ΔΟΛ - Ειδική Διαχείριση: Ανακοίνωση - Ενημέρωση των πιστωτών

*

Ανασυγκρότηση

***
*
Λάβαμε από το δικηγορικό γραφείο του κ. Δ. Περπατάρη
την ανακοίνωση του ειδικού διαχειριστή και την δημοσιεύουμε

Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.E.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σύμπραξης Ειδικού Διαχειριστή

της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία

Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (ΔΟΛ) Α.Ε.

Με αφορμή κάποια ανώνυμα δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό τύπο, τα οποία επιχειρούν να παρουσιάσουν μια στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας, προς αποκατάσταση της αλήθειας και με γνώμονα την ενημέρωση των πιστωτών της ΔΟΛ ΑΕ, εκδίδεται η κατωτέρω ανακοίνωση από την Σύμπραξη του Ειδικού Διαχειριστή της υπό ειδική διαχείριση ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ (ΔΟΛ) Α.Ε.:

Μετά την απόρριψη του αιτήματος της Σύμπραξης του Ειδικού Διαχειριστή για καταβολή των εξόδων της ειδικής διαχείρισης κατ’ άρθρο 77 παρ. 2 του Ν. 4307/2014 σύμφωνα με τον συνταχθέντα τότε Πίνακα Προαφαιρουμένων (ο οποίος συμπεριελάμβανε μεταξύ άλλων τους μισθούς και τις αμοιβές των εργαζομένων & συνεργατών της εταιρίας ΔΟΛ ΑΕ, για το διάστημα της ειδικής διαχείρισης) από το Τμήμα Πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Αθηνών, στις 15.12.2017 (με το αιτιολογικό ότι αυτός δεν συνιστά Πίνακα Κατάταξης), η Σύμπραξη του Ειδικού Διαχειριστή, δημοσίευσε πρόσκληση για αναγγελία των απαιτήσεων των πιστωτών της υπό ειδική διαχείριση εταιρείας ΔΟΛ ΑΕ.

Πριν ολοκληρωθούν οι επαληθεύσεις για όλους τους πιστωτές, κατατέθηκαν από πλευράς πιστωτών (εργαζομένων και μη) προσφυγές-αντιρρήσεις κατά των εκθέσεων επαλήθευσης, σύμφωνα με το άρθρο 77 παρ. 2 του Ν. 4307/2014 & το άρθρο 163 του ΠτΚ. Κατόπιν προσπαθειών της Σύμπραξης του Ειδικού Διαχειριστή αλλά και την αρωγή των συναδέλφων-δικηγόρων των πιστωτών, έγινε προσπάθεια όλες οι προσφυγές να συζητηθούν κατά την ίδια δικάσιμο για να μην υπάρξει έκδοση αντιφατικών αποφάσεων που θα δυσχέραινε την όλη διαδικασία και θα την καθυστερούσε. Εν πολλοίς κάτι τέτοιο επετεύχθη. Συνολικά ασκήθηκαν 35 προσφυγές (αντιρρήσεις και πτωχευτικές ανακοπές), ενώ μέχρι σήμερα εκκρεμεί η έκδοση 9 αποφάσεων.

Παρόλα αυτά, η Σύμπραξη του Ειδικού Διαχειριστή, προκειμένου να μην υπάρξει περαιτέρω χρονοτριβή, έχει ξεκινήσει τη σύνταξη του Πίνακα Διανομής, λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα του όλου εγχειρήματος, αλλά και το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει, ούτως ώστε το ταχύτερο δυνατό, ο Πίνακας να κατατεθεί στην Εισηγήτρια των Πτωχεύσεων του Πρωτοδικείου Αθηνών, και να κηρυχθεί εκτελεστός.

Θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές, προς πάσα κατεύθυνση, ότι οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί επί των προσφυγών των πιστωτών, δεν είναι εκτελεστές, καθώς αναφέρονται στην μεταρρύθμιση των εκθέσεων επαλήθευσης της Σύμπραξης του Ειδικού Διαχειριστή και στην επαλήθευση και κατάταξη των πιστωτών, ενώ κάποιες αναφέρονται και σε μεταρρύθμιση του Πίνακα Διανομής (ο οποίος δεν έχει συνταχθεί).

