Στου Αμβρόσιου τα μέρη...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

...στήσαν οι άπιστοι καρτέρι

του Χρήστου Ξανθάκη

Τον Πάνο Σκουρλέτη τον ξέρω σχεδόν σαράντα χρόνια. Με το που ήρθα στην Αθήνα και διασυνδέθηκα με την ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, όλο μπροστά μου τον έβλεπα. Αυτός ήταν από τότε στέλεχος, εγώ ήμουνα φρέσκο κοτόπουλο στο Φυσικό. Ήμασταν και ιδεολογικοί αντίπαλοι παρακαλώ, ο Πάνος στους, ας πούμε, «κεντρώους» με Νίκο Βούτση και Νίκο Φίλη, εγώ στην «αριστερή» φράξια με Σταύρο Κοντονή και λοιπά επαναστατικά στοιχεία. Και ύστερα χωρίσαν οι δρόμοι μας, διότι εγώ επέλεξα να πάω στο σπίτι μου κι ο Σκουρλέτης συνέχισε αγωνιστικά με την ανανεωτική αριστερά. Αλλά δεν χωρίσαν τα πιστεύω μας…

Τον Πάνο τον ξαναείδα από κοντά στις συγκεντρώσεις τις προεκλογικές του 2015, εκείνο τον καυτό Ιανουάριο, που έτρεχα παρεάκι με ένα συνεργείο της RAI. Χαιρετηθήκαμε, είπαμε δυο λόγια, έτρεχε παντού τότε, δεν υπήρχε χρόνος για χαζολόγημα. Ήταν και μια κατάσταση πρωτόγνωρη, τόσο για εκείνον όσο και για τους συντρόφους του σε μια πορεία δεκαετιών. Η αριστερά, η radical left όπως την είχε αποκαλέσει ο Πάνος μιλώντας στους Ιταλούς δημοσιογράφους, να βρίσκεται μια αναπνοή απ’ την εξουσία; Ούτε στα πιο υγρά όνειρά μας ρε φίλε, ούτε στις πιο έξαλλες φαντασιώσεις μας!

Και την κατέλαβε την εξουσία η radical left κι έγινε υπουργός ο παλιός μου σύντροφος και τα πήγε μια χαρά και σε όποια καρέκλα έκατσε τα έβγαλε πέρα με άνεση χαρακτηριστική. Κι άφησε πίσω του έργο, όχι μαλακίες, πριν πάει στο κόμμα να συμμαζέψει καταστάσεις δύσκολες και ελαφρώς προβληματικές. Γκρίνιες για άλλους υπουργούς και για άλλες προσωπικότητες του ΣΥΡΙΖΑ θα ακούσεις, για τον Σκουρλέτη ούτε κουβέντα. Είναι κι ο χαρακτήρας του τέτοιος, δεν πάει για καυγά και για τσαμπουκά, να συνεννοηθεί προσπαθεί και να βρει λύσεις. Αυτό που κάποτε στον Ρήγα αποκαλούσαμε «κεντρώα» λογική και στραβομουτσουνιάζαμε γιατί γουστάραμε ανατροπή εδώ και τώρα…

Όπως στραβομουτσούνιασε αυτό το καϊνάρι ο Αμβρόσιος κι έβγαλε ανακοίνωση χαρακτηρίζοντας «ανθρωπάριο», «θρασύτατο», «απάνθρωπο» και «δαιμονισμένο» τον Πάνο. Επειδή τόλμησε να ασκήσει κριτική στην συνάντηση του Μητροπολίτη με τον Παναγιώτη Κουρουμπλή. Και του υπενθύμισε ότι στις 31 Δεκεμβρίου του 2017 πήγε κι ο ίδιος στα Καλάβρυτα ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης. Άρα ένοχος κι ο Σκουρλέτης για «επαφή» με τον Αιγιαλείας και Καλαβρύτων!

Έλα όμως που το μυαλό του Αμβρόσιου δεν επαρκεί. Έλα που η κουτοπονηριά του παίρνει το πάνω χέρι. Και συμπληρώνει μέσα στην απέραντη γελοιότητά του, ότι έδειξε στον Σκουρλέτη το Ιερό Ευαγγέλιο του ναού κι ο Σκουρλέτης το απώθησε. Και ήταν το ευαγγέλιο αυτό «το μοναδικό ιερό αντικείμενο, που διεσώθη, όταν ο Μητροπολιτικός Ναός καταστράφηκε ολοσχερώς από την φωτιά, που έβαλαν τα Γερμανικά στρατεύματα Κατοχής και έκαψαν την πόλη, αφού προηγουμένως εξετέλεσαν όλους τους άρρενας κατοίκους των Καλαβρύτων!» Επομένως, αφού δεν το φίλησε και το απώθησε το Ευαγγέλιο ο Συριζαίος, είναι κι αυτός δολοφόνος και συνεργάτης των Γερμανών!

Τόσο κορνές ο Μητροπολίτης, που λέμε και στο Τρίκαλο. Τόσο γκυρίζι, τόσο γκάφαλος. Τα χώνει όλα στο μίξερ και όπως θέλει τα γυρνάει. Μονά ζυγά δικά του και στο τέλος, εύχεται και «συγκοπή καρδίας» σε όσους δεν τον γουστάρουν. Ως άγγελος εκδικητής της Παλαιάς Διαθήκης, που καμία σχέση δεν έχει με τη θρησκεία της Αγάπης και του Ελέους. Όπως δεν έχει καμία σχέση με την διδασκαλία του Ιησού Χριστού, αυτός ο τιποτένιος χωροφύλακας της χούντας που παριστάνει τον άνθρωπο του Θεού…

Υ.Γ.: Δεν νομίζω ότι ο Πάνος θα κάτσει να απαντήσει στον Αμβρόσιο. Η Έλενα Ακρίτα, αντιθέτως, την οποία ο Μητροπολίτης μπαίνει στον κόπο να αποκαλέσει «ξετσίπωτη», έχω την εντύπωση ότι θα τον ξυρίσει με πορτοκαλάδα!

---

newpost

---

*

Ο σύζυγός σας, δεν σάς είπε τίποτα για να σας προστατεύσει;

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η Έλενα Ακρίτα απαντά στο like

της Μαρέβας Μητσοτάκη για την υπόθεση Γεωργιάδη

Στην σύζυγο του προέδρου της ΝΔ, Μαρέβα Μητσοτάκη, απαντάει η δημοσιογράφος Ελενα Ακρίτα σχετικά με το like σε ανάρτηση του Αντύπα Καρίπογλου για την υπόθεση Γεωργιάδη (δείτε ΕΔΩ). Η Ακρίτα σχολιάζει και την εναντίον της επίθεση με αφορμή την υπόθεση του πρώην βουλευτή της ΝΔ ο οποίος καταδικάστηκε για ασέλγεια κατά ανηλίκου άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής κατ΄ εξακολούθηση και κατά συρροή. Aναλυτικά η ανάρτηση της Ακρίτα στο fb:

Κυρία Μαρέβα Μητσοτάκη, να το δούμε λίγο αυτό με την σύνταξη από τον πατέρα μου; Διότι προφανώς ο Καίσαρ δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με τη γυναίκα του και μόνη σας δεν.

Δικαίωμά σας να κάνετε λάικ σε δικηγόρο που υποστηρίζει γραπτώς ότι "ο (Νίκος) Γεωργιάδης δεν κατηγορείται για τίποτα παραπάνω απ' αυτό που κάνει ένας 60χρονος που χώνει χρήμα σε μια 17χρονη για να την έχει γλάστρα στα κωλάδικα και να την πηδάει". (Προφανώς επικροτείτε και το λεξιλόγιό του, δικαίωμά σας και αυτό.)

Κι όταν επ’ αυτού τοποθετούμαι σε κείμενό μου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ με τίτλο “Λευτεριά στον Νίκο Γεωργιάδη”, ο ίδιος με νέα του ανάρτηση, μου επιτίθεται χυδαία: 

“Μαθαίνω ότι και η κ. Έλενα Ακρίτα σχολίασε το νομικό μου κείμενο, αλλά δεν φαίνεται να κατάλαβε πολλά. Για να της το εξηγήσω με τρόπο που θα το καταλάβει, της λέω ότι το αδίκημα για το οποίο συζητάμε είναι το 351Α 1γ του ΠΚ, που τιμωρεί άμα πληρώνεις για να γαμήσεις. Είναι το ακριβώς αντίθετο από το να μένεις άγαμη για να εισπράττεις.”

