ΤΑ ΝΕΑ: "Μια ασώματος κεφαλή ο Κώστας Καραμανλής"...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Μαρινάκης VS Καραμανλή

Ο πραγματικός στόχος

πίσω από την αφωνία

του Κώστα Καραμανλή

του Γιώργου Παπαχρήστου

Στα όσα απίθανα συμβαίνουν στην ελληνική πολιτική σκηνή, αναμφίβολα, ξεχωριστή θέση κατέχει ένα πραγματικό «μετέωρο», που όμοιό του δύσκολα μπορεί να εντοπίσει κανείς, όσο κι αν το αναζητήσει στο βάθος των δεκαετιών της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας. Ακαμπτο. Ακούνητο. Αμίλητο. Μια ασώματος κεφαλή. Ενα δικό μας Ράσμορ. Αυτό το «μετέωρο» έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται Κωνσταντίνος Καραμανλής του Αλεξάνδρου, είναι 62 ετών και έχει διατελέσει πρωθυπουργός της χώρας για πέντε χρόνια, έξι μήνες και είκοσι επτά ημέρες. Περίοδο, ίσως, από τις δυστυχέστερες της χώρας στους περίπου δύο αιώνες της ύπαρξής της, αν κρίνει κανείς εκ του αποτελέσματος. Μια αντικειμενική αποτίμηση, απαλλαγμένη από τη μυθολογία με την οποία έχουν περιβάλει οι οπαδοί του αυτά τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης, θα καταλήξει στο ότι κατά τη διάρκεια αυτής της σχετικά βραχύβιας θητείας ο θαυμαστός κύριος Καραμανλής ως πρωθυπουργός επέτυχε:

– να οδηγήσει τη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας και να δραπετεύσει επιτηδείως, λίγο    πριν από το ναυάγιο

– να αναγορεύσει το «ρουσφέτι» ως το απόλυτο μέσο προσέγγισης και εκμαυλισμού των ψηφοφόρων

– να καταργήσει κάθε είδους αξιοκρατία στον δημόσιο βίο

– να καταστήσει κολλητούς, κουμπάρους, συγγενείς και φίλους ως παράγοντες του δημόσιου βίου

– να ενταθεί και να διευρυνθεί η δράση της διαπλοκής σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτή να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη χώρα

– να απαξιωθεί η πολιτική ως έννοια και οι πολιτικοί ως πρόσωπα

– να πληγούν καίρια οι θεσμοί της πολιτείας και ιδίως εκείνος της Δικαιοσύνης

– να υπονομευθεί η λειτουργία του Κοινοβουλίου και να καταστεί αυτό μέσο εξυπηρέτησης των κυβερνητικών και κομματικών επιδιώξεων, και εν τέλει

– να καταστήσει τη «ραστώνη», από τρόπο ζωής, επάγγελμα!

Για όλα αυτά, και κυρίως για το πρώτο εξ αυτών απέφυγε πεισματικά να δώσει την παραμικρή εξήγηση.

Δεν είπε λέξη όταν εξαιτίας του, λόγω του υπέρογκου δανεισμού, της αλόγιστης σπατάλης, της δράσης της διαπλοκής και των εκατοντάδων χιλιάδων διορισμών, η χώρα τέθηκε υπό τον έλεγχο των δανειστών και του διεθνούς παράγοντα.

Δεν αισθάνθηκε την ανάγκη για μια απολογιστικού χαρακτήρα συγγνώμη, βλέποντας και διαπιστώνοντας την καταστροφή της μεσαίας τάξης λόγω των Μνημονίων. Δεν αντέκρουσε, έστω με ένα αντεπιχείρημα, καμία από τις βαριές κατηγορίες που διατυπώθηκαν για τα όσα συνέβησαν επί των ημερών του και τα οποία είχαν τα γνωστά αποτελέσματα (...)

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

---

ΤΑ ΝΕΑ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... "Η ξινίλα της λουζεριάς" - τίτλος, στα ΝΕΑ !..

