Αμετάκλητα «όχι» σε 13ο και 14ο μισθό για το δημόσιο

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ

Αμετάκλητα κλείνει το κεφάλαιο της χορήγησης 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους μετά την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε συνταγματικές τις περικοπές και ανέτρεψε προηγούμενη αντίθετη απόφαση του Στ' Τμήματος του ανωτάτου δικαστηρίου.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ με πρόεδρο, την Πρόεδρο του Δικαστηρίου Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και εισηγητές τους συμβούλους Επικρατείας Ελένη Παπαδημητρίου και Ιωάννη Σπερλάκη, με σειρά αποφάσεών της έκρινε ότι η κατάργηση των επιδομάτων και των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων για τους δημοσίους υπαλλήλους «τεκμηριώνεται επαρκώς».

Προς αιτιολόγηση των περικοπών των δώρων και των επιδομάτων η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφέρεται στη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και στην προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών του κράτους.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στην απόφαση, «κατά τη λήψη του επίμαχου μέτρου, ο νομοθέτης είχε πλήρη επίγνωση όχι μόνο του εν γένει επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της χώρας, αλλά και ειδικά του επιπέδου διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προκύπτει:

α) από τα δημοσιευμένα και διαθέσιμα στις υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για το όριο κινδύνου φτώχειας ανά άτομο μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις (6.591 ευρώ) και το μέσο ετήσιο ισοδύναμο ατομικό εισόδημα (12.637,08 ευρώ) κατά το έτος 2011,

β) από το νέο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων που θεσπίστηκε ο βασικός μισθός των δημοσίων υπαλλήλων κυμαίνεται μεταξύ 780 (ΥΕ με βαθμό ΣΤ) και 1092 ευρώ (ΠΕ με βαθμό ΣΤ) και γ) από τη θέσπιση νέου κατώτατου βασικού μισθού και ημερομισθίου με τον ίδιο ν. 4093/2012 (586,08 ευρώ και 26,18 ευρώ, αντίστοιχα)».

Κατά συνέπεια, υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, «οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και μετά την κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων, εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο».

Επιπλέον, σημειώνουν οι δικαστές του ΣτΕ, «η τυχόν ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων δεν καθιστά, ενόψει των ευρέων περιθωρίων εκτίμησης που απολαμβάνει ο νομοθέτης στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και του οριακού ελέγχου, στον οποίο υπόκειται κατά τούτο, από μόνη της μη αιτιολογημένη την επίδικη ρύθμιση, ούτε, άλλωστε, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο η συγκεκριμένη επιλογή, αν, δηλαδή, ο νομοθέτης επέλεξε τον καλύτερο τρόπο χειρισμού του προβλήματος ή αν έπρεπε να είχε ασκήσει διαφορετικά την εξουσία του».

Σε άλλο σημείο οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ότι «το ίδιο μέτρο δεν αντίκειται στα άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 4 του Συντάγματος, δεδομένου ότι αφορά όλους τους υπαλλήλους του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ενώ διαφορετικό είναι το ζήτημα της χορήγησης των επιδομάτων εορτών και αδείας στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι αποτελούν διαφορετική κατηγορία, σε βάρος της οποίας έχουν επιβληθεί άλλα οικονομικής φύσεως μέτρα».

