... ΕΡΤ - γιατί ο Λάμπης δεν λάμπει πλέον; ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ποιος κυβερνάει αυτή την ΕΡΤ;

… που «βουλιάζει» σαν την Ειδομένη;

Πώς γίνεται το ίδιο πρόσωπο κατά την πρώτη θητεία του στην ΕΡΤ (2010 έως το 2012) το «μαγαζί» να είναι κερδοφόρο, να έχει έσοδα, εξαιρετικό πρόγραμμα και υψηλά – τηρουμένων των αναλογιών – νούμερα τηλεθέασης… Και στη δεύτερη θητεία του, πάλι από την ίδια επιτελική θέση, το «μαγαζί» να «βουλιάζει» μέσα στην παρακμή σαν την Ειδομένη;

Τι συμβαίνει και ο Λάμπης Ταγματάρχης ένας κατά κοινή ομολογία επιτυχημένος manager να διευθύνει μια ΕΡΤ που οι δημοσιογράφοι διαβάζουν μπαγιάτικες εφημερίδες, κάνουν ψεύτικες συνδέσεις και καλημερίζουν ανύπαρκτους ρεπόρτερ; Και στη συνέχεια εν είδει απάντησης να επιτίθενται στα Μέσα με ανορθόγραφα δελτία Τύπου;

Πού οφείλεται αυτή η παρακμή; Ποιος φταίει;

Τα γράφαμε και εχθές: η ΕΡΤ βουλιάζει στη μιζέρια. Άψυχα και χωρίς όραμα στελέχη, δημοσιογράφοι με δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Γιατί δεν αντιδρά κανείς; Γιατί δεν παραιτείται κανείς;

Μήπως φταίει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Θα ήταν μια εύκολη απάντηση να τα φορτώσει κάποιος στο γνωστό ομφάλιο λώρο… Αυτό όμως που βλέπουμε όσοι παρακολουθούμε την ΕΡΤ, δεν είναι μια κλασική προσπάθεια χειραγώγησης… Αλλά ακόμη κι αν δεν το βλέπουμε, ακόμη κι αν δεν το γνωρίζουμε (από τα στοιχεία του ρεπορτάζ)… Αν πραγματικά συμβαίνει κάτι τέτοιο, ας βγει κάποιος να το καταγγείλει (και να μην είναι όμως η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή Το Ποτάμι) και μετά ας παραιτηθεί! Διότι αυτό που συμβαίνει είναι εφιάλτης! Και πρέπει να σταματήσει ΤΩΡΑ!

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*

... ΣΣΕ; Κι εσύ εργαζόμενε στα ΜΜΕ, τι ακριβώς κάνεις; ...

*

Ανασυγκρότηση

***

*

Συνδικαλιστικές Ενώσεις κατώτερες των περιστάσεων

Συλλογικές προσπάθειες

απαιτούν οι Συλλογικές Συμβάσεις

Η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας υπογράφεται από τα Σωματεία των Εργαζόμενων, στην προκειμένη περίπτωση από τα συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων και τις εργοδοτικές οργανώσεις και καθορίζει τους ελάχιστους όρους εργασίας, μισθών και ημερομισθίων στον ιδιωτικό τομέα. Συνεπώς δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση οι αποδοχές του μισθωτού να είναι κατώτερες από αυτές της Συλλογικής Σύμβασης.

Όταν, μετά από έξι χρόνια Μνημονίων, ξαναμπήκε σε θεωρητικό επίπεδο ο όρος «Συλλογική Σύμβαση Εργασίας», αυθόρμητα άνοιξα ένα λεξικό για να επιβεβαιώσω αυτά που ήδη γνώριζα για τη ΣΣΕ

Σ αυτά τα χρόνια, καταφέραμε να μην φέρουμε σχεδόν καμία αντίσταση στο «τσουνάμι» καθαίρεσης όλων των εργασιακών μας δικαιωμάτων, ακόμη κι αν δώσαμε -κάποιοι από εμάς- μικρές ή λίγο μεγαλύτερες μάχες.

Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως αρχικά, λίγο πιστέψαμε, πως όλα αυτά που προμηνύονταν επρόκειτο να συμβούν και να εφαρμοστούν παρά τη θέλησή μας, κυρίως επειδή τα προηγούμενα χρόνια σε όλη την ελληνική κοινωνία είχε καθιερωθεί ένας καθησυχασμός.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αποδείχθηκαν αρχικά κατώτερες των περιστάσεων -γεγονός που αποδείχθηκε όταν για τους περισσότερους εργαζόμενους ήταν ήδη αργά- και στη συνέχεια ανίκανες να επιστρατεύσουν τα όποια ίχνη αντίστασης και μαχητικότητας υπήρχαν στους εργαζόμενους.

Οι εργαζόμενοι επιστράτευσαν στην πορεία των οδυνηρών μνημονιακών ετών, όποια αποθέματα αισθήματος αυτοσυντήρησης είχαν για να κάνουν αυτό που είχαν εμπεδώσει καλά: Να διασώσουν τον εαυτό τους σε ένα εργασιακό περιβάλλον που έπαψε σταδιακά να θυμίζει οποιαδήποτε εργασιακή σχέση με όρια και προϋποθέσεις γνώριζαν μέχρι τότε.

Και όπως συμβαίνει σε κάθε διαδικασία διαπραγμάτευσης, το βασικό γι αυτόν που διαπραγματεύεται είναι να θέσει τα όριά του.

Δυστυχώς, στην πλειοψηφία τους, και φυσικά με τη βοήθεια ενός γενικότερου κλίματος που είχε καλλιεργηθεί και συνεχίζει να καλλιεργείται, οι εργαζόμενοι έθεσαν σταδιακά ένα και μόνο όριο: Την επιβίωσή τους. Συχνά, με οποιονδήποτε τρόπο.

Λυπάμαι βαθιά που αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω αυτές τις λέξεις και το ύφος για να περιγράψω την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει πολλοί από τους εργαζόμενους δημοσιογράφους.

Λυπάμαι, γιατί ειδικά αυτή η κατηγορία εργαζόμενων όφειλε κι οφείλει ακόμη να ανθίσταται για να μπορεί όχι πια να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων που ζούμε αλλά για να αρθεί πάνω από αυτές.

Όσοι λοιπόν διαβάσετε μέχρι τέλους το κείμενο αυτό, παρακαλώ, ανατρέξτε τέσσερις παραγράφους πιο πάνω.

Χωρίς κανένα όριο αποδεχθήκαμε να χάσουμε συλλογικές συμβάσεις και να τις κάνουμε ατομικές.

Κι όταν η ανάγκη, η επιλογή, η προσπάθεια και η διαπραγμάτευση γίνονται ατομική υπόθεση, όταν το συλλογικό χάνεται για να υπερισχύσει το ατομικό, τότε οποιαδήποτε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, αυτονόητα χάνει το νόημά της.

Ας είμαστε ειλικρινείς λοιπόν.

Συλλογικές Συμβάσεις απαιτούν συλλογικές προσπάθειες. Και οι εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις συμβαίνουν όταν και οι εργαζόμενοι θέτουν τα δικά τους όρια…

---

πηγή: syntaktologio.wordpress.com

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... Megaλώνει η αβεβαιότητα για το αύριο του καναλιού ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η ώρα των τραπεζών στο Mega

Ορίστηκε νέο ΔΣ για την άλλη εβδομάδα χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται το λόγο…

Η αδυναμία λήψης απόφασης για πολλοστή φορά στο σημερινό ΔΣ του Mega για το μέλλον του καναλιού και ειδικά για τη ληξιπρόθεσμη πλέον υποχρέωση των μετόχων έναντι της πρόσφατης συμφωνίας του καναλιού με τις πιστώτριες τράπεζες για αύξηση του ΜΚ κατά 15 εκ. ευρώ, στέλνει κατευθείαν το μπαλάκι σε αυτές.

Κανονικά έπρεπε ήδη οι τράπεζες να έχουν ανακοινώσει την απόφασή τους για το τι θα κάνουν. Αν δηλαδή θα καταγγείλουν τη συμφωνία και θα δρομολογήσουν επί της ουσίας την απόκτηση του Mega στο δικό τους portfolio όπως το έχουν κάνει με πολλές άλλες επιχειρήσεις που βρέθηκαν στην ίδια θέση με το κανάλι ή αν θα δώσουν και άλλη παράταση χρόνου στους μετόχους μέχρι να αποφασίσουν τι τελικά θα κάνουν.

