Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στάθης Καλύβας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στάθης Καλύβας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 20 Ιουνίου 2017

... συμπληρώνοντας τον μεγάλο άνδρα Καλύβα και το έργο του ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

10 +1 επιτεύγματα της Δικτατορίας!


Του Χρήστου Ξανθάκη

Τα είπε όλα και κάτι παραπάνω ο καθηγητής Καλύβας

Κάθομαι τώρα εγώ ο καψερός και διαβάζω τα πάντα, ως και τις ετικέτες στα απορρυπαντικά. Και πέφτει μια στιγμή το μάτι μου σε ένα κείμενο του Στάθη Καλύβα, που είναι καθηγητής στο πανεπιστήμιο όπου ο διέπρεψε ο πρόεδρος Ντούμπιγια, και βλέπω ότι λέει για τη Δικτατορία. Και με νοιάζει εμένα κάπως το θέμα γιατί στη Δικτατορία δεν πέρασε ούτε μια μέρα ο πατέρας μου που να μην ήταν βουτηγμένος στον τρόμο, χαρακτηρισμένος αριστερός ων. Βουτάω λοιπόν στην καλυβιώτικη σκέψη και εντυπωσιάζομαι και μαγεύομαι ένα πράγμα. Διότι τα λέει χύμα ο προφέσορ και τσουβαλάτα και δεν κρύβει τα λόγια του. Κούκλα ήταν η Χούντα κι όλα σωστά τα ‘κανε και ευτυχώς που ήρθαν οι συνταγματαρχαίοι και μας βάλανε σε μια σειρά!


Κι αφού τα διάβασα όλα αυτά, εμπνεύσθηκα κι εγώ. Και σκέφθηκα ότι πρέπει να συμπληρώσω το μεγάλο έργο του ακόμη πιο μεγάλου ανδρός Καλύβα, με τα επιτεύγματα της Δικτατορίας που μέσα στη φούρια του λησμόνησε. Απολαύστε υπεύθυνα:

1) Επί Δικτατορίας διάβαζε ο κόσμος όλος.
(Ένας μάλιστα διάβασε τόσο πολύ που έγινε Αρχιεπίσκοπος)

2) Επί Δικτατορίας κοιμόμασταν με ανοιχτές τις πόρτες.
(Και ανοιχτά τα παράθυρα για να μπορούμε να το σκάμε απ’ τους ασφαλίτες)

3) Επί Δικτατορίας τετραγωνίσθηκε ο κύκλος.
(Με τη χρήση κιμωλίας)

4) Επί Δικτατορίας το Μενίδι ήταν βοσκότοπος.
(Εν γένει από πρόβατα υπήρχε μια αφθονία)

5) Επί Δικτατορίας δεν χτίζανε τζαμί στο κέντρο της Αθήνας.
(Προηγείτο το Τάμα του Έθνους!)

6) Επί Δικτατορίας δεν μας έλειψε το Survivor.
(Έμπαινες στη Μπουμπουλίνας και δεν ήξερες αν θα επιβιώσεις)

7) Επί Δικτατορίας δεν είχανε γεμίσει τα νησιά μας μετανάστες.
(Και τα ξερονήσια είχαν γεμίσει Έλληνες)

8) Επί Δικτατορίας δεν έπινε ο κόσμος μπάφους.
(Ήταν αρκετό το κουτόχορτο)

9) Επί Δικτατορίας το πρωτάθλημα το έπαιρνε πάντοτε ο καλύτερος
(Αρκεί να μην τον έλεγαν ΠΑΟΚ)

10) Επί Δικτατορίας δεν υπήρχαν άβατα.
(Πήγε να γίνει μια φορά το Πολυτεχνείο , αλλά το έλυσε το πρόβλημα ο Μαστοράκης)

10 + 1) Επί Δικτατορίας έκανε ο λαός οικονομία στα παπούτσια.
(Μετά απ’ τη φάλαγγα, δεν χώραγες ούτε στους επιδέσμους…)
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Κύριε Στάθη Καλύβα πείτε μας κι άλλα...

*
...για το πόσο σωτήρια ήταν η χούντα


..."ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία"...

Το τελευταίο άρθρο του Στάθη Καλύβα, καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Yale όπως ο ίδιος σημειώνει στον τίτλο του, είναι ένας αληθινός ύμνος προς τη δικτατορία του '67. Και δημοσιεύτηκε φυσικά στην Καθημερινή, αλλά θα μπορούσε και στην Ελεύθερη Ώρα χωρίς να αλλάξει ούτε λέξη.

