"... οι Χατζηαβάτες και τα κολλητήρια"
Παράξενη σύμπτωση και συγκυρία
Θεατές, στον ίδιο περιφερόμενο θίασο σκιών, την ίδια στιγμή, που η διοίκηση του ΔΟΛ, κοινοποιούσε στους εργαζόμενους, τη νέα επιπρόσθετη επιμήκυνση - καθυστέρηση (;) της εξόφλησης δεδουλευμένων αποδοχών των εργαζομένων, που πλησιάζει τον ένα μήνα.
Οι «χατζηαβάτες και τα κολλητήρια» έδωσαν και πάλι τα ρέστα τους, σε μία παράσταση πάντως εκτός τόπου και χρόνου.
Μασκαράτες, που αλλάζουν φορεσιές υποδυόμενοι πρόσωπα με «αρχές & αξίες».
Σε μια υστερική παράκρουση «νεοεθνικοφροσύνης», ανάξια οποιασδήποτε κριτικής αντιπαράθεσης σε επίπεδο επιχειρημάτων, αδιαφορώντας ακόμη και για την αυτογελιοποίησή τους, μας έπνιξαν στα σκουπίδια.
Για τη ταμπακιέρα... «μούγκα στη στρούγκα».
· Ένας μήνας απλήρωτοι οι συνάδελφοι μας στο ΔΟΛ - με διάφορα σενάρια ανοικτά, σε τέσσερις σελίδες μονολόγων, αγνοείται το συμβάν ακόμη και ως γεγονός.
Την ίδια χρονική περίοδο, που η τακτική Γεν. Συνέλευση των μετόχων του ΔΟΛ (25/06/2013) εγκρίνει για 5 μέλη του Δ.Σ της εταιρείας για την εταιρική χρήση από 01.01.2012 μέχρι 31.12.2012 συνολικές αμοιβές 966.056,47 ευρώ και σ’ εποχές κρίσης, αύξηση (περίπου 11,5%) για τη τρέχουσα χρήση από 01.01.2013 έως 31.12.2013, με το συνολικό ετήσιο ποσό αμοιβών για τα 5 μέλη του Δ.Σ να ανέρχεται στο ποσό των 1.100.000,00 ευρώ.
Με ότι αυτό συνεπάγεται - εκτός των άλλων τεκταινόμενων - για τη σημειολογία γεγονότων και εξελίξεων.
Προσωρινή νηνεμία ενόψει υλοποίησης στρατηγικών επιχειρηματικών αναδιαρθρωτικών αλλαγών.
Ένα κουβάρι διαπλοκής σ’ όλο το κλάδο όπου : εταιρείες συγχωνεύονται, επιχειρηματίες που βουλιάζουν, διάδοχες επιχειρήσεις προκειμένου να διαμορφώσουν νέα σχήματα με το αζημίωτο πάντα κ.λ.π.
Ένας πόλεμος συμφερόντων που παίρνει άγριες διαστάσεις με φόντο τις ραδιοσυχνότητες, τις ιδιωτικοποιήσεις, πάνω από τις ανοικτές πληγές της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Όλοι ξεπουλιόνται σε «τιμή ευκαιρίας» και με αποικιακούς όρους λιμάνια, φυσικοί πόροι (έπονται Νοσοκομεία, σχολεία κ.λ.π) στην εκλαϊκευμένη βερσιόν του «success story».
Τι και αν έβαλαν πλάτη οι εργαζόμενοι για να... κρατηθούν όρθιες οι επιχειρήσεις: ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, ΕΞΠΡΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΑΛΤΕΡ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, ατέλειωτος ο κατάλογος κ.λ.π. και έμειναν μέχρι και ένα χρόνο απλήρωτοι, με προκαταβολές και έναντι να υποθηκεύουν το μέλλον τους.
Η τελευταία περίπτωση «ΚΑΤΣΕΛΗ» είναι χαρακτηριστική.
Στα καθ’ ημάς
Προσωρινή νηνεμία... Εξαγοράς χρόνου, όπου τα «θύματα» πρέπει να παραμείνουν ήρεμα.
Για αυτό επιστρατεύονται: τσαρλατάνοι, σαλτιμπάγκοι και κομπογιαννίτες, παριστάνοντας τους διαμεσολαβητές - σωτήρες μας - με τα εμετικά ηθικοπλαστικά κηρύγματα, περιγράφουν το μέλλον σε «υπάκοους» εργαζόμενους κατ’ εντολή και ανάθεση.
Ο γνωστός διαχειριστής του ΔΟΛ Ν. Πεφάνης φαντάζει «φιλεργατικότερος»…
Η επιχειρούμενη τροποποίηση του Ν.1387/83, που αφορά το καθεστώς για τις ομαδικές απολύσεις, με απελευθέρωση των ορίων, σε περίπτωση... «αναδιοργάνωσης των επιχειρήσεων…», σε συνδυασμό με το νέο προσδιορισμό του κατώτατου μισθού, με απλή υπουργική απόφαση & έγκριση του υπουργικού συμβουλίου, που σύμφωνα με πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας δύναται να : καταστρατηγηθεί ακόμη και το πενθήμερο για τους νεοπροσλαμβανόμενους, φωτογραφίζοντας τις επερχόμενες εξελίξεις στο εργασιακό περιβάλλον.