Παράλληλα, η πλειοψηφία αντέκρουσε την άποψη της μειοψηφίας ότι το ΣτΕ «μεταστρέφει τη νομολογία του ως προς τον ν. 4093/2012, τον οποίο συστηματικά κρίνει αντίθετο στις προεκτεθείσες συνταγματικές διατάξεις, με το επιχείρημα ότι, εκ μόνου του λόγου ότι άλλες ρυθμίσεις του νόμου αυτού, οι οποίες αφορούν διαφορετικά θέματα (μισθούς και συντάξεις), κρίθηκαν αντισυνταγματικές με αποφάσεις του Δικαστηρίου, δεν προκύπτει αναγκαίως αντισυνταγματικότητα και της επίδικης ρύθμισης. Και τούτο, διότι, ανεξάρτητα από το ότι σε αυτόν περιλαμβανόταν πλήθος μέτρων με άμεσο οικονομικό αντίκτυπο στα εισοδήματα διαφόρων κοινωνικών ομάδων, αλλά και οικονομικών φορέων, ορισμένα από τα οποία κρίθηκαν συνταγματικά, πάντως αντίθετη εκδοχή θα ισοδυναμούσε με αφηρημένο έλεγχο συνταγματικότητας του νόμου, ο οποίος, σύμφωνα με το Σύνταγμα, δεν έχει ανατεθεί στο Δικαστήριο».

Μειοψηφία

Σύμφωνα με τη μειοψηφία, με τον ίδιο ν. 4093/2012 και με τα ίδια ακριβώς κριτήρια, τα οποία με προηγούμενες αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκαν καθ’ εαυτά απρόσφορα, ανεπαρκή και, συνεπώς, ακατάλληλα να στηρίξουν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, έλαβε χώρα και η επίδικη ήδη κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και του επιδόματος αδείας των εν ενεργεία λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου.

Και στην περίπτωση, όμως, αυτή, όπως και στις προηγηθείσες ως άνω περιπτώσεις, ούτε στην αιτιολογική έκθεση του ν. 4093/2012 ούτε στις προπαρασκευαστικές εργασίες ψήφισης αυτού περιέχεται, σε σχέση με την κατάργηση των εν λόγω παροχών, οποιαδήποτε ειδικότερη αναφορά, εκτίμηση ή άλλη αιτιολογία, η οποία, πάντως, ήταν ιδιαιτέρως επιβεβλημένη, δεδομένου ότι πρόκειται περί παροχών, οι οποίες, όπως δηλώνεται στην ονομασία τους και συνάγεται από τη μακρά ιστορική τους επιβίωση συνδέονται αμέσως με την προστατευόμενη από το Σύνταγμα (άρθρα 2, 5, παρ. 1 και 21) κοινωνική και οικογενειακή ζωή, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στην ελληνική πραγματικότητα τα τελευταία τουλάχιστον 60 χρόνια.

Εξάλλου, δεν αρκεί ούτε στην περίπτωση του επίμαχου μέτρου η επίκληση του δημοσιονομικού οφέλους και μόνον ούτε η χρονίζουσα αδυναμία προώθησης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και είσπραξης των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών, που αποτέλεσαν τους λόγους για τους οποίους κρίθηκαν και πάλι αναγκαίες, μεταξύ άλλων, οι νέες μειώσεις στις αποδοχές των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου που επέφερε η επίμαχη πλήρης κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας.

Πέραν αυτού, «απαιτείτο και στην προκείμενη περίπτωση η προηγούμενη εξέταση τυχόν εναλλακτικών επιλογών και η εκτίμηση της προσφορότητας και αναγκαιότητας της επίμαχης κατάργησης υπό το φως των αρχών της αναλογικότητας και της ίσης συμμετοχής στα δημόσια βάρη, ιδίως ενόψει του γεγονότος ότι τα καταργηθέντα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και επίδομα αδείας, συνολικού ετησίου ύψους 1.000 ευρώ, χορηγούνταν μόνο στους χαμηλόμισθους υπαλλήλους του Δημοσίου που είχαν μικτές μηνιαίες αποδοχές (συμπεριλαμβανομένων και των ως άνω δώρων και επιδόματος αδείας) μέχρι 3.000 ευρώ, σύμφωνα με τους νόμους 4875/2010 και 4024/2011».