Κατά τα λοιπά θα θέλαμε να ενημερώσουμε άπαντες, ότι για την διανομή του προϊόντος ρευστοποίησης, θα εφαρμοστεί ο νόμος, ήτοι οι διατάξεις του ΚΠολΔ και οι διατάξεις του Ν. 4307/2014.

Για την

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ Α.Ε.

«ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ»

Μαρία Ελένη Μπουζούρα

GRANΤ THORNTON A.E. 

Ανδρέας Αγγελίδης

ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

---

*

Τα φαντάσματα της Χρήστου Λαδά...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

...και η τσογλαναρία των εφημερίδων

Ενα εξαιρετικό κείμενο για τα φαντάσματα της Χρήστου Λαδά και την τσογλαναρία των εφημερίδων, υπογράφει ο Χρήστος Ξανθάκης στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα». 

Απολαύστε υπεύθυνα (όπως λέει κι ο ίδιος ο Ξανθάκης):

Παραμύθι χωρίς όνομα

Ίσως και να είναι το ωραιότερο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα. Σίγουρα, πάντως, είναι αυτό που έχει αγαπηθεί πιο πολύ κι από μικρούς κι από μεγάλους. Και για κάποιο μυστήριο λόγο ταιριάζει απόλυτα σε ένα στενάχωρο στόρι του ελληνικού Τύπου που το βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά μας τους τελευταίους μήνες. Απολαύστε υπεύθυνα: 

«Παντού χαρά και καλοπέραση. Και όπου γύριζε το μάτι του ο νέος βασιλιάς, από πάνω από τον ψηλό πύργο του παλατιού του, έβλεπε απέραντα χωράφια σπαρμένα, ρεματιές και λαγκάδια κατάφυτα, χώρες και χωριά με παστρικά όμορφα σπιτάκια, βουνά δασωμένα και λιβάδια καταπράσινα. Αμέτρητες αγελάδες έβοσκαν συντροφικά με κοπάδια αρνιά και κατσίκες. Και σα μερμήγκια δούλευαν οι χωρικοί τη γη, άρμεγαν τις αγελάδες, κούρευαν τα πρόβατα και μετέφερναν γεννήματα και καρπούς στη χώρα, όπου τα πουλούσαν.

Πέρασαν χρόνια πολλά.

Ο καιρός, που άσπρισε και μάδησε τα μαλλιά του Αστόχαστου και μάρανε την ομορφιά της Παλάβως, άλλαξε και την όψη ολόκληρου του βασιλείου των Μοιρολατρών.

Παντού ερημιά. Πεδιάδες απέραντες, γυμνές, ακαλλιέργητες, απλώνουνταν ως τα σύνορα του βασιλείου, και μονάχα μερικές ερειπωμένες πέτρες μαρτυρούσαν ακόμα τα μέρη όπου άλλοτε έστεκαν, υπερήφανα και απειλητικά, τα φοβερά κάστρα του Συνετού Α'.

Πού και πού, κανένα γκρεμισμένο παλιόσπιτο ξεχώριζε στη μονοτονία της έρημης πεδιάδας. Τ΄αγριόχορτα και οι πέτρες σκέπαζαν τους λόφους, οι δρόμοι, παρατημένοι, χάνουνταν κάτω από τ' αγκάθια που ελεύθερα άπλωναν τα πυκνά τους κλωνάρια.

Και σφυρίζοντας ανάμεσα στις πέτρες και τους βράχους, ο άνεμος μοιρολογούσε το ρήμαγμα του τόπου».

