Η Σοφία της δημοσιογραφίας-τέρας...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

...το μήνυμα στο Open

και μια σημαντική

μετοχική αλλαγή σε εφημερίδα

Ακόμα: Η πολύ καλή εκπομπή σε κανάλι της "δεύτερης γραμμής"

** Οι μετεωρολόγοι ενοχοποίησαν ένα από τα συμπαθέστερα γυναικεία ονόματα: «Σοφία»! Και οι τερατολόγοι της Ενημέρωσης επένδυσαν πάνω του για ένα ντελίριο από κλικ. Τώρα που έρχεται ο «Τηλέμαχος» να δούμε τι πιο τερατώδες θα βρουν από τον τίτλο «χιονιάς-τέρας» που έγραψαν κάποιοι για τη «Σοφία».

** Προς Open, ενταύθα. Όταν αλλάζεις επίπεδο –προς τα πάνω, φυσικά– δεν κρατάς τίποτα από το προηγούμενο. Εν προκειμένω, ρεκλάμες τηλεμάρκετινγκ με διάρκεια διαφημιστικού Μπεν Χουρ, που επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια σε 3-4 λεπτά, και μιλάνε για έξυπνες σφουγκαρίστρες, μαξιλάρια με επένδυση μπαμπού και προσθετική μαλλιών με έκπτωση, θυμίζουν το τσίπικο παρελθόν από τον προηγούμενο τίτλο. Σαν να αλλάζεις το σορτσάκι με φράκο, αλλά πας στον δεξίωση με την παλιά διχαλωτή σαγιονάρα.

** Έχω πέσει κάποιες φορές τυχαία (και πλέον το ψάχνω) πάνω στο Attica tv και με ξάφνιασε ευχάριστα με το πρόγραμμά του. Το Σάββατο ξεχώρισα το αφιέρωμα στον αυθεντικά λαϊκό τραγουδιστή Μάνο Παπαδάκη που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Είχε τραγούδια και αφηγήσεις (για Καζαντζίδη, Παγιουμτζή, δισκογραφικές κ.λπ.), από αυτές που είναι τόσο ευχάριστες ώστε ακυρώνουν το ζάπινγκ. Πολύ καλό, πολύ καλός. Τι κρίμα που ήθελε να πει και άλλα, κάποια στιγμή σε επόμενη εκπομπή, έδωσε ραντεβού αλλά δεν πρόλαβε. Συχνά η ζωή τρέχει πιο γρήγορα από τις προθέσεις μας.

** Έχει αλλάξει, εδώ και αρκετό καιρό, η μετοχική σύνθεση μιας από τις παλαιότερες ημερήσιες εφημερίδες της Αθήνας. Υπήρξε απόσυρση ενός οικογενειακού μέλους, με κοινή και ήρεμη συναίνεση, και χωρίς κραδασμούς στη συνέχεια της έκδοσης. Όλα καλά και οικογενειακά...

---

harddog

---
*

Δημοσιογράφος ή κλακαδόρος;

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Στον προφορικό και τον γραπτό λόγο έχεις την τεχνική δυνατότητα να γράψεις και να πεις αλήθειες που απέχουν πολύ από την καρδιά της πραγματικότητας, αλλά που δεν μπορείς να τις χαρακτηρίσεις απόλυτο ψέμα. Παράδειγμα: «Η Δούρου έκλεισε τα σχολεία επειδή είχε αέρα». Πράγματι ο κυκλώνας για έναν φτωχό σε λεξιλόγιο –για έναν που μαθαίνει τώρα Ελληνικά, ας πούμε– είναι αέρας. Το πολύ πολύ, ο πενόμενος λεκτικά, που δεν έχει στο λεξιλόγιό του το «κυκλώνας», αν βάλει τα δυνατά του προκειμένου να εκφραστεί καλύτερα, θα πει «έχει δυνατό αέρα», «πω πω αέρας» ή, ακόμη, «πολύυυυυυ αέρα το Ελλάντα σήμερα».