Η νέα αναβολή στις αποφάσεις των μετόχων κάνει ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση στο κανάλι και αυξάνει στο μέγιστο την αβεβαιότητα για τους εργαζόμενους οι οποίοι σημειωτέον έχουν από καιρό χρηματοδοτήσει οι ίδιοι το κανάλι με το 20% των μισθών τους για να συνεχίσει τη λειτουργία του, ενώ οι μέτοχοι αρνούνται πεισματικά να βάλουν έστω και ένα ευρώ.

Ορίστηκε νέο ΔΣ για την άλλη εβδομάδα χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται το λόγο. Τι μπορεί να αλλάξει σε μια εβδομάδα από σήμερα ώστε να αλλάξουν γνώμη και οι μέτοχοι; Θα δείξει…

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*

... κάτι δεν πάει καλά στην ΕΡΤ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Βουλιάζει στη μιζέρια η ΕΡΤ

Παράξενη η στάση της κυβέρνησης για το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα

Είναι σαφές ότι κάτι δεν πάει καλά στην ΕΡΤ. Και το πρόβλημα δεν είναι τα χαμηλά νούμερα τηλεθέασης… Κανείς δεν ζητάει από την ΕΡΤ υψηλά ποσοστά… Το πρόβλημα είναι ότι η κρατική ή δημόσια για άλλους τηλεόραση, σε αυτή τη φάση, δεν είναι καθόλου μα καθόλου ελκυστική… Αυτό που εκπέμπει είναι «ψόφιο»! Είναι αδιάφορο! Και φυσικά αιτία δεν είναι οι πιστώσεις… Προφανώς δεν έχει budget για πρόγραμμα… Θα ήταν καλύτερα αν είχε… Αλλά με τα συγκεκριμένα μέσα που διαθέτουν, η διοίκηση – κυρίως, αλλά και οι δημοσιογράφοι, το αποτέλεσμα που παράγουν, το προϊόν που δίνουν στον κόσμο, είναι για κλάματα! Πολύ κακό! Αποκαρδιωτικό, άψυχο και άνευρο! Ανεπίτρεπτο!

Είναι φανερό ότι όταν έκλεισε ο φορέας υπέστη δυνατό σοκ… Από τότε όμως, δεν φαίνεται να έχει συνέλθει… Δεν έχει βρει την περπατησιά του… Αλλά οι περισσότεροι εντοπίζουν και κάτι άλλο που δεν απαιτεί ούτε χρήματα, ούτε τίποτα… Εντοπίζουν έλλειψη φαντασίας! Απουσιάζει η όρεξη. Λείπει το μεράκι. Συστατικά στοιχεία – πέρα από τα χρήματα, απαραίτητα για να παράγεις κάτι όμορφο και ελκυστικό, σε επίπεδο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας που θα το αγκαλιάσει ο κόσμος! Δυστυχώς απουσιάζουν αυτά τα στοιχεία.

Και είναι κρίμα, διότι ακόμη κι έτσι, αυτή η μίζερη ΕΡΤ, εξακολουθεί να είναι μια τηλεοπτική όαση και ένα τηλεοπτικό καταφύγιο. Για να δεις κάτι, για να μάθεις κάτι ή για να ενημερωθείς, που κανένα άλλο κανάλι δεν προσφέρει!

Και μέσα σε όλα αυτά – εσχάτως, παρατηρείται και ένα άλλο φαινόμενο που προκαλεί εντύπωση. Πρόκειται για την κριτική έως απαξιωτική στάση των στελεχών της κυβέρνησης απέναντι στο φορέα. Παρατηρείται μια απάθεια και αδιαφορία για να λύσουν το πρόβλημα. Φαινόμενο που δημιουργεί απορία γιατί συμβαίνει… Δεδομένου ότι σε κλειστές συζητήσεις ακούγονται ακρότητες και απίθανα πράγματα… Μιλούν για την ΕΡΤ λες και πρόκειται για το τελευταίο ιδιωτικό κανάλι! Και μάλιστα χωρίς να διακρίνεται στο λόγο τους διάθεση να βοηθήσουν να βγει από το τέλμα. Γιατί άραγε;

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*

... τα ΜΜΕ, ο τζόγος, τα διόδια και τα καύσιμα ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Τι κάνει "νιάου νιάου";

MME, εκβιασμοί και τζόγος!