Αυτά έγραψε η Πηνελόπη Δέλτα κι αυτά ψυχανεμίζονται τα φαντάσματα της Χρήστου Λαδά και τρίζουν κάθε βράδυ τις αλυσίδες τους. Μια φορά κι έναν καιρό χτύπαγε εκεί η καρδιά της δημοσιογραφικής Ελλάδας, τώρα περνάς και το ‘χουν σπίτι τους οι νυχτερίδες και οι αράχνες. Ψέλνοντας καθημερινά το κάποτε κραταιό βασίλειο με τα φοβερά κάστρα του…

Είμαστε μια παράξενη φάρα εμείς η τσογλαναρία των εφημερίδων. Και μια φορά κι έναν καιρό μπορεί και να πανηγυρίζαμε έτσι κι ο αντίπαλος έσπαζε το πόδι του. Σήμερα όμως, αντικρίζουμε τα γκρεμισμένα παλιόσπιτα στο βασίλειο των Μοιρολατρών και μας πιάνεται η ψυχή.

Σήμερα διαβάζουμε για τα αγριόχορτα και τις πέτρες και τους παρατημένους δρόμους και τα  αγκάθια, σήμερα μετράμε τις ανθρώπινες απώλειες σε καθημερινή βάση και αλλάζουμε χρώμα.

Κανείς δεν χαίρεται και κανείς δεν τραγουδάει και κανένας δεν χορεύει.

Και σφυρίζοντας ανάμεσα στις πέτρες και τους βράχους, ο άνεμος μοιρολογούσε το ρήμαγμα του τόπου…

---

*

... από το "Ελεύθερον Βήμα" στον Σταύρο Ψυχάρη - 94 χρόνια ...

*

Ανασυγκρότηση

***

*

ΔΟΛ - 94 χρόνια μοναξιά

Σχεδόν ένας αιώνας έχει περάσει από τότε που ο Δημήτρης Λαμπράκης, ιδρυτής του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, εξέδωσε (το 1922) το «Ελεύθερον Βήμα», ξεκινώντας μια μοναχική περιπέτεια δημοσιογραφικής εξουσίας.

Όμως, όπως έγραψε κι ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες: «Οι γενιές οι καταδικασμένες σε εκατό χρόνια μοναξιά δεν έχουν δεύτερη ευκαιρία πάνω στη γη». Τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016 αυτή η saga φαίνεται πως τέλειωσε, έχοντας καταρρεύσει από το ίδιο της το βάρος, χωρίς δεύτερη ευκαιρία.

Ο Δημήτρης Λαμπράκης γεννήθηκε το 1886 στον Βάμο Χανίων. Ανήσυχη προσωπικότητα – ένας δάσκαλος που πολέμησε ως μακεδονομάχος, έκανε φυλακή στους Τούρκους, μετά εξέδωσε μια ελληνόγλωσση εφημερίδα στο Γιοχάνεσμπουργκ, ύστερα πήγε εθελοντής στους Βαλκανικούς Πολέμους, μέχρι που καταστάλαξε στην Αθήνα το 1914 γράφοντας για τη φιλελεύθερη εφημερίδα «Πατρίς». Ο Λαμπράκης φυλακίστηκε για μια αποκάλυψη της «Πατρίδος». Οταν αποφυλακίστηκε, έγινε διευθυντής της μέχρι το 1922, τότε που εξέδωσε το «Ελεύθερον Βήμα». Ακολούθησαν το 1926 ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» και το 1929 τα «Αθηναϊκά Νέα». Το περίφημο Συγκρότημα είχε γεννηθεί.

Ο δεσποτικός, τραχύς, αντικομμουνιστής και αντιμοναρχικός Δημήτρης Λαμπράκης στον Μεσοπόλεμο εκπροσωπούσε τον βενιζελισμό. Μάλιστα, το 1920, όταν ο ηττημένος Βενιζέλος είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα, έγινε πρόταση στον Λαμπράκη να αναλάβει την αρχηγία του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Αυτός αρνήθηκε, ίσως γιατί ήξερε πως οι πρωθυπουργοί έρχονται και παρέρχονται, αλλά οι εκδότες μένουν. Τα έντυπά του εξέφρασαν τα συμφέροντα της αστικής τάξης: για παράδειγμα, οι σχέσεις Λαμπράκη – Μποδοσάκη ήταν αγαστές. Ο Μποδοσάκης, που πουλούσε πυρομαχικά και στις δύο παρατάξεις του Ισπανικού Εμφυλίου, και στους δημοκρατικούς και στον Φράνκο, λέγεται ότι είχε δανείσει στον εκδότη 500 χρυσές λίρες. Οταν πριν από μερικά χρόνια είχε κυκλοφορήσει η βιογραφία του Μποδοσάκη, ο αρμόδιος συντάκτης των «Νέων» θεώρησε καλό να συμπεριλάβει στην παρουσίαση της βιογραφίας και αυτή την ιστορία με τις λίρες. Για κακή του τύχη, ο Ψυχάρης είδε τη σελίδα πριν τυπωθεί. «Είσαι μαλάκας! Απολύεσαι!», ήταν η αντίδρασή του…

Οταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, το 1941, ο Λαμπράκης παρέδωσε την έκδοση των εφημερίδων του σε «επιτροπή εργαζομένων». Για την περίοδο της Κατοχής, κατά την οποία οι εφημερίδες του συνέχισαν να εκδίδονται, έχουν γραφτεί πολλά. Κατηγορήθηκε για συνεργάτης των Ναζί, καθώς οι εκδόσεις Λαμπράκη είχαν συνεργαστεί αυτή την περίοδο με τη γερμανική εταιρεία Μούντους, στην οποία μέτοχος ήταν και ο Χέρμαν Γκέρινγκ. Επίσης, η φυλάκιση του Λαμπράκη από τους Άγγλους, με τη συναίνεση του Γεωργίου Παπανδρέου, στον Λίβανο το 1943, αποδίδεται στην ίδια αιτία, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί.

Με την Απελευθέρωση και την επιστροφή του Λαμπράκη στην Ελλάδα οι εφημερίδες του επανεκδίδονται με αλλαγμένο τίτλο. Ετσι, από το 1944 έχουμε «Το Βήμα» και «Τα Νέα». Με αυτούς τους τίτλους ως αμυντικά και επιθετικά όπλα, ο Λαμπράκης αρχίζει να χτίζει τον μύθο του Συγκροτήματος που «ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις». Συνομιλεί με όλους τους πρωθυπουργούς, και όχι πάντα με σέβας, ενώ οι κυκλοφορίες των εντύπων του εκτοξεύονται.

Το Συγκρότημα εκφράζει τη «φιλελεύθερη» αστική τάξη, ενώ η επίσημη διανόηση του τόπου συνωστίζεται για να βρει ένα στασίδι στις ιερές σελίδες του «Βήματος» και των «Νέων». Οι πολιτικές προσωπικότητες βαράνε προσοχές στον Λαμπράκη, χτυπάνε την πόρτα του γραφείου του πριν μπουν, αλλά αυτή η μοναξιά της εξουσίας τελειώνει για τον Δημήτρη Λαμπράκη το 1957, όταν «φεύγει» σε ηλικία 71 ετών. Το ποιος θα καθίσει στην… προεδρική καρέκλα είναι αβέβαιο, μιας και καιροφυλακτεί η πανίσχυρη ιδιαιτέρα γραμματέας του.

Ομως, την επομένη του θανάτου του Δημ. Λαμπράκη, ο γιος του Χρήστος, σε ηλικία 23 ετών, πηγαίνει στο γραφείο του πατέρα του, κάθεται στην πολυθρόνα του και το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να φωνάξει την ευνοούμενη γραμματέα και να της πει: «Κυρία Λοράνδου, απολύεσθε!»

Ο Χρήστος Λαμπράκης παίρνει το τιμόνι

Ο Χρήστος Λαμπράκης από άποψη χαρακτήρα δεν είχε καμία σχέση με τον γυναικά, πατριαρχικό πατέρα του. Όταν πήρε το πηδάλιο του ΔΟΛ ήταν ήρεμος, ευαίσθητος, με κλίση στο κλασικό τραγούδι, κοσμοπολίτης κι ευγενικός, αλλά πολύ γρήγορα έμαθε να κάνει κουμάντο με σιδερένιο χέρι. Οι παλιοί ακόμη θυμούνται τη στάση του Συγκροτήματος στην Αποστασία. Το κάψιμο των φύλλων του «Βήματος» και των «Νέων» και τα γιουχαΐσματα από το εξοργισμένο πλήθος μπροστά από τα γραφεία του ΔΟΛ τον Αύγουστο του 1965 ακόμη αντηχούν στη Χρήστου Λαδά...

