Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

... η ΕΤΗΠΤΑ στηρίζει τους Αλαφούζους; ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
ΑΠΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

ΕΤΗΠΤΑ: δεχόμαστε απολύσεις
και φυσικά δουλεύουμε κανονικά !!!

Πώς να περιγράψει κανείς αυτή την απίστευτα οσφυοκαμπτική τακτική της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΕΤΗΠΤΑ σε ό,τι αφορά στις πρακτικές που ακολουθεί ο όμιλος Αλαφούζου;

Έξι (6) συνάδελφοί μας Τεχνικοί Τύπου απολύθηκαν στις 28/8 - έγινε μία 24ωρη απεργία στις 30/8, κι αυτή ύστερα από πίεση όλων των άλλων σωματείων - και έκτοτε η σιωπή των αμνοεριφίων ...

Το χειρότερο όλων - αν και είναι πάγια τακτική της ομάδας Θεοχάρη, Μυλωνά (βλ. "Εξπρές" κ.ά.) - είναι ότι μεσούσης της 24ωρης άφησαν το πιεστήριο να δουλεύει για τις λεγόμενες "εμπορικές δουλειές" ...

Στα Δ.Σ. που μεσολάβησαν από τις απολύσεις έως και σήμερα το θέμα "Καθημερινή" εξελίσσεται σε "θέμα ταμπού" - οι σιωπηρές παρατάσεις για μια έστω και για λόγους γοήτρου απόφαση, δίνουν και παίρνουν ...


Σε κατ' ιδίαν συζητήσεις του προεδρείου της ΕΤΗΠΤΑ υποστηρίζεται ότι για όλα φταίνε οι υπόλοιποι εργαζόμενοι !!! "Θέλουν να δουλέψουν, έτσι μας λένε, οπότε κι εμείς τί να κάνουμε;" - Είναι και ψήφοι... συμπληρώνουμε εμείς ...

Λογικά, οι Αλαφούζοι θα πρέπει να αισθάνονται απέραντη ευγνωμοσύνη σ' όλους όσοι δια των πράξεων ή παραλείψεών τους στηρίζουν τις αποφάσεις τους - το ερώτημα είναι για τους απολυμένους: Αντέχετε τέτοια και τόση συμπαράσταση από την επαγγελματική σας οργάνωση;

Υπάρχει ένα κάλεσμα στα γραφεία της ΕΤΗΠΤΑ για την Τρίτη 11/9 για το προσωπικό της "Καθημερινής" - εκτύπωση και προεκτύπωση ...

Εάν και εφόσον παραστεί ικανός αριθμός συναδέλφων (υπάρχει και ο φόβος της "έκθεσης" - εδώ μας έχουν φτάσει), καιρός είναι να ειπωθούν τα πράγματα με τ' όνομά τους και να απαιτηθεί να αναλάβει η ΕΤΗΠΤΑ το ρόλο που αρμόζει πραγματικά σ' ένα εργατικό σωματείο ...

ΟΧΙ στη συνέχιση του "διαδρομίστικου" συνδικαλισμού

ΟΧΙ στους συμβιβασμένους και "χορτασμένους" συνδικαλιστές
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*



............... Συνδικάτο Τύπου Τώρα !!! ................

*


4 σχόλια:

  1. Η κολοκυθιά και το παιχνίδι της σιωπής

    Ο συνδικαλισμός, οι εργατικές διεκδικήσεις, οι κοινωνικοί αγώνες δεν είναι μόνο υπόθεση κάποιου Διοικητικού Συμβουλίου, κάποιων εκλεγμένων, κάποιων πεφωτισμένων, κάποιας πρωτοπορίας. Είναι, ή θα έπρεπε να είναι, υπόθεση όλων. Καμιά φορά παρατηρείται το φαινόμενο να ρωτά το ΔΣ ενός σωματείου τους εργαζόμενους «τι θέλετε να κάνουμε για το τάδε πρόβλημα;» κι οι εργαζόμενοι να απαντάνε «το ΔΣ τι θέλει να κάνει για το τάδε πρόβλημα;» και το ΔΣ να απαντά «εμείς θα σας ακούσουμε και βάσει των επιθυμιών σας θα λειτουργήσουμε», κι ανταπαντάνε οι άλλοι «μα όχι, εσύ έχεις εκλεγεί εκεί για να υπερασπίζεσαι τα συμφέροντά μου» — κι όλοι μαζί παίζουνε την κολοκυθιά. Εκεί λοιπόν που μαζεμένοι ΔΣ σωματείου και εργαζόμενοι-μέλη του σωματείου παίζουν την κολοκυθιά, ξεστομίζει απροσδόκητα κάποιος εκ της πλειοψηφίας του ΔΣ τη λέξη «απεργία» και εξανίστανται οι εργαζόμενοι «προς θεού, όχι απεργία, θα χάσουμε τα μιστά μας». Ποια μιστά, βρε παιδιά, θα χάσετε; Απλήρωτοι είστε και το ζητούμενο είναι πώς θα πληρωθείτε.
    Ή, σε άλλη περίπτωση, ενημερώνονται οι εργαζόμενοι για δυσάρεστες εξελίξεις που αφορούν το άμεσο μέλλον σχετικά με την καταβολή των αμοιβών τους. Για παράδειγμα, «συνάδελφοι, το αφεντικό δεν έχει -λέει- λεφτά και προτίθεται να μας πληρώσει σε κάνα μήνα και μετά θα μας πληρώνει μόνο κάθε φορά που θα πετυχαίνει ο σεφ του το παστίτσιο». Και πέφτει μια παγωμένη σιωπή. Την οποία πώς να την ερμηνεύσεις και πώς να την εκλάβεις; Την οποία σιωπή σπάζουν ένας-δυο γνωστοί-άγνωστοι φωνακλάδες με τις ασόβαρες προτάσεις τους. Ενοχλητικοί κατά βάση, που ψάχνει η εργοδοσία τρόπο για να τους διώξει.
    Και κάπως έτσι δημιουργούνται οι γαλέρες που πλέουν στο άγνωστο χωρίς ελπίδα.
    Παναγιώτης Μανδατζής

    Δημοσιεύτηκε στο blog asyntaxtostypos στις 4 Σεπτεμβρίου 2012

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Αγνωστος: ... σε κάθε περίπτωση ο συνδικαλιστής επωμίζεται το βάρος της τελικής απόφασης ... όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει ή έχει τρίτες σκέψεις, η μόνη καλή υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει είναι η παραίτηση ...


      Διαγραφή
  2. Ποτέ η ΕΤΗΠΤΑ δεν ήταν εργατικό ταξικό σωματείο! (βλέπε φοροαπαλλαγές, ταυτότητες και κολιτιλίκια με τις αστικές κυβερνήσεις, το άσχημο είναι ότι είχαν πείσει και την πλειοψηφία των εργαζομένων σε αυτή τη ρεφορμιστική τακτική). Πάντα τα έβρισκαν με την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία και εργοδοσία. Χούντα είχαμε τσιράκια της επικεφαλής στο σωματείο. ΝΔ- Καραμανλή τσιράκια του Λάσκαρη είχαμε. ΠΑΣΟΚ-Αλλαγή και απάνω τούρλα, μεταλλαγμένους αριστερούς με ολίγη Πασοκο - δεξιά είχαμε. Σήμερα σε εποχή καπιταλιστικής κρίσις, μνημονίου και γερμανικής οικονομικής φυλακής όλα τα καθάρματα μαζί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Ν.Λινοτύπης: ... καιρός να χαράξουμε έναν καινούργιο δρόμο ... βοηθήστε τους νέους εργαζόμενους να βρουν την εκπροσώπηση που τους πρέπει ... μην μένετε στα λόγια ...

      Διαγραφή