«Οι εν λόγω υπάλληλοι έχουν ήδη υποστεί αλλεπάλληλες μειώσεις τόσο των αποδοχών τους, όσο και του εν γένει εισοδήματός τους βάσει των διαφόρων νομοθετημάτων της περιόδου της κρίσης. Εξάλλου, οι επίμαχες καταργήσεις δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ειδικότερα ούτε εκ του λόγου ότι αποτελούν τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής που περιέχει δέσμη μέτρων για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, διότι η προϋπόθεση αυτή αποτελεί αναγκαίο όχι όμως και επαρκή όρο για τη συνταγματικότητα των εν λόγων περικοπών».

---

kathimerini.gr

---

*

«Αξιολόγηση» εργαζομένων στου Μαρινάκη κι όχι μόνο...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Συνέντευξη "για να γνωριστούμε καλύτερα"...

Μεταξύ των αιτημάτων για τα οποία μας ενημερώνει πως προχωρά σε απεργία η ΕΣΗΕΑ και οι άλλες Ενώσεις (την ερχόμενη Τετάρτη μαζί με ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ - δείτε ΕΔΩ) είναι και η "στήριξη της απόφασης για αποχή από την αξιολόγηση". Προφανώς εννοούν την αξιολόγηση στο Δημόσιο και τους εργαζόμενους σε ΕΡΤ και ΑΠΕ κι όχι την διαδικασία «αξιολόγησης» σε κάποια ιδιωτικά Μέσα Ενημέρωσης. Διότι αυτή την περίοδο «αξιολογούνται» οι εργαζόμενοι στα Μέσα της Alter Ego του Βαγγέλη Μαρινάκη, δηλαδή στις εφημερίδες τα ΝΕΑ και το ΒΗΜΑ. Περνάνε μάλιστα και από συνέντευξη για να τους γνωρίσει καλύτερα, λέει, η επιχείρηση (to know as better). Mιλάμε τώρα και για επαγγελματίες που έχουν 20 και 30 χρόνια στη δουλειά...

ΥΓ.: Οι συνεργαζόμενες Ενώσεις στο χώρο των ΜΜΕ ζητούν και «άμεση εξόφληση δεδουλευμένων, όπου οφείλονται». Επ΄αυτού να είναι σίγουρες οι Ενώσεις ότι δεδουλευμένα οφείλονται σχεδόν σε όλες τις επιχειρήσεις -είτε σε μισθολόγια είτε σε μπλοκάκια- και για το συγκεκριμένο δεν έχουν κάνει μια ανακοίνωση, ούτε μια κινητοποίηση. Μήπως δεν τα γνωρίζουν; Δεν τα καταγγέλλουν οι απλήρωτοι; Μήπως είναι καιρός να ψάξουν λίγο στα «μαγαζιά» για να δουν τι γίνεται;

---

zoornalistas

---

*

... δημοσιογράφοι ιδιωτικού και δημόσιου τομέα (διχασμός) ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Διάσπαση συνδικαλιστικών Ενώσεων

για το Ασφαλιστικό των ΜΜΕ!

... ο "συντονιστής" υφ. Εργασίας κ.λπ. Τ. Πετρόπουλος ...

Μία ακόμη συνάντηση των εκπροσώπων του δημοσιογραφικού κλάδου με τον υφυπουργό Εργασίας Τάσο Πετρόπουλο επιβεβαίωσε πως η κυβέρνηση δεν αποδέχεται τα αιτήματα του κλάδου για ενιαίο ΕΤΑΠ – ΜΜΕ, στο οποίο θα ενταχθούν όλες οι κατηγορίες των εργαζομένων στα ΜΜΕ. Αντίθετα, δηλώθηκε για μία ακόμη φορά πως προβλέπεται η «αυτοτέλεια» του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ εντός του ενιαίου ΕΦΚΑ. Μόνο που αυτή είναι λογιστική…