Οι εφημερίδες του Συγκροτήματος συνέχισαν να εκδίδονται επί χούντας. Ο Χρ. Λαμπράκης μάλιστα φυλακίστηκε τότε, αλλά για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ επί δικτατορίας η ατομική εταιρεία Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη μετατράπηκε σε ανώνυμη.

Με τη Μεταπολίτευση, το Συγκρότημα αυξάνεται και πληθύνεται. Όταν το ΠΑΣΟΚ εδραιώνεται, ο ΔΟΛ του προσφέρει «κριτική υποστήριξη», ενώ αποτελεί στέγη της λεγόμενης «Αριστεράς πολυτελείας». Ορδές σοβαρών (και σοβαροφανών) διανοουμένων παρελαύνουν από τις σελίδες των εντύπων, αλλά το Συγκρότημα κάνει και τις κουτσουκέλες του: αλησμόνητη είναι η υποστήριξή του το 1976 προς τον διαβόητο Γιώργο Καματερό και το νερό του, που το έφερνε με βυτία από την Κω, καθώς, όπως έλεγε ο απατεώνας, το νερό θεραπεύει τον καρκίνο. Τα «σοβαρά και έγκυρα» «Νέα» τότε, με διευθυντή τον Γιάννη Καψή, έγιναν ρόμπες ξεκούμπωτες, καθώς το νερό αναλύθηκε και φυσικά ουδεμία αντικαρκινική ιδιότητα διαπιστώθηκε…

Στη δεκαετία του ’80 οι δουλειές του Συγκροτήματος αβγατίζουν. Με τις πλάτες της εξουσίας, με την τεράστια ισχύ και το κύρος του στην κοινωνία, ένα σωρό εταιρείες προκύπτουν κάτω από την ομπρέλα του, ενώ το 1989 ο Χρήστος Λαμπράκης μαζί με τους Βαρδή Βαρδινογιάννη, Κίτσο Τεγόπουλο, Αριστείδη Αλαφούζο και Γιώργο Μπόμπολα ιδρύουν το Mega Channel, το πρώτο και μεγαλύτερο κανάλι της ιδιωτικής τηλεόρασης. Σε λίγα χρόνια το αβγάτισμα του κύκλου εργασιών του ΔΟΛ θα γίνει γιγαντισμός: τέσσερις εφημερίδες, 21 περιοδικά, πέντε εκτυπωτικές μονάδες, τουριστικά πρακτορεία, δύο εταιρείες διανομής και μία εταιρεία τηλεφωνικής προώθησης πωλήσεων και διαχείρισης σχέσεων πελατών, αντιπροσωπεύσεις κινηματογραφικών ταινιών, εκμεταλλεύσεις κινηματογραφικών αιθουσών, παραγωγές τηλεοπτικών ταινιών και ψηφιακού οπτικοακουστικού υλικού, επέκταση στο διαδίκτυο.

Α, ναι, παραλίγο να ξεχάσω και το Μέγαρο Μουσικής, το όνειρο της ζωής του, που ο Χρ. Λαμπράκης εγκαινίασε το 1991, με διαδικασίες όχι και τόσο διαφανείς – κάτι που στηλίτευε μέχρι την τελευταία του ανάσα ο εκδότης του ιστορικού περιοδικού «Αντί» Χρήστος Παπουτσάκης. Ο μέγιστος Λαμπράκης, για να κάνει τον ελάχιστο Παπουτσάκη να σωπάσει επιτέλους, κορφολόγησε το συντακτικό του προσωπικό. Κάποιες βαριές υπογραφές των «Νέων» φιγουράριζαν στο «Αντί» προτού οι φορείς τους καταλάβουν το συμφέρον τους…

Τέλος πάντων, ο ΔΟΛ φτάνει στο οικονομικό του απόγειο με το… εκσυγχρονιστικό φούσκωμα του χρηματιστηρίου στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Τότε, η αποτίμηση της αξίας του ΔΟΛ ήταν ίδια με αυτή μιας τράπεζας.