Αλλά όταν είσαι δημοσιογράφος, είναι εκ του πονηρού η λεξιπενία σου σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε αυτό που γράφεις ή λες, να αποτελεί υποδιαίρεση της αλήθειας και στην πραγματικότητα να είναι ψέμα. Μιλάμε, βέβαια, για πραγματικό δημοσιογράφο και όχι για υποχείριο του κομματικού πάθους (για οποιοδήποτε κόμμα), που γράφει ότι έκλεισαν τα σχολεία απλώς «επειδή είχε αέρα». Τότε είσαι προπαγανδιστής, είσαι φερέφωνο, είσαι κλακαδόρος – εν τέλει είσαι ανθρωπάκι γαλάζιο, πράσινο, κόκκινο ή μαύρο.

Γιατί ο απλός αέρας, όπως τον εννοείς εσύ για να προπαγανδίσεις, δροσίζει, αλλά ο σφοδρός άνεμος, που τρέχει με πάνω από εκατό χιλιόμετρα την ώρα, μπορεί να ρίξει δέντρα, να ξηλώσει πινακίδες, να παρασύρει γλάστρες, να σπάσει τζαμόπορτες –ακόμα και να κάνει κάτι φαινομενικά απίθανο που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Εν ολίγοις μπορεί να σκοτώσει. Και μετά οι ίδιοι που ειρωνεύονται για το κλείσιμο των σχολείων στην Αττική (κόβοντας από το σώμα της κουτσουρεμένης αλήθειας ότι αυτό έγινε ΚΑΙ σε πολλές Περιφέρειες της χώρας) θα λένε ότι το κράτος δεν προνόησε και άφησε τα παιδιά στο έλεος του καιρού. Τότε το λεξιλόγιό τους θα αποκτούσε εύρος και ο «αέρας» θα ήταν «φονικός κυκλώνας».

---

harddog

---

*

ΜΜΕ και δημόσιος, "δημιουργικός" διάλογος...

*

Ανασυγκρότηση

***
*
Διαβάσαμε
στο Harddog

Αναβάθμιση

Ανεβάζει ταχύτητα και επίπεδο στην εκπομπή του ο Νίκος Στραβελάκης: χθες είχε καλέσει τον Άδωνη, σήμερα κάλεσε τον Λοβέρδο. Αν δεν γύριζε τη Δεύτερα ο Χατζηνικολάου (πιο γρήγορα από άλλες χρονιές, λόγω επικαιρότητας, είπε) θα έφερνε και Αλέξη Μητρόπουλο, μια από τις εφεδρείες στο βαρύ πυροβολικό του Real. Αν και γι αυτόν το μεγαλύτερο ποσοστό κυριότητας έχει ο Δημήτρης Μάρκος, οιονεί συμπαρουσιαστής του στην εκπομπή τού Σαββατοκύριακου.

(Βέβαια, όλοι αυτοί θα ωχριούσαν αν αποφάσιζε να βγαίνει με ανάλογη συχνότητα στον αέρα ο Πολάκης. Μια απουσία-απώλεια για τον δημόσιο δημιουργικό διάλογο).

---

Πόσο πιο journalist νιώθεις;

Δηλαδή πόσο πιο δημοσιογράφος νιώθεις γράφοντας σε ελληνικό Μέσο και σε ελληνικό κείμενο, τη Μέκα Mecca, το Κεμπέκ Quebec, το κόρνερ corner, το Μαϊάμι Miami ή το σάντουιτς sandwich;
---
*

"Ντιλάρω" ή την γλώτταν μου έδωκαν ελληνική

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Το «ντιλάρω» πάει πρώτη σελίδα

ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, Η ΜΕΛΕΤΗ, Ο ΦΑΗΛΟΣ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ Κ.ΛΠ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ - Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΞΙΚΑ

Το ίντερνετ και η μόδα που απαιτεί διαφορετικό τρόπο γλωσσικής έκφρασης διαφόρων κοινωνικών ομάδων, έχει κατεβάσει έναν ποταμό νέων όρων στο λεξιλόγιό μας. Λόγου χάρη, πριν μερικά χρόνια το «γκουγκλάρω» ήταν ένας ανεξερεύνητος άγνωστος πλανήτης. Σήμερα ξέρουν τι σημαίνει το… πανάρχαιο ρήμα ακόμα και γιαγιάδες, παππούδες και θείες. Σιγά σιγά ακούμε και μαθαίνουμε τις νέες έννοιες, δεν παραξενευόμαστε. Άλλωστε η γλωσσική μας ευφυΐα έχει ελληνοποιήσει εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες, ξένες λέξεις με περίεργο τρόπο (σπριντάρω, ντεημάνης, φορτσάρω κ.λπ.).

Όταν όμως βλέπεις έναν όρο που δεν έχει καταγραφεί ακόμα στα σύγχρονα λεξικά να χρησιμοποιείται με μεγάλα γράμματα στο πρωτοσέλιδο βασικό θέμα πολιτικής εφημερίδας, εντυπωσιάζεσαι. «Ντιλάρουν με τα λεφτά των άλλων» γράφει ο Φιλελεύθερος βάζοντας κόκκινα γράμματα στο ρήμα. Πρόκειται για μια λέξη που έχει χρησιμοποιηθεί στο υβριδικό λεξιλόγιο εκείνου του νεοέλληνα που θέλει να μοντερνοποιήσει και τη γλώσσα για να ξεχωρίζει. Στα γνωστά ηλεκτρονικά λεξικά το «ντιλάρω» δεν έχει καταχωριστεί. Το Λεξικό Μπαμπινιώτη, που ψάχνεται στους νεολογισμούς, δεν την έχει. Από την Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας δεν έχει διαβεί. Ακόμα
και στο ψαγμένο στους όρους εκτός συρμού slang.gr, όταν αναζητάς το «Ντιλάρω» σου απαντά «Σόρι, δεν βρέθηκαν αποτελέσματα!» Βρήκαμε μόνο έναν ορισμό που αποδίδεται στο «Λεξικό Γεωργίου Β. Κάτου», ο οποίος αναφέρει:

«Ντιλάρω, ρ. {ντίλερ + καταλ. –άρω}, (στη γλώσσα των ναρκωτικών) διακινώ ναρκωτικά: «έμεινε χωρίς δουλειά και τώρα ντιλάρει ό,τι κυκλοφορεί στην πιάτσα».

Με το γκουγκλάρισμα της λέξης βρήκαμε ότι έχει χρησιμοποιηθεί από δημοσιογράφους, συγγραφείς, εικαστικούς, τηλεπερσόνες, πολιτικούς – ακόμα και από τον πρωθυπουργό. Δεν είμαστε βέβαιοι ότι όλοι την είπαν και την έγραψαν εννοώντας ακριβώς το ίδιο πράγμα. Να τι ψαρέψαμε από το Διαδίκτυο:

** «Γιατί τόσο το παλιό πολιτικό σύστημα όσο και οι οικονομικοί του προστάτες έχουν αρχίσει πια να κατανοούν ότι εμείς μιλάμε σοβαρά. Ούτε παίζουμε. Ούτε φοβόμαστε. Ούτε ντιλάρουμε, όπως έκαναν όλοι οι προηγούμενοι από μας» (Αλέξης Τσίπρας σε συνεδρίαση της ΚΟ).

** «"Δεν μου “ρχεται!"» μου απάντησε απολύτως άχρωμα. "Ναι, βλέπω και τον πατέρα μου, που έχει κάνει Ιδρύματα… Ποτέ δεν ήθελα τέτοια πράγματα. Και θα το θεωρούσα υποκρισία να τα κάνω για να με αγαπάει ο κόσμος. Εμένα με ενδιαφέρει να διακρίνομαι στις επιχειρήσεις μου και να ντιλάρω  ευφυώς στο χόμπι μου"» (Από κείμενο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου στο lifo.gr. Είναι απάντηση Έλληνα, πολύ πλούσιου, επιχειρηματία –τον οποίο δεν κατονομάζει– στο ερώτημά του γιατί δεν έχει φτιάξει «κάτι που να φανεί χρήσιμο σε τόσους ανθρώπους που ζορίζονται άγρια;»).