Η ΕΣΗΕΑ έχει ήδη απορρίψει τη θέση του υπουργείου Εργασίας και προσανατολίζεται στην κήρυξη απεργίας διαρκείας, με πρώτη μια 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση. Σε αυτήν την πρόταση δεν φαίνεται να συμφωνούν οι συνδικαλιστικές Ενώσεις της περιφέρειας, με πρώτη την ΕΣΗΕΜ-Θ, το προεδρείο της οποίας δήλωσε στους δημοσιογράφους πως χρειάζεται ρεαλιστική πολιτική και δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσουν κάτι οι δημοσιογράφοι με τις απεργίες. Αναφέρθηκε, μάλιστα, πως μόνο η ΕΣΗΕΑ θέλει τη ρήξη με το υπουργείο, ενώ όλες οι άλλες συνδικαλιστικές Ενώσεις συζητούν «τα πάντα».

Είναι φανερό πως ο κλάδος των δημοσιογράφων εμφανίζεται διχασμένος σε ό,τι αφορά το Ασφαλιστικό. Στις Ενώσεις που τα περισσότερα ενεργά μέλη τους εργάζονται σε κρατικά ή δημοτικά ΜΜΕ και σε γραφεία Τύπου επικρατεί συναινετικό κλίμα, ενώ στην Αθήνα, όπου συγκεντρώνεται η συντριπτική πλειονότητα των άνεργων δημοσιογράφων, επικρατεί η λογική της μη υποχώρησης από τα αρχικά αιτήματα.

Όπως έχει ξεκαθαριστεί στις δεκάδες συναντήσεις που έκανε η ΕΣΗΕΑ στις εφημερίδες αλλά και στις δηλώσεις των στελεχών του ΕΤΑΠ – ΜΜΕ, με τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού σχεδίου ο κλάδος της δημοσιογραφίας αλλάζει δραματικά. Δεν θα υπάρχει κατοχυρωμένη ασφάλιση για τους εργαζομένους, οι οποίοι θα αντιμετωπίζονται ως «απασχολούμενοι», ενώ το Ταμείο χάνει οριστικά τα αποθεματικά του, ύψους 900 εκατ. ευρώ, τα οποία θα ενταχθούν στο ελλειμματικό νέο Υπερταμείο.

---

πηγή: http://www.typologies.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... διπλο-τριπλοθεσίτες δημοσιογράφοι με τον νόμο ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Πράσινο φως

στη δημοσιογραφική πολυθεσία

και… διαπλοκή με λεφτά του δημοσίου…

Δυστυχώς ακόμα και σε περίοδο κρίσης και με ποσοστά ανεργίας στον κλάδο γύρω στο 40%, η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διατηρεί σχεδόν ανέπαφο το καθεστώς της «παράλληλης απασχόλησης» που ισχύει για τους δημοσιογράφους των κρατικών ΜΜΕ αλλά και των δημοτικών ή των μέσων ενημέρωσης που χρηματοδοτούνται από το κράτος όπως π.χ τα κομματικά έντυπα.

Με χιλιάδες, άνεργους, μερικώς απασχολούμενους ή αδήλωτους εργαζόμενους, δημοσιογράφους σε όλη τη χώρα, η κυβέρνηση πέρασε πρόσφατα τροπολογία που επιτρέπει στους δημοσιογράφους των κρατικών ΜΜΕ την παράλληλη απασχόληση με προϋποθέσεις.

Η τροπολογία προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι σε Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και ΕΡΤ θα μπορούν να εργάζονται με μειωμένη αμοιβή και στον ιδιωτικό τομέα με την προϋπόθεση πως «η παράλληλη απασχόληση δεν μπορεί να είναι σε ανταγωνιστική εταιρεία και η αμοιβή δεν πρέπει να ξεπερνά το 50% των συνολικών αποδοχών από την κύρια απασχόληση». Τα δε τα κριτήρια βάσει των οποίων θα δίδεται άδεια για «την παράλληλη απασχόληση των δημοσιογράφων και των καλλιτεχνικών ειδικοτήτων που υπηρετούν ήδη στην ΓΓΕΕ, στην ΕΡΤ και στο ΑΠΕ-ΜΠΕ», θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση ενώ οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να υποβάλουν το αίτημά τους μέχρι τις 15 Μαρτίου. Οι σχετικές άδειες θα χορηγούνται, από το υπηρεσιακό συμβούλιο προκειμένου για τη ΓΓΕΕ, και από τα Διοικητικά Συμβούλια, προκειμένου για το ΑΠΕ-ΜΠΕ και την ΕΡΤ, όπως ορίζει ο πρόσφατα ψηφισμένος νόμος 4339/2015. Την τροπολογία κατέθεσε ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παπάς, στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Εσωτερικών για το «Εθνικό Μητρώο Επιτελικών Στελεχών Δημόσιας Διοίκησης».

