Η Μητσοτακική αντίληψη μιας απεργίας...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του, πόσο μάλλον να τοποθετείται ελεύθερα πάνω στα εργασιακά ζητήματα.

Υπάρχουν, βέβαια και κόκκινες γραμμές. Αν για παράδειγμα είσαι πρωθυπουργός κυβέρνησης που σε μόλις τρεις μήνες στην εξουσία βαδίζει από τη μία αυθαιρεσία στην άλλη σε ό,τι αφορά στα εργασιακά, δε χάνεις τίποτα να παραμείνεις σιωπηλός.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης όμως δεν είναι από αυτούς. Έχει άποψη για όλα και γιατί όχι και για την απεργία.

«Για μία ακόμη φορά, απεργούν οι λίγοι και ταλαιπωρούνται οι πολλοί!

Κι αυτό γιατί μερικοί επαγγελματίες του συνδικαλισμού αντιδρούν στη διαφάνεια. Επαγγελματίες συνδικαλιστές που έχουν χάσει την επαφή τους με τον κόσμο της εργασίας και που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι επιθυμούν περισσότερη συμμετοχή και δημοκρατία στη λήψη αποφάσεων που τους αφορούν.

Εμείς νομοθετούμε τα σωματεία να είναι αντιπροσωπευτικά και να λογοδοτούν. Και οι πλειοψηφίες να είναι αυτές που θα αποφασίζουν για τη στάση των εργαζομένων, θεσπίζοντας, προαιρετικά, και τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

Στέκομαι στο πλευρό των εκατομμυρίων πολιτών που σήμερα δοκιμάζονται γιατί έτσι το θέλησε μια μειοψηφία. Οι Έλληνες κουράστηκαν, πλέον, να δοκιμάζονται από πρακτικές περασμένων δεκαετιών.

Είναι καιρός να πάμε μπροστά. Και θα πάμε!».

Κι όπως εύστοχα παρατήρησε χρήστης του Facebook «πάμε μπροστά και από πίσω έρχεται το πρωθυπουργικό αεροσκάφος»...

---

Nonews-NEWS

---

*

Παύλος Τσίμας - το "τερμάτισε" για άλλη μια φορά...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Εικοσιεννιά κατασκευαστές

πλυντηρίων συνιστούν Παύλο Τσίμα

«Τον είδα το απόγευμα. Χαιρετηθήκαμε και είπαμε θα τα πούμε το πρωί να πιούμε τον πρωινό μας καφέ. Το παιδί μου δεν μου ξαναμίλησε. Δεν ήπιαμε τον καφέ μας. Στο νοσοκομείο μου είπαν ότι τον μαχαίρωσε η Χρυσή Αυγή. Είδα το παιδί μου στον νεκροθάλαμο», αυτά είπε η Μάγδα Φύσσα, το 2015 όταν και κατέθετε ενώπιον του δικαστηρίου για τη δολοφονία του γιου της, Παύλου Φύσσα, από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά τον Σεπτέμβριο του 2013.

Εκείνο το βράδυ, η Ελλάδα ξύπνησε βίαια από τον λήθαργο που είχε βυθιστεί και δυστυχώς δεν άργησε να ξαναπέσει.

Σχεδόν δύο χρόνια πριν, τον Μάρτιο του 2011 ο Θεόδωρος Πάγκαλος γιουχάρεται στα Καλύβια Αττικής και κάποιος του πετάει ένα γιαούρτι.

Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτά τα δύο; Για έναν υγιή νου καμία απολύτως. Το ένα είναι μία στυγερή δολοφονία ενός νέου ανθρώπου από ναζί εγκληματίες και το άλλο είναι μία γελοιότητα που έλαβε χώρα σε ένα προάστιο και είχε αποδέκτη τον αντιπρόεδρο της τότε κυβέρνησης.

Ο Παύλος Τσίμας όμως, από το χθεσινό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ είχε διαφορετική άποψη.

Με αφετηρία τη θεωρεία των δύο άκρων, ορμώμενος από τη φασιστική επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη, προσπαθώντας να φτιάξει μία παραλλαγή του «για τη Μαρφίν όμως δεν λέτε τίποτα» και εξισώνοντας τις διαμαρτυρίες για τους πλειστηριασμούς με την επίθεση στον δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, ο Παύλος Τσίμας μη μπορώντας να δαμάσει την επιθυμία του να αποδείξει πως η βία είναι μία και είναι η ίδια όποια μορφή και αν έχει, είπε το εξής: «Aν γιαουρτώνουμε τον Πάγκαλο είναι μια χαρά, αν μαχαιρώνουν τον Φύσσα είναι κακό».

Το πρόβλημα εδώ, δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είπε την παραπάνω φράση, αλλά ότι δεν ντράπηκε να την πει.