** «Με εξοργίζει η ασυνέπεια… Αγχώνομαι όταν έρχεται το σχολικό και τα παιδιά δεν είναι έτοιμα. Ο Θοδωρής είναι εντελώς διαφορετικός… Είναι το άλλο άκρο, δεν ζυγιάζεται, προσπαθώ να τον ντιλάρω, εκεί έχουμε σοβαρό θέμα, τσακωνόμαστε πολύ συχνά γι’ αυτό… αλλά τον αγαπώ. Όταν είσαι ερωτευμένος αυτά δεν τα βλέπεις» (Σίσσυ Χρηστίδη ως φιλοξενούμενη στην εκπομπή «Ελένη»).

** «Αυτό που γουστάρω πιο πολύ είναι η καύλα που νιώθω με τις μέσα λέξεις – που εγώ δεν μιλάω πολύ. Δεν μου αρέσει να ντιλάρω μες το έξω – την στήνω στα πράγματα, κόβω φάση, σκέφτομαι. Και όταν σκέφτομαι είναι κάτι σαν το πιο γαμάτο πάρτι (…)» (Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Κυριακή» του Αλέξη Σταμάτη).

** «Αύριο, θα ξυπνήσω χαράματα, ναι, αυτό ήταν κάτι σκληρό που έπρεπε να ντιλάρω. Η επιστροφή στο σπίτι ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη. Δεν είχαμε να φτιάξουμε τσάντες (περίμεναν έτοιμες μέρες, αφού είχαμε φτάσει κοντά στο τέλος και του ένατου μήνα), δεν θέλαμε να πούμε πολλά, δεν έπρεπε να αγχωθεί εκείνη, περισσότερο από όσο ήδη ήταν» (Από κείμενο του Μάνου Μίχαλου με τίτλο «Τη μέρα που έγινα μπαμπάς», στο oneman.gr).

** «Λίγες ώρες πριν είχε σβήσει ένα προσφιλές µου πρόσωπο, το πένθος δεν µε πλημμύριζε µόνο ψυχικά και συναισθηματικά αλλά και εµπράκτως, µιας και ανέλαβα να ντιλάρω µε όλα τα συνεπακόλουθα αυτού του τραγικού συµβάντος. Έπρεπε να διαλέξω ποιότητα κηδείας Α΄ ή Β΄, αντίστοιχης ποιότητας θέση τάφου, να κανονίσω µε τα κοράκια την τιµή, να µετρήσω παριστάµενους στο gig του καφέ της παρηγοριάς ώστε να πληρώσω το death bar, να σπρώξω ταλιράκι ευρώ στον "πάτερ" που απάγγειλε την ευχή στα τριήµερα. Μπρρρ!» (Στέφανος Τσιτσόπουλος, σε κείμενο του στην Athens Voice).

** «Μερικοί φίλοι, μιλώντας για εμμονή, μου έκαναν πλάκα μήπως σκέφτομαι να βάλω υποψήφιος στο Αίγιο ή στα πέριξ του Υμηττού ή μήπως θα εγκαταλείψω τη μαχομένη δικηγορία για να ντιλάρω ελληνικά όπλα και πυρομαχικά» (Φαήλος Κρανιδιώτης, από άρθρο του στη δημοκρατία).

** «"Να στοχεύεις σε μια συγκεκριμένη παρέα. Αυτή που ξέρεις ότι ταιριάζετε μουσικά και τους βλέπεις να χορεύουν και γενικά να γουστάρουν με αυτά που παίζεις", αυτή ήταν η συμβουλή που μου έδωσε ένας βετεράνος των decks όταν τον ρώτησα δύο - τρία πράγματα για το πως να ντιλάρω το τρακ μου» (Φιλίππα Δημητριάδη στο m.popaganda.gr).

