Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2018

Ο Σάτυρος των media γράφει...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Αγωνία για τις συμβάσεις

Ο νέος χρόνος φέρνει άγχη για τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου που έχουν υπογραφεί από αρκετούς δημοσιογράφους τον περασμένο Οκτώβριο στην ΕΡΤ.
Ο λόγος σαφής: Με... άλλον υπέγραψαν και με... άλλον θα ανανεώσουν - αν θα ανανεώσουν- οι συμβασιούχοι που καλύπτουν πάγιες ανάγκες του φορέα.
Στις αρχές της νέας χρονιάς όμως θα κριθεί τελικά ποιος μένει και ποιος φεύγει.

Με το... στανιό στα Social

Απαραίτητο εργαλείο των νέων υποψηφίων είναι τα Social media, αρκετοί όμως απλά το θεωρούν ως αναγκαίο κακό.
Πριν από λίγες εβδομάδες άνοιξε Ιnstagram ο Νάσος Ηλιόπουλος, ενώ Μπακογιάννης και Γερουλάνος το έχουν καιρό.
Πλέον η παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα είναι ισότιμη με αυτή στο δρόμο. Αρκεί να την εκμεταλλευτεί κανείς όπως πρέπει.

Μαύρες… πλερέζες
για τον Μπακογιάννη

Τόσο για τους δημάρχους της Στερεάς Ελλάδας, όσο και για μεγάλη μερίδα των πολιτών... Αφού πλέον χάνουν τον Περιφερειάρχη.
Αυτόν που τους άνοιξε το δρόμο στα μεγάλα έργα και τους έβαλε στις χρηματοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γι αυτό και προσπαθούν όσο μπορούν τώρα που ακόμα τον βλέπουν να τον... έχουν από κοντά.

"Τεμενάδες" στον Μουτσινά

Κάθε απόγευμα ο παρουσιαστής απογειώνει τον μέσο όρο του Open. Είναι η λύση στο πρόβλημα της χαμηλής τηλεθέασης που ακόμα έχει το κανάλι.
Ως εκ τούτου οι ιθύνοντες τον έχουν στα... ώπα ώπα άλλο και εκείνος τους αποζημιώνει με το καθημερινό του μπρίο στην εκπομπή.
Το ζήτημα είναι όμως από τον καινούργιο χρόνο να πάρουν και οι άλλες εκπομπές μπροστά.

Ο Αλαφούζος τους χαλάει τη δουλειά

Με τον Καμπουράκη και τον Γκονταξάκη.
Με τον ΣΚΑΙ24 τον οποίο βγάζει στον αέρα τον επόμενο μήνα ο Γιάννης Αλαφούζος, ανατρέπεται ο σχεδιασμός Μητσοτάκη- Καμπουράκη να συμπεριληφθεί ο άλλοτε πράσινος δημοσιογράφος του ΜΕGA στο ψηφοδέλτιο Χανίων του κόμματος του κ. Μητσοτάκη.
Η πρόταση Αλαφούζου στον Καμπουράκη είναι πολύ δυνατή και τον δελεάζει να παραμείνει στην δημοσιογραφία αναλαμβάνοντας βασικό ρόλο στο νέο κανάλι του επιχειρηματία.
Προηγούνται οι μπίζνες από την σωτηρία της πατρίδας.

Η ΔΕΗ και η απάτη

Αν είναι αληθή όσα ανακοίνωσε η ΔΕΗ για την Χαλυβουργική, μιλάμε για μεγάλη απάτη.
Σύμφωνα με την ΔΕΗ, η Χαλυβουργική έκανε κατάχρηση του χαμηλού τιμολογίου ρεύματος που παρέχεται αποκλειστικά για την κατασκευή χαλυβουργικών προϊόντων, ενώ παρήγαγε, τα τελευταία χρόνια, αλλά προϊόντα.
Πολύ σωστά καταγγέλλει, λοιπόν, η ΔΕΗ ότι με τον τρόπο αυτό εξαπατήθηκε και πρόσφερε χαμηλές χρεώσεις στην Χαλυβουργική, ενώ θα έπρεπε η τιμολόγηση του ρεύματος να ήταν πολύ πιο ακριβή.
Το μοναδικό ερώτημα που μένει είναι το ακόλουθο: μόλις τώρα κατάλαβε η διοίκηση της ΔΕΗ ότι υπήρχε πρόβλημα με την τιμολόγηση του ρεύματος στην Χαλυβουργική; Τόσα χρόνια τι έκανε;
---
fmvoice
---
*