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ήταν κάποτε μια εφημερίδα, τα ΝΕΑ...

Του Γιάννη Τριανταφύλλου (Facebook)

Η πτώση, ως γεγονός, είναι αναμφίβολα κάτι θλιβερό. Ενέχει το στοιχείο τής απώλειας περασμένων μεγαλείων, το οποίο δεν γίνεται πάντοτε αντιληπτό από τον πεπτωκότα. Το ότι ο σύγχρονος κόσμος -και όχι αυτός του… ανένδοτου, τής Χούντας, του παλατιού κ.λπ.- κινείται με ταχύτητα φωτός, με αποτέλεσμα επαγγελματίες δημοσιογράφοι που μεγαλούργησαν εκείνες τις εποχές να μην τον προλαβαίνουν, είναι προφανές και κατανοητό. Εβδομηνταπεντάρηδες είναι άλλωστε. Πώς να το πράξουν; Επιστήμονες, ειδικοί στην τεχνολογία, γκουρού των Μέσων μάς περιγράφουν τον «γενναίο, νέο κόσμο» των media με αναρίθμητες αναλύσεις (Σε σημείο να προκαλεί τεράστια απορία η κίνηση του ιδρυτή τής Amazon.com, Τζεφ Μπέζος, να αγοράσει προ 3 ετών την Washington Post για 250 εκατομμύρια δολάρια. «Μα γιατί το έκανε;» αναρωτιόνταν όλοι. «ΑΦΟΥ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ»….).

Στην Ελλάδα, φυσικά, έτσι όπως δομήθηκε σαν χώρα τόσα χρόνια οδηγούμενη στην καταστροφή από την εγχώρια ελίτ και καταλήγοντας να κυβερνάται σήμερα από μια καρικατούρα που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή, ξέρουμε πάντοτε καλύτερα. Ετσι, «σκοτώνουμε τον αγγελιοφόρο» που μάς φέρνει τα άσχημα ΝΕΑ. Α, και μια και το’φερε η κουβέντα: η κάποτε κραταιά εφημερίδα πουλά σήμερα καθημερινά γύρω στις 10-15.000 φύλλα, όσος δηλαδή και ο πληθυσμός των Γλυκών Νερών Αττικής. Δεν το λες και «τρελή κυκλοφορία», το λες;

Αλλά, όπως φαίνεται, εκεί, στον παρηκμασμένο ΔΟΛ, αρνούνται να το καταλάβουν. Και, φυσικά, τους φταίνε οι άλλοι, Ετσι, στα ΝΕΑ του ΣΚ, ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ στη σελίδα 6, έχει ένα αρθρίδιο υπό τον πασαλιμανιώτικο τίτλο: «Η ξινίλα τής λουζεριάς» ( προσέξτε, αυτό στα ΝΕΑ, όχι στο ΜΑΚΕΛΕΙΟ, ούτε στο ΚΛΙΚ του Κωστόπουλου στα δοξασμένα, αμέριμνα και ασύδοτα ’80ς ). Σε αυτό, λοιπόν, το αρθρίδιο, ο συντάκτης επιτίθεται σε ΟΛΟΥΣ για το ότι οι καθημερινές εφημερίδες ή οι εκδόσεις του Σαββάτου ή ακόμη οι Κυριακάτικες ΧΑΝΟΥΝ ΘΕΜΑΤΑ, όπως το Brexit, το μακελειό στη Νίκαια, το μακελειό στο Μόναχο, το πραξικόπημα στην Τουρκία κ.ο.κ. Γιατί; Επειδή γίνονται βράδυ που οι εφημερίδες έχουν ήδη τυπωθεί…

Κι έτσι, κοιμάσαι με Bremain και ξυπνάς με Brexit. Κοιμάσαι με ασφαλή τον κόσμο και ξυπνάς με 85 συνανθρώπους σου σκοτωμένους στη Νίκαια. Κοιμάσαι με τον Recep Tayyip Erdoğan στο έδαφος και ξυπνάς με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο…αεροπλάνο, να ψάχνει να βρει μέρος να φυγαδευτεί. Και όλη μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, τα κανάλια, σε Ελλάδα και εξωτερικό, λένε. Και όλη μέρα, τα Social Media σε Ελλάδα και εξωτερικό, γράφουν, σχολιάζουν, αναπαράγουν βίντεο, εικόνες, ειδήσεις.

