Αυτόφωρα και αγωγές

*

Ανασυγκρότηση

***
*

του Παντελή Μπουκάλα
(Καθημερινή)

Τα κόμματα, τη δουλειά τους κάνοντας, θέλουν δημοσιογράφους που να χρησιμοποιούν λιβάνι αντί για μελάνι, όταν τα γραπτά τους αφορούν τα ίδια, ή δηλητήριο, όταν αφορούν αντιπάλους τους. Για να το πετύχουν, πιέζουν, πολιορκούν, απειλούν, τάζουν, προσφέρουν. Και βέβαια τα στελέχη τους δηλώνουν υψηλότονα ότι σέβονται απολύτως την ελευθεροτυπία και θεωρούν την κριτική κάτι παραπάνω από άλας της δημοκρατίας. Και ότι μονάχη έγνοια τους είναι πώς να προστατέψουν αποτελεσματικότερα το δικαίωμα στην άσκηση δημόσιου ελέγχου των πεπραγμένων τους. Την ίδια στιγμή όμως, όπως συχνά πιστοποιεί η μικροϊστορία μας, μονάχη έγνοια τους είναι αν τελικά θα επιλέξουν τη μήνυση ή την αγωγή για να στριμώξουν –ή και να εξουθενώσουν– τους ενοχλητικούς επικριτές τους.

Είναι βλέπετε κι αυτός ο νόμος Βενιζέλου (του Ευάγγελου, στον οποίο οφείλουμε και τον νόμο περί μη ευθύνης υπουργών), του 1995, ευρύτερα γνωστός ως τυποκτόνος. Με τη γενναιοδωρία του να προβλέπει ιλιγγιώδη ποσά ως κατώτατα όρια αποζημιώσεων που θα έπρεπε να πληρώσουν οι δημοσιογράφοι, αν καταδικάζονταν, λειτούργησε σαν πειρασμός για όσους αποτιμούν μετριοπαθώς τη βλάβη της υπολήψεώς τους με πεντακοσαριές (χιλιάδες ευρώ) και με εκατομμύρια. Δύο εκατομμύρια απαίτησε αρχικά ο κ. Πάνος Καμμένος από τον Ανδρέα Πετρουλάκη, μη αντέχοντας τον επικριτικό σχολιασμό της εξοχότητάς του. Πεντακόσιες χιλιάδες απαιτεί ολιγαρκώς η κ. Ζέττα Μακρή, πρώην βουλευτίνα της Ν.Δ., από τη «Μαγνησία» του Βόλου. Η αιτία; Οπως διαβάζω (όχι σε αθηναϊκά πρωτοσέλιδα, δεν χωράνε εκεί τέτοιες ειδήσεις «περιφερειακού ενδιαφέροντος»), η εφημερίδα, που βρίσκεται μονίμως στο στόχαστρο του τρανού Αχιλλέα Μπέου, ανέφερε σε ρεπορτάζ της ότι «είναι αμφίβολο πως η κ. Μακρή θα είναι υποψήφια με τη Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές». Ευτυχώς για τη «Μαγνησία», είναι πρόσφατες οι θερμότατες υπέρ ελευθεροτυπίας και πύρινες κατά της φίμωσης του Τύπου ανακοινώσεις της Ν.Δ. και του προέδρου της. Οι οποίες βέβαια ισχύουν γενικώς και απροσωπόληπτα, ειδάλλως αυτοακυρώνονται.

Ενας πολιτικός, και κακόβουλα αν βάλλεται, έχει πολλούς τρόπους να αμυνθεί, πριν προσφύγει σε αυτόφωρα και αγωγές. Ο κ. Καμμένος, το έδειξε και η μήνυσή του κατά του «Φιλελεύθερου», δεν έχει πλούσιο αμυντικό ρεπερτόριο: ή αγωγή ή μήνυση, και τίποτε ανάμεσά τους. «Δικομανία»; Η πάθηση αυτή έχει αρχαιοελληνικές ρίζες. Και είναι μεταδοτική. Αλλά εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να παίρνουν τα μέτρα τους. Εκτίθενται.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... η απαξίωση της "Ιριδας" ολοκληρώνεται ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Πρώτη η "Καθημερινή" στις εκτυπώσεις

Θέμης Αλαφούζος

Η "Ιριδα"... μετακομίζει στο πιεστήριο του Αλαφούζου

Η τακτική και οι λανθασμένες επιλογές που ακολούθησε τα τελευταία δύο χρόνια στο σύνολο των επιχειρήσεών του ο επιχειρηματίας Φώτης Μπόμπολας είχαν ως συνέπεια να οδηγηθεί σε σταδιακή απαξίωση και η μεγαλύτερη εκτυπωτική μονάδα των Βαλκανίων, που δεν είναι άλλη από την "Ιρις Εκτυπωτική".

Το πιεστήριο που είχε στηθεί από τα δύο μεγαλύτερα εκδοτικά συγκροτήματα της χώρας, τον ΔΟΛ και τον "Πήγασο", έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Η ευθύνη για την κατρακύλα της συγκεκριμένης επιχείρησης ανήκει εξ ολοκλήρου στους Μπόμπολα και Ψυχάρη και στις επιλογές που έκαναν σε επίπεδο στελεχιακού δυναμικού. Τα τελευταία χρόνια, οι δύο μέτοχοι, αν και είχαν συγκεντρώσει σχεδόν το σύνολο των μεγάλων εφημερίδων, κατάφεραν να οδηγήσουν στα βράχια την εταιρεία. Όσοι γνωρίζουν το παρασκήνιο παραδέχονται ότι βασικός υπαίτιος είναι ο Φώτης Μπόμπολας, τον οποίο, όπως έγινε στο "Εθνος" και στο Mega, το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να ελέγξει το μαγαζί. Έχοντας, λοιπόν, την αμέριστη συμπαράσταση του στενού συνεργάτη του, Νίκου Παπαδόπουλου, επεδίωξε να συγχωνεύσει την "Ιριδα" με το πρακτορείο διανομής "Ευρώπη".

Αποτέλεσμα της λανθασμένης στρατηγικής που είχε επιλέξει ήταν οι επιχειρήσεις να οδηγηθούν σε πλειστηριασμό στις 26 Ιουλίου. Ανεξάρτητα, όμως, από τα λάθη που έγιναν, αξίζει να γίνει μια αποτύπωση της νέας πραγματικότητας στον χώρο των εκτυπώσεων. Η σταδιακή απαξίωση της "Ιριδας" ενισχύει σημαντικά το πιεστήριο της "Καθημερινής" του Θέμη Αλαφούζου. Την πόρτα της εξόδου από το πιεστήριο των εκδοτών, ως γνωστόν, άνοιξε ο όμιλος των "Παραπολιτικών", γεγονός που επιτάχυνε τις εξελίξεις σε σχέση με την "Ιριδα".

Στις αρχές της εβδομάδας ανακοίνωσε συνεργασία με το πιεστήριο της "Καθημερινής" η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" των Αναστασιάδη - Καραμήτσου. Από αύριο στο πιεστήριο του Αλαφούζου θα τυπώνεται και η εφημερίδα "Documento" του Κώστα Βαξεβάνη, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση οδεύουν η "Χρυσή Ευκαιρία" και η στοιχηματική "King Bet".

Επίσης, από την προηγούμενη εβδομάδα έχουν μετακομίσει από την "Ιριδα" στην "Καθημερινή" και τα επιτυχημένα στοιχηματικά έντυπα "Matchmoney", "Στοίχημα" και "Προγνωσπόρ".

Προς το πιεστήριο των Τασιόπουλου - Μπάρλα οδεύει ο "Ελεύθερος Τύπος" του Αλέξη Σκαναβή, ενώ με τη "Νίκη Εκδοτική" συζητά η "Real News" των Χατζηνικολάου - Κουρή.

Τέλος, αξίζει να επισημανθεί και η πληροφορία που θέλει τόσο τα "Νέα" όσο και το "Βήμα" να μετακομίζουν από την επόμενη εβδομάδα στα πιεστήρια της "Καθημερινής". Όπως γίνεται αντιληπτό, ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στον χώρο των εκτυπώσεων αναδεικνύεται, εκ των πραγμάτων, ο Θ. Αλαφούζος, ο οποίος πλέον συζητά το ενδεχόμενο της ενίσχυσης της ήδη υπερσύγχρονης εκτυπωτικής μονάδας που διαθέτει. Επί τη ευκαιρία, αξίζει να σημειωθεί ότι η "Καθημερινή" διαθέτει εξαιρετικό μάνατζμεντ, το οποίο "τρέχει" ο πολύπειρος Χρήστος Αγραφιώτης.

---

media/Παραπολιτικά

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... οι επιχειρηματικές οικογένειες που διαφεντεύουν τις ζωές μας ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Όλοι μαζί μπορούμε

Tου Παύλου Αλέπη

Σημείωσα με όση επιμέλεια μπορούσα, τις επιχειρηματικές και πολιτικές οικογένειες, που διαφεντεύουν τη ζωή μας και μας έχουν στη μέγγενη δεκαετίες.