Δημοσιογραφικός Οργανισμός… Ψυχάρη

Ο Χρ. Λαμπράκης πεθαίνει το 2009, έχοντας δώσει από πριν όμως το… δαχτυλίδι στον Σταύρο Ψυχάρη – και από τότε η αυτοκρατορία Λαμπράκη αρχίζει να τρίζει και να καταρρέει. «Το ξέρω ότι ο Λαμπράκης θα ευχόταν να ήμουν άλλος, αλλά εγώ του έτυχα» είχε δηλώσει ο μπρούτος και στερούμενος ακαδημαϊκών τίτλων διάδοχος. Που διετέλεσε, παρεμπιπτόντως, και διοικητής του Αγίου Ορους, ίσως για να εξασφαλίσει αν όχι την ευλογία, τουλάχιστον το έλεος των ουρανών στις δραστηριότητές του. Μία από αυτές, εντελώς ενδεικτικά, ήταν και η ανάμειξή του στην περίφημη «αγορά του αιώνα». Το 2006 η «Καθημερινή» φωτογράφισε τον Ψυχάρη ως «πλασιέ» για την αγορά των Eurofighter προς 3 δισ. ευρώ. Να θυμίσουμε πως ο Στ. Ψυχάρης, αν και καταγόμενος από αριστερή οικογένεια, αν και δημοσιογράφησε στην «Δημοκρατική Αλλαγή», συνεργάστηκε με τη χούντα – ο υπουργός Τύπου της δικτατορίας, Βύρωνας Σταματόπουλος, ήταν κουμπάρος του.

Ο νέος αιώνας βρίσκει τον ΔΟΛ με ζημίες: το 2009 έφτασαν τα 16,2 εκατ. ευρώ. Και μαζί με τις ζημίες, βέβαια, άρχισε και ο δανεισμός. Αν συνυπολογίσουμε και την αλλαγή του παγκόσμιου οικονομικού σκηνικού, την κρίση που ενέσκηψε, τον ανταγωνισμό, αλλά και την απογοήτευση των «πελατών» του συγκροτήματος γενικά από την άκριτη, υπερβολική και προσβλητική υποστήριξη που παρείχε ο ΔΟΛ (και το MEGA) προς τα μνημόνια και τους εγχώριους πολιτικούς πλασιέδες τους, η πτώση ήταν αναπόδραστη. Φαίνεται πως ο κόσμος σιγά σιγά απέσυρε το ενδιαφέρον του από το προϊόν που πουλούσε το Συγκρότημα. Ο Θανάσης Λάλας, ένα από τα πρώην «χρυσά παιδιά» του, συνήθιζε να λέει «παραμύθι πουλάμε!» Ε, αυτό το παραμύθι μοιραία ξέφτισε και πάλιωσε. Οι κυκλοφορίες των εντύπων του ΔΟΛ άρχισαν να κατακρημνίζονται, ο εκδοτικός οίκος Ελληνικά Γράμματα έκλεισε, αφήνοντας εκατό υπαλλήλους στον δρόμο, για να ακολουθήσουν οι απολύσεις, στην αρχή διοικητικών υπαλλήλων του ΔΟΛ και μετά δημοσιογράφων.

Οταν ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος του «Βήματος» πήγε να ενημερώσει τους συναδέλφους του στα «Νέα» για τις απολύσεις, κάποιοι φανατικοί «ψυχαρικοί» τον έβγαλαν έξω, ενώ μετά από λίγο οι άντρες της ιδιωτικής ασφάλειας του Στ. Ψυχάρη τον πέταξαν έξω από το κτίριο. «Για δες, συμβαίνουν τέτοια πράγματα και στην αριστοκρατία του ελληνικού Τύπου» είπαν οι άλλοι δημοσιογράφοι, των άλλων εντύπων, που για χρόνια υφίσταντο το υψωμένο φρύδι των στελεχών αλλά και κάποιων συναδέλφων του ΔΟΛ.