Ποσώς με αφορά κυρία Μητσοτάκη το γεγονός ότι υιοθετείτε παρόμοιες απόψεις περί τράφικινγκ ανηλίκων. Είπαμε, δικαίωμά σας. Όπως θέλετε θα αντιδράσετε, κι ό,τι θέλετε θα λαϊκάρετε - καθένας άλλωστε με το αξιακό του σύστημα και τις ηθικές αρχές του.

Όμως υπάρχει και ένα θέμα που με αφορά προσωπικά. Και κάνατε κι εδώ λάικ - εσείς ΚΑΙ με την ιδιότητα του σύζυγου του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Το δεύτερο σκέλος της ανάρτησης ο συγγραφέας της αναφέρεται στην νόμιμη σύνταξη που έλαβα μετά τον θάνατο του πατέρα μου Λουκή Ακρίτα. 

Και αναφέρει επί λέξει: 

“Το αδίκημα (Γεωργιάδη) για το οποίο συζητάμε είναι το 351Α 1γ του ΠΚ, που τιμωρεί άμα πληρώνεις για να γαμήσεις. Είναι το ακριβώς αντίθετο από το να μένεις άγαμη για να εισπράττεις”.

Να σάς ενημερώσω αρμοδίως φίλτατη γυναίκα του Καίσαρος, πώς η χρυσαυγίτικη εφημερίδα ‘Στόχος’ (απ’ όπου προφανώς αντλεί την πληροφόρηση του ο δικηγόρος) μού ζήτησε - μετά από δικό μου εξώδικο - γραπτώς συγγνώμη για το άθλιο και συκοφαντικό δημοσίευμα. Να ενημερώσω επίσης πως η σύνταξη αυτή διακόπηκε στα επτά χρόνια της δικτατορίας και το 1974 την επανέφερε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τς τς τς τα γνωρίζει αυτά ο σύζυγος σας, δεν σάς είπε τίποτα για να σας προστατεύσει;

Πιο κάτω, αναρτώ προς πληροφόρησίν σας την δημόσια συγγνώμη του Στόχου - εν αναμονή πάντα της δικής σας δημόσιας συγγνώμης.

Υ.Γ. 1 Α, εγώ η ‘άγαμη’ έχω κάνει τρεις γάμους στη ζωή μου πείτε χαιρετίσματα στον φίλο σας. Αλλά βέβαια πού να το ξέρει ο άνθρωπος δεν το ανέφεραν αυτό τα έντυπα της επιλογής του.
Υ.Γ. 2 Μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το πρώτο σχόλιο αυτής της ανάρτησης. #νέαδημοκρατία#μαριασπυρακη #νικοσγεωργιάδης #τραφικινγκανηλικων

---

zoornalistas

---

*

Η Έλενα Ακρίτα (Τα Νέα) για την υπόθεση Νίκου Γεωργιάδη

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Κείμενό μου στα ΝΕΑ

για τον Νίκο Γεωργιάδη,

γιατί αρκετά τον ξεπλύνατε δεν νομίζετε;

Η Ελενα Ακρίτα ζητάει... λευτεριά για τον Νίκο Γεωργιάδη που «χρησιμοποίησε χρήμα, εξουσία και – κυρίως– διπλωματική ασυλία για να ξαπλώνει με ανήλικα που τού προμήθευαν δουλέμποροι».

Οι υποστηρικτές του αγωνιστή Νίκου Γεωργιάδη (ναι υπάρχουν και αυτοί) τονίζουν πως, στην περίπτωσή του, δεν έχουμε να κάνουμε με το κακούργημα της παιδεραστίας. Κι όντως νομικά ισχύει αυτό. Δεν είναι παιδεραστία, είναι ασέλγεια. Ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων άνω των 15 ετών έναντι αμοιβής. Δηλαδή. Ο κ. Γεωργιάδης κατ’ εξακολούθησιν πλήρωνε για να κάνει σεξ με 15χρονα θύματα τράφικινγκ. Διότι περί αυτού πρόκειται: συνειδητά πληρώνω το κύκλωμα σωματεμπορίας για να μου παραδώσει το εμπόρευμα. Δηλαδή το παιδί.

Έγραφε έγκριτος νομικός υπερασπιζόμενος τον κ. Γεωργιάδη: «Ο Γεωργιάδης δεν κατηγορείται για τίποτα παραπάνω απ' αυτό που κάνει ένας 60χρονος που χώνει χρήμα σε μια 17χρονη για να την έχει γλάστρα στα κωλάδικα και να την πηδάει».

Προσέξτε λίγο τον παραλληλισμό ανάμεσα στο 15χρονο θύμα τράφικινγκ και την 17χρονη κοπελίτσα. Προσέξτε πώς για λόγους εντυπωσιασμού, το 15χρονο αγόρι μετατρέπεται σε 17χρονο κορίτσι: μεγαλώνουμε την ηλικία, αλλάζουμε το φύλο και φέρνουμε το παράδειγμα στα μέτρα μας. Ίσα κι όμοια. Προσπερνάμε το γεγονός πώς η 17χρονη - αν και θύμα και αυτή - έχει κάποιες επιλογές. Π.χ. μπορεί να παρατήσει τον πλούσιο 60άρη. Για έναν πλουσιότερο 65άρη. Ή για έναν μεγάλο έρωτα. ‘Ή γιατί ενηλικιώθηκε και βλέπει αλλιώς τα πράγματα. Ενώ το σκλαβάκι του σεξ δεν έχει ούτε επιλογές, ούτε δικαιώματα, ούτε τίποτα.

Στο σημείο αυτό, να συγχαρούμε θερμά την Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου που ως μάρτυς υπεράσπισης κατέθεσε το αδιανόητο «δεν είμαι στην κρεβατοκάμαρα του κ. Γεωργιάδη, μόνο την δική μου ερωτική ζωή γνωρίζω από πρώτο χέρι». Το να πληρώνεις ανήλικα για να "τα πηδάς" που λέει κι ο κύριος πιο πάνω, θεωρείται ερωτική ζωή. Αλλά βλέπεις κάποιος την ψήφισε την κυρία: Κι αυτός ο ίδιος θα την ξαναψηφίσει.

Αλήθεια, στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν ένα άτομο, ένα μόνο, ικανό να συντάξει μια δήλωση με στοιχειωδώς λογικό ειρμό; Που να μην φάσκει και ν’ αντιφάσκει; Τι διάολο μια παράγραφος είναι όλη κι όλη, αγάπες μου όμορφες, ούτε αυτήν δεν μπορείτε να κουμαντάρετε; Άκου τώρα:
«Εδώ και δύο μέρες το Μέγαρο Μαξίμου με χυδαίο τρόπο επιχειρεί να εκμεταλλευθεί πολιτικά μια αυστηρά προσωπική υπόθεση».

Μάλιστα. Αυστηρά προσωπική υπόθεση η επ’ αμοιβή ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων. Όταν τους πολιτικούς όπου γης τούς στέλνουν σπίτι τους επειδή δωροδοκήθηκαν, είπαν ψέματα, ή απάτησαν τη γυναίκα τους, του Γεωργιάδη είναι προσωπική υπόθεση.

Κι έστω να το δεχτούμε. Προσέξτε όμως πώς η δεύτερη πρόταση αναιρεί την πρώτη:

«Δεν περιμέναμε τίποτα περισσότερο από αυτούς που συστηματικά κυλούν στη λάσπη την πολιτική ζωή της χώρας. Το επαναλαμβάνουμε λοιπόν: Ο κ. Νίκος Γεωργιάδης δεν είναι σύμβουλος του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, δεν προσφέρει υπηρεσίες στη Νέα Δημοκρατία και η κομματική του ιδιότητα έχει ανασταλεί μέχρις ότου τελεσιδικήσει η υπόθεσή του».

Αφού είναι προσωπική του υπόθεση γιατί τον διώξατε τον άνθρωπο από τη Ν.Δ. (προσωρινά, μη φανταστούμε); Αφού είναι προσωπική του υπόθεση γιατί αντιδράσατε με κομματικές κυρώσεις; Και γιατί τώρα περιμένετε να τελεσιδικήσει, λέει, η αυστηρά προσωπική υπόθεση για να καθορίσετε το πολιτικό του μέλλον;

Για να τελειώνουμε. Ο Νίκος Γεωργιάδης, ως αντιπρόσωπος του ΟΗΕ, εστάλη στην Μολδαβία. Την πιο φτωχή χώρα της Ευρώπης. Κι αντί να βοηθήσει όπως ήταν το χρέος του, χρησιμοποίησε χρήμα, εξουσία και – κυρίως– διπλωματική ασυλία για να ξαπλώνει με ανήλικα που τού προμήθευαν δουλέμποροι.