Έγραψα για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοσιογραφία που αν δεν προσπαθήσουν να τις αποκαλύψουν και να τις βάλουν στη θέση τους δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης. Τουλάχιστον να τις τιθασεύσουν ώστε να μην υποκαθιστούν την όποια εξουσία και ουσιαστικά να χειραγωγούν και να κυβερνούν.

Αν αυτό δεν το βλέπουμε και δεν το λέμε, τότε θα αναμασάμε μισές αλήθειες όλοι μας. Γνωρίζω καλά πως έτσι, δεν κομίζω καμία γλαύκα στην πόλη των Αθηνών και γνωρίζω επίσης, πως ακούστηκαν ανά καιρούς φωνές ελάχιστες, που πνίγηκαν, εξαγοράσθηκαν ή τοποθετήθηκαν στη χωρία των γραφικών. Το ίδιο ξέρω πως συμβαίνει σε πολλές χώρες και πως το φαινόμενο η οικονομική εξουσία να ασκεί την δύναμή της στην πολιτική εξουσία είναι εκτεταμένο.

Όμως η πρόκληση μιας φίλης, έντιμης συναδέλφου, στο διαδίκτυο, ήταν μεγάλη. Μίλησες – γράφει – για επιχειρηματικές και πολιτικές οικογένειες. Φτιάξε μια λίστα EXCEL ξεκίνα με τις πολιτικές και εγώ τη συμπληρώνω. Α, πρόκληση μεγάλη, κομψό και το πεταμένο γάντι. Πάμε λοιπόν.

Θα ξεκινήσω λοιπόν με τις επιχειρηματικές οικογένειες, όχι τις πολιτικές, γιατί αυτές όσο και να μην μας αρέσει, ψηφίζονται ή καταψηφίζονται από τον ελληνικό λαό. Επικροτούνται ή εξοστρακίζονται. Οι επιχειρηματικές όμως; Αυτοβούλως εγκαθίστανται στη ζωή μας και μόνον όταν κάνουν ποινική γκάφα διώκονται (κι αυτό όχι μετά βεβαιότητας).

Πρώτη στη λίστα η οικογένεια Αλαφούζου.

Της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ και του ΣΚΑΪ.

Εν αρχή το πώς απέκτησαν τους τίτλους ιδιοκτησίας και πως μπήκαν στα ΜΜΕ.

Με τη δραπέτευση του Γιώργου Κοσκωτά η ΓΡΑΜΜΗ ΑΕ πέρασε εκκαθαριζόμενη στα χέρια του προσωρινού επιτρόπου της ιδιοκτήτριας Τράπεζας Κρήτης. Ο επίτροπος άρχισε να εκποιεί τα περιουσιακά στοιχεία και τους τίτλους των εντύπων. Τότε με την διαμεσολάβηση και τη βοήθεια πολιτικών, πρωτοστατώντας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και σε συνεννόηση με τον τότε επικεφαλής του προσωπικού Χάρη Μπουσμπουρέλη, έγινε κατορθωτό να εμφανισθεί η εφοπλιστική, άγνωστη ως τότε, οικογένεια Αλαφούζου. Όσοι είναι ευτυχώς στη ζωή, γνωρίζουν τις λεπτομέρειες. Προσωπικά γνωρίζω το γεγονός. Ήμουν εργαζόμενος εκεί, έτρεχα ως διευθυντής σύνταξης, τον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΙ και συντάκτης στο τρίτο σέξιον της εφημερίδας 24 ώρες. Ένα εκδοτικά προχωρημένο πείραμα που στραγγάλισαν οι διαπλεκόμενοι… (δεν είχε καθιερωθεί ο όρος τότε) όχι μόνον λόγω Κοσκωτά…

Με αυτά τα δεδομένα της αλλαγής ιδιοκτησιακών χεριών ας προχωρήσουμε παρακάμπτοντας τα μετέπειτα γνωστά στοιχεία της αρχικής φιλίας των δύο ανδρών Μητσοτάκη – Αλαφούζου και την σύγκρουση μεταξύ τους αργότερα, για κάποια ληγμένα κουπόνια που δεν πήγαν στο κόμμα, μια σφοδρή δικαστική αλλά κυρίως πολιτική αναμέτρηση… Η ιστορία κατέγραψε πως από τη σύγκρουση των δύο ανδρών, δηλαδή κυβέρνησης – ΜΜΕ νικητής αναδείχθηκε ο… ΣΚΑΙ.

Εδώ λοιπόν, έρχεται το ζήτημα το γενικότερο και οι αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν για όσους γνωρίζουν και όσους δεν γνωρίζουν. Οφείλω, δηλαδή, να διαχωρίσω απολύτως, τη… μετριοπαθή ή προσεκτική (αν προτιμάτε) στάση της Καθημερινής, από την ασυγκράτητη, ιστορικά ξετσίπωτη στάση του ΣΚΑΙ. Η κοινή ιδιοκτησία στην εφημερίδα, είχε προφανώς (αλλά και βεβαιωμένα), άλλης ποιότητας δημοσιογράφους από εκείνους του ραδιοφωνικού σταθμού.

Δεν το γράφω απλώς για λόγους δικαιοσύνης και εντιμότητας, αλλά, για να υπογραμμίσω το επιχείρημα που ακολουθεί. Το ότι δηλαδή, το ίδιο εγχείρημα επιχειρείται και σήμερα με την ίδια τακτική… Και τους ίδιους ρόλους. Οι διάδοχοι του αείμνηστου, Αριστείδη Αλαφούζου και με ελαφρά κακεντρέχεια θα πρόσθετα, του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, επιχειρούν να ρίξουν την εκλεγμένη κυβέρνηση. Η σοβαρή Καθημερινή στην υποστήριξη, στο φουλ λαϊκισμού πρόγραμμα το ραδιόφωνο…

Δοκιμασμένο το πείραμα και το αποτέλεσμα εγγυημένο με την σφραγίδα του ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ (να ρίξουμε την Κυβέρνηση) τώρα μάλιστα που κάναμε και νέο συνεταίρο.

Πάμε λοιπόν, όπως την δεκαετία του ΄90, με μια μεγάλη διαφορά και εδώ. Οι τότε βραχίονες – πρωταγωνιστές ήταν δύο, ενώ τώρα είναι στρατιές δημοσιογράφοι που εκπαιδεύτηκαν στο μεταξύ και ετοιμοπόλεμοι ρίχτηκαν στη μάχη. Η νέα γενιά δεν γνωρίζει τους δυο παλαιούς… μονομάχους. Δυστυχώς ο ένας δεν είναι πια στη ζωή, ενώ ο άλλος έχει αποσυρθεί σε μιαν ακτή (νομίζω Κυανή).

Τώρα οι νέοι πυροβολητές – θα κριθούν εν καιρώ – δεν έχουν παρά μόνον αριθμητικό πλεονέκτημα. Κατά τα άλλα, οι ακροατές έχουν αλλάξει ποιοτικά και το αποτέλεσμα δεν είναι επιθυμητό – καθότι δεν τους πολυλαμβάνουν υπόψη… Έτσι οι τερατολογίες και οι γενιτσαρισμοί, πάνε σύννεφο, και όποιος πέσει… έπεσε. Το συγκρότημα στο μεταξύ γιγαντώθηκε, αλλά το κόλπο παραμένει κλασικό. Το νόου χάου του μηχανισμού λάσπης, ευρηματικών χειρισμών σχηματισμού χειραγώγησης δρα και επιμένει. Έχει και το μομέντουμ της κρίσης…

Κοντολογίς αφού το πείραμα (φάτε τους) πέτυχε στο παρελθόν, γιατί να μην πετύχει πάλι;

Τώρα λοιπόν, τούτων γραφέντων, ας έρθει όποιος επιθυμεί να συμπληρώσει, να διαφωνήσει, ή και να καταρρίψει την… EXCEL λίστα που τόσο ευγενικά μου υποδείχθηκε να ανοίξουμε για τις ελληνικές επιχειρηματικές οικογένειες που διαδραματίζουν πολιτικό ρόλο…

Γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, της μιζέριας και της κρίσης, πως ουκ ολίγοι δύνανται να εγγραφούν στη λίστα. Με χαρά λοιπόν να την ανοίξουμε. Χωρίς φόβο και πάθος με την αλήθεια οδηγό… Και με μια άνεση εδώ στο διαδίκτυο, όπου δεν απαιτείται η έγκριση κανενός εκδότη, διαπλεκόμενου, δικηγόρου, χωρίς φόβο μηνύσεώς η αγωγής (με τον νόμο του Βαγγέλη Βενιζέλου). Εδώ χρειάζεται απλώς, οι γνωρίζοντες να μην αυτολογοκριθούν… Οι σιωπές πια δεν είναι αιδήμονες. Ούτε απαραίτητες.