Η κατάσταση του Συγκροτήματος επιδεινώθηκε τα τελευταία χρόνια: τεράστια χρέη, απλήρωτοι εργαζόμενοι που δεν χόρταιναν με υποσχέσεις και μετά απεργίες. Κι ύστερα και άλλες απολύσεις, και άλλες απεργίες, και καπάκι δεσμεύσεις του Ψυχάρη πως θα μπουν λεφτά από τα «αμπάρια» του μεγάλου σκάφους του ΔΟΛ (ή μάλλον του ΔΟΨ), που δεν άξιζαν ούτε το χαρτί στο οποίο τυπώθηκαν, μέχρι που φτάσαμε στη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου του 2016, όταν οι εργαζόμενοι κατέβασαν μολύβια και μικρόφωνα. Ενας αιώνας δημοσιογραφίας και μοναχικής εξουσίας φαίνεται πως έφτασε στο τέλος του, χωρίς δεύτερη ευκαιρία...

---

πηγή: Παύλος Μεθενίτης/documentonews.gr

---

*

... ΔΟΛ ή το τελευταίο ταμπού ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Γιατί ούτε κιχ για το ρόγχο
του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη;

της Ρούλας Γεωργακοπούλου

Υπάρχουν ταμπού και ταμπού σ’ αυτόν τον κόσμο. Στον λεγόμενο «πολιτισμένο», το πιο ισχυρό είναι αυτό της αιμομιξίας. Φαίνεται όμως ότι όσο μια κοινωνία ξεχαρβαλώνεται, αναπτύσσονται κι άλλα ταμπού, πολύ παράξενα, μα την αλήθεια. Ένα τέτοιο παρακολουθώ αυτές τις μέρες και ειλικρινά δεν ξέρω πού να το αποδώσω. Για πείτε μου κι εσείς που ξέρετε καλύτερα: γιατί τα συνήθως λαλίστατα επαγγελματικά σωματεία, οι διανοούμενοι, οι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, ο λαός - ο λαός στα πεζοδρόμια, παρακολουθούν, χωρίς να βγάζουν ούτε κιχ το ρόγχο του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, αν δεν τον εύχονται κιόλας; Τι τους κρατάει τη γλώσσα τους και τι τα αντανακλαστικά τους; Τι τους κάνει «άλλους» από εκείνους που ξεσηκώθηκαν πρόσφατα για τον αδόκητο χαμό της τριαντάχρονης «Ελευθεροτυπίας» ή, παλιότερα, της μόλις τετραετούς εφημερίδας «Η Πρώτη»; Ξέχασα να σας πω ότι από την πρόσκληση εξαιρούνται εξ υπαρχής οι συμπλεγματικοί, οι άσχετοι καθώς οι πολύ ωραίοι τύποι. Αυτοί που βρέξει - χιονίσει τα ’χουν πάντα καλά με την πάρτη τους. Οι υπόλοιποι όμως; Οι καθ’ έξιν πενθούντες για όποιον καταρρέει, καταστρέφεται, πνέει τα λοίσθια, ψυχομαχεί κι η γης τονε τρομάσσει;

Ξέρω, ξέρω, ο ΔΟΛ (πόσο κακόηχο!) δεν είναι δα κι ο Διγενής Ακρίτας, είναι όμως μια εκδοτική ιστορία 114 χρόνων, συνομήλικη σχεδόν με το σύγχρονο ελληνικό κράτος, που τόσο εύκολα παραίτησα και που κατόπι με αγωνίαν ήθελα. Ξέρω, ούτε κι αυτό συγκινεί αλλά μάλλον ερεθίζει. Νομίζω μάλιστα ότι τώρα μόλις θυμήθηκα ποια είναι η αιτία αυτού του νέου ταμπού. Άλλωστε κι εγώ απ’ αλλού την έμαθα και στάθηκα εκστατική. Ένας νέος καλλιτέχνης που στην αλλοδαπή διαπρέπει ως Έλληνας κι εδώ λογαριάζεται αλλοδαπός. Ένας που ήρθε απ’ αλλού και τράβηξε του λιναριού τα πάθη μέχρι να βγει στον κόσμο και να τον αγναντέψει. Αυτός μου είπε ότι «Ο ΔΟΛ δεν πρέπει να κλείσει» κι ας το γυροφέρνουν άπονες εξουσίες, κοντόφθαλμοι τραπεζίτες και απαθείς εκδότες. Γιατί δεν είναι δικός τους. Είναι «η ιστορία σας» μου είπε, αυτός ο στερημένος από αναφορές και ιστορική συνέχεια, άνθρωπος. Κι εγώ ανέλαβα την ευθύνη να σας το μεταφέρω κι ας έχω απολυθεί τέσσερις φορές από τον ΔΟΛ, και θα είχα και πέμπτη αν τυχόν είχα επιμείνει.

