοίγματα που έκαναν άνθρωποι στους οποίους εμπιστεύτηκε ο Χρήστος Λαμπράκης τα οικονομικά του Οργανισμού και παρά την αντίθετη τότε άποψη του Σταύρου Ψυχάρη. Ενός Ψυχάρη ο οποίος έβλεπε το ενδεχόμενο να παραγκωνιστεί από μια νέα γενιά τεχνοκρατών και να χάσει την επιρροή που ασκούσε διαχρονικά στον εκδότη του ΔΟΛ Χρ. Λαμπράκη.

Ο Ψυχάρης θεώρησε ότι δικαιώθηκε με το σκάσιμο της φούσκας του Χρηματιστηρίου αλλά η ζημιά, που είχε γίνει, ήταν μεγάλη και πολλοί επέρριψαν τότε (και δικαίως) ευθύνες και στον ίδιο.

Στις 21 Δεκεμβρίου του 2009 ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη «με άφατη θλίψη ανακοινώνει το θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του» και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για το συγκρότημα της Μιχαλακοπούλου...

Οσο ζούσε ο Λαμπράκης και παρά το γεγονός ότι η υγεία του ήταν κλονισμένη, το νουμερο 2 Σταύρος Ψυχάρης δεν τολμούσε να κάνει τίποτε χωρίς να έχει την σύμφωνη γνώμη του. Πολύ περισσότερο δε να προχώρησει σε απολύσεις, περικοπές και λουκέτα...

Κι αυτό γιατί ο Χρήστος Λαμπράκης, στα 52 χρόνια που διοίκησε τον ΔΟΛ, παρά τις υποχρεώσεις που είχε και τις σκληρές αποφάσεις που έπρεπε κατά καιρούς να παίρνει λόγω της θέσης του, εθεωρείτο ένας υπερήφανος, ευαίσθητος και συμπονετικός άνθρωπος (όσοι τον γνώριζαν λένε ότι κυκλοφορούσε πάντοτε πεζός, ντυμένος απλά ενώ η πέτσινη θήκη που είχε στη ζώνη του δεν έκρυβε κανένα όπλο αυτοπροστασίας, αλλά κεχρί για τα πουλιά που συναντούσε στον δρόμο του από την εφημερίδα προς το Μέγαρο Μουσικής).

Ενα χρόνο μετά τον θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, ο εκδότης πλέον Σταύρος Ψυχάρης -αφού έχει ανακατέψει την διευθυντική τράπουλα (Μεμής στα Νέα, Καψής στο Βήμα) κι έχει δώσει 3 εκατ. ευρώ για τον «Χάρι Πότερ» - κλείνει το ημερήσιο ΒΗΜΑ (τον Νοέμβριο του 2010) και προχωρά στο πρώτο κύμα μαζικών απολύσεων με ταυτόχρονες περικοπές στους μισθούς. Για το λουκέτο στο ημερήσιο Βήμα επικαλείται την οικονομική κρίση, τη διολίσθηση των κυκλοφοριών και τη συντριβή των διαφημιστικών καταχωρίσεων.

Τότε είναι που όλοι αρχίζουν να μνημονεύουν ολοένα και περισσότερο τον Χρήστο Λαμπράκη καθώς ο Ψυχάρης, επικαλούμενος «τα αιτήματα των καιρών», προχωρά στην «αναδιάρθρωση» του ΔΟΛ που συνεπάγεται νέες περικοπές μισθών και θέσεων εργασίας. Ηδη έχει σχεδιάσει αλλαγές στη λειτουργία και την οργάνωση των έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων του ΔΟΛ και προχωρά τις συγχωνεύσεις και ενοποιήσεις τμημάτων που αφορούν όλους τους ορόφους της Μιχαλακοπούλου.

Ο Αύγουστος του 2013 στον ΔΟΛ βγήκε με μαζικές απολύσεις και καθυστερήσεις στην εξόφληση δεδουλευμένων ενώ ο Σεπτέμβριος και οι επόμενοι μήνες προβλέπονται το ίδιο δύσκολοι για τους εργαζόμενους και το συγκρότημα.

Η δραματική συρρίκνωση του Οργανισμού έχει αρχίσει και πολλοί κάνουν λόγο για δεύτερο θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη...

Υ.Γ Σκασμένος εμφανίζεται ο Σταύρος Ψυχάρης, που όσο σκληρός και να θεωρείται, δεν ήθελε σε καμμία περίπτωση να συνδέσει το όνομά του με μαζικές απολύσεις, λουκέτα και κυρίως με την κατάρρευση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη...

ΥΓ1 Προβληματισμός υπάρχει και για την μετά Ψυχάρη εποχή στον ΔΟΛ καθώς κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ποιος από τους περιορισμένων δυνατοτήτων (συγκριτικά με τον πατριάρχη) επιγόνους του θα μπορούσε να τρέξει τον Οργανισμό.

