*
Κατάληψη ΕΣΗΕΑ
***
*
Καθώς οι κάθετες μισθολογικές μειώσεις που εφαρμόζονται σε τρεις κλίμακες (10% για τους εργαζόμενους με αμοιβή μέχρι 1.500 ευρώ, 15% σε εκείνους από 1500 έως 3000 και 20% στους αμειβόμενους με πάνω από 3.000) έχουν γίνει, όπως φαίνεται, αποδεκτές στην πράξη κι έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ από 1η Απριλίου, οι εργαζόμενοι, σε γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν, αποφάσισαν να αντιπροτείνουν στην εργοδοσία τουλάχιστον λίγο διαφοροποιημένους όρους ως προς τη σύμβαση μήπως σωθεί κάτι από το γενικό μακελειό. Έτσι, στην προτεινόμενη σύμβαση που κατατέθηκε "προς διαπραγμάτευση" στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού, συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
Οι τελευταίοι, πάντως, φαίνεται ν’ ακολουθούν την τακτική «πάμε για τα πολλά για να μας μείνουν έστω λίγα», προσπαθώντας αν μη τι άλλο να μη βρεθούν στην θέση που βρέθηκαν πέρσι οι εργαζόμενοι στον ΣΚΑΪ, όταν αιφνιδιαστικά κλήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με άμεση απειλή απόλυσης στην αντίθετη περίπτωση. Τη σύμβαση-αντιπρόταση στην εργοδοσία έχουν υπογράψει ήδη περίπου 130 εργαζόμενοι στο MEGA, ανάμεσα στους οποίους ακόμα και μεγαλοπαράγοντες της αίθουσας σύνταξης, όπως η Τρέμη, ο Καψής και ο Τσίμας, που μάλλον δεν είχαν συνηθίσει μέχρι τώρα να θίγονται από τις εργοδοτικές πρωτοβουλίες.
Κάπως έτσι ενορχηστρώνεται ακόμα μία επιχειρησιακή διαπραγμάτευση, ένα ακόμα βήμα στον διαχωρισμό του κλάδου των δημοσιογράφων σε «μαγαζιά», χωρίς καμιά έγνοια κλαδικής συναδελφικής αλληλεγγύης (αρκεί «να μην πάθουμε κι εμείς ό,τι έπαθαν οι άλλοι») και βέβαια χωρίς καμιά μέριμνα για «μη μόνιμους» συναδέλφους, που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή «μπλοκάκι». Απέναντι σε όλα αυτά, η ΕΣΗΕΑ αρκείται να παρακολουθεί ατάραχη απ’ τη γωνιά της τον συντεχνιακό συνδικαλισμό που υπηρέτησε για τόσα χρόνια να μετατρέπεται σε επιχειρησιακό συνδικαλισμό των «στελεχών». Και μη χειρότερα.
Κατάληψη ΕΣΗΕΑ
***
*
MEGA: το τέλος των μεγάλων προσδοκιών
*
και τι αντιπροτείνουν οι εργαζόμενοι
(μήπως και περισώσουν κάτι)
«Ιδιωτικό συμφωνητικό» καλούνται να υπογράψουν οι συντάκτες με σύμβαση αορίστου χρόνου στο MEGA, όπως γνωστοποιήθηκε από τη νομική υπηρεσία του καναλιού στους εργαζόμενους. Η συγκεκριμένη σύμβαση (κάντε κλικ) προωθεί την κατάργηση μιας σειράς πάγιων εργατικών κεκτημένων, μην αναγνωρίζοντας, ουσιαστικά, προϋπηρεσία –αφού δεν αναγράφεται πουθενά η ημερομηνία πρόσληψης– αλλά ούτε και «πρόσθετες οικονομικές ή θεσμικές παροχές», δηλαδή δώρα, άδειες, αργίες, επιπλέον μέρες εργασίας που περιλαμβάνονται κανονικά στις συλλογικές συμβάσεις. Δηλώνεται μάλιστα ευθαρσώς ότι όλα τα παραπάνω είναι στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη και ότι ο ίδιος δεν φέρει καμία δέσμευση απέναντι στους εργαζόμενους!
