*
Ανασυγκρότηση
***
*
του Κώστα Γιαννακίδη
Ας αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο «Μακελειό», αλλά στους αναγνώστες του. Αν δεν ήταν αυτό, θα ήταν κάποιο άλλο έντυπο. Το κοινό του θα το περίμενε μπροστά στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 η εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» έκλεισε μετά από ένα πρωτοσέλιδο με το οποίο εκθείαζε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. «Εγκωμιασμός εγκλήματος» απεφάνθησαν οι δικαστικές αρχές. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο εκδότης και ο διευθυντής της εφημερίδας είχαν καταδικαστεί για περιύβριση της κυβέρνησης και των πολιτικών αρχηγών. Άλλοι καιροί.
*
Ας αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο «Μακελειό», αλλά στους αναγνώστες του. Αν δεν ήταν αυτό, θα ήταν κάποιο άλλο έντυπο. Το κοινό του θα το περίμενε μπροστά στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 η εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» έκλεισε μετά από ένα πρωτοσέλιδο με το οποίο εκθείαζε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. «Εγκωμιασμός εγκλήματος» απεφάνθησαν οι δικαστικές αρχές. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο εκδότης και ο διευθυντής της εφημερίδας είχαν καταδικαστεί για περιύβριση της κυβέρνησης και των πολιτικών αρχηγών. Άλλοι καιροί.
Σήμερα πολλοί απορούν για ποιο λόγο η Δικαιοσύνη δεν κινείται αυτεπαγγέλτως κατά της εφημερίδας «Μακελειό». Θα ήταν καλύτερο να μείνουν με την απορία. Η Δικαιοσύνη πρέπει να μένει μακριά από τον Τύπο, ακόμα και αν πρόκειται για το «Μακελειό». Βέβαια η εφημερίδα φέρεται να παραβιάζει συστηματικά τον αντιρατσιστικό νόμο, ενώ δύναται να ελεγχθεί για την παρακίνηση των αναγνωστών της στη διάπραξη εγκληματικών πράξεων. Ωστόσο τα προβλήματα περί Τύπου δεν λύνονται με αυτεπάγγελτες διώξεις. Αντιθέτως, πολλαπλασιάζονται.
Από την άλλη, βέβαια, η σύντροφος του Πρωθυπουργού και οι υπουργοί που εμφανίζονται στο διαβόητο πρωτοσέλιδο, οφείλουν να το συζητήσουν με τον δικηγόρο τους καθώς το θέμα υπερβαίνει τη σφαίρα της τιμής και της υπόληψης τους. Ακόμα και αν δεν είχαν διάθεση να ασχοληθούν ως πρόσωπα, οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλία ως προσωπικότητες με πολιτική και κοινωνική προβολή. Αυτές, λοιπόν, ας ασχοληθούν με το «Μακελειό». Όλοι οι υπόλοιποι, ας αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο έντυπο, αλλά στους αναγνώστες του. Αν δεν ήταν αυτό θα ήταν κάποιο άλλο. Το κοινό του θα το περίμενε μπροστά στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων.
Το «Μακελειό» κάποιες φορές εμφανίζεται και στην τρίτη θέση στις κυκλοφορίες των ημερήσιων εφημερίδων. Διόλου περίεργο. Και η Χρυσή Αυγή είναι τρίτο κόμμα. Μας πήρε λίγο χρόνο, αλλά το συνηθίσαμε. Εκεί, έξω, λοιπόν, υπάρχει ένα κοινό που αγοράζει και διαβάζει το «Μακελειό». Πόσοι είναι αυτοί; Ας είναι πέντε, έξι, δέκα χιλιάδες άνθρωποι. Σας φαίνονται λίγοι. Δεν είναι. Διότι είναι αρκετοί για να το συντηρούν, να καλύπτουν έξοδα λειτουργίας, δικηγόρους και αγωγές. Είναι αυτοί που φουσκώνουν το μπαλόνι, το ανεβάζουν ψηλά και το βλέπουμε όλοι.
Ναι, το ξέρω, πριν από μερικά χρόνια ένα έντυπο σαν το «Μακελειό» θα ήταν λαθρόβιο. Άλλαξαν όμως οι καιροί, τώρα είμαστε στην εποχή του viral και της θεωρίας συνωμοσίας που εξηγεί τα πιο πολύπλοκα πράματα με τον πιο απλό τρόπο. Το «Μακελειό» είναι, απλώς, άλλο ένα μέσο, όπως η σελίδα στο facebook ή η διπλανή παρέα στο μπαρ. Ακόμα και αν κλείσει, θα βγει κάτι άλλο. Θέλει σθένος και επιμονή για να σταθείς απέναντι σε όλους αυτούς. Όχι στους «μακελάρηδες», αλλά στους αναγνώστες τους.
Από την άλλη, βέβαια, η σύντροφος του Πρωθυπουργού και οι υπουργοί που εμφανίζονται στο διαβόητο πρωτοσέλιδο, οφείλουν να το συζητήσουν με τον δικηγόρο τους καθώς το θέμα υπερβαίνει τη σφαίρα της τιμής και της υπόληψης τους. Ακόμα και αν δεν είχαν διάθεση να ασχοληθούν ως πρόσωπα, οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλία ως προσωπικότητες με πολιτική και κοινωνική προβολή. Αυτές, λοιπόν, ας ασχοληθούν με το «Μακελειό». Όλοι οι υπόλοιποι, ας αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο έντυπο, αλλά στους αναγνώστες του. Αν δεν ήταν αυτό θα ήταν κάποιο άλλο. Το κοινό του θα το περίμενε μπροστά στον χάρτινο τοίχο των περιπτέρων.
Το «Μακελειό» κάποιες φορές εμφανίζεται και στην τρίτη θέση στις κυκλοφορίες των ημερήσιων εφημερίδων. Διόλου περίεργο. Και η Χρυσή Αυγή είναι τρίτο κόμμα. Μας πήρε λίγο χρόνο, αλλά το συνηθίσαμε. Εκεί, έξω, λοιπόν, υπάρχει ένα κοινό που αγοράζει και διαβάζει το «Μακελειό». Πόσοι είναι αυτοί; Ας είναι πέντε, έξι, δέκα χιλιάδες άνθρωποι. Σας φαίνονται λίγοι. Δεν είναι. Διότι είναι αρκετοί για να το συντηρούν, να καλύπτουν έξοδα λειτουργίας, δικηγόρους και αγωγές. Είναι αυτοί που φουσκώνουν το μπαλόνι, το ανεβάζουν ψηλά και το βλέπουμε όλοι.
Ναι, το ξέρω, πριν από μερικά χρόνια ένα έντυπο σαν το «Μακελειό» θα ήταν λαθρόβιο. Άλλαξαν όμως οι καιροί, τώρα είμαστε στην εποχή του viral και της θεωρίας συνωμοσίας που εξηγεί τα πιο πολύπλοκα πράματα με τον πιο απλό τρόπο. Το «Μακελειό» είναι, απλώς, άλλο ένα μέσο, όπως η σελίδα στο facebook ή η διπλανή παρέα στο μπαρ. Ακόμα και αν κλείσει, θα βγει κάτι άλλο. Θέλει σθένος και επιμονή για να σταθείς απέναντι σε όλους αυτούς. Όχι στους «μακελάρηδες», αλλά στους αναγνώστες τους.
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*