Γράφει ο Ceteris Paribus

Η δημοσιογραφία είναι στο «απόσπασμα» αυτές τις μέρες. Η υπόθεση της αδειοδότησης των τηλεοπτικών καναλιών δεν αποκάλυψε κάποιο καλά κρυμμένο μυστικό, αλλά υπενθύμισε με τρόπο αποκαρδιωτικό κάτι που έχει εμπεδώσει πλέον το πανελλήνιο: οι δεσμοί ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και τα μίντια είναι «θερμοί» – με κάθε δυνατό τρόπο και ερμηνεία. Από κει λοιπόν ξεκινάει όλο το κακό; Σίγουρα είναι μια σημαντική παράμετρος, αλλά υπάρχει ένας παράγοντας σημαντικότερος κι απ’ αυτόν. Όχι η σχέση των μίντια με την (εκάστοτε) κυβέρνηση -και τούμπαλιν- αλλά η σχέση των μίντια με τον επιχειρηματικό κόσμο, μια σχέση που συχνά διαμεσολαβείται ή και επικαθορίζει τη σχέση τους με την εκάστοτε κυβέρνηση.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα μίντια είναι πρώτα απ’ όλα επιχειρήσεις αυτά τα ίδια. Ο πρώτος τους στόχος είναι πάνω απ’ όλα να κερδοφορούν ή τουλάχιστον να επιβιώνουν. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχουν φροντίσει να «απλώνονται» όσο τους επιτρέπουν τα έσοδά τους ή το διαθέσιμο μπάτζετ των ιδιοκτητών τους, αλλά «ξανοίγονται» πολύ πέρα απ’ αυτό το όριο; Είναι απλό, και είναι αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας: Κάποια μίντια μικρής εμβέλειας, ή δημοσιογράφοι σε μίντια μικρής εμβέλειας, καταφεύγουν ακόμη και στον εκβιασμό για να αντλήσουν «υπεραξίες» που θα καλύψουν τα ανύπαρκτα έσοδα που συνήθως συνδυάζονται με φαραωνικές βλέψεις…

Όσο για τα μίντια μεγάλης εμβέλειας, αυτά πάσχουν από άλλου είδους κακοδαιμονίες. Η βασικότερη εξ αυτών είναι ότι πλέον δεν είναι κατά κύριο λόγο επιχειρήσεις που προσπαθούν να κερδοφορήσουν μέσω μίντια, αλλά επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην άσκηση επιρροής ώστε να εξυπηρετηθούν επιχειρηματικές δραστηριότητες των ιδιοκτητών τους εκτός μίντια. Για να εξυπηρετήσουν τέτοια επιχειρηματικά συμφέροντα εκτός μίντια, πρέπει να συντηρούν τις επιχειρήσεις τους στο χώρο των μίντια ακόμη και όταν είναι πρακτικά χρεοκοπημένες. Και πράγματι, με τα κριτήρια οποιουδήποτε άλλου επιχειρηματικού «αντικειμένου», με τα κριτήρια της αγοράς, όλα σχεδόν τα μεγάλα κανάλια της χώρας είναι πρακτικώς χρεοκοπημένα: με αναλογία χρεών (δανείων) προς ετήσιο τζίρο 3/1 ή 4/1 και ταυτόχρονα με ζημιογόνους ισολογισμούς. Είναι λογικό λοιπόν να επιβιώνουν με νέα δάνεια για να καλύπτουν τρέχουσες ζημίες και να ξεπληρώνουν τα παλιά. Για μια τέτοια «φάμπρικα» διαρκούς δανεισμού, η διαπλοκή με την κυβερνητική εξουσία γίνεται αναπόφευκτα όρος επιβίωσης. Το γνωρίζουν πλέον και οι γάτες των Ιμαλαΐων…

Η ρευστότητα ελκύει τους μεγάλους μιντιάρχες

Σε προηγούμενο άρθρο με αφορμή την υπόθεση Ψυχάρη αναφερθήκαμε στα μεγάλα τηλεοπτικά μίντια (κανάλια) παίρνοντας σαν παράδειγμα το MEGA, την πιο «κοινοπρακτική» περίπτωση Ελλήνων επιχειρηματιών στο χώρο (Ψυχάρης, Μπόμπολας, Βαρδινογιάννης, Κοπελούζος, Ρέστης). Σήμερα θα επιχειρήσουμε μια πρώτη περιπλάνηση στα αχαρτογράφητα νερά των ηλεκτρονικών μίντια σε συνδυασμό με τον ηλεκτρονικό τζόγο.