Και το επόμενο πουρνό, σαν κάπως μπαγιάτικα κουλούρια ( ή σαν το ανέκδοτο με τη χελώνα και τον μπάρμαν, αν προτιμάτε), «σκάνε μύτη» οι εφημερίδες. Που σου περιγράφουν τα γεγονότα που έχεις -σχεδόν- κουραστεί να παρακολουθείς επί ένα 24ωρο. Συν την ανάλυση κάποιου έγκυρου πολιτικού, αριστερού ή δεξιού, στελέχους. Που, συνήθως, το βαριέσαι και δεν σου προξενεί το ενδιαφέρον επειδή γνωρίζεις από πριν τι θα πει και υπέρ ποίου θα ταχθεί, με βάση την κομματική του τοποθέτηση.

Και οι εφημερίδες -κυκλοφοριακά και αξιακά- κατρακυλούν. Και η πρώτη καθημερινή από αυτές, τα κάποτε εμβληματικά ΝΕΑ έχουν πωλήσεις όσο ο πληθυσμός των Γλυκών Νερών Αττικής, κάπου μεταξύ 10-15.000 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ! Και αντί να κοιτάξουν πώς θα βελτιώσουν την ποιότητα, την ακρίβεια, την ταχύτητά τους, βγαίνουν και, με γλώσσα φορτοεκφορτωτή, τα κάποτε έγκυρα ΝΕΑ, ουσιαστικά υβρίζουν τους αναγνώστες τους! Τους αποκαλούν επαρχιώτες! Τους αποκαλούν ξεκούτηδες! Τους αποκαλούν ζουρλούς και ανεμοδούρες! Επαναλαμβάνω: όχι το ΜΑΚΕΛΕΙΟ, όχι η ΑΥΡΙΑΝΗ, τα ΝΕΑ! Κι όλα αυτά υπό τον αγοραίο τίτλο: «Η ξινίλα τής λουζεριάς»! ΤΑ ΝΕΑ!

Τελικά, η αρχαία σοφία είναι αξεπέραστη: Ου γαρ έρχεται μόνον…

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*

... μάθατε "Τα Νέα"; Η "Αυγή" του "Εθνους" είναι εδώ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Το «Εθνος» αριστερότερο της «Αυγής»

(και τα... γαυγίσματα των «Νέων»)

Το Έθνος έχει γίνει Ανί Ζιραρντό: «Παθαίνω από αγάπη». Ένας από τους Ηρακλείδες του κυβερνητικού αριστερού στέμματος. Ίσως ο πιο ένθερμος από όλους. Αν όχι κάθε μέρα, τουλάχιστον σήμερα. Πιο συριζαίικο και από τη συριζαία Αυγή. Η οποία στη σημερινή έκδοση περιμένει τις καλύτερες μέρες από τον τουρισμό. Ενώ το εκ μεταγραφής αριστερό Έθνος ρίχνει κουβάδες αισιοδοξίας στη φωτιά της απογοήτευσης και βλέπει «Πρώτο φως στο τούνελ». Δεν λέει πόσα φώτα θα ακολουθήσουν για να δούμε το καθαρό φως της μέρας. Όχι εμείς, οι μακρινοί μας απόγονοι. Οι γενιές του 3.000 μ.Χ.

Την ίδια ώρα οι κέρβεροι του Άδη στη Μιχαλακοπούλου λυσσομανούν. Τα Νέα έχασαν τη μάχη της αριστεροσύνης από το ομόσταβλο ιδεολογικά Έθνος και σήμερα πάλι γαυγίζουν: «Οδύσσεια 2018 για το χρέος». Να τους χαιρόμαστε όλους.