Καθώς οι κάθετες μισθολογικές μειώσεις που εφαρμόζονται σε τρεις κλίμακες (10% για τους εργαζόμενους με αμοιβή μέχρι 1.500 ευρώ, 15% σε εκείνους από 1500 έως 3000 και 20% στους αμειβόμενους με πάνω από 3.000) έχουν γίνει, όπως φαίνεται, αποδεκτές στην πράξη κι έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ από 1η Απριλίου, οι εργαζόμενοι, σε γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν, αποφάσισαν να αντιπροτείνουν στην εργοδοσία τουλάχιστον λίγο διαφοροποιημένους όρους ως προς τη σύμβαση μήπως σωθεί κάτι από το γενικό μακελειό. Έτσι, στην προτεινόμενη σύμβαση που κατατέθηκε "προς διαπραγμάτευση" στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού, συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
.
α) αναγραφή της ημερομηνίας πρόσληψης του εργαζομένου
β) ορισμός ημερομηνίας λήξης του συμφωνητικού την 1/4/2013, δηλαδή ένα χρόνο μετά από την έναρξη της ισχύος του
γ) αποζημίωση που σε περίπτωση απόλυσης καθορίζεται βάσει προηγούμενης σύμβασης που ίσχυε πριν τις πρώτες μειώσεις μισθών στο κανάλι, γύρω στον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2011
δ) τονίζεται ότι αν οι πρόσθετες οικονομικές παροχές είναι αναπόφευκτο να καταργηθούν, οφείλουν όμως να διατηρηθούν οι θεσμικές, ως ελάχιστη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
β) ορισμός ημερομηνίας λήξης του συμφωνητικού την 1/4/2013, δηλαδή ένα χρόνο μετά από την έναρξη της ισχύος του
γ) αποζημίωση που σε περίπτωση απόλυσης καθορίζεται βάσει προηγούμενης σύμβασης που ίσχυε πριν τις πρώτες μειώσεις μισθών στο κανάλι, γύρω στον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2011
δ) τονίζεται ότι αν οι πρόσθετες οικονομικές παροχές είναι αναπόφευκτο να καταργηθούν, οφείλουν όμως να διατηρηθούν οι θεσμικές, ως ελάχιστη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Οι τελευταίοι, πάντως, φαίνεται ν’ ακολουθούν την τακτική «πάμε για τα πολλά για να μας μείνουν έστω λίγα», προσπαθώντας αν μη τι άλλο να μη βρεθούν στην θέση που βρέθηκαν πέρσι οι εργαζόμενοι στον ΣΚΑΪ, όταν αιφνιδιαστικά κλήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με άμεση απειλή απόλυσης στην αντίθετη περίπτωση. Τη σύμβαση-αντιπρόταση στην εργοδοσία έχουν υπογράψει ήδη περίπου 130 εργαζόμενοι στο MEGA, ανάμεσα στους οποίους ακόμα και μεγαλοπαράγοντες της αίθουσας σύνταξης, όπως η Τρέμη, ο Καψής και ο Τσίμας, που μάλλον δεν είχαν συνηθίσει μέχρι τώρα να θίγονται από τις εργοδοτικές πρωτοβουλίες.
Κάπως έτσι ενορχηστρώνεται ακόμα μία επιχειρησιακή διαπραγμάτευση, ένα ακόμα βήμα στον διαχωρισμό του κλάδου των δημοσιογράφων σε «μαγαζιά», χωρίς καμιά έγνοια κλαδικής συναδελφικής αλληλεγγύης (αρκεί «να μην πάθουμε κι εμείς ό,τι έπαθαν οι άλλοι») και βέβαια χωρίς καμιά μέριμνα για «μη μόνιμους» συναδέλφους, που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή «μπλοκάκι». Απέναντι σε όλα αυτά, η ΕΣΗΕΑ αρκείται να παρακολουθεί ατάραχη απ’ τη γωνιά της τον συντεχνιακό συνδικαλισμό που υπηρέτησε για τόσα χρόνια να μετατρέπεται σε επιχειρησιακό συνδικαλισμό των «στελεχών». Και μη χειρότερα.
---
*
