Ο Αυτιάς και μια συνέντευξη-μνημείο δημοσιογραφικής ξεφτίλας

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ο Γιώργος Αυτιάς καταρράκωσε

τη δημοσιογραφική δεοντολογία,

όποια είχε απομείνει τέλος πάντων

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Ακόμα και αν δεχτείς ότι ο πρόεδρος της ΝΔ δέχεται ανοίκειο πόλεμο με γελοίες κατασκευές fake news από φιλοσυριζαϊκά ΜΜΕ, όπως αυτό με τη χελώνα στο Καστελόριζο, δεν χρειαζόταν ένα τόσο εύκολο πρωινό στον ΣΚΑΪ, έχοντας απέναντί του έναν μειλίχιο -για να το θέσουμε διακριτικά- Γιώργο Αυτιά. Η νίκη του ίδιου και της ΝΔ στις 7 Ιουλίου είναι βέβαιη, ας μη δουλευόμαστε και μεταξύ μας - τι θα προσφέρει μία ακόμη συνέντευξη;

Αλλά ακόμα και αν δεχτούμε ότι το επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ έκρινε ότι θα κάνει καλό στον κ. Μητσοτάκη μια συνέντευξη όπου δεν θα υπήρχαν δύσκολες ερωτήσεις και όπου ο πρόεδρος θα μπορούσε με άνεση να παρουσιάσει το πρώτα βήματα της διακυβέρνησής του -σωστό, καθώς πρέπει να ξέρουμε τι θα κάνουμε το καλοκαίρι και όντως μάθαμε ότι δεν θα κλείσει η Βουλή- σε καμία περίπτωση δεν χρειαζόταν μια συνέντευξη με έναν δημοσιογράφο στον οποίο είχε προταθεί να βάλει για βουλευτής του κόμματος όπου γουστάρει και που σχεδόν εξέθεσε τον φιλοξενούμενό του με τα όσα είπε στον αέρα στο τέλος του σόου - διότι περί σόου επρόκειτο τελικά…

Οκ, στην πιάτσα το ξέραμε ότι ο κ. Αυτιάς είναι της παράταξης και πως ήθελε να βάλει για ευρωβουλευτής και έπειτα για βουλευτής με τη ΝΔ και ότι είχε σχετικές επαφές με την ηγεσία του κόμματος, όμως αυτές δεν τελεσφόρησαν για διαφόρους λόγους.

Αλλά αυτό δεν το ξέρουν απαραίτητα οι τηλεθεατές. Και η δημοσιογραφική δεοντολογία ορίζει ότι μια τέτοια σχέση την αποκαλύπτεις στην αρχή της συνέντευξης -αν δεχτούμε ότι πρέπει να γίνει συνέντευξη σε τόσο φιλικό περιβάλλον- και όχι στο τέλος της.

Οφείλεις στην αρχή ένα disclaimer ότι «φίλοι και φίλες, συνταξιούχοι και συνταξιούχες, ξέρετε εγώ έχω συζητήσει με τον πρόεδρο να είμαι υποψήφιος στο κόμμα του, αλλά αυτό για κάποιους λόγους δεν έγινε και τώρα σας δεσμεύομαι ότι θα γίνουν δημοσιογραφικές ερωτήσεις καθώς ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, ακόμα και αυτή που βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής». Αλλά στην Ελλάδα στη δημοσιογραφική δεοντολογία δεν είμαστε τόσο καλοί όσο στο λιβανιστήρι.

Φτάσαμε λοιπόν στο τέλος της συνέντευξης του κ. Μητσοτάκη και τότε ο κ. Αυτιάς το είπε: «Τώρα που κλείσαμε την κουβέντα, θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, ένα διπλό ευχαριστώ. Σας το οφείλω δημοσίως. Μου κάνατε πρόταση να είμαι υποψήφιος όπου ήθελα και ό,τι άλλο ήθελα. Σας ευχαριστώ πρώτα γι’ αυτό και το δεύτερο, μου δώσατε ένα διαβατήριο ζωής όταν την Μεγάλη Τετάρτη καθίσαμε ο ένας δίπλα στον άλλον και μου είπατε: “Γιώργο δεν μπορούσα να διαχειριστώ τη μεγάλη αγάπη του κόσμου σε σένα” και ότι εν πάση περιπτώσει η ζωή είναι μπροστά».