Ραγδαίες και οι εξελίξεις που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια, επικούρηση, υγεία και περίθαλψη.
Η πρόσφατη εγκύκλιος του υπουργού οικονομικών που εστάλη στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και όχι μόνο, ζητείται να παραδοθεί από το ταμείο μας έως 30/06/2013, «αναλυτική» καταγραφή με τα μη ανταποδοτικά τέλη -...».
Τίθεται πλέον άμεσα η δήμευση των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων και η ολοκληρωτική τους κατάρρευση.
Συζητιόνται ακόμη περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις και στο εφάπαξ, καθώς και η επίσπευση εφαρμογής - βάση μνημονίου από 01.01.2015 - η εφαρμογή της ενιαίας και καθολικής σύνταξης των 360,00 ευρώ με την προσθήκη της αναλογικής των εισφορών απόδοσης για ολόκληρο τον εργασιακό βίο.
Κάτω από το βάρος και τις πιέσεις αυτών των εξελίξεων η καθ’ ημάς νεοτερική συνδικαλιστική παράγκα… μετράει τρύπες στο νερό.
Το σύστημα αλλά και προφανώς οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι ο χρόνος τους είναι μετρημένος και προσπαθούν να τον αξιοποιήσουν εκατέρωθεν επικερδώς. Εξιστορούν με έκδηλη την αγωνία τους τη μυθολογία της συναίνεσης και της υποταγής «…μικρές νίκες …» στάχτη στα μάτια αφελών (;).
«Κοντοί» πολιτευτάδες, που τους καθιστά αναγνωρίσιμους η αξία χρήσης τους, στα όρια & τα μέτρα του συνδικαλιστικού παρασιτισμού που οδηγεί στην εξαχρείωση. Ευυπόληπτα - όπως διαλαλούν οι ίδιοι - μέλη της παράταξης του προεδρείου της ΕΠΗΕΑ.
· Απεργοσπάστες αμφότεροι (και στις πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου για τη δημόσια τηλεόραση ) με τη βούλα της αναγνωρισιμότητας τους :
Ως αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας και ως «εκπρόσωπος εργαζομένων» ο έτερος.
· Δηλώσεις αποδοχής των «ατομικών» συμβάσεων εργασίας.
Ένα αποκρουστικό μόρφωμα - σάπιο, που μας κουνάει το δάκτυλο, με θράσος και την εκφορά μιας φασίζουσας γλώσσας, μαριονέτες που χρησιμοποιεί το σύστημα ως καύσιμη ύλη : «τα κούτσουρα και τα σκουπίδια» της αποσύνθεσης.
Ένα αποκρουστικό μόρφωμα που επαίρεται για την ανάδειξή του να μας «εκπροσωπεί…» στο ΔΟΛ με τη ψήφο 14 διευθυντικών στελεχών, συμπεριλαμβανομένου και του Αντιπροέδρου του Δ.Σ της εταιρείας.
Λέτε να ψήφισαν τη συναδέλφισσά μας Γιάννα Σακελλαρίου, που στη συνέχεια και παρά την εκλογή της ως αναπληρωτής εκπρόσωπος, απολύθηκε;
Νενέκοι, που εκμεταλλεύονται τις παραλυτικές επενέργειες προσωπικών απογοητεύσεων, του φόβου, της απελπισίας, στην οποία βυθίζεται ο περιχαρακωμένος ιδιωτικός κόσμος. Εκεί στοχεύει η συστημική προπαγάνδα και πάντα θα βρίσκονται πρόχειροι και πρόθυμοι διαμεσολαβητές.
Ναι, έχουν δίκιο : ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους και αυτό το επιβεβαιώνει η ιστορική μνήμη των αγώνων των εργαζομένων στο ΔΟΛ και οι κατακτήσεις τους.
Εμείς συνεχίζουμε
Συνάδελφε/σα,
Μη φοβηθείς - ανδρείκελα & πρακτικές αφοπλισμένες και υποταγμένες στη δουλοφροσύνη της «φρόνιμης» συναίνεσης, που ιστορικά αναλαμβάνει το ρόλο τους, όσο υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στην επίθεση που δεχόμαστε και το... ανάστημα που ορθώνουμε απέναντι στη βαρβαρότητα και στη ταξική βία.
ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ
Και κάτι τελευταίο, στο καταθλιπτικό Αλεξανδρινό τοπίο, που βεβηλώνει, ο μίζερος κύκλος εκφυλισμένων από τη μέθη… της αλαζονείας, που αναζητούν άλλοθι:
έχουν το ίδιο χρώμα»
* από το βιβλίο του Μπόρις Μπίαν (vian boris)
Μόνο που ο τόπος είναι μικρός και λούζεται από το φως.
Αλήθεια από πού και πώς θα δραπετεύσουν;
Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ του ΔΟΛ