Υ.Γ Προσωπικό είναι, αλλά θα το γράψω. Είμαι ο δημιουργός του συνθήματος ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ (να ρίξουμε την κυβέρνηση)… Το διεκδικώ και το υπερασπίζομαι.

Υ.Γ Οι περισσότεροι Δημοσιογράφοι, δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου, τη μεγάλη επιτυχία του Γιάννη Αλαφούζου, που με λυτούς δεμένους και πρόθυμους, πρωτοστάτησε – και τελικώς επέτυχε – την κατάργηση του αγγελιόσημου… Ναι, μέσω Τρόικας… Γονάτισε δηλαδή και έβαλε σε μεγάλη περιπέτεια ύπαρξης το Ταμείο του ΕΔΟΕΑΠ, ασφάλισης των Δημοσιογράφων. Η περιπέτειά είναι σε εξέλιξη, καθώς το ταμείο ξεψυχά.

---

anoixtoparathyro

---

*

Κύριε Στάθη Καλύβα πείτε μας κι άλλα...

*

...για το πόσο σωτήρια ήταν η χούντα

..."ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία"...

Το τελευταίο άρθρο του Στάθη Καλύβα, καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Yale όπως ο ίδιος σημειώνει στον τίτλο του, είναι ένας αληθινός ύμνος προς τη δικτατορία του '67. Και δημοσιεύτηκε φυσικά στην Καθημερινή, αλλά θα μπορούσε και στην Ελεύθερη Ώρα χωρίς να αλλάξει ούτε λέξη.

Σας παραθέτω μερικά μικρά αποσπάσματα και τα συμπεράσματα δικά σας. Ο λόγος του Καλύβα ως γνωστόν αποτελεί ευαγγέλιο για τους νεοδεξιούς. 

Και δεν μας κάνει εντύπωση πια η Καθημερινή. Το τελευταίο διάστημα έχει δημοσιεύσει διάφορα φιλοχουντικά κείμενα. Θα τρίζουν τα κόκαλα της Ελένης Βλάχου.

1) Οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν τελικά στον πλήρη εκδημοκρατισμό της Δεξιάς και διαμέσου αυτής και της χώρας. Δίχως τον Απρίλιο του ’67 δεν θα είχε υπάρξει ο Ιούλιος του ’74.
2) Αν και επιχείρησαν να κρατήσουν την κοινωνία στάσιμη, να την παγώσουν δηλαδή, συνέβαλαν τελικά με έμμεσο τρόπο στο ραγδαίο αξιακό και πολιτισμικό εκσυγχρονισμό της (σ.σ. οι χουντικοί εννοεί, Παπαδόπουλος, Παττακός κτλ).
3) Ο ομαλός εκδημοκρατισμός ήταν ανέφικτος την εποχή εκείνη για μια σειρά λόγων και, επομένως, το πραξικόπημα ήταν αναπόφευκτο, αλλά επίσης συνιστούσε εκ των πραγμάτων τον πιο πιθανό δρόμο προς τη δημοκρατία.
4) Δεν υπάρχουν ασφαλείς δείκτες για να μετρηθεί, όμως αρκετοί αντικειμενικοί παρατηρητές της εποχής κάνουν λόγο για μια επιφανειακή μεν αλλά πλατιά αποδοχή της Δικτατορίας.
5) Η δικτατορία ταυτίστηκε με μια εποχή μεγάλης οικονομικής ανόδου και αισιοδοξίας, με την κορύφωση ουσιαστικά του μεταπολεμικού ελληνικού οικονομικού θαύματος. Η χώρα αστικοποιήθηκε, η οικοδομική δραστηριότητα γνώρισε δόξες, το οδικό δίκτυο επεκτάθηκε, ο εξηλεκτρισμός της χώρας ολοκληρώθηκε και πραγματοποιήθηκαν μεγάλης κλίμακας ξένες επενδύσεις.
6) Πολλές τέχνες άνθησαν και η νεολαία προσέγγισε μαζικά τα δυτικά πρότυπα διασκέδασης, κατανάλωσης και ζωής. Η κοινωνία του 1974 μικρή σχέση είχε με αυτή του 1964.
7) Η δικτατορία επιτάχυνε τη διαδικασία κοινωνικού εκσυγχρονισμού γνωρίζοντας πως η αποδοχή της εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική ανάπτυξη και ενισχύοντας την τάση των ανθρώπων για αναζήτηση της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα.
8) Η δικτατορία ξεπεράστηκε εύκολα και γρήγορα. Ισως γιατί υπήρξε ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία. 

Ειδικά για αυτό το τελευταίο ο κ. Καλύβας ξεχνάει νεκρούς, εξόριστους, φυλακισθέντες, κυνηγημένους, λογοκρισίες κ.ο.κ. Τι ήταν άλλωστε η χούντα; Ένα «μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία»...

---

Δημήτρης Κανελλόπουλος (efsyn)

---

Ως πότε;..

Ως πότε θα ανεχόμαστε την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς; Να θέλει η μεγαλύτερη αστική εφημερίδα της χώρας, η Καθημερινή, να υμνήσει τη Χούντα και να το κάνει έμμεσα και σιβυλλικά, κρυπτόμενη πίσω από πολιτικά ορθές φράσεις όπως: οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν στον πλήρη εκδημοκρατισμό της χώρας και στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, είχαν πλατιά λαϊκή αποδοχή και έφεραν μεγάλη οικονομική άνοδο και ευτυχία στους ανθρώπους.
Και αυτά από τον (εικονιζόμενο) Στάθη Καλύβα, διάσημο φιλελεύθερο. Πες ρε άνθρωπε την αλήθεια, ότι η Επταετία ήταν μία εθνοσωτήριος επανάσταση που έσωσε τη χώρα από τους κομμουνιστές και τις ξεβράκωτες μνησίκακες μάζες που φθονούσαν την περιουσία των καθώς πρέπει ανθρώπων, των κληρονόμων των μαυραγοριτών και των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Ως πότε θα αυτολογοκρινόμαστε για να μη στενοχωρήσουμε τα ορφανά του Βελουχιώτη και του Ζαχαριάδη;

---

- από το facebook του Δημήτρη Τσίρκα

---

zoornalistas

---
*

Αστειότητες το ότι "ήθελε να αστειευτεί" ο Κασιμάτης...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Να αστειευτεί

ήθελε ο Κασιμάτης

της "Καθημερινής"...

...και ζητάει συγγνώμη

Μετά τις αντιδράσεις που ξεσήκωσε το αχαρακτήριστο σχόλιο του Στέφανου Κασιμάτη στη στήλη του «Φαληρεύς» στην «Καθημερινή» για την Τασία Χριστοδουλοπούλου (δείτε ΕΔΩ), ο δημοσιογράφος με καθυστέρηση ζήτησε συγγνώμη λέγοντας ότι επρόκειτο περί... αστοχίας και πως είχε την πρόθεση να αστειευτεί!..

Γράφει συγκεκριμένα σήμερα στη στήλη του, στην δεύτερη σελίδα της εφημερίδας:

        Αστοχία

Δεν χρειάζονται μακρόσυρτες εισαγωγές. Οφείλω να ζητήσω συγγνώμη για το χθεσινό (σΑ προχθεσινό είναι) σχόλιο σχετικά με την Τασία Χριστοδουλοπούλου. Η επιτυχία ενός αστείου (διότι αυτή ήταν η πρόθεση) εξαρτάται πάντα από την ισορροπία του γέλιου και της ενόχλησης που προκαλεί. Όταν η ενόχληση επικρατεί, τότε το αστείο έχει αποτύχει και ζητάς συγγνώμη. Αυτό συνέβη και αυτό έκανα.

---

zoornalistas

---

*

Προσπαθούν να μας πουν κάτι;..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Οδηγώντας στην Εθνική μόνος

Οικονομική κρίση και... πόλεμος

Κάπου εκεί που οδηγούσε μόνος στην Εθνική οδό, ο Ηλίας Μαγκλίνης, αρθρογράφος της «Καθημερινής», σκέφτηκε πως «όσο βυθιζόμαστε μέσα στην κρίση, τα αντανακλαστικά μας γίνονται όλο και πιο περίεργα», κόβοντας πράγματα όπως η θέρμανση, οι μετακινήσεις κ.ά. Μετά σκέφτηκε ότι «στην πραγματικότητα, δεν εξοικονομείς πολλά με αυτά τα ημίμετρα. Περισσότερο επιβαρύνεις κι άλλο την ψυχολογία σου. Κι όσο κρατάει αυτή η ατμόσφαιρα, τόσο η ψυχολογία πέφτει, αναπόφευκτα. Σε αντίθεση με τους πολέμους, όπου τα πάντα εκτονώνονται βίαια και ξεθυμαίνουν σχετικά γρήγορα, οι οικονομικές κρίσεις κρατούν περισσότερο (...) διαβρώνουν χωρίς αίμα (χωρίς πολύ αίμα έστω), ωστόσο διαβρώνουν βαθιά και η σκουριά που αφήνουν δε φεύγει εύκολα μετά».