Η απάντηση του κ. Μητσοτάκη ήταν η εξής: «Πιστεύω θα ήσασταν πολύ χρήσιμος στο ελληνικό κοινοβούλιο αλλά πιστεύω θα είστε ακόμη πιο χρήσιμος στο λειτούργημα το οποίο επιτελείτε, της δημοσιογραφίας και το μόνο που μπορώ να σας ζητήσω είναι να είστε την επόμενη μέρα αυστηρός αλλά δίκαιος με την επόμενη κυβέρνηση και να συνεχίσετε να κάνετε την δουλειά και να απολαμβάνετε τις αγάπες του κόσμου. Νομίζω πως είναι για εσάς η καλύτερη αναγνώριση».

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι μετά από όλα αυτά, ο κ. Μητσοτάκης ακόμα θεωρεί «λειτούργημα» τέτοιου είδους δημοσιογραφία. Και ας πάμε στην αντιφώνηση από τον κ. Αυτιά. Ο οποίος έφτασε στο σημείο να πει στον εν αναμονή Πρωθυπουργό ότι το τηλέφωνό του θα είναι πάντα ανοιχτό, σε περίπτωση που από τη ΝΔ θεωρήσουν ότι τους ασκεί άδικη κριτική. «Εάν σας αδικήσω ποτέ ή υπουργό, το τηλέφωνο είναι εδώ», του είπε.

Ο δημοσιογράφος δηλαδή ζήτησε από τον πολιτικό που είχε απέναντί του να παρέμβει όποτε κρίνει αυτός στο έργο του. Να τον πάρει στο τηλέφωνο για να τον επιπλήξει, αν θεωρεί άδικη την κριτική που του ασκείται. Ηταν εν ολίγοις μια συνέντευξη-μνημείο που θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές δημοσιογραφίας.

---

Protagon

---

*

Έβγαλε πολύ πίκρα ο Αυτιάς...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Απαρηγόρητος ο Αυτιάς - ΒΙΝΤΕΟ

Στο γεγονός ότι δεν θα είναι υποψήφιος με τη ΝΔ αναφέρθηκε τα χαράματα του Σαββάτου στην εκπομπή του ο τηλεπαρουσιαστής Γιώργος Αυτιάς μεταφέροντας για άλλη μια φορά πικρία για τις μεθοδεύσεις της Πειραιώς που οδήγησαν τον αποκλεισμό του.

Με αφορμή την παρουσία της υποψηψίας με τη ΝΔ, Σοφίας Νικολάου, ο Γ. Αυτιάς, έριξε τη μπηχτή του:

«Εμείς δεν θα είμαστε. Δεν θα είμαστε γιατί τρόμαξαν όταν πήραν τις μετρήσεις» είπε,  ενώ η κάμερα έκανε κοντινό στο πρόσωπό του. Σύμφωνα με τον Αυτιά οι μετρήσεις του έδιναν 500.000 σταυρούς από όλη την Ελλάδα και όπως είπε «ήταν μεγάλο βάρος και δεν το αντέξανε (ποιοι αλήθεια;), θέλανε χαμηλά τη μπάλα».

Ο Γιώργος Αυτιάς αφού ευχήθηκε στους υποψηφίους «ό,τι το καλύτερο και κάθε επιτυχία» έκλεισε την παραπονιάρικη αναφορά στο πρόσωπό του με το υπονοούμενο: «Να ξέρουν μερικοί ότι το "σταύρωσον-σταύρωσον" της Μεγάλης Πέμπτης απέχει λίγα 24ωρα από την Κυριακή της Ανάστασης».

Από κάτω το μπανεράκι έγραφε: «Η αξιοπρέπεια απάντηση στην πολιτική εξαπάτηση και αμετροέπεια»...

---
zoornalistas

---
*

Περιμένετε, τώρα, ενημέρωση από τον Γιώργο Αυτιά;

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Δεν του "έκατσε" για ευρωβουλευτής...

του Δημ. Κανελλόπουλου

«Θα μείνω στην τηλεόραση» φέρεται να είπε στον Κυριάκο Μητσοτάκη ο Γιώργος Αυτιάς, που ήθελε να βρεθεί στις Βρυξέλλες ως ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, αλλά δεν του... κάθεται η φάση. Αυτό διαβάζουμε στο ρεπορτάζ του Βασίλη Σκουρή, στο News247.