---

πηγή: http://www.athensvoice.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... η "ταυτότητα" του άλλοτε κραταιού ΔΟΛ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Το άνοιγμα του «Συγκροτήματος» στα media

Ο ΔΟΛ είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους ομίλους Μέσων Ενημέρωσης της χώρας. Και θα είχε ακόμα την πρωτοκαθεδρία, αν δεν συρρικνωνόταν σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια.

Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη σίγουρα δεν διανύει τις καλύτερες μέρες της ιστορίας του. Τουναντίον, βρίσκεται στη χειρότερη φάση του, με τους εργαζόμενους να... «βάζουν πλάτη» μέχρι τις 15 Οκτωβρίου, όντας απλήρωτοι τουλάχιστον 4 μήνες. Με φυσικό επακόλουθο, πολλά από τα στελέχη του να φεύγουν για άλλα «μαγαζιά» - ΕΔΩ ενδεικτικά, η κατάσταση στο Βήμα 99.5.

Ας δούμε λοιπόν το άνοιγμα του ΔΟΛ στα έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα. Ως Ανώνυμη Εταιρία ανήκει κατά 100% στον Σταύρο Ψυχάρη. Εκδίδει τις εφημερίδες Το Βήμα και Τα Νέα, μαζί με περιοδικά όπως το Vita και το Marie Claire. Μέσω των θυγατρικών του, κατέχει ποσοστά -συμμετοχές ή πλειοψηφικά- σε δεκάδες άλλες δραστηριότητες, εντός και εκτός media. Με κάποιες από αυτές να είναι ανενεργές, πλέον.

ΑΡΓΟΣ Α.Ε.
41,22%
(ΑΡΓΟΣ ΕΥΡΩΠΗ Ε.Π.Ε. 60%
ΑΡΓΟΣ ΝΕΤ Ε.Π.Ε. 100%)

ΔΟΛ DIGITAL Α.Ε. (in.gr)
95,34%
(INTEROPTICS Α.Ε. [health.in.gr, doctors.in.gr, Health Stores] 45%)

ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (Αγγελιοφόρος)
33,33%

ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ IRIS Α.Ε.Β.Ε.
50%
(Ν. ΛΙΑΠΗΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΤΙΚΗ Α.Ε. 51%
ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ IRIS Α.Ε.Β.Ε. 51%)

HEARST-ΔΟΛ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Ε.Π.Ε. (Cosmopolitan)
50%

ΜΕΛΛΟΝ ΓΚΡΟΥΠ Α.Ε. (TV Ζάπινγκ)
50%

MULTIMEDIA ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΜΕΣΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ Α.Ε.
100%

ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ Α.Ε. (περιοδικά της Disney)
50,50%

ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ Α.Ε.
6,24%

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΒΗΜΑ FM A.E. (Βήμα FM 99.5)
99,75%

STUDIO ΑΤΑ Α.Ε.
99,36%

TΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε. (οι παλιές εγκαταστάσεις του Mega στην Παιανία)
25%

TΗΛΕΤΥΠΟΣ Α.Ε. (Mega)
22,11%
(*ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ 100%
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ Α.Ε. 1%
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ Α.Ε. [Digea] 15,61%)
*Συμμετέχει με 25% στην εταιρία ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ο ΛΟΓΟΣ Ε.Ε., που λειτουργεί το Mega Κύπρου και τον ραδιοσταθμό Λόγος 101.1.

---

πηγή: http://www.e-tetradio.gr/

---

*