Βέβαια, ιστορικά μιλώντας πάντα, τις μεγάλες καπιταλιστικές κρίσεις τις ακολουθούσαν συχνά οι γενικευμένοι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι, που «εκτόνωναν βίαια» τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και κατέστρεφαν μαζικά τη «σκουριά» των τεράστιων συσσωρευμένων κεφαλαίων που οδήγησαν στην καπιταλιστική κρίση και εμπόδιζαν την καπιταλιστική ανάκαμψη.

Κι έτσι μείναμε με την απορία: Μήπως οι σκέψεις αυτές γίνονται κι αλλού, πέρα από τα «μοναχικά ταξίδια»;

---

*

... μέγα θέμα η πληρωμή δεδουλευμένων !!!

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Θαύμα - ΜΜΕ 2016 !!!
Πλήρωσε (αρκετά!) η «Καθημερινή»

Ζεστό χρήμα μπήκε στους λογαριασμούς των δημοσιογράφων της «Καθημερινής» που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών – και δεν είναι λίγοι. Όπως έχουμε ξαναγράψει, το άνοιγμα των οφειλών στα «μπλοκάκια» κυμαινόταν κατά περιόδους από επτά έως έντεκα μήνες (τουλάχιστον τόσοι ήταν τον περασμένο Ιούλιο). Αλλά τον Δεκέμβριο οι καθυστερήσεις έφτασαν το δωδεκάμηνο, μολονότι κατά διαστήματα γινόταν προσπάθεια να μικρύνει η ψαλίδα. Εκεί ακριβώς η παρέμβαση της εργοδοσίας ήταν σημαντική:

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, και σε διάστημα περίπου δέκα ημερών, καταβλήθηκαν στους συναδέλφους με τα δελτία παροχής υπηρεσιών, δεδουλευμένα πέντε μηνών, τμηματικά σε δύο δόσεις: τη μία δύο μήνες και την άλλη τρεις.

Οι καθυστερήσεις στις αμοιβές δημοσιογράφων της «Καθημερινής» γίνονται μόνο στους εργαζόμενους με μπλοκάκι. Αντίθετα, από όσα ξέρουμε, δεν υπάρχουν καθυστερήσεις στα μισθολόγια. Η κατάσταση επιδεινώθηκε μετά το περασμένο Πάσχα, οπότε για πολλούς μήνες -και τουλάχιστον έως το καλοκαίρι- δεν υπήρξε καμιά καταβολή δεδουλευμένων.

---

πηγή: http://harddog-sport.blogspot.gr/

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... Αλαφούζος - λεφτά υπάρχουν, αλλά και απλήρωτοι ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ο Αλαφούζος πλήρωσε, ξαφνικά,

τους απλήρωτους (αλλά όχι όλους...)

Θα περισσέψουν από τα 5.000.000 και για τους... μπλοκάκηδες της "Καθημερινής";

Πρόβλημα ρευστού ο Αλαφούζος δεν έχει. Στα λόγια έχει στην πράξη όχι. Όποτε χρειάστηκε ζεστό χρήμα το βρήκε και το κατέβαλε εν τη παλάμη. Όπως συνέβη με την πρώτη δόση για την τηλεοπτική άδεια. Ατάκα και επί τόπου. Πώς γίνεται, θα μου πείτε, να έχει λεφτά αλλά να χρωστάει σε τόσο
κόσμο; Όπως, ας πούμε πολλούς μήνες στους «μπλοκάκηδες» της Καθημερινής, κάτι που έχει γράψει σε αποκαλυπτικό θέμα του ο Harddog (δείτε εδώ). Τι πώς γίνεται; Γίνεται! Εδώ χρωστάει ΤΡΕΧΟΥΣΕΣ (άσε τις παλιές, τις διακανονισμένες) οφειλές σε ποδοσφαιριστές και ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ της ΠΑΕ. Και δεν μιλάμε για έναν μήνα.

Στις αρχές τα περί καθυστερήσεων στους μισθούς έβγαινε ως ψίθυρος που δύσκολα τον πίστευες – «έλα μωρέ, γίνεται αυτά σε κοτζάμ Παναθηναϊκό;» Αλλά να που γίνονται. Και ο ψίθυρος έγινε την Τρίτη σε μια εφημερίδα, στην (συνεχώς ανήσυχη!) Live Sport, πρωτοσέλιδη αποκλειστική είδηση που έγραψε καθαρά ότι υπάρχει πρόβλημα. Και ότι ανέβηκε στις προπονητικές εγκαταστάσεις του Κορωπίου ο γενικός διευθυντής της ΠΑΕ, ο Αγησίλαος Τουμαζάτος, και μίλησε τους παίκτες για το έχει λαμβάνειν του Παναθηναϊκού από τον ΟΠΑΠ και την ΟΥΕΦΑ. Και είπε ότι μόλις θα έρθουν τα χρήματα, θα εισπράξουν και εκείνοι. Αλλά τη μέρα που δημοσιεύτηκε προβεβλημένη η είδηση, το ρευστό βρέθηκε και υπήρξαν πληρωμές.

Για πόσους και πόσα δεν ξέρω. Μάλλον έναντι ήταν. Και οι υπάλληλοι δεν πήραν ακόμα χρήματα, τουλάχιστον οι περισσότεροι. Η ουσία είναι ότι για τις επιχειρήσεις Αλαφούζου (τα καράβια να είναι καλά) ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, αλλά δεν υπάρχει πρεμούρα να τα πολυδείχνουν. Υπόψη ότι ο Παναθηναϊκός το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου θα πάρει αρχικά από την ΟΥΕΦΑ 230.000 ευρώ και από τον ΟΠΑΠ 300.000. Τα πολλά χρήματα, όμως, θα μπουν τον Δεκέμβρη, πάλι από τον ΟΥΕΦΑ. Και αυτά υπολογίζεται να φτάσουν - πιθανόν με άλλα έσοδα - τα 5 εκατομμύρια. Καθόλου άσχημα, έστω και αν πρέπει να πληρωθούν υψηλές δόσεις συμβολαίων.

Μακάρι από αυτά τα λεφτά να πληρώνονταν και οι «μπλοκάκηδες» της Καθημερινής. Μακάρι. Αλλά πού τέτοια τύχη. Αν, και για να τα λέμε όλα, ένας από τους συναδέλφους που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών έλεγε πως δεν ανησυχεί. Και ότι «το μαγαζί είναι αξιόπιστο». Ναι, αν έχεις δεύτερη δουλειά για να τη βγάζεις, δεν θα χάσεις. 

---

πηγή: http://harddog-sport.blogspot.gr/

---

*

... 11 μήνες απλήρωτοι οι μπλοκάκηδες στην "Καθημερινή" ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Καθυστερεί 11 μήνες

η «Καθημερινή»

για οφειλές στα «μπλοκάκια»

Στους έντεκα έφτασαν (καθόλου αισίως!) οι μήνες καθυστέρησης των οφειλομένων για τους εργαζόμενους με μπλοκάκι στην «Καθημερινή».

Είναι η πρώτη φορά που η ψαλίδα άνοιξε τόσο πολύ, καθώς για μεγάλο διάστημα τα οφειλόμενα δεν ξεπερνούσαν τους έξι έως οκτώ μήνες. Οι «μπλοκάκηδες» πληρώνονταν ανά δίμηνο για δύο μήνες, αλλά αυτό μέχρι το Πάσχα οπότε εισέπραξαν για τελευταία φορά χρήματα από την επιχείρηση.

Γενικώς – και όχι μόνο στις εκδόσεις Αλαφούζου – οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι στα Μέσα Ενημέρωσης (οι οποίοι συνεχώς αυξάνονται σε βάρος του αριθμού των μισθωτών) αντιμετωπίζονται μισθοδοτικά ως δεύτερης κατηγορίας. Οι επιχειρήσεις προσπαθούν να είναι συνεπείς προς τα μισθολόγια (όπως συμβαίνει με την «Καθημερινή») και αφήνουν πίσω τα μπλοκάκια. Για τα οποία υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση (που ανέρχεται στους πέντε μήνες περίπου) και στα Μέσα που άπτονται της Real.

---

πηγή: http://harddog-sport.blogspot.gr/

---

*

... "σπάει" την απεργία ο Αλαφούζος;..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Η "Καθημερινή" και ο "Σκάι"
ακούγεται ότι θα δουλέψουν...

Στην "Καθημερινή", σύμφωνα με πληροφορίες, ζητήθηκε απ' όλους να βρίσκονται στις θέσεις τους σήμερα...