Το ουσιαστικό θέμα όμως δεν είναι μόνο η εξίσωση του γιουχαρίσματος με έναν φόνο αλλά το αντίστροφο. Είναι η εξίσωση του φόνου με το πέταμα ενός γιαουρτιού. Το απόλυτο ξέπλυμα της Χρυσής Αυγής. Πάω στοίχημα πως όποιος χρυσαυγίτης είδε το χθεσινό δελτίο του ΣΚΑΪ, μειδίασε αυτάρεσκα και το βράδυ έδειρε τη γυναίκα του νιώθοντας καλύτερα με τον εαυτό του.

Υπάρχουν κάποια νοητά όρια στην ηθική και τη συνείδηση του κάθε ανθρώπου. Υπάρχει όμως και η «κοινή ηθική» - κατά την «κοινή λογική» - η οποία αυτή τη φορά, στο βωμό των ίσων αποστάσεων και του πλυντηρίου που τολμά να ξεπλύνει ακόμα και ναζί, ξεπεράστηκε κατά πολύ.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, αν ο κ. Τσίμας θα μπορούσε να τεκμηριώσει αυτή του την εξίσωση μπροστά στη μάνα που δεν ήπιε τον πρωινό καφέ με το παιδί της.

---

documentonews.gr

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... απλήρωτοι ΔΟΛ - τι (δεν) μας λέει ο συν. Μουλόπουλος;..

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Άδικη και άστοχη

η παρέμβαση Μουλόπουλου

Κατανοητή η πικρία του, αλλά δεν έχουν την ευθύνη οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ

Σε ανθρώπινο επίπεδο είναι κατανοητή η πικρία που εκφράζει και δημοσίως πλέον ο Βασίλης Μουλόπουλος για τις αντιδράσεις που υπήρξαν στο πρόσωπο του από ορισμένους εργαζόμενους στον ΔΟΛ, οι οποίοι όπως αναφέραμε και σε προηγούμενη ανάρτηση μας, δεν είναι μεν η πλειοψηφία αλλά κατάφερε να επικοινωνήσει δημοσίως την άποψή της και να αποτελέσει κατά ένα τρόπο τη θέση των εργαζομένων του συγκροτήματος, ενώ δεν είναι έτσι.

Ομως, η δημόσια πλέον τοποθέτηση Μουλόπουλου μπροστά στις κάμερες ότι εκείνος πήγε να βοηθήσει και αν δεν θέλουν οι εργαζόμενοι να σωθούν με γεια τους με χαρά τους δικό τους πρόβλημα, είναι εντελώς έξω από την πραγματικότητα.

Πρώτον δεν είναι στο χέρι των εργαζομένων οι εξελίξεις, αλλά στο χέρι του ιδιοκτήτη, των τραπεζών και των κομμάτων πλέον. Ο Μουλόπουλος θα είχε ενδεχομένως κάποιο δίκιο σε αυτό που λέει αν είχαν προταθεί στους εργαζομένους κάποιες λύσεις και εκείνοι καλούνταν πλέον να αποφασίσουν αν και ποιά θα επιλέξουν. Τότε ναι θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι πλέον στα χέρια (και) των εργαζομένων το μέλλον του ΔΟΛ. Όμως αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι είναι στο μαύρο σκοτάδι, δεν γνωρίζουν τίποτε, είναι απλήρωτοι έξι μήνες και το μόνο που ακούνε είναι φήμες και δημοσιεύματα για πτωχεύσεις, πιθανούς επενδυτές κλπ. Οι εργαζόμενοι στους οποίους ρίχνει το μπαλάκι ο Μουλόπουλος, έμαθαν για την εμπλοκή του από την ίδια ανακοίνωση που το έμαθε όλη η Ελλάδα και μέχρι σήμερα δεν έχει πάει κανείς, ούτε ο ίδιος, να τους εξηγήσει τι θα κάνει εκεί.

Πώς λοιπόν εγκαλεί τους εργαζομένους ο Μουλόπουλος;

Τους μάζεψε να τους εξηγήσει τι προτείνει και εκείνοι αρνήθηκαν;

Εμφανίστηκε κανείς γενικώς το τελευταίο διάστημα να ενημερώσει τους εργαζομένους για οτιδήποτε ουσιαστικό πέραν από τις εμφανίσεις Καρακούση στις συνελεύσεις που λέει ότι ο Ψυχάρης δεν βάζει λεφτά και η κατάσταση είναι οριακή;

Εντάξει, είπαμε έχουν και οι εργαζόμενοι στον ΔΟΛ το δικό τους μερίδιο ευθύνης για ό,τι συνέβη και ο δημοσιογραφικός τομέας για τις πολιτικές πιρουέτες των τελευταίων ετών και οι εργαζόμενοι στο σύνολό τους για τη μη σοβαρή αντίδρασή τους στα όσα ακατανόητα έκανε ο Ψυχάρης τα τελευταία χρόνια στη λειτουργία του Οργανισμού.

Αλλά από αυτό μέχρι ότι ο Μουλόπουλος πήγε να τους σώσει και εκείνοι δεν θέλουν υπάρχει άβυσσος!

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*