---

πηγή: http://harddog-sport.blogspot.gr/

---

*

... "Μικροπολιτικός" δια χειρός Αριστοτελίας Πελώνη πλέον ...

*
zoornalistas
***
*

Αλλαγή φρουράς

για τον "Μικροπολιτικό"

στα ΝΕΑ

*

Αλλάζει χέρια ο «Μικροπολιτικός» της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ. Την ευθύνη της ιστορικής στήλης αναλαμβάνει, μετά τον Δημήτρη Μητρόπουλο που την έγραφε τα τελευταία χρόνια, η δημοσιογράφος Αριστοτελία Πελώνη, ύστερα από απόφαση της διεύθυνσης της εφημερίδας.

«Να δούμε, θα αποκτήσει η στήλη πιο επιθετικό και αποκαλυπτικό ύφος;» αναρωτιέται (και δικαίως) το ΠΟΝΤΙΚΙ για να συμπληρώσουμε με τη σειρά μας:
Ο Δ. Μητρόπουλος μπορεί να διακρίνεται όπως όλοι λένε για το επίπεδό του και τα καλογραμμένα κείμενά του, μπορεί να έχει προσβάσεις και να είναι καλά πληροφορημένος για τα (παρα)πολιτικά πράγματα και κυρίως για τα τεκταινομενα στο ΠΑΣΟΚ αλλά οι πολλές αγιογραφίες του (σε συγκεκριμένους υπουργούς) είχαν αρχίσει να κουράζουν τους αναγνώστες αλλά και τη διεύθυνση της εφημερίδας που, όπως λένε οι κακές γλώσσες, ποτέ δεν... τον είδε με καλό μάτι...

Η κόντρα μάλιστα με τον Δ. Μητρόπουλο είχε ξεκινήσει από την ίδια στιγμή που ο νέος διευθυντής κατέβηκε (από τον 5ο) στον 4ο όροφο της Μιχαλακοπούλου...

---

*

... γνωμοδότηση για το "Σύμφωνο Εργασίας" ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012

*

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ

*

Απόστολου Τσαλαπάτη

Νομικού Συμβούλου της ΕΠΗΕΑ

*

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΕΠΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΩΣ "ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ" ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΟΛ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΤΟ ΒΗΜΑ"

*

ΕΡΩΤΗΜΑ:

.

Μου ετέθη στην Γ.Σ. των διοικητικών υπαλλήλων στον ΔΟΛ να αξιολογήσω νομικά το διακινούμενο έγγραφο που επιγράφεται ως "ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ" μεταξύ της Διοίκησης του ΔΟΛ και των εργαζομένων συντακτών της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ" και να απαντήσω υπό ποιές προϋποθέσεις αυτό θα μπορούσε να καταστεί επιχειρησιακή σύμβαση.

.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

.

Το διακινούμενο κείμενο ως έχει δεν αποτελεί συλλογική σύμβαση και δεν δεσμεύει αυτούς που αρνούνται να το υπογράψουν. Το εν λόγω κείμενο θα μπορούσε ενδεχομένως να καταστεί επιχειρησιακή σύμβαση με την προϋπόθεση ότι, ελείψει επιχειρησιακού σωματείου, θα συσταθεί στον ΔΟΛ στα πλαίσια του Ν. 4024/2011 "ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" η οποία θα αποτελείται από τα 3/5 του συνόλου των εργαζομένων στον ΔΟΛ και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί της θα υπογράψουν την επιχειρησιακή σύμβαση. Η εν λόγω "ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" θα πρέπει σύμφωνα με την ιδρυτική της πράξη να δέχεται ως μέλη της κάθε είδους εργαζόμενο του ΔΟΛ ανεξαρτήτως ειδικότητας.

.

Οι εργαζόμενοι στην περίπτωση που επιλέξουν την σύσταση "ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" με σκοπό την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης θα πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι δυνατόν να συμφωνηθούν μισθοί χαμηλότεροι των συλλογικών συμβάσεων του 2008.