** «Τον πρώτο καιρό μου έλειπε η ρυμοτομία της Θεσσαλονίκης. Οι ευθείες της. Εγνατία, Τσιμισκή, Μητροπόλεως, Λεωφ. Νίκης, όλα μια ευθεία. Ξαφνικά, έπρεπε να ντιλάρω πολλές κατευθύνσεις, βόρεια και νότια προάστια, πολλούς δρόμους, ένα χάος» (Άρης Καβατζίκης, Θεσσαλονικιός δημοσιογράφος, διευθυντής του Hello).

---

harddog

---

*

Η αρρώστια που σκοτώνει εφημερίδες

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η έντυπη ενημέρωση είναι βαριά άρρωστη

Είναι ζήτημα αν υπάρχουν δυο τρεις εφημερίδες που να αφήνουν «στα ίσα» κέρδη. Που πάει να πει χρηματικά οφέλη από πωλήσεις και ρεκλάμες, δηλαδή αυτά που πρέπει να είναι οι φυσικές πηγές εσόδων για κάθε Μέσο. Οι κυκλοφορίες των ημερήσιων φύλλων, εκτός των κυριακάτικων δηλαδή, σέρνονται σε τετραψήφια νούμερα. Από όλες τις εφημερίδες μόνο δύο έχουν σταθερά πενταψήφιο αριθμό στα δελτία του πρακτορείου διανομής: τα Νέα και η Καθημερινή με πωλήσεις γύρω στα 15.000 φύλλα –άλλοτε πάνω, άλλοτε κάτω. Οι εφημερίδες στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι θνησιγενείς. Κάποιες τρώνε είτε από τα «έτοιμα» είτε από τα έσοδα που έχουν οι ιδιοκτήτες τους από άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Και κάποιες άλλες νιώθουν το λουκέτο να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους. Αργοσβήνουν τρώγοντας τα παιδιά τους, τους εργαζόμενους, με απολύσεις και μισθούς που έχουν συμπιεστεί μια, δυο και τρεις φορές. Η μείωση των κυκλοφοριών έχει αποτέλεσμα τη μείωση του προσωπικού, η μείωση του προσωπικού τη μείωση της ποιότητας, η μείωση της ποιότητας και άλλη μείωση κυκλοφοριών και ο φαύλος κύκλος της φθοράς συνεχίζεται αέναα.

Τα λουκέτα

Η αρρώστια που βασανίζει τις εφημερίδες φέρνει αργή φθορά και αυτή οδηγεί κάποιες φορές σε θάνατο. Η Goal News πριν φτάσει στη διακοπή της έκδοσης μείωσε και ξαναμείωσε μισθούς, ταρακουνήθηκε από απεργίες που δεν συγκίνησαν τον (κατά τα άλλα πλούσιο) εκδότη, έκλεινε και άνοιγε, ανέβασε και κατέβασε την τιμή πώλησης, σε κινήσεις πανικού, και τελικά εξαφανίστηκε από τον εκδοτικό χάρτη! Όπως εξαφανίστηκαν ή περιορίστηκαν στον χάρτη οι Ειδήσεις, η Ελευθερία του Τύπου, ο Γαύρος. Τίποτα δεν αποκλείει (το αντίθετο, είναι πολύ πιθανό) ότι η αρρώστια θα φέρει και άλλες απώλειες και ότι ο χώρος θα μικρύνει περισσότερο, παρασύροντας σε συρρίκνωση τον εργασιακό πληθυσμό.