Σας παραθέτω μερικά μικρά αποσπάσματα και τα συμπεράσματα δικά σας. Ο λόγος του Καλύβα ως γνωστόν αποτελεί ευαγγέλιο για τους νεοδεξιούς. 

Και δεν μας κάνει εντύπωση πια η Καθημερινή. Το τελευταίο διάστημα έχει δημοσιεύσει διάφορα φιλοχουντικά κείμενα. Θα τρίζουν τα κόκαλα της Ελένης Βλάχου.

1) Οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν τελικά στον πλήρη εκδημοκρατισμό της Δεξιάς και διαμέσου αυτής και της χώρας. Δίχως τον Απρίλιο του ’67 δεν θα είχε υπάρξει ο Ιούλιος του ’74.
2) Αν και επιχείρησαν να κρατήσουν την κοινωνία στάσιμη, να την παγώσουν δηλαδή, συνέβαλαν τελικά με έμμεσο τρόπο στο ραγδαίο αξιακό και πολιτισμικό εκσυγχρονισμό της (σ.σ. οι χουντικοί εννοεί, Παπαδόπουλος, Παττακός κτλ).
3) Ο ομαλός εκδημοκρατισμός ήταν ανέφικτος την εποχή εκείνη για μια σειρά λόγων και, επομένως, το πραξικόπημα ήταν αναπόφευκτο, αλλά επίσης συνιστούσε εκ των πραγμάτων τον πιο πιθανό δρόμο προς τη δημοκρατία.
4) Δεν υπάρχουν ασφαλείς δείκτες για να μετρηθεί, όμως αρκετοί αντικειμενικοί παρατηρητές της εποχής κάνουν λόγο για μια επιφανειακή μεν αλλά πλατιά αποδοχή της Δικτατορίας.
5) Η δικτατορία ταυτίστηκε με μια εποχή μεγάλης οικονομικής ανόδου και αισιοδοξίας, με την κορύφωση ουσιαστικά του μεταπολεμικού ελληνικού οικονομικού θαύματος. Η χώρα αστικοποιήθηκε, η οικοδομική δραστηριότητα γνώρισε δόξες, το οδικό δίκτυο επεκτάθηκε, ο εξηλεκτρισμός της χώρας ολοκληρώθηκε και πραγματοποιήθηκαν μεγάλης κλίμακας ξένες επενδύσεις.
6) Πολλές τέχνες άνθησαν και η νεολαία προσέγγισε μαζικά τα δυτικά πρότυπα διασκέδασης, κατανάλωσης και ζωής. Η κοινωνία του 1974 μικρή σχέση είχε με αυτή του 1964.
7) Η δικτατορία επιτάχυνε τη διαδικασία κοινωνικού εκσυγχρονισμού γνωρίζοντας πως η αποδοχή της εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική ανάπτυξη και ενισχύοντας την τάση των ανθρώπων για αναζήτηση της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα.
8) Η δικτατορία ξεπεράστηκε εύκολα και γρήγορα. Ισως γιατί υπήρξε ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία. 

Ειδικά για αυτό το τελευταίο ο κ. Καλύβας ξεχνάει νεκρούς, εξόριστους, φυλακισθέντες, κυνηγημένους, λογοκρισίες κ.ο.κ. Τι ήταν άλλωστε η χούντα; Ένα «μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία»...
---
Δημήτρης Κανελλόπουλος (efsyn)
---
Ως πότε;..


Ως πότε θα ανεχόμαστε την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς; Να θέλει η μεγαλύτερη αστική εφημερίδα της χώρας, η Καθημερινή, να υμνήσει τη Χούντα και να το κάνει έμμεσα και σιβυλλικά, κρυπτόμενη πίσω από πολιτικά ορθές φράσεις όπως: οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν στον πλήρη εκδημοκρατισμό της χώρας και στον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, είχαν πλατιά λαϊκή αποδοχή και έφεραν μεγάλη οικονομική άνοδο και ευτυχία στους ανθρώπους.
Και αυτά από τον (εικονιζόμενο) Στάθη Καλύβα, διάσημο φιλελεύθερο. Πες ρε άνθρωπε την αλήθεια, ότι η Επταετία ήταν μία εθνοσωτήριος επανάσταση που έσωσε τη χώρα από τους κομμουνιστές και τις ξεβράκωτες μνησίκακες μάζες που φθονούσαν την περιουσία των καθώς πρέπει ανθρώπων, των κληρονόμων των μαυραγοριτών και των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Ως πότε θα αυτολογοκρινόμαστε για να μη στενοχωρήσουμε τα ορφανά του Βελουχιώτη και του Ζαχαριάδη;
---
- από το facebook του Δημήτρη Τσίρκα
---
zoornalistas
---
*