.

Επιπλέον τυχόν υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης αποδυναμώνει το ενδεχόμενο προσφυγής των ΕΝΩΣΕΩΝ στον Ο.Μ.Ε.Δ με σκοπό την έκδοση Διαιτητικών Αποφάσεων που τουλάχιστον θα επιβεβαιώνουν, με βάση την έως τώρα πρακτική του Ο.Μ.Ε.Δ., τους κατώτατους μισθούς όπως αυτοί ορίζονται στα αντίστοιχα κλιμάκια της ΣΣΕ του 2008. Επιπλέον τυχόν κατώτερες αποδοχές ενδεχόμενης επιχειρησιακής σύμβασης πιθανόν να οδηγήσουν τον διαιτητή που θα αναλάβει να εκδώσει διαιτητική απόφαση στο μέλλον να αποφασίσει, αντίστοιχες της επιχειρησιακής, μειωμένες αποδοχές σε σχέση με τη συλλογική σύμβαση του 2008.

.

Εν κατακλείδι σε κάθε περίπτωση συνιστάται η αποφυγή σύμπραξης στην σύσταση "ΕΝΩΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" με σκοπό την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης ώστε : αφενός να διατηρηθούν τα υπάρχοντα επίπεδα αποδοχών και αφετέρου οι ΕΝΩΣΕΙΣ να είναι ελεύθερες να απευθυνθούν στον ΟΜΕΔ για συμβάσεις ή διαιτητικές αποφάσεις που θα ρυθμίζουν τις αμοιβές/όρους εργασίας όλων των εργαζομένων στις εφημερίδες, εάν φυσικά επιλέξουν να το πράξουν.

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... ο Εφιάλτης, η Κερκόπορτα και οι ριψάσπιδες των "Νέων" ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Αν αληθεύουν όλα αυτά ...

*

*

Συμφώνησε, κατά πληροφορίες, η 3μελής επιτροπή των δημοσιογράφων των “Νέων” για μείωση κατά 20% στους μισθούς των συντακτών της εφημερίδας.

Μετά από συζητήσεις με τον Σταύρο Ψυχάρη, η 3μελής επιτροπή,

ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΕΛΕΖΟΣ,  ΗΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΗΤΣΟΣ,

μετέφερε τη συμφωνία για μείωση 20% σε όλους τους μισθούς των δημοσιογράφων.

Σε “αντάλλαγμα” στα “Νέα” θα πληρώνονται κανονικά όσοι εργάζονται στη βάρδια της Κυριακής. Ο Στ. Ψυχάρης δηλαδή πήρε πίσω την προηγούμενη περικοπή που επέβαλλε στην εφημερίδα όπου εργάζονταν όλοι οι δημοσιογράφοι όλες τις Κυριακές του μήνα, αλλά πληρώνονταν για μόνο δυο Κυριακές.

*

... ο Εφιάλτης ήταν ήρωας,

η Κερκόπορτα ήταν λυτρωτική

και οι ριψάσπιδες ...εθνικά πρότυπα !!!

---

Το λόγο πλέον έχουν οι επαγγελματικές ενώσεις - εδώ μπαίνει θέμα ύπαρξής τους ...

Η αναβλητικότητα, η μη συντονισμένη αντίσταση στις εργοδοτικές επιθέσεις, η λανθασμένη τακτική των "στάσεων", των "24ωρων" και των ατέλειωτων συζητήσεων, δημιούργησαν μια στρατιά πρόθυμων σφουγγοκωλάριων στην υπηρεσία της εργοδοσίας ...

Εδώ που φτάσαμε και για να αποφύγουμε τα χειρότερα - για να μην στραφούν εργαζόμενοι εναντίον εργαζομένων ... 

Ή "αυτοί" ή τα κλειδιά των γραφείων στους εργοδότες ...

Και η ξεφτίλα έχει τα όριά της ...

Ποιός άλλος θέλει να τα ξεπεράσει;

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*