#Novartis_Gate: Πάρτι μίζας με «πλυντήριο» ανύπαρκτα ΜΜΕ

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Νέα στοιχεία για το σκάνδαλο της Novartis που έχουν κατατεθεί στο FBI αλλά, όπως φαίνεται, όχι και στις ελληνικές αρχές



Πρόκειται για στοιχεία –τα έχει στη διάθεσή του το FBI και βάσει αυτών έχει σχηματιστεί τμήμα της έκθεσής του– που αποτυπώνουν το ξέπλυμα χρήματος και τη διαχείριση των μαύρων ταμείων της πολυεθνικής εταιρείας. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Documento, μάρτυρας κατέθεσε στο FBI ότι το μαύρο ταμείο της Novartis είχε διαμορφωθεί από παράλληλες εξαγωγές φαρμάκων της εταιρείας.

Μαύρο χρήμα από παράλληλες εξαγωγές

Την περίοδο που ο mr Novartis Κωνσταντίνος Φρουζής μεσουρανούσε, η εταιρεία φρόντιζε να εισάγει φάρμακα εκτός πατέντας στην ελληνική αγορά. Τα συγκεκριμένα είχαν μικρή τιμή στην Ελλάδα αλλά υψηλότερη σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα η Γερμανία. Μέσω χονδρεμπόρων στον χώρο του φαρμάκου –φαρμακευτικοί συνεταιρισμοί και φαρμακαποθήκες– αυτά τα φάρμακα εξάγονταν πίσω στις προαναφερθείσες χώρες, π.χ. στη Γερμανία. Πραγματοποιούνταν δηλαδή παράλληλες εξαγωγές αυτών των φαρμάκων. Ετσι αν ένα φάρμακο, όπως για παράδειγμα το Voltaren, στοίχιζε 3 ευρώ στην Ελλάδα, στη Γερμανία θα στοίχιζε 5 ευρώ. Οπότε τα φάρμακα που έφταναν στην Ελλάδα, αντί να διοχετευτούν στην ελληνική αγορά, εξάγονταν –ακόμη και σε περιπτώσεις που παρουσιαζόταν έλλειψή τους στα ελληνικά φαρμακεία–, γεγονός που αποτελεί παράβαση του νόμου. Επομένως οι Ελληνες χονδρέμποροι, που αν τα διοχέτευαν στα φαρμακεία θα είχαν μικρό ποσοστό κέρδους, της τάξεως του 5% για παράδειγμα, έβλεπαν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται μέσω των παράλληλων εξαγωγών.

Εκτός από την παράλληλη εξαγωγή φαρμάκων εφαρμοζόταν και το λεγόμενο σύστημα «σκούπα» ή αλλιώς «παπάκια». Στην προκειμένη περίπτωση ντελιβεράδες προμηθεύονταν τα προαναφερθέντα φάρμακα από φαρμακεία σε λιανική τιμή. Κατόπιν τα έδιναν στους χονδρέμπορους, οι οποίοι τα πωλούσαν σε χώρες όπως η Γερμανία κρατώντας ένα ποσοστό από τη διαφορά τιμής, ενώ το υπόλοιπο κατευθυνόταν και πάλι στα μαύρα ταμεία της Novartis.