Υπέρ εκδοτών και καναλαρχών

Κρίμα, περιμέναμε από μία «αριστερή» κυβέρνηση να μη ενισχύσει ακόμα περισσότερο την απορύθμιση της αγοράς εργασίας στον κλάδο της ενημέρωσης, προσθέτοντας ευέλικτες ρυθμίσεις υπέρ των εκδοτών και καναλαρχών. Η απόφαση αυτή επιτρέπει σε ένα έτοιμο, έμπειρο και «δικτυωμένο» δημοσιογραφικό δυναμικό να διεκδικήσει μερίδιο απασχόλησης και εργασίας στον ιδιωτικό τομέα με τα εφόδια και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το επαγγελματικό κύρος και ο σταθερός μισθός της ΓΓΕΕ, του ΑΠΕ και της ΕΡΤ. Τα φαινόμενα ακόμα και με τετραπλοθεσίτες δημοσιογράφους της ΕΡΤ και της ΓΓΕΕ είναι υπαρκτά και τα ονόματα γνωστά.

Το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης είναι τραγικό: μόνο όσοι εργάζονται στα κρατικά και δημοτικά ΜΜΕ πληρώνονται με αξιοπρεπείς μισθούς και στην ώρα τους. Σε όλα τα άλλα ΜΜΕ σε μεγάλο η μικρό βαθμό επικρατεί το χάος των ατομικών συμβάσεων, της μαύρης εργασίας και των καθυστερήσεων που φτάνουν μέχρι και τους 6-7 μήνες. Στη «Μακεδονία«, τώρα τον Μάρτιο, άρχισαν να πληρώνουν έναντι... Σεπτεμβρίου, οι απολυμένοι του Αγγελιοφόρου και των Σπορ του Βορρά διεκδικούν αποζημιώσεις και δεδουλευμένα μέχρι και 8 μηνών, ενώ σε «τοπικά φύλλα», αθλητικό Τύπο, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες το εργασιακό καθεστώς είναι εξαιρετικά δαιδαλώδες, πολύ θολό μέχρι και κατασκότεινο.

Αλήθεια σ’ αυτό το εξαιρετικά δύσκολο εργασιακό και επαγγελματικό περιβάλλον, γιατί οι κρατικοδημοτικοδίαιτοι δημοσιογράφοι να μπορούν με πλεονέκτημα και… καβατζάτο μισθό από τα λεφτά των ελλήνων φορολογούμενων, να διεκδικούν ένα ακόμα μερίδιο εργασίας, όταν εκατοντάδες άνεργοι δίπλα τους ψάχνουν με το κιάλι μία θέση απασχόλησης; Η αγορά είναι ήδη κορεσμένη γιατί πρέπει να επιβαρυνθεί με ακόμα πιο ευέλικτες και επιδοτούμενες μορφές απασχόλησης; Ποιος το ζητά και το επιβάλλει αν όχι τα αφεντικά του Τύπου, οι «διαπλεκόμενοι» δημοσιογράφοι και τα κάθε λογής ρουσφέτια;