Η φυλή που κινδυνεύει

Τα έντυπα Μέσα όλο και περισσότερο μεταβάλλονται σε απολίθωμα της παλαιάς μορφής ενημέρωσης. Κάτι σαν Μουσείο Τύπου που έχει παραδοθεί στο χρόνο για να μαθαίνουν οι γενιές τής οθόνης και του γουάι φάι πώς ενημερώνονταν οι μπαμπάδες, οι παππούδες και οι προπάπποι. Στην πυκνή βλάστηση του Αμαζονίου της Ενημέρωσης, οι εφημερίδες και τα περιοδικά μοιάζουν με αρχέγονη φυλή που έχει προσβληθεί βίαια από τον πολιτισμό και προσπαθεί να επιβιώσει, τελώντας σε κατάσταση συνεχούς αποδυνάμωσης και καχεξίας.

Βέβαια, η εφημερίδα ποτέ δεν πεθαίνει ως κύρος, ως αξία, ως δημοσιογραφική συνέπεια (όση έχει διασωθεί τέλος πάντων στην Ενημέρωση) και αυτό το έχουμε γράψει και το έχουμε αναλύσει (δείτε εδώ). Όμως οι μεγάλοι αντίπαλοι, οι ΣΟΒΑΡΕΣ ιστοσελίδες δηλαδή, έχουν γιγαντωθεί, αποκτούν κύρος, δύναμη και έχουν μικρότερο κόστος στον τεχνικό τομέα, καθώς ένας σέρβερ και τα συν αυτώ, είναι απείρως φθηνότερα από το χαρτί εκτύπωσης, το ατελιέ, το πιεστήριο. Επιπλέον, ευνοούνται από την εργασιακή συγκυρία των χαμηλών μισθών που έφερε και εγκαθίδρυσε η κρίση.

Οθόνη κατά χαρτιού

Έτσι, τα μεγάλα σάιτ έχουν πολυπρόσωπα δημοσιογραφικά επιτελεία, καλύπτουν με δικούς τους συντάκτες ένα πλήθος από ρεπορτάζ, παράγουν πρωτογενώς ειδήσεις, εξασφαλίζουν δυνατές συνεντεύξεις που βγάζουν θέματα και δεν αντιγράφουν αλλά αντιγράφονται (αν και η αντιγραφή βρίσκεται στα χρωμοσώματα της διαδικτυακής δημοσιογραφίας, δεν θα εκλείψει ποτέ).

Οι ιστοσελίδες είναι πηγή ενημέρωσης που ρέει ασταμάτητα και προσφέρει τα νάματά της τελείως δωρεάν. Απλώς εκποιούν σε διαφημιστική αποδοχή το κλικ του αναγνώστη που μπαίνει και διαβάζει τις όποιες εξελίξεις από οπουδήποτε, οποτεδήποτε. Αντίθετα, οι εφημερίδες, από τη φύση τους δυσκίνητες, προσπαθούν να ζεστάνουν με προεκτάσεις και να σερβίρουν φρεσκαρισμένο κάτι που γι' αυτές είναι χθεσινό και για την ιστοσελίδα υπήρξε της ώρας. 

Η μάχη του χαρτιού κατά της οθόνης είναι άνιση και ο νικητής είναι προδιαγεγραμμένος. Τι προδιαγεγραμμένος; Έχει ανακηρυχθεί ήδη.

---

harddog

---

*

... οι εφημερίδες και ο υβριδικός αναγνώστης ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Συνωστισμός ναυαγίων στον Τύπο

Οι εφημερίδες δημιούργησαν ένα είδος υβριδικού αναγνώστη που απαιτεί να του δίνουν δώρα για να αγοράσει