Κι αυτή είναι μια προσωπική υπόθεση. Αυστηρά.

---

*

Ακρίτα για Αρκά: Πόσο τον θαύμαζα κάποτε…

*

Ανασυγκρότηση

***
*

«Πόσο τον θαύμαζα κάποτε… "αυτό" δεν είναι χιούμορ, λυπάμαι». Αυτό έγραψε στα σόσιαλ μίντια η συγγραφέας και δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα ασκώντας κριτική στον (αμφιλεγόμενο για πολλούς) σκιτσογράφο Αρκά, με αφορμή δύο σκίτσα του.

Το πρώτο σκίτσο δείχνει ένα ζευγάρι στο κρεβάτι, με την γυναίκα να λέει: «Σου είπα ότι δεν μου αρέσει το στοματικό σεξ!» και τον άντρα να απαντά: «Ναι, αλλά μόνο μαζί μου!… Γιατί πριν από μένα το σαγόνι σου είχε χτυπήσει περισσότερα μπαλάκια κι απ’ τη ρακέτα του Φέντερερ!».
Το δεύτερο, απεικονίζει τα κλασικά σπουργίτια του Αρκά, με τον μικρό να λύνει σταυρόλεξο και να λέει: «…Δύο καθέτως: "Έχουν οι δυσλεκτικοί στην ανάγνωση"…» και να συμπληρώνει την απάντηση: «Πλοβρημα».

---

zoornalistas

---

*

Η Έλενα Ακρίτα αποχαιρετά τον Θέμο Αναστασιάδη

*

Ανασυγκρότηση

***
*

«Δεν ξεχνάμε αν ο νεκρός αδίκησε,

αλλά δεν φτύνουμε και στον τάφο του»

Γράφει σε ανάρτησή της στο Facebook:

Για τον Θέμο. Ανήκω στη γενιά που σέβεται τον άταφο νεκρό, ακόμα κι όταν αυτός δεν αξίζει τον σεβασμό. Στην περίπτωση του Θέμου Αναστασιάδη, εκτός από τα προφανή, είχα και μια επώδυνη προσωπική εμπειρία που αφορούσε προσωπικά μου δεδομένα. Δεν μπορώ να την ξεχάσω και δεν μπορώ να την συγχωρέσω. Μέχρι εκεί. Ούτε χαίρομαι, ούτε βρίζω, ούτε πανηγυρίζω, αλλά ούτε κι αποδέχομαι τις μεταθανάτιες αγιογραφίες. Δεν ξεχνάμε αν ο νεκρός αδίκησε, αλλά δεν φτύνουμε και στον τάφο του. Απλά και ανθρώπινα.

Αφήνω τον ποιητή να σε αποχαιρετίσει, Θέμο.

«Πέθανες – κι έγινες κι εσύ: ο καλός, ο λαμπρός άνθρωπος,

ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης. Κοιμού εν ειρήνη,

δε θα ’ρθω την ησυχία σου να ταράξω. […]

Κοιμού εν Ειρήνη. Δε θα ’σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος.»

Μανώλης Αναγνωστάκης (Ο Στόχος 1970)».

---

*

Έλενα Ακρίτα – «Υπόθεση Σεφερλή»

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Το ευτελές επιτίθεται:

και ποια είναι η μανδάμ;

του Γ. Λακόπουλου

Πώς βγαίνει ο Άδωνις και αποφαίνεται τι είναι η ιστορία, η παιδαγωγική, η πολιτική, η ομοφυλοφιλία, η Δημοκρατία; Πώς ξέρει ο Τζήμερος για την ανηθικότητα των προοδευτικών και των ψευτοκουλτουριάρηδων; Πώς σκάει μύτη το κάθε ξέπλυμα της Ακροδεξιάς και αποφαίνεται για το Μακεδονικό, διαχωρίζοντας τους πατριώτες από τους προδότες;

Πώς ορκίζονται κάποιοι αλαφροΐσκιωτοι ότι οι αριστεροί είναι… δεξιοί, ο Τσίπρας διαπλεκόμενος και ο φασισμός κόκκινος; Πώς ορίζουν -σήμερα και παλιότερα- την πολιτική συμπεριφορά κάποια έντυπα που κάνουν σουξέ με βοθρολύματα; Πώς βάζει η μυλωνού τον άνδρα της με τους πραγματευτάδες;

Κάπως έτσι βεντέτες της λούμπεν ψυχαγωγίας και της υποκουλτούρας αποφάνθηκαν ότι η Έλενα Ακρίτα είναι ένα τίποτε μπροστά τους. Δεν άκουσα, πώς είπατε; Ορίστε; Με το μπαρδόν, μανδάμ, ποια είστε;

Κοντολογίς τα άτομα δεν το συζητούν; Είναι καλύτεροι από την Ακρίτα. Και οι καλυτερότεροι γενικά. Η τέχνη τους απέχει παρασάγγες από τη δική της. Γιατί κόβουν εισιτήρια. Όπως είναι καλύτερος και ο Κασιδιάρης από τον Σταύρο Θεοδωράκη γιατί το κόμμα του πήρε περισσότερες ψήφους.

Δεν υπερασπίζονται τη δουλειά τους και τον εαυτό τους, επειδή έστω θίχτηκαν, όπως είναι δικαίωμά τους. Επιτίθενται σε αυτό που εκπροσωπεί η Ακρίτα: το ανώτερο τους.

Η διαδρομή– ακόμη και η οικογενειακή παράδοση- το ήθος, η ποιότητα στη γραφή και στο λόγο, το επίπεδο σκέψης και δημιουργίας της Ακρίτα δεν απαξιώνονται απλώς: σνομπάρονται από έναν τραγουδιστή του συρμού και έναν καρατερίστα της σκηνικής ευτέλειας για εύκολο γέλιο. Μήπως να φώναζαν και τον «πλανητάρχη» να την κάνει ρόμπα την κυρά που νομίζει ότι με το «σεις και με το σας» θα τους τη βγει;

Το κιτς και το σκουπιδαριό ως τώρα επιβίωναν απευθυνόμενα στα κατώτερα αισθήματα της κοινωνίας, στα απωθημένα των ανθρώπων, σε ομοφοβικές και ρατσιστικές δοξασίες, σε λανθάνουσες συμπλεγματικές τάσεις…

Η επίθεση στην Ακρίτα δείχνει ότι τώρα ζητούν και τα πρωτεία στη δημόσια καλλιτεχνική σφαίρα. Ακριβώς με το θράσος που το κάνει στην πολιτική η Ακροδεξιά. Από την αναζήτηση πελατείας στο περιθώριο της τέχνης και στην περιφέρεια της παραγωγής θεάματος, εξελίσσονται σε κήνσορες και βαθμολογητές όσων δεν θα μπορούσαν να φτάσουν ποτέ.

Αφού δεν μπορούν να πλησιάσουν το πρότυπο της Ακρίτα, το ροκανίζουν με τα υλικά της δουλειά τους: την σπουδαιοφάνεια του φτηνού, το μεγαλείο του απεχθούς και την κλάψα. Επειδή γεμίζουν οι πλατείες για να ακούσουν σαχλαμαρίτσες που υποκαθιστούν την έννοια της επιθεώρησης και οι πίστες για λάιτ καψουροτράγουδα με κατανάλωση μπόμπας και γαρυφάλλων που συλλέχθηκαν από το πλησιέστερο νεκροταφείο.

Θα μπορούσε να το πάρει κανείς σαν μικρόψυχη αξιοποίηση μιας ευκαιρίας για ρεκλάμα: η Ακρίτα πουλάει περισσότερο από αυτούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποιος μανατζαραίος τους σφύριξε: Ορμάτε. Μπορεί να είναι κι έτσι. Έτσι κι αλλιώς σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο «τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν λόγο σε λόχους ηλιθίων, οι οποίοι τώρα έχουν το ίδιο δικαίωμα να μιλούν όσο κι ένα βραβείο Νόμπελ».