ΥΓ2 Η συζήτηση για την μετά Ψυχάρη εποχή έχει ανοίξει καθώς -σύμφωνα με πληροφορίες που ελέγχονται- ο εκδότης φέρεται να αποστασιοποιείται από τις τελευταίες εξελίξεις βάζοντας στη συζήτηση τράπεζες, νέους «επενδυτές» και επιγόνους.
---
*

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

... απεργία στον ΔΟΛ ενάντια στις απολύσεις - 2/9/2013 ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Τα σωματεία του Τύπου
απεργούν τη Δευτέρα 2/9/2013
κατά των μαζικών απολύσεων
στον ΔΟΛ

ΕΝΩΣΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΣΗΕΑ)
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΕΣΠΗΤ)
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΠΗΕΑ)
ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΤΗΠΤΑ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τα Διοικητικά Συμβούλια της Ε.Σ.Η.Ε.Α., Ε.Σ.Π.Η.Τ., Ε.Π.Η.Ε.Α. και Ε.Τ.Η.Π.Τ.Α., αντιμέτωπα με τις καταιγιστικές εξελίξεις στον ΔΟΛ, όπου περίπου 30 συνάδελφοί μας ως αυτή τη στιγμή «καρατομήθηκαν» εντελώς ξαφνικά και αναίτια, αποφάσισαν την κήρυξη 24ωρης απεργίας από τις 09.00 π.μ. της Δευτέρας 2 Σεπτεμβρίου 2013 έως τις 09.00 π.μ. της Τρίτης 3 Σεπτεμβρίου 2013, όλων των δημοσιογράφων, διοικητικών υπαλλήλων και τεχνικών Τύπου, που εργάζονται στις εφημερίδες «ΤΑ ΝΕΑ», «ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής» και στις ιστοσελίδες «nea.gr», «vima.gr» και «in.gr».

Η εργοδοσία με καταφανή σκληρότητα προχώρησε σε μαζικές απολύσεις δημοσιογράφων και διοικητικών υπαλλήλων, που για χρόνια έδωσαν την ψυχή τους στην εργασία τους και σημειωτέον μέχρι σήμερα έχουν υποστεί επαναλαμβανόμενες μειώσεις των αποδοχών τους, στο βωμό της διασφάλισης των θέσεων εργασίας τους. Παρά, όμως, τις δεσμεύσεις της περί του αντιθέτου, η εργοδοσία έδειξε το ανάλγητο πρόσωπό της δείχνοντας την πόρτα της εξόδου σε δεκάδες δημοσιογράφους και διοικητικούς υπαλλήλους.

Η επίθεση αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας σταθερά απαράδεκτης πολιτικής της Διεύθυνσης του Οργανισμού τα τελευταία τρία χρόνια. Αναφέρουμε για παράδειγμα την απόλυση δεκάδων διοικητικών υπαλλήλων το Σεπτέμβριο του 2010 και το επαπειλούμενο lock out που ακολούθησε, προκειμένου να εξαναγκαστούν οι δημοσιογράφοι να καταδικάσουν την απεργία της ΕΣΗΕΑ. Το απροειδοποίητο κλείσιμο της καθημερινής έκδοσης του «Βήματος», που ακολουθήθηκε από δεκάδες απολύσεις δημοσιογράφων, οι οποίες τελικά πραγματοποιήθηκαν, παρά την αρχική προσχηματική ανάκλησή τους. Την εκβιαστική επιβολή ατομικών συμβάσεων στη συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων. Τις απειλές και συχνά τους τραμπουκισμούς κατά συνδικαλιστικών εκπροσώπων, με αποκορύφωμα την απόλυση της συναδέλφου Γιάννας Σακελλαρίου. Τη σταδιακή απομάκρυνση όλων των συναδέλφων που υπερασπίζονταν τα σωματεία τους και τη συλλογική τους σύμβαση και δραστηριοποιούνταν στις γενικές συνελεύσεις. Τη διαρκή επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών, που ανάγκασε αρκετούς συναδέλφους, παρά τα προφανή οικονομικά τους προβλήματα, να ζητούν οι ίδιοι την απόλυσή τους γιατί δεν άντεχαν άλλο. Και η λίστα δεν τελειώνει εδώ.

Σημειώνουμε ιδιαίτερα την απόλυση πολλών συναδέλφων που εργάζονταν στο in.gr σε συνθήκες πολύ χειρότερες απ’ ό,τι οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους στον ΔΟΛ, παρότι αποτελούσαν, όπως τους διαβεβαίωνε η Διεύθυνση, το «μέλλον» του Οργανισμού. Οι συνάδελφοί μας στις ιστοσελίδες του ΔΟΛ οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι θα έχουν την πλήρη στήριξη και κάλυψη των σωματείων μας.

Τα Διοικητικά Συμβούλια απαιτούν την άμεση επαναπρόσληψη όλων των απολυθέντων συναδέλφων, την επαναφορά της εργασιακής ειρήνης και τον σεβασμό της αξιοπρέπειας των συναδέλφων και της επαγγελματικής τους υπόστασης. Καλούν δε τους συναδέλφους σε συνέλευση αύριο Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 12.00 μ. στα Γραφεία της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20.

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*