Αν η Ενημέρωση ήταν ωκεανός, θα είχε φρακάρει από τα κουφάρια των ναυαγίων. Αυτό παγκοσμίως, και όχι μόνο στην Ελλάδα. Αλλά, βλέπετε, ο Σαρωνικός τής ελληνικής δημοσιογραφίας είναι πολύ μικρός για να αντέξει τόσα SOS. Και ενώ το σήμα κινδύνου τού ΔΟΛ ελήφθη και το ιστορικό Συγκρότημα φαίνεται να ελλιμενίζεται με ασφάλεια στον Πειραιά (προφανώς όχι χωρίς εκτεταμένες αβαρίες για το προσωπικό), το άλλοτε θωρηκτό με την ονομασία «Πήγασος» πάει να βυθιστεί αύτανδρο, με 400 και βάλε οικογένειες πάνω του. Το χειρότερο από τα πολλά κακά που έχει κάνει, είναι ότι ο καπετάνιος-ιδιοκτήτης παρακολουθεί απαθής το ναυάγιο από την ασφάλεια του υγιούς Άκτορα και τις σουίτες τής επικερδούς Αττικής Οδού. Το κάνει με τα χέρια στις τσέπες και με την αταραξία εκείνου που βλέπει τη μάχη Χριστιανών (δημοσιογράφοι, προσωπικό) και λιονταριών (δάνεια, τράπεζες).

Γι’ αυτόν ο Πήγασος ό,τι ήταν να του δώσει, του το έδωσε. Κέρδη, δάνεια, εργολαβίες, πολιτική επιρροή, στήριξη μνημονίων, αναγνωρισιμότητα, κύρος. Πλέον, ο εκδοτικός οργανισμός αντιμετωπίζεται σαν αρμεγμένη αγελάδα, αποστεωμένη και, θεωρητικά, άχρηστη, πεταμένη στη διαχείριση των εκκαθαριστών. Και αυτό, όταν σημαντικοί εκδοτικοί τίτλοι, όπως του Έθνους και του Goal, δεν έχουν απαξιωθεί, κινούνται στο πάνω ράφι των κυκλοφοριών (που, βέβαια, είναι για όλα τα έντυπα μειωμένες) και έχουν ζωή.

Η κρίση στον Τύπο έχει βαθιές ρίζες, χωμένες και χαμένες στον χρόνο. Εφημερίδες που άλλοτε απολάμβαναν κυκλοφορίες που μετριούνταν σε εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα, συρρικνώθηκαν κυκλοφοριακά, αλλά οι εκδότες συνέχισαν να απλώνουν τα πόδια τους πέρα από το πάπλωμά τους. Η παρακμή συνοδεύτηκε από την πλασματική χλιδή –με πολυσέλιδα, ένθετα, προσφορές– που δημιούργησε ένα υβριδικό είδος αναγνώστη. Εκείνον, δηλαδή, που κινείται στο πνεύμα «δώσε μου για να σε πάρω». Και έτσι, αγόραζε όχι τόσο αξιολογώντας τα ρεπορτάζ, την ποιότητα, τις έρευνες, τις αποστολές –όλα αυτά, τέλος πάντων, που είναι ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ και όχι μπακάλικο– αλλά ζυγίζοντας τι του προσφέρουν. Δίσκους, βιντεοταινίες, CD, βιβλία, πόντους ανταλλάξιμους σε σούπερ μάρκετ, σπίτια (ναι, σπίτια), χαλιά (ναι, χαλιά), φραντζόλες ψωμιού (ναι, φραντζόλες ψωμιού), όπως έκανε πρόσφατα νεότευκτη εφημερίδα ενός ρέκτη εκδότη που ανοιγοκλείνει προβληματικά έντυπα με τη συχνότητα που ανοιγοκλείνουν οι πόρτες του ταξί.

Όλη αυτή η προσφορά, όλη αυτή η επίπλαστη ευμάρεια, στηρίχθηκε από τη διαπλοκή, η διαπλοκή στήριξε τα προκλητικά δάνεια και τα δάνεια έφτιαξαν τα ναρκοπέδια, πάνω στα οποία κινείται ένα μέρος των εργαζομένων στην ενημέρωση. Σε αυτό το ναρκοπέδιο βρέθηκαν τα παιδιά της Ελευθεροτυπίας, που «ανατινάχθηκαν», του MEGA, που παλεύουν, του ΔΟΛ που σώζονται. Και από αυτό το ναρκοθετημένο περιβάλλον προσπαθούν να απεγκλωβιστούν οι εργαζόμενο του Goal, του Έθνους, της Ημερησίας.