Στην περίπτωση του "Σκάι" είχαμε από χθες την επιστολή των δημοσιογράφων προς τις συνδικαλιστικές τους Ενώσεις που ζητούσαν την αναστολή της απεργίας - αναλυτικά το κείμενο της ανακοίνωσης της Συνέλευσης των δημοσιογράφων του ομίλου:

«Ψήφισμα της Συνέλευσης των Δημοσιογράφων της Τηλεόρασης, του Ραδιοφώνου και του site του Ομίλου ΣΚΑΪ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Οι Δημοσιογράφοι του ΣΚΑΪ εκτιμούν ότι η διαρκής απεργιακή κινητοποίηση έχει συμπέσει με μία περίοδο όπου οι εξελίξεις τείνουν να μας προσπεράσουν. Πιστεύουμε ότι σε αυτή τη φάση τα συμφέροντά μας κινδυνεύουν περισσότερο όταν επιλέγουμε τη σιγή παρά από την δυναμική μας παρουσία στην δημόσια σφαίρα.

Θεωρούμε ότι τη στιγμή που γίνονται συζητήσεις για την πιθανότητα διενέργειας ενός Eurogroup (ίσως την Μεγάλη Πέμπτη) στο οποίο θα συζητηθεί το επιπλέον πακέτο μέτρων, σε συνδυασμό με την κοινοβουλευτική διαδικασία που χρονικά ωθεί την συζήτηση και ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου μετά το Πάσχα, κάνουν ξεκάθαρο ότι το συμφέρον του κλάδου δεν είναι στην συνέχιση της απεργίας, αλλά στην αναστολή της.

Ως εκ τούτου ζητούμε από την Ένωση, να αναστείλει το ταχύτερο την απεργία και συγκεκριμένα την Τρίτη στις 06:00 το πρωί. Οι Δημοσιογράφοι του Ομίλου ΣΚΑΪ»

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... δημοσιογραφία εν Ελλάδι ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Για να καταλάβετε πως γίνεται

η δημοσιογραφία στην Ελλάδα

Πως ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ χτυπούσε την Καθημερινή και πως ο Αλέξης Παπαχελάς μετά, ο διευθυντής της Καθημερινής, εξυμνούσε το ΛΑΟΣ και τον Καρατζαφέρη. 

1/2/11 Γιώργος Καρατζαφέρης εναντίον Καθημερινής, «ο Σκάι επικίνδυνος για την Ελλάδα, ας καταλάβουν οι Αλαφουζαίοι πως έχουν αφήσει πολλά ίχνη. Και πατέρας και γιος».

4/2/11 Καρατζαφέρης ταξιδεύει σε Ρουμανία και παίρνει, λέει, δύο dvd με στοιχεία εναντίον Αλαφούζου, πως η οικογένεια πήρε στην κατοχή της εμπορικά πλοία της χώρας αυτής μόλις κατέρρευσε το καθεστώς Τσαουσέσκου.

8/2/11 Έθνος: «Ετοιμάζεται για πόλεμο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, σαν πράκτωρ 007 ταξίδευσε το πρωί του Σαββάτου για Βουκουρέστι για να παραλάβει δύο dvd».

9/2/11 Αυριανή: «Καυτά dvd στα χέρια Καρατζαφέρη, αφορούν γιγαντιαία απάτη από γνωστό Έλληνα επιχειρηματία που διαθέτει και ισχυρή δύναμη κρούσης στα ΜΜΕ»
10/3/11 Καθημερινή: Ραγδαία δημοσκοπική άνοδος του ΛΑΟΣ, φτάνει στο 9%

11/3/11 Αλέξης Παπαχελάς: Υπεύθυνη στάση ο Καρατζαφέρης, μιλάει απλά, κοινός νους και όχι ξύλινος λόγος, συστατικά από ένα αστικό κόμμα αντιπολίτευσης.

17/3/11 Καρατζαφέρης (ομιλία του στη Βουλή): «Η Καθημερινή, είναι μία ιστορική εφημερίδα, ο Σκάι ένα μεγάλο κανάλι»
---
(Εννοείται πως τα dvd αυτά, αν υπήρξαν, δεν βγήκαν ποτέ στη δημοσιότητα).

---

πηγή: http://www.e-tetradio.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... "Καθημερινή" - παιχνίδια με τη μετοχή της, 2000-2004 ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Νέα «βόμβα» στον Όμιλο Αλαφούζου

Στοιχεία, ονόματα, αριθμοί και όζουσα ατμόσφαιρα

για τα διαχειριστικά «όργια» της περιόδου 2000-2004

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Χειραγώγηση μετοχών της «Καθημερινής» την περίοδο 2000-2004, με αγοραπωλησίες από offshore εταιρεία, εικονική συμμετοχή εργαζομένων στον ΣΚΑΪ, απόκρυψη εισοδημάτων με διασπορά καταθέσεων σε λογαριασμούς του προσωπικού και «σπάσιμο» ναυτικών μερισμάτων σε συνεργάτες, ώστε να αποφεύγεται η φορολόγησή τους, είναι μεταξύ των κυριότερων σκοτεινών σημείων της λειτουργίας των επιχειρήσεων Αλαφούζου.

Η Καίτη Χατζηβασιλείου, επί 27 έτη (1977-2004) ιδιαιτέρα γραμματέας του πατριάρχη της οικογένειας Αλαφούζου, Αριστείδη, μίλησε με στοιχεία, ονόματα και αριθμούς ενώπιον της έδρας του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, το οποίο την καταδίκασε σε τετραετή κάθειρξη για υπεξαίρεση χρημάτων και μετοχών «ως εντολοδόχο και διαχειρίστρια ξένης περιουσίας».

Η όζουσα ατμόσφαιρα των κυκλωμάτων που ενεργούν προς όφελος του συγκροτήματος Αλαφούζου καταδεικνύεται στο διατακτικό της απόφασης. Σε αυτό (αρ. 3154/7-12-2015) διαλαμβάνονται ως αποδεκτές οι προφορικές εντολές που δίδονταν από την οικογένεια Αλαφούζου σε συνεργάτες τους για χρηματιστηριακά παιχνίδια και απόκρυψη εισοδημάτων, ενώ αποσιωπάται ότι η offshore εταιρεία Richal Shipping Corporation του Αριστείδη Αλαφούζου χρησιμοποιήθηκε μόνο για αγοραπωλησίες μετοχών της «Καθημερινής», που ανήκει στον ίδιο! Γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση στα ανώτατα κλιμάκια του Αρείου Πάγου και στο υπουργείο Δικαιοσύνης.

«ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ»

«Στον όμιλο Αλαφούζου τύποις υπήρχαν εταιρείες, πραγματικός δε ιδιοκτήτης ήταν ο ίδιος, χωρίς να διαθέτει ούτε μία μετοχή, καθόσον οι εμφανιζόμενοι ως μέτοχοι ήταν εικονικοί», ανέφερε η Κ. Χατζηβασιλείου, εξηγώντας την περίπτωση της συμμετοχής της στο Δ.Σ. του ραδιοφώνου του ΣΚΑΪ («ΣΚΑΪ Ραδιοφωνική Ενημέρωση και Ψυχαγωγία»). Παρουσίασε, δε, δύο συμβολαιογραφικές πράξεις (αρ. συμβολαίων 13982/19.11.1997 και 14037/12.12.1997) εικονικής μεταβίβασης χρημάτων από τον κ. Αλαφούζο προς την ίδια, με τις οποίες απέκτησε εικονικά το ποσοστό του ΣΚΑΪ, όπως συνέβη με ακόμα δύο συνεργάτες του ομίλου, τους κ. Ιωάννη Σιγάλα (αντιπρόεδρο τότε του ΣΚΑΪ) και Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Επίσης, αποκάλυψε ότι την περίοδο 2000-2004 ο όμιλος χειραγωγούσε συστηματικά τη μετοχή της «Καθημερινής» στο Χρηματιστήριο, αγοράζοντας και πουλώντας μαζικά τίτλους μέσω της λιβεριανής offshore Richal. Ο Αρ. Αλαφούζος συνέστησε την εταιρεία το 1976 (σ.σ.: επιβεβαιώνεται από το σκεπτικό της απόφασης των δικαστών) και προέβαινε σε χρηματιστηριακές πράξεις μετοχών της «Καθημερινής» μέσω λογαριασμού της εταιρείας που τηρούνταν σε υποκατάστημα της Citibank, στην οδό Μητροπόλεως, στο κέντρο της Αθήνας (Αρ. λογ. 0/160055/057), τον οποίο κατ’ εντολή του διαχειριζόταν η γραμματέας του.

«Διά της χρησιμοποιήσεως, δε, διαφόρων κωδικών υπαλλήλων του, επιτύγχανε να εμφανίζει την απαιτούμενη από τον νόμο διασπορά των μετοχών της “Καθημερινής”, ενώ στην ουσία τέτοια διασπορά δεν υφίστατο», επεσήμανε η Κ. Χατζηβασιλείου.

ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ-ΦΩΤΙΑ

Αποκαλυπτικοί για τον τρόπο απόκρυψης περιουσιακών στοιχείων στον όμιλο Αλαφούζου ήταν ακόμη και οι μάρτυρες κατηγορίας. Ο Ι. Σιγάλας κατέθεσε ότι το 2000, όταν η «Καθημερινή» εισήχθη στο Χ.Α., ανατέθηκε στην Κ. Χατζηβασιλείου «να προβαίνει σε αγοραπωλησία μετοχών που η ίδια είχε σε δικό της λογαριασμό». Επιβεβαίωσε, μάλιστα, το άνομο της διαδικασίας, λέγοντας ότι «είχε γίνει προφορική συμφωνία με την κ. Χατζηβασιλείου να συμβαίνει αυτό, καθώς και με άλλα άτομα, μεταξύ των οποίων ήμουν κι εγώ».

Σχετικώς, δε, με τη συμμετοχή του στον ΣΚΑΪ, την «Καθημερινή» και ναυτιλιακές εταιρείες του ομίλου, κατέθεσε: «Ημουν μέτοχος στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΚΑΪ, φυσικά μετά από πρόταση του κ. Αλαφούζου… Φαινόμουν να εισπράττω μερίσματα από άλλες εταιρείες, τα οποία δήλωνα στην Εφορία. Μπορεί αυτά τα χρήματα να θεωρούνταν αμοιβή μου, αλλά στο τέλος της χρονιάς γινόταν το ξεκαθάρισμα… Πήρα μετοχές της “Καθημερινής” κατόπιν εντολής του κ. Αλαφούζου… Τα ποσά των μερισμάτων από τις ναυτιλιακές εταιρείες ήταν μεγάλα… Ο δικαιούχος (σ.σ.: Αλαφούζος) τα ποσά αυτά τα έπαιρνε στο τέλος…».

Ο έτερος μάρτυρας κατηγορίας και στέλεχος του ομίλου, Γιώργος Παπαχρήστος, ανέφερε ότι ελάμβανε τα χρήματα από τις πωλήσεις των μετοχών της «Καθημερινής» του κ. Αλαφούζου και τα κατέθετε στον λογαριασμό της εταιρείας Richal, ομοίως του κ. Αλαφούζου! Είπε συγκεκριμένα για τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η χειραγώγηση των μετοχών μέσω της Richal: «Μεταβίβαζα τα χρήματα με εξουσιοδότηση από την κατηγορουμένη. Μετά πήγαινα στην τράπεζα, έπαιρνα τα χρήματα και τα πήγαινα στη χρηματιστηριακή εταιρεία… Είχα προσληφθεί στην εταιρεία “Μελωδία” (μουσική συχνότητα) του κ. Αλαφούζου, αλλά έκανα και εξωτερικές εργασίες στην εταιρεία “Κυκλάδων” (ναυτιλιακή του ομίλου)».

«Η Richal ανήκε στον επιχειρηματία»

Στο καταδικαστικό σκεπτικό για την Καίτη Χατζηβασιλείου, οι δικαστές απλώς καταγράφουν τις έκνομες ενέργειες του ομίλου Αλαφούζου. Εν προκειμένω, τονίζουν: «Λόγω της εμπιστοσύνης που αναπτύχθηκε μεταξύ του επιχειρηματία (Αλαφούζος) και της κατηγορουμένης (Χατζηβασιλείου), η τελευταία ανεδείχθη σε στέλεχος των εταιρειών και της Richal, που ανήκε στον επιχειρηματία, και καθ’ υπόδειξη αυτής προέβαινε στην αγορά μετοχών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών στο όνομά της, αλλά στην πραγματικότητα για λογαριασμό και με χρήματα της εταιρείας αυτής (Richal)… Τις μετοχές η κατηγορούμενη κατ’ εντολή και για λογαριασμό της εταιρείας (Richal) τις πωλούσε και το εισπραττόμενο τίμημα το κατέθετε σε λογαριασμούς της εταιρείας». Στην πρώην ιδιαιτέρα του κ. Αλαφούζου αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου και καταδικάστηκε για υπεξαίρεση ποσού 345.830 ευρώ, το οποίο είχε εισπράξει για λογαριασμό της Richal, δεν απέδωσε και κατακράτησε κατά παράβαση της προφορικής της συμφωνίας μαζί του.

---

πηγή: http://www.parapolitika.gr/ εφημ. Παραπολιτικά

---

*

... η "Κ" και η δημοσιογραφία επιστημονικής φαντασίας ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Τα Εξάρχεια, ο Έκο και η δημοσιογραφία

επιστημονικής φαντασίας της "Καθημερινής"

«Μα ήταν οι εφημερίδες που χαρακτήρισαν τον Ιωάννη XXIII Καλό Πάπα, κι έπειτα υιοθέτησαν οι άνθρωποι τον χαρακτηρισμό».
«Σωστά, οι εφημερίδες μαθαίνουν τους ανθρώπους πώς να σκέφτονται», είπε ο Σιμέι.
«Όμως, οι εφημερίδες ακολουθούν τάσεις ή δημιουργούν τάσεις;»
«Και τα δύο, σινιορίνα Φρέζια. Ο κόσμος δεν γνωρίζει ποιες είναι οι τάσεις, οπότε τους λέμε, και τότε ξέρουν. Αλλά μην ασχολούμαστε πολύ με τη φιλοσοφία – είμαστε επαγγελματίες».

Της Δέσποινας Παπαγεωργίου

Αυτά (και άλλα) λόγια έβαζε ο Ουμπέρτο Έκο στο «Φύλλο Μηδέν» στο στόμα δημοσιογράφων, αποκαλύπτοντας πώς κάποτε το πλασματικό, με διάμεσο τον δημοσιογραφικό λόγο, «μετατρέπεται» σε πραγματικότητα και «γεννά» γεγονότα.

Είμαστε σίγουροι ότι ο διάσημος Ιταλός συγγραφέας, μαέστρος της σημειολογίας, θα υπομειδιούσε με νόημα διαβάζοντας το πρόσφατο (9/11/2015) «πόνημα» αρθρογράφου της «Καθημερινής» για τη γειτονιά των Εξαρχείων, πόσω μάλλον αν γνώριζε ότι ήταν το δεύτερο άρθρο μέσα σε έναν μόλις μήνα (7/11/2015 το προηγούμενο), που είχε βαλθεί να τοποθετήσει «γεωγραφικά» τα Εξάρχεια κάπου μεταξύ εμπόλεμης ζώνης της Μέσης Ανατολής και των Πυλών της Κολάσεως.

Κάπως έτσι, η «δημοσιογραφία επιστημονικής φαντασίας» (δημοσιογραφία τόσο έγκυρη, όσο το οδοιπορικό για τα νησιά Γκαλαπάγκος που συγγράφει κάποιος μην έχοντας μετακινηθεί από το γραφείο του στην Αθήνα), με «ρεπορτάζ»-ορόσημο του είδους εκείνο για τους «ιπτάμενους αναρχικούς» που επιδίδονται σε «παρκούρ», πρώτα μας περιέγραψε τα Εξάρχεια ως περιοχή-«άβατο», που ζει «με τον δικό της νόμο», σε «δεκάδες τετράγωνα βουτηγμένα στην παραβατικότητα, στη βρώμα και στη συστηματική ομηρία της περιοχής» κι έπειτα ήρθε η ώρα να μας διηγηθεί την ιστορία του Εξαρχειώτη μικρού Α., που για να πάει στην παιδική χαρά περνά μπροστά από γκράφιτι με κρανία, χαιρετά αστέγους και Πακιστανούς που πουλάνε λαθραία τσιγάρα, ενώ φοβάται ότι οι κακοί «αναρχικοί» θα του κάψουν το σπίτι.

Στην Ελλάδα, όμως, οι υπηρέτες της «δημοσιογραφίας επιστημονικής φαντασίας» είναι μάλλον ερασιτέχνες, αφού παρέβησαν τη συμβουλή στο «Φύλλο Μηδέν» ότι «από το να δίνετε πληροφορίες που κάποιος μπορεί να ελέγξει, είναι καλύτερα να περιορίζεστε σε υπαινιγμούς».

Κι επειδή τα Εξάρχεια τα έχουμε βιώσει πολλοί, αναρωτιόμαστε με μεγάλη δόση καχυποψίας: γιατί να γράψει κάποιος άρθρο για την ιστορική αυτή γειτονιά των Αθηνών, όταν από τα γραφόμενά του φαίνεται ότι δεν έχει επισκεφθεί την περιοχή ούτε για να πιει έναν καφέ – πόσο μάλλον να έχει βιώσει την ατμόσφαιρα και τους ρυθμούς της; (...)

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ

---

πηγή: http://www.e-tetradio.gr/

---
*

... όταν ένας Βατόπουλος στην "Κ" ανακαλύπτει τα Εξάρχεια ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Γκέτο είναι

η Καθημερινή (και ο Σκάι),

όχι τα Εξάρχεια

Γράφει ο Δημ. Κανελλόπουλος

Η ευκολία με την οποία οι δημοσιογράφοι της Καθημερινής βαπτίζουν φασιστικό οτιδήποτε δεν ταιριάζει στην ιδεολογία τους ή την αισθητική τους θα ήταν απλώς για γέλια. Αλλά, τελικά, γίνεται επικίνδυνο. 