---

anoixtoparathyro.gr

---

*

Αυτιάς και δημοσιογραφία που τσακίζει κόκαλα...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Μα τι σκεφτόσασταν, κύριε Βορίδη;

της Έλενας Ακρίτα

Την αμαρτία μου θα την πω. Ακροδεξιός ξεακροδεξιός, τον Μάκη Βορίδη τον παρακολουθούσα από το Κανάλι της Βουλής. Ηταν το καλά κρυμμένο μυστικό μου – διότι δεν είναι πολιτικώς ορθόν να βλέπεις Βορίδη, πώς να το κάνουμε τώρα. Ομως είναι καλός ρήτορας, χαρισματικός ομιλητής και ξεχωρίζει όταν ανεβαίνει στο βήμα. Οχι γι’ αυτά που λέει, αλλά για τον τρόπο που τα λέει. Εχει μια δυναμική ο λόγος του, μια ροή και δεν κρατάει ποτέ κείμενο. Δεν αντέχονται πλέον οι βουλευτές που συλλαβίζουν Καβάφη γιατί έτσι τους τα έγραψε ο συνεργάτης τους. Σαν-βγεις-στον-πη-γαι-μό-για-την-Ι-θά-κη είναι πράμα αυτό τώρα;

Ο Βορίδης είναι εύγλωττος, είναι ευφυής, είναι επικίνδυνος. Καμία σχέση με τον αντιπρόεδρό τους τον Γεωργιάδη που δύσκολα τον παίρνεις στα σοβαρά. Π.χ. αν αυτός έλεγε ότι καταργούνται τα Χριστούγεννα, κανείς δεν θα έδινε σημασία, μια ανοησία πάνω, μια κάτω, who’s counting?
Αλλά εσείς, κύριε Βορίδη, τι σκεφτόσασταν ειλικρινά τώρα; Διότι σιγά μην πιστεύετε εσείς ειδικά πως η θρησκευτική ουδετερότητα… καταργεί τα Χριστούγεννα. Ελάτε τώρα, χρυσέ μου, ελάτε που θα στήνουμε γιάφκες για να κρύβουμε τον Ρούντολφ το ελαφάκι.

Καλά, εμάς το σπίτι μας σφηκοφωλιά, τι πολύγραφο έχουμε, τι Ντόιτσε Βέλε πιάνουμε, τι αγγελάκια, τι γιρλάντες, τι κοτζάμ έλατο. Με τόσα πειστήρια του εγκλήματος θα μας χώσουν μέσα οικογενειακώς και θα πετάξουν το κλειδί. Στις γιορτές άλλοι αγοράζουν δώρα κι εμείς γυψοσανίδες να κρύψουμε τα εποχικά. Και τις νύχτες θα ακούμε κρυφά το «Jingle bells», «Χριστούγεννα ευτυχισμένα δεν γίνονται, καρδούλα μου, χωρίς εσένα» και «Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες». Veenceremos, σύντροφε Αϊ-Βασίλη.

Κύριε Βορίδη, τώρα που είμαστε οι δυο μας και δεν μας ακούει κανείς, πείτε μου την πάσα αλήθεια. Δεν τα πιστεύατε τα χαζά που λέγατε, έτσι δεν είναι; Μας τρολάρατε κανονικά και μας τρολάρατε σκόπιμα. Σκεφτήκατε «ας τα πω εγώ χοντρά κι όλο και κάποιοι ηλίθιοι θα τσιμπήσουν». Δηλαδή πόσο μαλάκες μάς θεωρείτε, συγγνώμη κιόλας, πόσο χάπατα;

Εδώ τα Χριστούγεννα τα γιορτάζουν στην Ινδονησία που είναι από μουσουλμάνοι μέχρι χριστιανοί, μέχρι κομφουκιανιστές, και δεν θα τα γιορτάσουμε εδώ στο Κουκάκι; Σοβαρά τώρα; Τς τς τς εγώ σας είχα για μεγάλα πράγματα, κύριε Βορίδη, αλλιώς ονειρευόμουν να σας καμαρώσω.

Στη συνέντευξη στον Σκάι, άναυδος σας άκουγε ο Γιώργος Αυτιάς, σου λέει έχει γούστο να πάθουμε τέτοια δουλειά. Ερωτήσεις δεν έκανε ο δημοσιογράφος, δεν αμφισβήτησε τίποτα, δεν του είπε «όπα, πάρ’ το αλλιώς». Δεν του «θύμισε» πως στη θρησκευτικά ουδέτερη Γερμανία γιορτάζονται δημόσια τα Χριστούγεννα χωρίς να συλλαμβάνεται ο Αϊ-Βασίλης. Τίποτα, μόκο. Τον κοίταζε με μάτια διεσταλμένα από τον τρόμο κι επαναλάμβανε «ναι, ναι, ναι, ναι-αι;, ναι;;;;, α ναι;».

Βορίδης: Σε χώρες με θρησκευτική ουδετερότητα τα σχολεία δεν έχουν την εικόνα του Χριστού.
Αυτιάς: Τι έχουνε;
Βορίδης: Τίποτα.
Αυτιάς: Κενό;;;
Βορίδης: Κενό.

Δημοσιογραφία που τσακίζει κόκαλα. Τον στρίμωξε για τα καλά ο Αυτιάς με τις αιχμηρές ερωτήσεις. (Και συγχωρέστε αλλά με τις συντεχνιακές λογικές στον κλάδο μας δεν τα πάω καθόλου καλά.)

Αγαπητέ κύριε Βορίδη, όταν οι άλλοι ψελλίζουν συλλαβιστούς Καφάβηδες, εσείς άνετα να μας απαγγείλετε από το βήμα της Βουλής τούς «Σκλάβους πολιορκημένους» του Κώστα Βάρναλη:

«Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;Aχ, πού ‘σαι νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!»

Και καλά Χριστούγεννα να σας ευχηθώ ολόψυχα. Ουπς σόρι.

- το κείμενο της Έλενας Ακρίτα είναι από ΤΑ ΝΕΑ (10/11/2018)

---

*

Όταν η Έλενα Ακρίτα έγραφε σε κομμουνιστική γιάφκα...

*

Ανασυγκρότηση

***

*

Κι όμως, ανιψιός κομμουνιστή ηγέτη είναι ο Ψυχάρης...

Γιατί να μην υπήρξε

και γιάφκα κομμουνιστική ο ΔΟΛ;

Διαβάσαμε στους zoornalistas:

«Είναι όντως σεξισμός Κατερίνα;» διερωτάτο σε κείμενό της στα ΝΕΑ η Ελενα Ακρίτα και συνέχιζε: «Η Κατερίνα Νοτοπούλου θα θεωρηθεί θύμα σεξισμού μόνον εάν όλα όσα θρυλούνται για τη μετεωρική της ανέλιξη είναι ψευδή», ανέφερε σε κείμενό της στα ΝΕΑ η Ελενα Ακρίτα και δέχτηκε κριτική κυρίως μέσα από τα σόσιαλ μίντια αλλά και τις παραπολιτικές στήλες εφημερίδων (ΕΔΩ) και άρθρα γνωστών δημοσιογράφων (ΕΔΩ).

Κάποιοι στα sm την τρόλαραν κι έγραψαν ότι τα κείμενα της είναι για «να ευχαριστηθεί ο εργοδότης της ο Μαρινάκης» και κάποιοι κακοήθεις ότι «ζηλεύει τα νιάτα της Νοτοπούλου». Με αρκετή καθυστέρηση η Ελενα Ακρίτα αντέδρασε και απάντησε όχι στο επίμαχο, αλλά κυρίως στο τρολάρισμα των social media.

Αναλυτικά η ειρωνική και κάπως αμήχανη απάντηση της Ακρίτα μέσω fb:

Πόσο χαζούλια είστε βρε μερικοί εδώ μέσα; Έγραψα στην εφημερίδα για την Κατερίνα Νοτοπούλου - παρεμπιπτόντως από το κείμενό μου δεν αλλάζω ούτε σημείο στίξης. Ορισμένοι, λοιπόν, ‘οπαδοί’ του ΣΥΡΙΖΑ μού επιτέθηκαν υποστηρίζοντας ότι α.) έγραψα εναντίον της κυβέρνησης για να... ευχαριστηθεί ο εργοδότης μου Β. Μαρινάκης και ότι β.) ‘ζηλεύω τα νιάτα’ της κ. Νοτοπούλου. 

Απαντώ σύντομα γιατί βαριέμαι λίγο:

Α.) Βρε κουτά, αν ήθελα να ευχαριστήσω τον εκάστοτε εκδότη μου, τότε γιατί έγραφα 5 χρόνια υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ επί Ψυχάρη; Κομμουνιστική γιάφκα ήταν τότε ο ΔΟΛ; Το ενδεχομένο να μην άλλαξα εγώ, αλλά να άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περνάει από το XS μυαλουδάκι σας;

Β.) Επί 40 χρόνια τώρα γράφω ό,τι εγώ θέλω, ό,τι εγώ κρίνω και κανένας ποτέ δεν μου λογόκρινε ούτε το ‘και’ μου.. Δεν μπαίνω σε κουτάκια που να χτυπιέστε χάμω.