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας του πρότεινε να πάει για βουλευτής, αυτός λέει δεν δέχτηκε, οπότε δεν τα βρήκαν. Είναι και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης στο ευρωψηφοδέλτιο, μην το ξεχνάτε, δεν θα ήθελε δίπλα του κάποιον με περισσότερους σταυρούς.

Ωραία και καλά, δικαίωμά του να κατέβει στην πολιτική. Ο Γιώργος Αυτιάς, εννοώ. Δικαίωμά του να θέλει να γίνει βουλευτής ή ευρωβουλευτής. Στη δημοσιογραφία όμως γιατί μένει; Καλός και άγιος, άκρως επιτυχημένος στην τηλεόραση, αλλά ως τι θα συνεχίσει να κάνει εκπομπές στον ΣΚΑΪ; Ως δημοσιογράφος; Ή, πιο σωστά, ως πάρα τρίχα ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας; Ποια δημοσιογραφική δεοντολογία και ποια αξιοπιστία λέτε τώρα, πάνε, εξανεμίστηκαν...

Αυτό με τους δημοσιογράφους που γίνονται βουλευτές και μετά επιστρέφουν στη δημοσιογραφία πρέπει να τελειώσει. Απαξ και αποφασίσεις να κατέβεις στην πολιτική, δεν (πρέπει να) υπάρχει επιστροφή. Δεν χάνουν σε αξιοπιστία μόνο οι δημοσιογράφοι - πολιτικοί που μετατρέπονται σε περιστρεφόμενες πόρτες μπες-βγες, χάνει συνολικά η δημοσιογραφία. Απαξιώνεται πλήρως.

Πρέπει τώρα όσοι θα είναι υποψήφιοι στις εκλογές να σταματήσουν τη δημοσιογραφία. Σε όποια πολιτική πλευρά και αν βρίσκονται. Εδώ έχουμε φτάσει στο σημείο κάθε πρωί ο Αντώνης Πανούτσος να κάνει εκπομπές σε δύο διαφορετικά ραδιόφωνα. Προεκλογική εκστρατεία στην πλάτη των έρμων των ακροατών. ΜΜΕ που λειτουργούν σαν εκλογικά κέντρα... Το ανέχονται τα ίδια, το ανέχονται οι συνάδελφοί τους δημοσιογράφοι, το ανέχονται και οι... συνάδελφοί τους πολιτικοί που υστερούν, έτσι, στον ανταγωνισμό. 

---

*

Αυτιάς και δημοσιογραφία που τσακίζει κόκαλα...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Μα τι σκεφτόσασταν, κύριε Βορίδη;

της Έλενας Ακρίτα

Την αμαρτία μου θα την πω. Ακροδεξιός ξεακροδεξιός, τον Μάκη Βορίδη τον παρακολουθούσα από το Κανάλι της Βουλής. Ηταν το καλά κρυμμένο μυστικό μου – διότι δεν είναι πολιτικώς ορθόν να βλέπεις Βορίδη, πώς να το κάνουμε τώρα. Ομως είναι καλός ρήτορας, χαρισματικός ομιλητής και ξεχωρίζει όταν ανεβαίνει στο βήμα. Οχι γι’ αυτά που λέει, αλλά για τον τρόπο που τα λέει. Εχει μια δυναμική ο λόγος του, μια ροή και δεν κρατάει ποτέ κείμενο. Δεν αντέχονται πλέον οι βουλευτές που συλλαβίζουν Καβάφη γιατί έτσι τους τα έγραψε ο συνεργάτης τους. Σαν-βγεις-στον-πη-γαι-μό-για-την-Ι-θά-κη είναι πράμα αυτό τώρα;

Ο Βορίδης είναι εύγλωττος, είναι ευφυής, είναι επικίνδυνος. Καμία σχέση με τον αντιπρόεδρό τους τον Γεωργιάδη που δύσκολα τον παίρνεις στα σοβαρά. Π.χ. αν αυτός έλεγε ότι καταργούνται τα Χριστούγεννα, κανείς δεν θα έδινε σημασία, μια ανοησία πάνω, μια κάτω, who’s counting?
Αλλά εσείς, κύριε Βορίδη, τι σκεφτόσασταν ειλικρινά τώρα; Διότι σιγά μην πιστεύετε εσείς ειδικά πως η θρησκευτική ουδετερότητα… καταργεί τα Χριστούγεννα. Ελάτε τώρα, χρυσέ μου, ελάτε που θα στήνουμε γιάφκες για να κρύβουμε τον Ρούντολφ το ελαφάκι.