• Τι λένε οι Ενώσεις και η ΠΟΕΣΥ; Έχουν θέση ή κουράζονται και ιδρωκοπάνε από τον συνεχή αγώνα για το ασφαλιστικό και δεν προλαβαίνουν;
• Τι λένε οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι στο Κοινοβούλιο και μάλιστα αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ; Ξέχασαν τις διακηρύξεις του αγώνα στην ΕΡΤ;

Η θέση είναι μία και απλή: όχι στην παράλληλη απασχόληση για όσους εργάζονται σε κρατικά, δημοτικά ή επιδοτούμενα από το κράτος ΜΜΕ. Όσοι επιθυμούν να… απολαύσουν τον ιδιωτικό τομέα ο δρόμος είναι ανοιχτός…

Και οι συνταξιούχοι

Πρόβλημα επίσης είναι και η παρουσία των συνταξιούχων δημοσιογράφων στα διάφορα ΜΜΕ, που προσφέρουν υπηρεσίες με αμοιβή ή χωρίς αμοιβή. Δεν κατανοούν ότι αφαιρούν θέσεις εργασίας και ασφαλιστικές εισφορές; Οι περισσότεροι, συνταξιούχοι με κανονικές συντάξιμες απολαβές, δεν το κάνουν για τα λεφτά αλλά για να υπάρχουν στο χώρο. Αυτό όμως είναι εγκληματικό για τους άνεργους, ιδίως για αυτούς πουν έχουν οικογενειακές ανάγκες…

---

πηγή: syntaktologio.wordpress.com

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... τιμολόγια δημοσίου στις ιδιωτικές κλινικές ...

*

Ανασυγκρότηση
***
*

Με τιμολόγια δημοσίου

τα έκτακτα περιστατικά

στις ιδιωτικές κλινικές

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δεχόμενη την εισήγηση του τέως εισαγγελέα Ιωάννη Τέντε αποφάνθηκε ότι εφόσον τα δημόσια νοσοκομεία δεν μπορούν να δεχτούν έκτακτα βαριά περιστατικά ασθενών, αυτά πρέπει να τα δέχονται υποχρεωτικά οι ιδιωτικές κλινικές με το τιμολόγιο του Δημοσίου. Τόσο η Ολομέλεια, όσο και ο κ. Τέντες, ήρθαν σε αντίθεση με απόφαση του Α1 τμήματος του ανωτάτου δικαστηρίου, ενώ δέχθηκαν τις θέσεις ασθενούς αγρότισσας, η οποία το 1998 κινδύνευσε να χάσει τη ζωή της.Συγκεκριμένα, αγρότισσα ασφαλισμένη στον ΟΓΑ, το 1998 υπέστη ανακοπή καρδιάς και παράλληλα προσεβλήθη από βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού. Όμως, δεν υπήρχε κρεβάτι σε κρατικό νοσοκομείο και αναγκαστικά οι συγγενείς της τη μετέφεραν σε ιδιωτικό ιατρικό κέντρο.Τα νοσήλια στο ιδιωτικό ιατρικό κέντρο ανήλθαν στο ποσό των 22.500 ευρώ, ενώ εάν νοσηλευόταν στο δημόσιο νοσοκομείο θα ήταν 2.200 ευρώ.

Η υπόθεση απασχόλησε και τον Άρειο Πάγο. Το Α1 τμήμα του Ανωτάτου δικαστηρίου είχε κρίνει ότι είναι αντισυνταγματική, ως αντίθετη στην αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 του Συντάγματος), η ρύθμιση του Προεδρικού Διατάγματος 234/1980 κατά το σκέλος εκείνο που επιβάλλει σε ιδιωτικές κλινικές τιμολόγιο νοσηλίων υπολειπόμενο του κόστους λειτουργίας τους.