Γ.) Δεν ζηλεύω τα νιάτα’ της κάθε Νοτοπούλου. Τα μόνα νιάτα που ζηλεύω είναι τα δικά μου.

ΥΓ.: Ειρήσθω εν παρόδω η Κατερίνα Νοτοπούλου ομολογούμε ότι μας εξέπληξε (ευχάριστα) με την τηλεοπτική της παρουσία στην εκπομπή του Πάνου Χαρίτου στην ΕΡΤ1: ετοιμόλογη, έξυπνη, ενημερωμένη και με τη σωστή θεσσαλονικιώτικη προφορά. Ξέρει και μιλάει είπε κάποιος με την Νοτοπούλου να κερδίζει την συμπάθεια ακόμη και εκείνων -και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ- που ασκούσαν κριτική για την υπουργοποίησή της...

---

*

Πέφτει σε αντιφάσεις η Ελενα Ακρίτα;..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

"Tο τελευταίο της άρθρο στα ΝΕΑ

(γράφει για τη Νοτοπούλου)

με προβλημάτισε και όχι θετικά"...

Την παρακολουθώ (από τα πρώτα της ακόμα βιβλία, με πρόλογο του Φρέντυ Γερμανού), εκτιμώ τη σκέψη και τη γραφή της. Ωστόσο το τελευταίο της άρθρο στα ΝΕΑ με προβλημάτισε και όχι θετικά.

Σε αυτό η Ελενα Ακρίτα διερωτάται: «Είναι... όντως σεξισμός Κατερίνα;» και γράφει: «Η Κατερίνα Νοτοπούλου θα θεωρηθεί θύμα σεξισμού μόνον εάν όλα όσα θρυλούνται για τη μετεωρική της ανέλιξη είναι ψευδή».

Και αναρωτιέμαι: τι σχέση έχουν οι γελοίοι, σεξιστικοί και μη πολιτικοί χαρακτηρισμοί που έχουν γραφτεί για την κοπέλα με την πολιτική της πορεία; Ειδικά όταν νωρίτερα στο κείμενο η κ. Ακρίτα αναφέρει αναλυτικά τι εστί «σεξισμός» και πως ουδεμία σχέση έχει με την πολιτική διαδρομή κάποιου.

Πέφτει σε αντιφάσεις η κ. Ακρίτα; Ναι. Είναι σοβαρό αυτό, γιατρέ μου; Ισως. Το ζήτημα είναι γιατί αποφάσισε να το κάνει. Της ξέφυγε ή (κάτι) έχει αλλάξει;

ΝΟ.ΡΑ.

---

ΕφΣυν

---

*

Η απάντηση της Τζώρτζιας Κοντράρου στην Έλενα Ακρίτα

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Σχετικά με την ανάρτηση της "Ανασυγκρότησης" με τον τίτλο "... γιατί προβαίνετε σε αυτή την σκύλευση, γιατί;;;" η δημοσιογράφος Τζώρτζια Κοντράρου μας έστειλε και δημοσιεύουμε την απάντησή της, όπως αυτή είχε αναρτηθεί στο fb.

Η απάντηση:

Θα απαντήσω στην πάλαι ποτέ <συγκάτοικο> μου στα ΝΕΑ αρθρογράφο - ως ρεπόρτερ δεν την συνάντησα ποτέ - όταν εντοπίσω την διατύπωση παρόμοιων σχολίων της για τη δημοσίευση του νεκρού Παύλου Φύσα. Δημοσίευση συγκλονιστική και απολύτως επιβεβλημένη για εμένα. Φαντάζομαι ότι οι θέσεις της θα ήταν και τότε παρόμοιες εκτός κι αν διαμορφώνονται ανάλογα με την πολιτική ταυτότητα του θύτη.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

"... γιατί προβαίνετε σε αυτή την σκύλευση, γιατί;;;"

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Το κείμενο που αφιερώνει

η Ακρίτα στην Τζώρτζια Κοντράρου...

...η οποία δημοσιοποίησε

φωτογραφία απανθρακωμένων παιδιών

H Eλενα Ακρίτα αφιερώνει στην συνάδελφό της δημοσιογράφο Τζώρτζια Κοντράρου, η οποία δημοσιοποίησε φωτογραφία απανθρακωμένων παιδιών, το παρακάτω κείμενο από το fb της Αργυρώς Μουστάκα Βρεττού. Οπως γράφει η Ακρίτα,το σπίτι του Κώστα και της Αργυρώς, που υπογράφει το κείμενο, κάηκε ολοσχερώς...

Ακολουθεί το κείμενο: 

Αφήστε μας να τα θυμόμαστε να γελάνε. Αφήστε μας να τα σκεφτόμαστε με σταματημένο τον χρόνο Κυριακή 22 Ιουλίου να παίζουν στη θάλασσα και να χαίρονται τη ζωή που λιγόστευε.
Άνθρωποι είστε εσείς; Άνθρωποι είστε εσείς που ανεβάζετε φωτογραφίες με καμμένα παιδάκια;
Εμείς που από θαύμα σώσαμε τα μωρά μας τι σας φταίξαμε;;;
Δε μας στοιχειώνει αρκετά η ιδέα ότι τόσες ψυχές δε θα μεγαλώσουν ποτέ, δε θα ξαναγελάσουν, δε θα παίξουν, δε θα ερωτευτούν; Δε μας βασανίζει η σκέψη ότι αγκαλιασμένα και κλαίγοντας ξεψυχούσαν λίγο πριν γίνουν στάχτη;
Γιατί να δω αυτή τη φωτογραφία.
Γιατί δεν το βουλώνετε γιατί δε σταματάτε την μικροπολιτική γιατί δε σέβεστε τις ψυχές τους γιατί προβαίνετε σε αυτή την σκύλευση, γιατί;;;
Πόσο φρίκη ν΄ αντέξουμε ακόμα;;;
Αργυρώ Μουστάκα Βρεττού

---

zoornalistas

---

*

Πολύς αχός σηκώθηκε για ένα αναξιόπιστο κείμενο...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

«Επιστολή της φίλης της οικογένειας Φύτρου» 

Η Αννίτα,

σύζυγος συμβούλου Μητσοτάκη,

τουιτάρει κατά Τσίπρα...

Τρία κείμενα, από "Documento",

"Thepressproject" και Έλενα Ακρίτα

Kώστας Βαξεβάνης

«Αγαπητή κυρία Αννίτα Παπαπαναγιώτου. Έχετε δικαίωμα και να γράφετε και να οργίζεστε και να πολιτικολογείτε. Το κακό είναι πως ενώ είσαστε σύζυγος ενός συμβούλου του Κυριάκου Μητσοτάκη, εμφανίζεστε να κατακεραυνώνετε τον Τσίπρα πολιτικά, χρησιμοποιώντας τη φόρτιση των ημερών και κυρίως τους νεκρούς ανθρώπους των οποίων υπήρξατε, όπως λέτε, φίλη.

Όπως είναι φυσικό επειδή είμαστε ένας λαός με συναίσθημα η «επιστολή της φίλης της οικογένειας Φύτρου» έγινε viral. Οι άνθρωποι που σας διάβασαν έκαναν καλά, εσείς δεν κάνατε. Χρησιμοποιήσατε το θάνατο για να περάσετε ένα πολιτικό μήνυμα.

Δεν το κάνατε με το όνομά σας, πράγμα που θα ήταν ηθικό και τίμιο. Δεν επιτρέψατε στους αναγνώστες να κρίνουν ξέροντας πως εσείς που το γράφετε είσαστε αυτή που είσαστε. Τους εξαπατήσατε ως μια οργισμένη που δεν έχει πολιτικό κίνητρο. Στο δικό μου σύστημα ηθικής αυτό είναι ανεπίτρεπτο και για σας που οι άνθρωποι αυτοί ήταν φίλοι σας θα έπρεπε να είναι επώδυνο. Απ ό,τι βλέπω όμως δεν είναι και τόσο.

Ευχαριστώ για την πρόσκληση σε δείπνο, αλλά αυτές τις μέρες δεν κατεβαίνει τίποτα κάτω».
---
Η απάντηση του ThePresident

Νωρίτερα, η ιστοσελίδα thepresident.gr δημοσίευσε μία απάντηση της Αννίτας Π. στο κείμενο του Documento «Κυριάκο Μητσοτάκη, είσαι προσωπικός μου εχθρός».

