*
Ανασυγκρότηση
***
*
Δεν νοείται πλέον ως ενιαίος ο κλάδος της τηλεόρασης
*
Απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού:
Άλλο η ελεύθερη, άλλο η συνδρομητική TV
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού στην πρόσφατη απόφασή της για την Dimera Media Investments, διαχωρίζει την ελεύθερη από τη συνδρομητική τηλεόραση με βάση το νεότερο καθεστώς που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2014 από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Σε περίπτωση εξαγοράς της Forthnet από τον ΑΝΤ1, ο διαχωρισμός αυτός αποκτά ξεχωριστή σημασία.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με παλαιότερες αποφάσεις της, είχε κρίνει πως η αγορά τηλεοπτικού περιεχομένου είναι ενιαία, χωρίς περαιτέρω διαχωρισμό, ανεξαρτήτως του τρόπου μετάδοσης και πρόσβασης στο πρόγραμμα, δηλαδή αν μεταδίδεται από ελεύθερους ή συνδρομητικούς σταθμούς, με βάση το νόμο Ρουσόπουλου (3592/2007). Όμως με το νέο νομικό καθεστώς του 2014 «ως συγκέντρωση έλεγχου στην αγορά νοείται το ποσοστό επιρροής του κοινού από τα ενημερωτικά Μέσα». Βάσει του νόμου στα ενημερωτικά Μέσα περιλαμβάνονται αυτά που έχουν ημερήσιο πρόγραμμα και τακτικά, πρωτότυπα Δελτία Ειδήσεων, πολιτικό σχολιασμό και ενημερωτικές εκπομπές, πολιτικές και οικονομικές.
Μη ενημερωτικά Μέσα θεωρούνται εκείνα που μεταδίδουν πρόγραμμα χωρίς ενημερωτικό χαρακτήρα, που άφορα αποκλειστικά ειδικούς τομείς ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης, όπως η μουσική, οι αθλητικές μεταδόσεις -με ή χωρίς σχολιασμό αθλητικών ειδήσεων-, η προβολή ταινιών, εκπαιδευτικών ντοκιμαντέρ ή παιδικών εκπομπών. Κατά την ΕΑ, η έννοια «ενημερωτικό Μέσο» άφορα, ρητά πλέον, την τηλεόραση. Κατά το ΕΣΡ, η διάκριση μεταξύ ενημερωτικών και μη ενημερωτικών Μέσων δεν περιλαμβάνει τη συνδρομητική τηλεόραση, η οποία χαρακτηρίζεται ως ψυχαγωγική υπηρεσία.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, με παλαιότερες αποφάσεις της, είχε κρίνει πως η αγορά τηλεοπτικού περιεχομένου είναι ενιαία, χωρίς περαιτέρω διαχωρισμό, ανεξαρτήτως του τρόπου μετάδοσης και πρόσβασης στο πρόγραμμα, δηλαδή αν μεταδίδεται από ελεύθερους ή συνδρομητικούς σταθμούς, με βάση το νόμο Ρουσόπουλου (3592/2007). Όμως με το νέο νομικό καθεστώς του 2014 «ως συγκέντρωση έλεγχου στην αγορά νοείται το ποσοστό επιρροής του κοινού από τα ενημερωτικά Μέσα». Βάσει του νόμου στα ενημερωτικά Μέσα περιλαμβάνονται αυτά που έχουν ημερήσιο πρόγραμμα και τακτικά, πρωτότυπα Δελτία Ειδήσεων, πολιτικό σχολιασμό και ενημερωτικές εκπομπές, πολιτικές και οικονομικές.
Μη ενημερωτικά Μέσα θεωρούνται εκείνα που μεταδίδουν πρόγραμμα χωρίς ενημερωτικό χαρακτήρα, που άφορα αποκλειστικά ειδικούς τομείς ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης, όπως η μουσική, οι αθλητικές μεταδόσεις -με ή χωρίς σχολιασμό αθλητικών ειδήσεων-, η προβολή ταινιών, εκπαιδευτικών ντοκιμαντέρ ή παιδικών εκπομπών. Κατά την ΕΑ, η έννοια «ενημερωτικό Μέσο» άφορα, ρητά πλέον, την τηλεόραση. Κατά το ΕΣΡ, η διάκριση μεταξύ ενημερωτικών και μη ενημερωτικών Μέσων δεν περιλαμβάνει τη συνδρομητική τηλεόραση, η οποία χαρακτηρίζεται ως ψυχαγωγική υπηρεσία.
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*