Λεφτά σε «ανύπαρκτα» σάιτ

Από τις παράλληλες εξαγωγές προφανώς κέρδιζε και η Novartis, αφού όσο πιο πολλά κέρδη είχαν οι χονδρέμποροι από αυτήν τη διαφορά τιμής των φαρμάκων μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας τόσο πιο πολλά ποσά επέστρεφαν στα μαύρα ταμεία της. Επειτα, σύμφωνα πάντα με όσα φέρεται να κατέθεσε ο μάρτυρας στο FBI, η Novartis έδινε αυτά τα χρήματα μέσω διαφημιστικών εταιρειών σε ανύπαρκτα σάιτ. Στη συνέχεια τα χρήματα εκταμιεύονταν, επέστρεφαν στη Novartis και συγκεκριμένα στον Κ. Φρουζή και δίνονταν ως μίζες σε κρατικούς υπαλλήλους και πολιτικούς.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του Documento, ο μάρτυρας κατονόμασε ως μια από τις εν λόγω διαφημιστικές εταιρείες τη Zenith Media, επίσημη διαφημιστική εταιρεία της Novartis παγκοσμίως. Μάλιστα ο μάρτυρας φέρεται να κατέθεσε στο FBI κατάλογο με 23 ιστοσελίδες που έλαβαν ποσά από τα μαύρα ταμεία της Novartis μέσω της Zenith Media. Αυτές οι 23 ιστοσελίδες, σύμφωνα με τον μάρτυρα, φαίνεται ότι ανήκαν στον αποθανόντα εκδότη της εφημερίδας «Ακρόπολις», Παναγιώτη Μαυρίκο, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο τον Ιούνιο του 2016.

Οι συγκεκριμένες 23 ιστοσελίδες που φέρεται να κατέθεσε ο μάρτυρας στο FBI είναι: 

megalwnwmeygeia.gr,
kosmoskaiygeia.gr,
oikoumenikiygeia.gr,
lifenews.gr,
juniusbrutus.gr,
freegreece.gr,
pagosmiaygeia.gr,
akropolisnews.gr,
epikairotitanews.gr,
greeknews.biz,
iatrikignomi.gr,
ygeiasimera.gr,
24-wres.gr,
greekonomy.gr,
ellinikosvorras.gr,
newpage.gr,
bankpage.gr,
worldeconomy.gr,
moneyday.gr,
economylife.gr,
enamag.gr,
enathine.gr,
grhealthnews.gr.

Σε έρευνα που πραγματοποιήσαμε διαπιστώσαμε ότι μόλις τέσσερις από αυτές τις ιστοσελίδες βρίσκονται πλέον σε λειτουργία. Από αυτές η μία, η greeknews.biz, μολονότι φαίνεται να λειτουργεί, εμφανίζει λευκή σελίδα. Σε αναζήτηση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα similarweb, όπου μπορεί κανείς να ερευνήσει την επισκεψιμότητα των ιστοσελίδων, ένα από τα τέσσερα επίμαχα σάιτ που λειτουργεί, το lifenews.gr, βρίσκεται πολύ χαμηλά και συγκεκριμένα στη θέση 191.998 στο σύνολο των ελληνικών ιστοσελίδων. Για τα υπόλοιπα δύο σάιτ που είναι ανοιχτά, δηλαδή το ygeiasimera.gr και το newpage.gr, δεν κατέστη δυνατόν να βρούμε στοιχεία, γεγονός που υποδηλώνει ότι έχουν ακόμη χαμηλότερη επισκεψιμότητα από την ιστοσελίδα lifenews.gr.

Εντυπωσιακότερα ήταν τα ευρήματα της δημοσιογραφικής έρευνας αναφορικά με τα υπόλοιπα 19 σάιτ τα οποία δεν βρίσκονται σε λειτουργία. Χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική πλατφόρμα archive.org/web στην οποία μπορεί κανείς να αναζητήσει την περίοδο λειτουργίας ενός σάιτ, δεν κατέστη δυνατό να βρούμε οποιοδήποτε στοιχείο ότι λειτούργησαν οποτεδήποτε οι επτά από τις παραπάνω 19 ιστοσελίδες. Για τις υπόλοιπες 12 δεν εμφανίζονται στοιχεία από τη μέτρηση επισκεψιμότητάς τους, γεγονός που καταδεικνύει πως, αν ποτέ λειτούργησαν, ουσιαστικά ήταν «ανύπαρκτες».

Αξιοσημείωτο είναι ότι στην ηλεκτρονική πλατφόρμα similarweb αναγράφεται ότι πέντε από τις προαναφερόμενες 23 ιστοσελίδες ξεκινούν να λειτουργούν ταυτόχρονα, στις 29 Μαΐου 2014 (...)