Καλά, εμάς το σπίτι μας σφηκοφωλιά, τι πολύγραφο έχουμε, τι Ντόιτσε Βέλε πιάνουμε, τι αγγελάκια, τι γιρλάντες, τι κοτζάμ έλατο. Με τόσα πειστήρια του εγκλήματος θα μας χώσουν μέσα οικογενειακώς και θα πετάξουν το κλειδί. Στις γιορτές άλλοι αγοράζουν δώρα κι εμείς γυψοσανίδες να κρύψουμε τα εποχικά. Και τις νύχτες θα ακούμε κρυφά το «Jingle bells», «Χριστούγεννα ευτυχισμένα δεν γίνονται, καρδούλα μου, χωρίς εσένα» και «Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες». Veenceremos, σύντροφε Αϊ-Βασίλη.

Κύριε Βορίδη, τώρα που είμαστε οι δυο μας και δεν μας ακούει κανείς, πείτε μου την πάσα αλήθεια. Δεν τα πιστεύατε τα χαζά που λέγατε, έτσι δεν είναι; Μας τρολάρατε κανονικά και μας τρολάρατε σκόπιμα. Σκεφτήκατε «ας τα πω εγώ χοντρά κι όλο και κάποιοι ηλίθιοι θα τσιμπήσουν». Δηλαδή πόσο μαλάκες μάς θεωρείτε, συγγνώμη κιόλας, πόσο χάπατα;

Εδώ τα Χριστούγεννα τα γιορτάζουν στην Ινδονησία που είναι από μουσουλμάνοι μέχρι χριστιανοί, μέχρι κομφουκιανιστές, και δεν θα τα γιορτάσουμε εδώ στο Κουκάκι; Σοβαρά τώρα; Τς τς τς εγώ σας είχα για μεγάλα πράγματα, κύριε Βορίδη, αλλιώς ονειρευόμουν να σας καμαρώσω.

Στη συνέντευξη στον Σκάι, άναυδος σας άκουγε ο Γιώργος Αυτιάς, σου λέει έχει γούστο να πάθουμε τέτοια δουλειά. Ερωτήσεις δεν έκανε ο δημοσιογράφος, δεν αμφισβήτησε τίποτα, δεν του είπε «όπα, πάρ’ το αλλιώς». Δεν του «θύμισε» πως στη θρησκευτικά ουδέτερη Γερμανία γιορτάζονται δημόσια τα Χριστούγεννα χωρίς να συλλαμβάνεται ο Αϊ-Βασίλης. Τίποτα, μόκο. Τον κοίταζε με μάτια διεσταλμένα από τον τρόμο κι επαναλάμβανε «ναι, ναι, ναι, ναι-αι;, ναι;;;;, α ναι;».

Βορίδης: Σε χώρες με θρησκευτική ουδετερότητα τα σχολεία δεν έχουν την εικόνα του Χριστού.
Αυτιάς: Τι έχουνε;
Βορίδης: Τίποτα.
Αυτιάς: Κενό;;;
Βορίδης: Κενό.

Δημοσιογραφία που τσακίζει κόκαλα. Τον στρίμωξε για τα καλά ο Αυτιάς με τις αιχμηρές ερωτήσεις. (Και συγχωρέστε αλλά με τις συντεχνιακές λογικές στον κλάδο μας δεν τα πάω καθόλου καλά.)

Αγαπητέ κύριε Βορίδη, όταν οι άλλοι ψελλίζουν συλλαβιστούς Καφάβηδες, εσείς άνετα να μας απαγγείλετε από το βήμα της Βουλής τούς «Σκλάβους πολιορκημένους» του Κώστα Βάρναλη:

«Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;Aχ, πού ‘σαι νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!»

Και καλά Χριστούγεννα να σας ευχηθώ ολόψυχα. Ουπς σόρι.

- το κείμενο της Έλενας Ακρίτα είναι από ΤΑ ΝΕΑ (10/11/2018)

---

*