Αυτά για σήμερα, Σάββατο. Θα χρειαστεί κάποια στιγμή να τα ξαναπούμε. 

---

Διον. Βραϊμάκης / harddog

---

*

... με αφορμή την φώκια που πυροβόλησαν στην πλάτη ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Τα δημοσιογραφικά κλισέ και ο… άντρας

που πυροβόλησε την φώκια στην πλάτη

.

Οι λέξεις και οι χαρακτηρισμοί-κλισέ είναι μια από τις γλωσσικές παρενέργειες της δημοσιογραφίας. Εντάξει, κάποιες φορές χρησιμοποιούνται, αναπόφευκτα, τα γλωσσικά στερεότυπα. Αλλά, τουλάχιστον, ας ανταποκρίνονται στο κείμενο. Γιατί διάβασα σε τίτλο είδησης ενός σάιτ (όχι του διαδικτυακού περιθωρίου, τι αντίθετο), ότι επικρατεί «αγανάκτηση στη Σάμο για τη θανάτωση φώκιας με καραμπίνα». Το περιστατικό, βέβαια, εξοργίζει. Όπως εξοργίζει (σαφώς λιγότερο) ότι δεν υπήρξε καμιά αγανάκτηση, τουλάχιστον από όσα περιγράφονται στο θέμα. Το αντίθετο, υπήρξε συγκάλυψη γιατί «αυτονόητο αποτέλεσμα είναι ότι όσοι γνωρίζουν τους δράστες αυτών των περιστατικών, σιωπούν». Καμιά αγανάκτηση δεν περιγράφεται. Υπάρχουν μόνο αποσπάσματα από ανακοίνωση του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» (από την οποία και η αναφορά περί σιωπής).

Κατά τα άλλα η σκοτωμένη φώκια είχε σημάδια από πολλαπλές βολές στη ράχη της. Με βάση τη φορά που είχαν τα σκάγια, εκτιμάται ότι το θηλαστικό πυροβολήθηκε από το ανθρώπινο κτήνος στην προσπάθειά να απομακρυνθεί. Και ο… άντρας την πέτυχε. Αλλά μαζί, για να βεβαιωθεί ότι δεν θα ζήσει, την τραυμάτισε με «αιχμηρό αντικείμενο που είχε διαπεράσει τη δεξιά πλευρά της ράχης της και έφτανε έως το στομάχι».

---

harddog

---
*

... χρόνια πολλά και δημιουργικά για τον Harddog ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ο Harddog έχει γενέθλια!

Το μπλογκ του Harddog γεννήθηκε πριν από πέντε χρόνια, στις 3 Ιανουαρίου 2011, για να καλύψει την ανάγκη έκφρασης που μόλις είχε χαθεί με τη μεταμόρφωση και… μεταποίηση ενός αθλητικού σάιτ με προχωρημένη δημοσιογραφική αντίληψη. Ήταν ένα σάιτ που σήμερα στηρίζει την επισκεψιμότητά του (έχοντας αλλάξει αρκετές ιδιοκτησίες από τότε) στη «ροζ κουλτούρα» που λανσάρισε μετά την αποχώρηση της βασικής του ομάδας με την οποία είχε αρχίσει τη λειτουργία του.

Οι ημέρες του ’11 ήταν για τον Harddog συναρπαστικές! Γιατί ένα κύμα αναγνωστών του σάιτ που μεταποιήθηκε ακολούθησε με ενθουσιασμό τον Harddog, συμπορεύτηκε μαζί του και μετείχε με ατέλειωτες συζητήσεις στα ελεύθερα και όχι ελεγχόμενα. σχόλια. Από τότε πολύ νερό κύλησε στην κοίτη αυτού του μπλογκ.
Διαβάστε περισσότερα...
---
*