Το επίμαχο Προεδρικό Διάταγμα αναφέρει ότι τα τιμολόγια νοσηλίων (ημερήσια νοσήλια, αμοιβές ιατρικών πράξεων και έξοδα χειρουργείου) για «ασφαλισμένους, καθώς και για ασθενείς των οποίων η δαπάνη νοσηλείας βαρύνει το Δημόσιο, σε περιπτώσεις έκτακτου εισαγωγής, εφαρμόζονται υποχρεωτικά από τις ιδιωτικές κλινικές και τα νοσηλευτικά ιδρύματα, ανεξάρτητα αν υπάρχει ή όχι σύμβαση μεταξύ τούτων και των ασφαλιστικών φορέων».

Αντίθετα, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επισημαίνει ότι πράγματι η καθιέρωση αναγκαστικού τιμολογίου νοσηλίων για τα μη συμβεβλημένα θεραπευτήρια, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το τυχόν αυξημένο κόστος παραγωγής των υπηρεσιών τους, σε περιπτώσεις έκτακτης εισαγωγής προς αποτροπή κινδύνου για τη ζωή ή την υγεία του ασθενούς, αποτελεί περιορισμό του ατομικού δικαιώματος της συμμετοχής στην οικονομική ζωή της χώρας (οικονομικής ελευθερίας – άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος), για λόγους δημοσίου και κοινωνικού συμφέροντος. Στη συνέχεια, οι αρεοπαγίτες επισημαίνουν ότι στο πλαίσιο της αρχής της συνταγματικής αναλογικότητας πρέπει να συγκριθεί από τη μια πλευρά η δυνατότητα του κράτους να ανταποκριθεί στο καθήκον του για την προστασία της υγείας των πολιτών, η οποία είναι συνταγματικά προστατευόμενο αγαθό (Σύνταγμα άρθρο 5) και από την άλλη πλευρά η προστατευόμενη από το Σύνταγμα οικονομική δραστηριότητα (άρθρο 5).

Ο περιορισμός που συνεπάγεται το μέτρο αυτό για την οικονομική ελευθερία, συνεχίζει η δικαστική απόφαση, δεν είναι άξιος λόγου και «δεν επάγεται σημαντική επιβάρυνση, έτσι ώστε να αξιώνεται, σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση, η προσφυγή του κρατικού μηχανισμού σε περίπλοκες διαδικασίες για την αντιστοίχηση του τιμολογίου προς τις πραγματικές δαπάνες λειτουργίας της επιχείρησης του κάθε μη συμβεβλημένου θεραπευτηρίου και συνακολούθως να γεννάται ασάφεια και αβεβαιότητα στις σχέσεις των εμπλεκομένων μερών» (ασθενών-ιατρικών κέντρων).Κατά συνέπεια, καταλήγει ο Άρειος Πάγος, δεν συντρέχει περίπτωση προσβολής της αρχής της αναλογικότητας που να καθιστά τη σχετική ρύθμιση του επίμαχου ΠΔ αντισυνταγματική.

---

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... ραδιοφωνικές συχνότητες - εδώ είναι Ελλάδα ...

*
media-industry
***
*

Μπορεί να βγαίνει η περιουσία

του δημοσίου σε πλειστηριασμό

από ιδιώτες;

*

Η αρχή έγινε πριν από χρόνια.  Ο Μ. Ανδρουλιδάκης είχε καταρρεύσει, και η Τράπεζα Πειραιώς έβγαζε σε πλειστηριασμό τον τότε  Planet.  Ο σταθμός άλλαξε χέρια και από τον Αθανάσιο Παύλοβιτς πέρασε στη Γιάννα Αγγελοπούλου και έγινε City και μέσω του Β. Ρέστη στο ΔΟΛ και σήμερα είναι Βήμα  FM, χωρίς ωστόσο το δημόσιο να εισπράξει το παραμικρό από τη διαχείριση των συχνοτήτων. Τώρα,  ένας ακόμη σταθμός, ο Nitro FM πρόκειται να βγει σε δημοπρασία και να αλλάξει χέρια, αφού η λειτουργίας της εταιρείας συνδέεται με την άδεια που έλαβε πριν από 12 χρόνια.

. 