Στην αγορά όλοι λένε πως άμεση ρευστότητα και καλά κέρδη δίνουν πλέον κατεξοχήν τρεις κατηγορίες επενδύσεων: ο τζόγος, τα διόδια (συνυφασμένα με τις μεγάλες συμβάσεις παραχώρησης εθνικών οδών και μεγάλων οδικών αξόνων όπως η Αττική οδός) και τα καύσιμα (είτε με τη μορφή νόμιμων επενδύσεων -διυλιστήρια, νόμιμη εμπορία- είτε με τη μορφή του λαθρεμπορίου). Υπάρχει και μια τέταρτη, η «μαύρη» επιχειρηματικότητα του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και όπλων και του trafficking, που εκτός από «μαύρη» είναι για προφανείς λόγους και «σκοτεινή»: ειδήσεις βγαίνουν μόνο από αλληλοκαρφώματα μεταξύ των μεγάλων «παικτών», όταν ο μεταξύ τους ανταγωνισμός παροξύνεται… Και -ω του θαύματος!- θα συναντήσουμε μεγάλους επιχειρηματίες του χώρου των μίντια να επιχειρούν και στις τρεις αυτές χρυσοφόρες πηγές: τον Μπόμπολα να αντλεί «μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει» πολύτιμη ρευστότητα από τη χρυσοφόρο όρνιθα των διοδίων και τον Βαρδινογιάννη να επιχειρεί στο χώρο της διύλισης και της εμπορίας καυσίμων. Αλλά επ’ εσχάτω κανείς απ’ ό,τι φαίνεται δεν αποφεύγει τον πειρασμό να «σκάψει» στο χρυσοφόρο «κοίτασμα» του τζόγου…(...)

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

---

πηγή: http://www.rizopoulospost.com/

---

*

... τρία σκίτσα - ιστορίες ξεριζωμού ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Λάβαμε στο mail μας

---

*

... οι μέτοχοι "βγάζουν από την πρίζα" το MEGA !..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Καθοριστικό το σημερινό ΔΣ της ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ

Οι εκδότες εγκαταλείπουν το MEGA

Η ΕΣΗΕΑ περίμενε να κλείσει το κανάλι η κυβέρνηση για να την καταγγείλει, αλλά τελικά το κάνουν οι μέτοχοι!

Οι εκδότες μεγαλομέτοχοι του MEGA εγκαταλείπουν σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις το κανάλι στην τύχη του, αφού δεν συμμετέχουν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου… Βγάζοντας στην ουσία την πρίζα… Και αφήνοντας τους εργαζόμενους στην τύχη τους!

Πρακτικά η απόφαση, όπως όλα δείχνουν, να μη βάλουν χρήματα στα ταμεία του καναλιού οδηγεί μόνο σε δυσοίωνα μονοπάτια… Παρόλα αυτά πριν αναφερθούμε αναλυτικά, θα περιμένουμε το σημερινό ΔΣ της ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ.

Τέλος, η ΕΣΗΕΑ που επιδεικνύει τεράστια αντανακλαστικά το τελευταίο διάστημα και προκηρύσσει τη μια απεργία μετά την άλλη… Με χαρακτηριστική περίπτωση τη στάση εργασίας στους τηλεοπτικούς σταθμούς όταν η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή το νόμο για τις 4 τηλεοπτικές άδειες… Με το σκεπτικό ότι θα χαθούν θέσεις εργασίας (όπως δήθεν κόπτονται και οι καναλάρχες της ΕΙΤΗΣΕΕ)… Τώρα που οι μέτοχοι του MEGA εγκαταλείπουν το κανάλι και τους 450 εργαζόμενους και όχι τελικά η κυβέρνηση όπως υποστήριζαν, θα κάνουν κάτι ή δεν έχει νόημα πια;

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*