Συνήθως, για να μην πω πάντα, όταν διαβάζω τα κείμενα του Νίκου Βατόπουλου για την Αθήνα γελάω. Αν κυκλοφορείς στην πόλη και ιδίως στο κέντρο της νιώθεις σαν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος να κάνει το ρεπορτάζ του από το γραφείο του. Η αστική του ματιά περιορίζεται μέχρι το Ζόναρς και τη Βαλαωρίτου και όταν ανακαλύπτει άλλες περιοχές, πιο underground ή συνοικίες χτυπημένες από την οικονομική κρίση, μένει έκπληκτος καταλήγοντας σε φαιδρά συμπεράσματα περί... ασυνέχειας της πόλης. Ξεπερνάει ακόμα και το συνάδελφό του στην ίδια εφημερίδα Δημήτρη Ρηγόπουλο, εκ των πρωτεργατών, παλιότερα, του πιο Δελφινάριο-κινήματος της πόλης, των Atenistas - στο τελευταίο τεύχος του Lifo τον ενοχλούν τα μηχανάκια στη Βουκουρεστίου.

O Νίκος Βατόπουλος λοιπόν ανακάλυψε το Σάββατο, στην Καθημερινή, τα Εξάρχεια. Και το περιγράφει ως ένα «αυτοδιοικούμενο καθεστώς παραβατικότητας». Και όχι μόνο αυτό, αλλά διακρίνει και φασιστικές ρίζες στο σχηματισμό του. «Η αυτόκλητη "δημοκρατία" των Εξαρχείων έχει προ πολλών ετών αποκλίνει από την κατηγορία μιας εναλλακτικής και μποέμ γειτονιάς και έχει με φασιστικές μεθόδους καταληφθεί από αντικοινωνικές ομάδες» γράφει. Όσοι συχνάζουν ή κατοικούν στα Εξάρχεια γνωρίζουν πόσο γελοιότητες είναι τα παραπάνω. Όσο για τη φτώχεια σε περιοχές προς τη Λιοσίων, το Πεδίον του Αρεως, το Σταθμό Λαρίσης και το Μεταξουργείο, ο Νίκος Βατόπουλος θεωρεί πως «αποτελούν τεράστια χάσματα στην αστική συνέχεια, που συμβάλλουν στην κοινωνική ανισότητα και στη διακοπή της λειτουργίας της πόλης». Ξέρετε, άλλοι μπορούν να θεωρούν τέχνη τα μικρά θέατρα στα Εξάρχεια και το Μεταξουργείο και άλλοι αποκλειστικά και μόνο τη Λυρική Σκηνή στο Ίδρυμα Νιάρχου.

Τα Εξάρχεια είναι μια αθηναϊκή γκρίζα ζώνη σημειώνει ο δημοσιογράφος της Καθημερινής, αν πάτε όμως στα γραφεία της εφημερίδας στο Φάληρο, θα αντικρίσετε όχι γκρίζα αλλά μία πραγματικά μαύρη, πολεμική, ζώνη. Μόνο ελεύθεροι σκοπευτές δεν υπάρχουν (μάλλον δηλαδή, δεν παίρνω και όρκο). Διαθέτουν ιδιωτική ασφάλεια, κάμερες, τείχη σαν εκείνα που υψώνονται στην Ευρώπη για τους πρόσφυγες, κάγκελα και (ηλεκτροφόρα;) σύρματα. Σαν φυλακισμένοι μοιάζουν.

«Τα Εξάρχεια έχουν αποσχιστεί από την πόλη» γράφει ο Βατόπουλος. Ενώ η Καθημερινή, ο Σκάι και οι περισσότεροι από τους δημοσιογράφους τους, αποτελούν μέρος της, έτσι;

---

πηγή: http://www.e-tetradio.gr/

---

*

... "Καθημερινή" - αμοιβή διοικητικού συμβουλίου ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Πόσα παίρνουν

τα μέλη του ΔΣ της «Καθημερινής»

Το ποσό των 136.500 ευρώ λαμβάνουν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της «Καθημερινής».

Τα χρήματα αυτά δόθηκαν το 2014 και θα διανεμηθούν και το 2015, σύμφωνα με τη γενική συνέλευση της εταιρείας που αποφάσισε τη διαγραφή της «Καθημερινής» από το χρηματιστήριο.

Επιπλέον, κάθε μέλος του Δ.Σ. λαμβάνει 300 ευρώ ως αποζημίωση για κάθε συνεδρίαση στην οποία συμμετέχει.

Στο Δ.Σ. της καθημερινής συμμετέχουν ο Αριστείδης Αλαφούζος του Iωάννη, πρόεδρος, ο Παναγής Βουρλούμης, αντιπρόεδρος, ο Γιάννης Αλαφούζος, αντιπρόεδρος, ο Θεμιστοκλής Αλαφούζος, διευθύνων σύμβουλος, η Μάρθα Ζώη Δερτιλή, ο Αλέξης Παπαχελάς, ο Τάκης Αθανασόπουλος και ο Γιάννης Κοντέλης.

---

πηγή: zoornalistas/parapolitika

---

*

... 4 ΜΜΕ - 2.000 απολύσεις, αλλά 150 εκατ. ευρώ ενίσχυση !..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Θαλασσοδάνεια εν μέσω... μνημονίου

Με 150 εκατ. ευρώ ενίσχυσαν οι τράπεζες 4 εισηγμένους ομίλους ΜΜΕ με ελάχιστες εγγυήσεις και ενώ αυτοί κατέγραφαν ζημίες και απέλυσαν 2.000 εργαζόμενους

Γράφει ο Βασίλης Γεώργας

Με νέα δάνεια, που άγγιξαν τα 150 εκατ. ευρώ και ως επί το πλείστον χορηγήθηκαν με ελάχιστες εγγυήσεις, «φιλοδώρησαν» οι ελληνικές τράπεζες τους τέσσερις μεγάλους ομίλους Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης την τελευταία εξαετία της κρίσης.

Οι όμιλοι ΔΟΛ, Πήγασος, Τηλέτυπος και Καθημερινή, που έχουν φτάσει να χρωστούν πλέον πάνω από μισό δισεκατομμύριο ευρώ στις τράπεζες, εισέπραξαν τα περισσότερα νέα δάνεια κατά τη διάρκεια των πιο δύσκολων χρόνων του μνημονίου και ενώ στο μεσοδιάστημα προχωρούσαν σε μαζικές απολύσεις και παρουσίαζαν τεράστιες ζημιές και απώλειες εσόδων.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα οι τέσσερις «γίγαντες» της ενημέρωσης να έχουν μετατραπεί σε γίγαντες χρεών και συσσωρευμένων ζημιών, όντας όχι μόνο σκιά του παλιού τους εαυτού, αλλά επιχειρήσεις φορτωμένες με πολλαπλάσια προβλήματα, χωρίς τα περιουσιακά στοιχεία του παρελθόντος και κυριολεκτικά έτοιμες να «σκάσουν» από το φαγοπότι του υπερδανεισμού.

Σε δύο τέτοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, στο Alter και στη Χ.Κ. Τεγόπουλος-Ελευθεροτυπία, η αγορά των ΜΜΕ μέτρησε τεράστιες απώλειες. Το Alter βάρεσε κανόνι αφήνοντας πίσω του συνολικές υποχρεώσεις 571 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 293 εκατ. ευρώ προς τις τράπεζες, και πάνω από 700 εργαζόμενους στην ανεργία. Η δε Ελευθεροτυπία έκλεισε το 2011 με δάνεια μόλις 50 εκατ. ευρώ και συνολικές υποχρεώσεις 83 εκατ. ευρώ, αφήνοντας απλήρωτους 870 εργαζόμενους.

Σωρευτικά, κατά την περίοδο 2008-2014, οι τέσσερις επιχειρήσεις τύπου ΜΜΕ που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο (ο ΔΟΛ έχει διαγράψει πλέον τις μετοχές του) αύξησαν τις υποχρεώσεις τους από τα 676 εκατ. ευρώ στα 720 εκατ. ευρώ. Ομως το ίδιο διάστημα ο δανεισμός τους από τις τράπεζες εκτοξεύτηκε μέσων ομολογιακών και άλλων δανείων από τα 367 εκατ. ευρώ στα 517 εκατ. ευρώ. Το ερώτημα είναι με ποια λογική και κριτήρια οι τράπεζες συνέχιζαν -και συνεχίζουν ακόμη- να χορηγούν αφειδώς νέα δάνεια στις εταιρείες ΜΜΕ όταν τα οικονομικά μεγέθη τους πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.