Το πλέον εντυπωσιακό όμως είναι  πως μεταξύ των 134 ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών που εκπέμπουν νομότυπα σε όλη τη χώρα, «ενοίκιο» για τη χρήση των συχνοτήτων πληρώνουν μόνο τα δίκτυα εθνικής εμβέλειας το οποίο φτάνει το 2% επί του κύκλου εργασιών. Όμως, όταν υπάρχουν εκλογές μειώνεται στο 1% ή και στο 0,1% επί του τζίρου, σε αντάλλαγμα για τη δωρεάν μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων των κομμάτων. Η ζημία του δημοσίου είναι προφανής. Στο δε ραδιόφωνο δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την καταβολή τέλους, ενώ ούτε η ΕΡΤ πληρώνει για τις συχνότητες που χρησιμοποιεί. Αντιθέτως πληρώνει η Forthnet, όχι όμως το ελληνικό δημόσιο, αλλά την ΕΡΤ για τις επίγειες συχνότητες που υπενοικιάζει. Επίσης, αν ένας σταθμός είναι κομματικός δεν χρειάζεται καθόλου άδεια!Σε μια εποχή ελεγχόμενης πτώχευσης, μια λογική σκέψη θα ήταν και η εκκαθάριση του διαπλεκόμενου τοπίου και να συγκεντρώσει το δημόσιο έσοδα από τις συχνότητες, όπως κάνει εδώ και χρόνια από τον κλάδο των τηλεπικοινωνιών. Όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.   Οι άδειες των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών έχουν λήξει εδώ και χρόνια. Ταυτόχρονα ορισμένα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που είναι αρμόδιο για τη χορήγηση  των αδειών έχουν συμπληρώσει σχεδόν 10 χρόνια στην Αρχή, ενώ ο νόμος προβλέπει 8 έτη με 8μηνη παράταση της θητείας τους. 

. 

Όταν ένας σταθμός παύει να λειτουργεί,  η συχνότητα - με μόνη εξαίρεση την περίπτωση του Tempo του Μ. Ανδρουλιδάκη - δεν επιστρέφεται στο ελληνικό δημόσιο, αλλά είτε βγαίνει σε δημοπρασία από τις τράπεζες, είτε αλλάζει χέρια με τις συνήθεις διαδικασίες. Κι αυτό γιατί οι αρμόδιες Αρχές - εξαιτίας των διαπλεκόμενων σχέσεων των επιχειρηματιών των media με την πολιτική εξουσία - δεν κάνει τη δουλειά τους για να διαπιστώσουν το προφανές. Το αποτέλεσμα είναι η λειτουργία μια κλειστής αγοράς, όπου ο ενδιαφερόμενος επενδυτής, πρέπει π.χ. να αγοράσει ένα ζημιογόνο σταθμό,  όπου πληρώνεται ο πωλητής αλλά όχι και το δημόσιο και όχι να πάρει μια καθαρή συχνότητα και να αναπτύξει μια υγιή επιχείρηση στα ΜΜΕ.

. 

Αυτός είναι ο ελληνικός τρόπος λειτουργίας της ραδιοτηλεοπτικής αγοράς που όπως φαίνεται «μπόλιασε» και τους συντάκτες του «Μνημονίου 2».  Η Τρόικα αποδέχθηκε την ελληνική λογική  και έτσι οι τηλεοπτικοί σταθμοί που πουλάνε μίσος, ρατσισμό, κατσαρόλες, γραμμές 9011 χρησιμοποιώντας την περιουσία του ελληνικού δημοσίου,  θα συνεχίσουν να μην  πληρώνουν. Σε λίγο καιρό θα διακόψουν την αναλογική μετάδοση και θα λάβουν τον μπόνους της ψηφιακής μετάδοσης και ένα χρόνο αργότερα ...τον Ιούνιο του 2013 θα προκηρυχθούν οι άδειες από το ΕΣΡ.

.
---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*