Στην εν λόγω απάντηση αναφέρεται:

«Το ThePresident καλύπτει από την πρώτη στιγμή την φονική πυρκαγιά σε κάθε πτυχή της. Τόσο οι κυβερνητικές ανακοινώσεις όσο και της αντιπολίτευσης είναι δημοσιευμένες για την ενημέρωση του κοινού.

Στο pressroom του ThePresident έχουν σταλεί πολλές επιστολές, μαρτυρίες και άρθρα.

Με δημοσιογραφική δεοντολογία και ευθύνη έχουμε δημοσιεύσει αυτές που έχουμε επιβεβαιώσει τους αποστολείς και γνωρίζουμε τα στοιχεία τους χωρίς καμία λογοκρισία και βεβαίως θα συνεχίσουμε να το κάνουμε.

Σήμερα δέχτηκε η αποστολέας μιας τέτοιας επιστολής επίθεση από συγκεκριμένο μέσο και τον εκπρόσωπό του.

Σας παραθέτουμε την απάντηση της:

“24ωρες μετά, τα λόγια οργής που ξεχείλισαν από μέσα μου χωρίς ίχνος υστεροβουλίας και πολιτικής καπηλείας – τα λόγια που δεν παίρνω πίσω – έγιναν viral.

Viral! Ένας όρος που δεν γνώριζα έμελλε να στοιχειώσει την επόμενη μέρα μια γυναίκας που πονάει βαθιά. Μιας γυναίκας που αγαπώ σέβομαι κ εκτιμώ πολύ !

Η απώλεια είναι τεράστια για έναν ΚΑΝΟΝΙΚΟ άνθρωπο… όχι για πολιτικούς κ δημοσιογράφους που έπαψαν να είναι κανονικοί εδώ και καιρό.

Όμως το κείμενο μιλά μόνο για το πως νιώθω εγώ, η Ανίτα Π. (με επώνυμο – διεύθυνση – κινητό) και ΟΧΙ η αγαπημένη μου φίλη.

Εγώ η Ανίτα Π. με διάφανη ζωή, προβλήματα, πείσμα κ θάρρος. Αυτά μου έμειναν να διδάξω στα παιδιά μου.

Δεν με λένε «Ανίτα Μουρούτη»

Κύριε «Ανίτα Βαξεβάνη – Αντιγραφέα» σας καλώ για φαγητό ( λένε ότι μαγειρεύω ωραία) να τα πούμε από κοντά !”

Σας παρακαλώ όμως να αφήσετε έξω την «στρατευμένη» πένα σας για να μην τρομάξουν τα παιδιά μου”».

---
To κείμενο της Έλενας Ακρίτα στο Facebook:

«Μια επιστολή που αρχίζει «Άκου να σου πω Αλέξη τώρα που έθαψα τους νεκρούς ΜΟΥ» υπογράφεται από κάποιαν "Αννίτα Π."

Συνεπώς το κείμενο που αναπαράγεται ενθουσιωδώς από τα ΜΜΕ είναι ανώνυμο. Και μην πουν μερικοί "η αποστολέας είναι σύζυγος του τάδε ή του δείνα". Η έλλειψη υπογραφής καθιστά το κείμενο αναξιόπιστο τέλος.

Δηλαδή όποιος στέλνει κάτι κι υπογράφει Θανάσης Κ και Μαιρούλα Β εμείς το δημοσιεύουμε ελαφρά τη καρδία; Θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε».

---

Nonews-NEWS

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

"Δεν θα 'σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος"

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Δεν είπε ούτε το όνομα του...

Ο Γιώργος Καρελιάς έγραψε αυτά που πίστευε για τον Γιώργο Κουρή. 

Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος δεν έβαλε ούτε την είδηση του θανάτου (αργότερα, στο Lifo ανέβηκε ένα κείμενο του Νικόλα Σεβαστάκη, με τίτλο "Η «Αυριανή» και η Ελλάδα της").

Η Έλενα Ακρίτα δεν είπε ούτε το όνομά του. Ανέβασε απλώς στο Facebook το... Επιτύμβιον του Μανόλη Αναγνωστάκη:

Πέθανες – κι έγινες κι εσύ: ο καλός, ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Τριάντα έξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων, εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες.

Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τι κάθαρμα ήσουν,

τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.

Κοιμού εν ειρήνη, δεν θα ‘ρθω την ησυχία σου να ταράξω.

(Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω

πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο.)

Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,

ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Δε θα ‘σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος.

---

nonews-news

---

*

... όταν ο Βασίλης Ραφαηλίδης τα έλεγε ...

*

Ανασυγκρότηση

***

*

Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Γράφουμε εκείνα που έχουν γράψει άλλοι πριν από μας. Λέμε όσα είπαν άλλοι καλύτερα από μας. Η περίπτωση του διανοητή Βασίλη Ραφαηλίδη ακριβώς αυτό επικυρώνει: εκείνος τα είπε πριν από μας, τα έγραψε καλύτερα από μας, έβλεπε μακρύτερα από εμάς. Ισως γι' αυτό σήμερα, 17 χρόνια από τον θάνατό του (1 Ιανουαρίου 1934 - 8 Σεπτεμβρίου 2000) «ανέλπιστα» νέες γενιές τον ανακαλύπτουν και - με όπλο τον μοναχικό του λόγο - πορεύονται μαζί του σε μια δυστοπική κοινωνία. Μια κοινωνία για την οποία ο Ραφαηλίδης μιλούσε όταν κανείς δεν ήθελε να τον ακούσει.

Διαβάστε τι έγραψε αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος για να διαπιστώσετε τη συνάφεια των «τότε» λόγων του με την «τώρα» ζωή μας. Ιδού μερικά αποφθέγματά του:

* Είμαστε η χώρα των αξιοποιημένων αναξιοτήτων και των αναξιοποίητων αξιών.

* Όλα πήγαν στραβά εξαρχής στο κράτος που ονομάστηκε Ελλάδα το 1830, όταν εμφανίστηκε η νέα Ελλάδα στον ίδιο τόπο που στην αρχαιότητα υπήρχε η αρχαία Ελλάδα. Αυτό δημιούργησε μύριες παρανοήσεις όσον αφορά την καταγωγή των Νεοελλήνων. Που βέβαια δεν είναι ανάγκη να έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα για να είναι Ελληνες. Ούτε είναι κανείς σώνει και καλά Ελληνας γιατί έτυχε να γεννηθεί στην Ελλάδα. Η ζορισμένη γεωγραφία πολύ μικρό ρόλο παίζει στην εθνικότητα. Κι αυτό το γνώριζαν καλά οι αρχαίοι Ελληνες οι διάσπαρτοι σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.

* Η γεμάτη αίμα και δυστυχία ανθρώπινη Ιστορία μαρτυράει πως δεν είναι αρκετό να γεννηθεί κανείς άνθρωπος. Πρέπει να γίνει άνθρωπος.

* Οπως και να 'ναι, το «έπος του Πολυτεχνείου» έγινε ένα ισχυρό αντιστασιακό άλλοθι για εκείνους που εφτά χρόνια λούφαζαν. Και ξαφνικά έγιναν αντιστασιακοί εν μια νυκτί. […] Ευτυχώς που η οίηση κι ο κομπασμός για ένα έπος ελάχιστα επικό άρχισαν να ξεφουσκώνουν σιγά σιγά.

* Τον Σωκράτη τον σκότωσε η Δημοκρατία με δημοκρατικές διαδικασίες.

* Η εξουσία είναι κάτι το παρά φύσιν. Στη φύση δεν υπάρχει εξουσία, υπάρχει ηγεσία. Ηγέτης είναι αυτός που ηγείται, που προηγείται και δείχνει τον δρόμο στους άλλους για να μη χαθούν. Το κριάρι δεν ασκεί εξουσία στο κοπάδι, απλώς ηγείται του κοπαδιού.

* Κέρδισε τη μάζα τότε ο Λένιν διότι της υποσχέθηκε φαΐ. Κι οι διάδοχοί του έχασαν τη μάζα διότι δεν κράτησαν την υπόσχεση. Κι αλίμονό σου αν δεν δώσεις στη μάζα το φαΐ που της υποσχέθηκες. Θα σε φάει.

* Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του. Που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην «ανώτερη τάξη». Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σουπερμάρκετ. Κι επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι' αυτούς.