Στις τέσσερις εταιρείες των Μπόμπολα, Ψυχάρη, Αλαφούζου, Βαρδινογιάννη, οι σωρευτικές ζημιές στην εξαετία 2008-2014 ξεπέρασαν τα 509 εκατ. ευρώ, ενώ αντίστοιχα οι απώλειες τζίρου που είχαν το ίδιο διάστημα υπερέβησαν τα 500 εκατ. ευρώ. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της κατάρρευσης των εσόδων κυρίως από διαφημίσεις και πωλήσεις εντύπων. Στο διάστημα αυτό οι τέσσερις επιχειρήσεις μείωσαν το προσωπικό τους μέσα από απολύσεις, περιορισμό δραστηριοτήτων και προγράμματα εθελούσιας εξόδου κατά τουλάχιστον 2.220 θέσεις εργασίας, ενώ σήμερα χρησιμοποιούν τους εναπομείναντες 2.400 εργαζόμενους ως «απειλή» απέναντι στις τράπεζες και τις κυβερνήσεις για να διαπραγματευτούν κούρεμα και διευθετήσεις των υποχρεώσεών τους έναντι του κινδύνου να χρεοκοπήσουν.

Ο δανεισμός των τεσσάρων ομίλων μετά βίας αντιστοιχεί σήμερα στο σύνολο του ενεργητικού τους (των πάγιων και άυλων περιουσιακών στοιχείων δηλαδή), που αθροιστικά φτάνει τα 658 εκατ. ευρώ, ενώ ξεπερνά κατά πολύ τα ίδια κεφάλαια των τεσσάρων ομίλων με βάση τα στοιχεία των ισολογισμών. Με λίγα λόγια, ακόμη και αν οι επιχειρήσεις πτώχευαν και οι τράπεζες ρευστοποιούσαν τα ενέχυρα που έχουν λάβει, το προϊόν της εκποίησης δεν θα επαρκούσε για να καλύψει τις τρύπες από τα δάνεια, τις ανάγκες αποζημίωσης του προσωπικού και τις απαιτήσεις των προμηθευτών (...) Συνεχίστε την ανάγνωση ΕΔΩ

---

πηγή: www.efsyn.gr

---

*

... "Κ" : Η αδειοδότηση των καναλιών θα έπρεπε να είχε γίνει ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Χωρίς ψευδαισθήσεις

Πολλά από τα μέτρα, που φημολογείται ότι θα συμπεριληφθούν στη λίστα που θα προτείνει η κυβέρνηση στους τρεις θεσμούς, θα έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί από καιρό.

Ο διαγωνισμός για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών καναλιών και η πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων, μεταξύ άλλων, έχουν εξαγγελθεί πολλάκις και καλό είναι να προχωρήσουν.

Μην έχει, όμως, κανείς την αυταπάτη ότι θα φέρουν άμεσα ή πολύ μεγάλα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Οι ειδήμονες γνωρίζουν ότι και χρόνο απαιτούν και πολύ περιορισμένες είναι οι δυνατότητες του ελληνικού κράτους να πετύχει υπερφιλόδοξους στόχους. Να προχωρήσουν, λοιπόν, αυτές οι μεταρρυθμίσεις, αλλά μην έχουμε ψευδαισθήσεις ότι εκεί θα βρεθούν όλα τα λεφτά που λείπουν τώρα.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

---

*

... συστημικές τράπεζες προς ΜΜΕ: και δάνεια εκατ. δίνουμε ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Δάνειο προς την "Καθημερινή"

Ομολογιακό ενυπόθηκο δάνειο για την Καθημερινή.

Η θυγατρική εταιρεία, "Καθημερινές Εκδόσεις", έλαβε από τις τράπεζες Εθνική, Πειραιώς, Alpha και Eurobank, ομολογιακό δάνειο, ύψους 36 εκατ. ευρώ. Το δάνειο συνοδεύεται από ενυπόθηκες εγγυήσεις, οι οποίες προέρχονται από την "Καθημερινή ΑΕ" και την "ΑΤΕ έργων".

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, τo 88,6% του δάνειου προορίζεται για την αναχρηματοδότηση υφιστάμενου δανεισμού και 11,4% για την κάλυψη επιχειρηματικών αναγκών.

---

πηγή: http://www.typologies.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... ο Στ. Κασιμάτης της "Κ" τερμάτισε τον μισογυνισμό ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

«Για κάθε Κασιμάτη σεξιστή

υπάρχει μια θέση στην Καθημερινή»

Το πανό που αναρτήθηκε χθες έξω από τα γραφεία της «Καθημερινής» ήταν έμπρακτη διαμαρτυρία ενάντια στο σεξιστικό παραλήρημα του αρθρογράφου της εφημερίδας Στέφανου Κασιμάτη.

Σε άρθρο του στις 11/2 με τον ειρωνικό τίτλο «Προς ένα νέο ΕΑΜ» τερματίζει τον μισογυνισμό, βουτηγμένο σε αντι-αριστερό σουσουδισμό.

Αφού κοροϊδεύει τις προοδευτικές Αμερικανίδες ως «αξύριστες» και τη Νάντια Βαλαβάνη ότι «η φάτσα της δεν πουλάει», δικαιολογεί τον βιασμό γυναικών και τον «Γκομενίκ Στρος-Καν» που «αν δεν είχε προβληματάκια με τον νόμο θα έκανε τις “υστερικές” Femen να μην μπορούν να περπατήσουν, κι όχι από το ξύλο».

Να τον χαιρόμαστε οι συνάδελφοί του και κυρίως οι συναδέλφισσές του.

---

πηγή: Αφροδίτη Τζιαντζή / «Εφ. Συν» 

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... η "Καθημερινή", τα Lux Leaks, η επένδυση και το ΣτΕ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Πως εμφανίζονται ως επενδυτές,

εκείνοι που φοροαποφεύγουν

Τις προηγούμενες μέρες μεταδόθηκε μια είδηση: Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ απέρριψε σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος του ΥΠΕΚΑ, για την κατασκευή εμπορικού κέντρου στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Στα περισσότερα sites, εμφανίστηκε το ΣτΕ “να κόβει μια επένδυση 300 εκατομμυρίων ευρώ λόγω …ύψους”. Είναι όμως η μισή αλήθεια, αλλά το ενδιαφέρον είναι πως τα media, είτε αρκούνται στην αντιγραφή (copy-paste), είτε ενώ γνωρίζουν την πραγματικότητα δεν την καταγράφουν.

Πράγματι, το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ , είπε “όχι” στο σχέδιο, λόγω του ύψους του εμπορικού κέντρου, το ενδιαφέρον στοιχείο για το ρεπορτάζ είναι για το είδος της επένδυσης στην Ακαδημία Πλάτωνος , με το εμπορικό κέντρο “Academy Gardens (“Οι κήποι της Ακαδημίας”).

- Ιδιοκτήτρια του ακινήτου είναι η εταιρεία Artume, η οποία, όπως αποτυπωνόταν από τους ισολογισμούς της δεν είχε πληρώσει τον ειδικό φόρο ακίνητης περιουσίας, που μόνο για το 2009 ανήλθε σε 5,4 εκατ. ευρώ.

- Η Artume, ανήκει στην MGPA, ένα fund το οποίο εντοπίστηκε στα αρχεία των Lux Leaks. Δύο διαδοχικά δημοσιεύματα στα “Νέα” τα οποία δεν διαψεύστηκαν, εξηγούσαν τι συνέβαινε με τη  δανειοδότηση της εταιρείας, και πως εφαρμόζει ο επενδυτής των 300 εκατ. ευρώ, τη μέθοδο της διπλής φοροαποφυγής στο Λουξεμβούργο.

- Η MGPA πέρασε υπό τον έλεγχο της Blackrock της εταιρείας που ελέγχει τις ελληνικές τράπεζες. Κι ενώ προφήτευε καταστροφές, μέσω της θυγατρικής απαιτούσε με επιστολές προς τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, την υλοποίηση της επένδυσης.

- Κι από τα site δεν μπορεί κανείς να περιμένει πολλά πράγματα. Όταν όμως εφημερίδες, όπως η “Καθημερινή” αποφεύγει να αναφερθεί στα Lux Leaks για την εταιρεία και μιλάει μόνο για “φρένο του ΣτΕ” στην επένδυση των 300 εκατ. ευρώ, τι να υποθέσει κανείς; Στο ρεπορτάζ, επί της απόφασης του ΣτΕ, δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη διπλή φοροαποφυγή της εταιρείας στο Λουξεμβούργο, αλλά αντιθέτως καταγράφεται η άποψη της εταιρείας ότι πληρώνει φόρους και ΦΠΑ. Προφανώς, οι αναγνώστες της “Καθημερινής” που δίνουν κάθε μέρα 1 ευρώ για να την αγοράσουν πιστεύοντας πως είναι αμερόληπτη και κάθετη στα θέματα της είσπραξης των φόρων, μάλλον δεν έχουν την πλήρη εικόνα.

---

πηγή: http://www.typologies.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*