* Μια χώρα απατεώνων αποκλείεται να μην την κυβερνούν απατεώνες. Η δημόσια απάτη στην Ελλάδα έχει ιδιωτική βάση. Τη θέλει ο λαός και τη στηρίζει ο λαός. Αρκεί να διαρρεύσει πως είσαι έντιμος για να μην εκλεγείς βουλευτής. Ψηφίζουμε φελλούς γιατί χρειαζόμαστε φελλούς.

* Η εθνική σου ταυτότητα δεν είναι η προσωπική σου ταυτότητα αλλά ένα δάνειο από τους προγόνους σου. Δεν κόπιασες να τη φτιάξεις, την πήρες έτοιμη από τις σελίδες της Ιστορίας. 

* Συνήθως μια τέτοια ταυτότητα τη χρησιμοποιούνε είτε άνθρωποι με ελλειμματική προσωπικότητα είτε οι δημαγωγοί για να κάνουν τη δουλειά τους εξαπατώντας τους ανθρώπους με ελλειμματική προσωπικότητα.

Και κλείνοντας:

* Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από φιλανθρωπία. Έχει ανάγκη από ανθρωπισμό.

---

Τα Νέα

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Αρκάς - από καλλιτέχνης, ινστρούχτορας...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΡΚΑ

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Στη βιβλιοθήκη του γραφείου μου έχω όλα τα βιβλία του Αρκά. Τώρα που γράφω με αγριοκοιτά ένας «Ισοβίτης», δυο σπουργίτια κάνουν «Χαμηλές Πτήσεις» πάνω απ' το κεφάλι μου, ο total black Χάρος ψιλοκόβει μαϊντανό με το δρεπάνι του, η Λουκρητία δολοπλοκεί, ενώ ο Προφήτης θαμπώνει μπρος στα μάτια μου. Ισως γιατί δεν είναι πια ο νηφάλιος Προφήτης που αγαπήσαμε, αλλά ένας εμπαθής μικροκομματάρχης των καιρών.

Μανιακή με τον Αρκά. Με τις ξυραφιές του σκίτσου και του λόγου του. Με τον συμπυκνωμένο υπερρεαλισμό της εικόνας του. Με τους ήρωές του, που λες κι αυτονομούνταν από τον δημιουργό του - όπως, άλλωστε, όλοι οι ήρωες που σέβονται τον εαυτό τους: όταν είναι σοφά δομημένοι, παίρνουν σάρκα, παίρνουν οστά και κάνουν του κεφαλιού τους, ερήμην του κηδεμόνα τους.
Πάντα περιέβαλλε ένα μυστήριο τον Αρκά. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι. Κανείς δεν τον έχει δει, δεν του έχει μιλήσει. Κυκλοφορεί - αν κυκλοφορεί - δίπλα μας άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Με αυτή την έννοια, ο Αρκάς μου θύμιζε πάντα τον άγνωστο... διάσημο street artist, τον Bansky, που ούτε το μικρό του όνομα δεν ξέρουμε ούτε ποιος είναι (αν και πριν λίγες μέρες λέγεται πως διέρρευσε η ταυτότητά του).

Κάποιες ατάκες του Αρκά έχουν ενσωματωθεί στη λαλιά μας. Τις χρησιμοποιούμε ξεχνώντας ή αδιαφορώντας ποιος ο γεννήτοράς τους. Αυτή η διείσδυση στον καθημερινό λόγο ενός λαού είναι και η επιτομή της επιτυχίας του:

- Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ από πού μπήκα.
- Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
- Δημοκρατία είναι 4 λύκοι κι 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.
- Εχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω απ' το Κάπνισμα που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.

Και το κορυφαίο:
- Ας αφήσουμε τους εγωισμούς κι ας κοιτάξουμε και λίγο τον εαυτό μας.

Ολοι εμείς λοιπόν που σας θαυμάζουμε, απογοητευτήκαμε φίλτατε Αρκά. Απογοητευτήκαμε σαν να ήσασταν φίλος και μας γυρίσατε την πλάτη. Δικός μας άνθρωπος και τώρα κάνετε πως δεν μας ξέρετε. Διασχίσατε με επώδυνη για μας ευκολία την απόσταση που εσείς ο ίδιος είχατε ορίσει. Από δημιουργός γίνατε οπαδός. Από καλλιτέχνης, ινστρούχτορας.

Και τότε ακριβώς άρχισε να φουντώνει ο αστικός μύθος πως ο Αρκάς δεν είναι ένα πρόσωπο αλλά πολλά διαφορετικά. Ισως γιατί οι αναγνώστες του προσπαθούσαν να διασώσουν εντός τους τον δικό τους Αρκά. Οχι τον σημερινό. Οχι αυτόν που αντικατέστησε τη λεπίδα του χιούμορ με την στυφάδα της ντιρεκτίβας.

Να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Η απογοήτευση ΔΕΝ εκπορεύεται από την πολιτική θέση που επέλεξε. Αλλωστε, το ίδιο ακριβώς συνέβη με τον Λάκη Λαζόπουλο. Εναν δημιουργό ο οποίος επίσης χρησιμοποίησε τη μέθοδο της χειραγώγησης μέσα από την τέχνη του. Ο Λάκης στρατεύτηκε με τη μια μεριά, ο Αρκάς με την αντίθετη: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Κάποιοι απαξιώνουν το ταλέντο τους επειδή διαφωνούν πολιτικά μαζί τους: «Ελα μωρέ, υπερτιμημένος ο Αρκάς, σιγά τώρα, τι να μας πει ο Λάκης;».

Αφελείς - ή μήπως σκόπιμες; - αυτές οι υπεραπλουστεύσεις. Οι άνθρωποι έχουν ταλέντο, εξού και μας πικραίνουν. Αν ήταν ατάλαντοι δεν θα μας απασχολούσαν καν.

Αγαπητέ Αρκά κλείνοντας.
Δεν γνωρίζω αν είστε ένας ή πολλοί. Γνωρίζω όμως πως είστε σίγουρα δύο. Ο παλιός και ο καινούργιος. Αυτός που αγαπήσαμε. Κι ο άλλος. Που μας γύρισε την πλάτη.
Τα σέβη μου.

---

ΤΑ ΝΕΑ έντυπη έκδοση

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Survivor - "Μέχρι που το περιττό γίνεται απαραίτητο..."

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Survivorισμός

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Ο Σπαλιάρας είναι υπαρκτό πρόσωπο ή ρόλος;
Οι ξανθιές πώς διαχειρίζονται τη ρίζα στο ριάλιτι;
Ο άλλος με τους κοιλιακούς βγαίνει και σε παστέλ χρώματα;

Αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα ταλανίζουν την Ελλάδα του 2017. Κανένα πρόβλημα ώς εδώ, ο καθένας τη βρίσκει όπως γουστάρει κι αγαπά. Αλλωστε χειρότερο από το να βλέπεις Survivor είναι το κουνημένο δάχτυλο σε όποιον βλέπει Survivor. Εσύ, που εκείνη την ώρα ακούς «Les indes Galantes» του Rameau, μια σιχαμάρα σε πιάνει με των πληβείων τις απολαύσεις. Οταν όμως την απέχθειά σου την εκφράζεις ως μαντάμ Σουσού, τότε γίνεσαι πιο κιτς κι απ' ό,τι πολεμάς.

Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι τον τηλεοπτικό ταλιμπανισμό ο δρόμος είναι μακρύς. Μακρύς και πικραμένος. Γιατί εδώ υπάρχουν άνθρωποι που, αντί να παρακολουθούν χαλαρά ένα τηλεοπτικό προϊόν, πωρώνονται, στάζουν χολή, βρίζουν και καταριούνται. Και λογικά, κάποιοι απ' αυτούς είναι τα ίδια άτομα που νηστεύουν το λάδι και προσκυνούν τον Επιτάφιο. Ψόφος, καρκίνος κι αγάπη ολούθε.

Βέβαια, τα ίδια συνέβαιναν και παλιά. Τα πρώτα ριάλιτι καθήλωναν τηλεθεατές και ερήμωναν πόλεις. Η διαφορά έγκειται στη νοσηρότητα. Που υπήρχε, αλλά δεν εκφραζόταν. Και κάτι η κρίση, κάτι η απόγνωση, κάτι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βγήκε στον αφρό όλη η σκατίλα που κρύβουμε μέσα μας.

Και καλά εμείς. Εμείς λουζόμαστε την κοινωνία που φτιάξαμε. Τα παιδιά είναι το πρόβλημα. Αυτά τα παραζαλισμένα πλασματάκια, πιστά μας ακολουθούν στο μονοπάτι που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη. Ετσι τα μάθαμε. Να ζουν εκποιώντας ό,τι σπουδαίο και μεγάλο δεν διδάχτηκαν ποτέ. Κι αυτός ο τρόπος ζωής θεωρείται όχι μόνο φυσιολογικός αλλά και ο απολύτως ενδεδειγμένο.

Οσο για την Παιδεία, τι να σου κάνει ο δάσκαλος που πρέπει να ξεμπλέξει το κουβάρι μιας ακατάληπτης διδακτέας ύλης; Γιατί εδώ δεν συζητάμε να τους μάθει και πέντε πράγματα παραπάνω. Δεν προφταίνει ο άνθρωπος, η ώρα αναλώνεται στο περιττό και αποβάλλει ως ξένο σώμα το απαραίτητο. Μέχρι που το περιττό γίνεται απαραίτητο. Κι έτσι, στην καλύτερη περίπτωση, καταντά ένας γραφικός Δον Κιχώτης που ξιφουλκεί με ανεμόμυλους. Εύκολους. Γρήγορους. Μιας χρήσεως. Αρα και ελκυστικούς.

Ο Σπαλιάρας είναι υπαρκτό πρόσωπο ή ρόλος;
Οι ξανθιές πώς διαχειρίζονται τη ρίζα στο ριάλιτι;
Ο άλλος με τους κοιλιακούς βγαίνει και σε παστέλ χρώματα;

Αυτά είναι εφόδια. Αυτό είναι το κιβώτιο ταχυτήτων που θα μαρσάρει το όχημα. Πιο κάτω. Και πιο κάτω. Και πιο κάτω. Κι έτσι και δεν έχεις πιάσει πάτο - μην ανησυχείς. Ολο και κάποιος θα σου δώσει το ύστατο λάκτισμα.

Και τότε το παιδί, το ευαίσθητο παιδί της εφηβείας, θα μπορεί ανεμπόδιστα να πληκτρολογεί ξεράσματα όπως εμείς. Και ποιος ξέρει; Αν τελικά τον πιάσει τον πολυπόθητο πάτο, τότε ο «δικός του» ίσως κερδίσει το έπαθλο. Για να ξεχαστεί μετά, για να χαθεί μετά σε έναν κόσμο που συρρικνώνεται. Εναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο μικρός και ρίχνει στα τσακίδια εκείνον τον «Μέγα» του ποιητή.

ΥΓ: Φοβάμαι.

---

Τα Νέα

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... η κυρία, το παλικάρι και το ΑΤΜ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Μπράβε, bravissimo!

Γράφει η Έλενα Ακρίτα

Όταν πρωτοείδα την φωτογραφία μιας κυρίας να στέκεται στην ουρά του ΑΤΜ κι από δίπλα της ένα παλικάρι, πολύ συγκινήθηκα. Διάβασα και τη λεζάντα “Την συνοδεύει στο ΑΤΜ” και λέω "άχου το μωρέ, ο γιόκας της την βοηθάει με το μηχάνημα". Αυτό συνέβη πρώτον γιατί είμαι καλός άνθρωπος και δεύτερον γιατί κάπου ξέχασα τα γυαλιά μου.

Εκ των υστέρων πρόσεξα πως ο "γιόκας" έμοιαζε βαρύς σαν νταλίκα κι άγριος σαν πονόδοντος. Κι αφού διάβασα το άρθρο, είδα το φως το αληθινόν. Η κυρία δεν ήταν μια περήφανη μανούλα, αλλά μια φθηνή εργατική δύναμη. Κι ο λεβέντης δεν ήταν στοργικός υιός αλλά ο μπράβος ο λεβέντης ο καραμπουζουκλής. Ένας μπράβος που, ως επάγγελμα, κάνει τα σύστριγγλα κι ως χόμπι τα τρισχειρότερα. Ένας μπράβος κατά τ’ άλλα ευγενέστατος, ποτέ δεν έχει δώσει δικαίωμα στη γειτονιά, πέφτω απ’ τα σύννεφα, Τασία.

Ένας μπράβος-μισθοφόρος μιας εργοδοσίας που σου κάνει την εξής σούπερ προσφορά: 500 μηνιάτικο κι ένας μπράβος δώρο. Σε πάει στο μηχάνημα, βγάζεις 500, του δίνεις τα 150 κι αυτός τα γυρίζει πίσω στο αφεντικό. Έτσι, φορολογικώς η επιχείρηση φαίνεται νόμιμη, όλα καλά κι όλα ωραία.

Δηλαδή. Ο "Νονός" σε καλεί και σου λέει:

«I’m gonna make you an offer you can’t refuse” (‘Θα σου κάνω μια πρόταση που αποκλείεται να την αρνηθείς».)

Αν δεχτείς την πρόταση, του φιλάς το χέρι και φεύγεις.

Αν δεν την δεχτείς, την επομένη ξυπνάς αγκαλιά με ένα κομμένο κεφάλι αλόγου.

Όχι ότι δεν γίνονταν και παλιά τα ίδια. Γράφαν στο χαρτί 500, σου δίναν 350 κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Τώρα όμως, που ο μισθός υποχρεωτικά κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό, εκσυγχρονίστηκαν οι μέθοδοι. Αυτός άλλωστε είναι κι ο ορισμός της ‘εργοδοσίας με ανθρώπινο πρόσωπο’: σου παίρνουν οι νταβατζήδες τα λεφτά αλλά τουλάχιστον δεν σε χαρακώνουν στο πρόσωπο – ακόμα.

Κι είναι κι ηλίθιοι από πάνω; Τι διάολο στέλνουν τον μπράβο της προσκολλήσεως; Ό,τι τι θα συμβεί, αν δεν είναι μπροστά; Θα πάρει ο εργαζόμενος τα 150 και θα τα φάει με γκόμενες στα νησιά Πουκέτ; Ή ότι θα ανοίξει οφ σορ με 150 ευρώ;

«Και γιατί ο εργαζόμενος δεν το καταγγέλλει αυτό;» θα αναρωτηθούν οι διακτινισμένοι κάτοικοι στον πλανήτη Κρυπτόν. Γιατί δηλαδή αυτός που συντηρεί την οικογένεια του με τα ρέστα του μπακάλη, δεν καταγγέλλει μαφιόζους και μπράβους. Έλα μου ντε γιατί; Το γεγονός ότι αυτά τα ψιχία είναι το τελευταίο οχυρό που χωρίζει ένα κεραμίδι από ένα παγκάκι, λογικά δεν παίζει ρόλο, έτσι δεν είναι;

Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, έχει βαρύνουσα σημασία η καταγγελία του Συλλόγου Ιδιωτικών υπαλλήλων - και κυρίως η ειδική μνεία στο συγκεκριμένο θέμα:

«Ο Σύλλογος μας αναλαμβάνει δράση και καλεί τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να απευθύνονται για τέτοια περιστατικά και για κάθε είδους καταγγελίες, που αφορούν παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, στην ειδική φόρμα καταγγελιών που υπάρχει στη σελίδα www.idiotikoi.gr . Εννοείται ότι ανωνυμία των καταγγελλόντων θα προστατεύεται.”

Μόνο αν καταγγελθούν ανώνυμα ορισμένες εργοδοτικές ‘συμπεριφορές’, θα ξεβρομίσει το τοπίο. Διαφορετικά σιγά μην παίξει ο άλλος το ψωμί του παιδιού του – και στο καπάκι να φάει και κάνα σκατόξυλο απ’ τον μπράβο.

Η ανομία πάντα συντηρείται από την σιωπή. Αν δεν καταγγελθούν πρόσωπα και πράγματα, η ανθρώπινη δουλεία θα νομιμοποιηθεί. Άντε με το καλό να εφαρμόσουμε τη Σαρία και να λιθοβολούμε στο δρόμο τους κατ’ ευφημισμόν ‘εργαζόμενους’ του κάθε αλήτη.

Όχι δεν είναι έτσι όλοι οι εργοδότες. Ναι, είναι αρκετοί. Και, ναι, πληθαίνουν.

Εν κατακλείδι «Η ελευθερία στην καπιταλιστική κοινωνία παραμένει σχεδόν ίδια με αυτή της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας: ελευθερία για τους ιδιοκτήτες των σκλάβων” Βλαντιμίρ Λένιν, Κράτος κι Επανάσταση (1917).

Σας αφήνω τώρα γιατί πρέπει να στείλω για δουλειά το 7χρονο ανιψάκι μου.

---

ΤΑ ΝΕΑ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*