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

---
---
*

Στο «κόκκινο» το Χρηματιστήριο...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

...έπεσε κάτω από τις 600 μονάδες


Κάτω από τις 600 μονάδες έκλεισε το ελληνικό χρηματιστήριο, που για έβδομη συνεχόμενη συνεδρίαση παρουσιάζει απώλειες, ακολουθώντας τις τάσεις στις διεθνείς αγορές. Η προσωρινή ανάκαμψη της Γουόλ Στριτ την Τετάρτη δεν ήταν αρκετή για να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα που επικρατεί, για λόγους που σχετίζονται με τον εμπορικό πόλεμο Κίνας-ΗΠΑ, το «λουκέτο» στο αμερικανικό Δημόσιο, αλλά και την προσπάθεια παρέμβαση Τραμπ στη Fed.

Ο Γενικός Δείκτης στην Αθήνα κατέγραψε πτώση 1,77%, διολισθαίνοντας στις 597,83 μονάδες, ενώ η αξία των συναλλαγών ήταν 24,68 εκατ. ευρώ. Οι πιο ισχυρές πιέσεις ήταν στον τραπεζικό κλάδο με τις μετοχές των τραπεζών.

Η Alpha Bank υποχώρησε κατά 7,1%, η Εθνική Τράπεζα κατά 5,1%, η Eurobank κατά 3,3% και η Τράπεζα Πειραιώς κατά 2,9%. Στον αντίποδα, κέρδη της τάξης του 3% εμφάνισε η Attica Bank.

Ο τραπεζικός δείκτης υποχώρησε 5,4% και ενώ τους τελευταίους 12 μήνες έχει χάσει περίπου το ήμισυ της αξίας του.

Την ίδια στιγμή τα spreads για τα ελληνικά δεκαετή ομόλογα παραμένουν υψηλά, στο 4,39%.

Έντονες πιέσεις ασκούνται μέχρι στιγμής και στις ευρωπαϊκές αγορές, που σημειώνουν απώλειες.

Στην Ευρώπη, ο βρετανικός δείκτης FTSE 100 υποχώρησε 1,5%, ο γερμανικός DAX έπεφτε 2,4% και ο γαλλικός CAC40 υποχωρούσε 0,6%.

Νωρίτερα οι ασιατικές αγορές είχαν κλείσει με πτώση, με εξαίρεση το χρηματιστήριο της Ταϊβάν και τον ιαπωνικό Nikkei που ανέβηκε 3,9%. Ο κινεζικός Hang Seng έπεσε 0,7%. Επίσης ο αυστραλιανός S&P-ASX 200 ανέβηκε 1,9%.

Η εντυπωσιακή επίδοση της Γουόλ Στριτ την Τετάρτη, που μέσα σε μια μέρα κέρδισε 1.000 μονάδες, και σύμφωνα με αναλυτές ίσως να οφείλεται σε έμμεση παρέμβαση, μετά την συνάντηση του Αμερικανού υπουργό Οικονομικών, Στίβεν Μνουτσίν, δεν επηρέασε τα χρηματιστήρια.

Άλλωστε, η Γουόλ Στριτ άνοιξε και χθες Πέμπτη με απώλειες. Στις 6 το απόγευμα (ώρα Ελλάδας) ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones διολισθαίνει κατά 433,72 μονάδες ή 1,90% στις 22.425 μονάδες, ενώ ο τεχνολογικός δείκτης Nasdaq έπεφτε 2,29%, χάνοντας 150 μονάδες. Απώλειες 1,63% καταγράφει και ο ευρύτερος δείκτης S&P 500, που χάνει 40,21 μονάδες.

---
---
*

Υποψήφιοι δήμαρχοι: Το γελοίον του πράγματος

*
Ανασυγκρότηση
***
*


του Γιώργου Λακόπουλου

Τους βλέπουμε καθημερινά πλέον στα ΜΜΕ, καθώς διαθέτουν μηχανισμούς κοινοποίησης της παρουσίας τους. Καλοντυμένοι, καλογυαλισμένοι, μοντέλα για περιοδικά μόδας, επιμελημένα ατημέλητοι ενίοτε, εύχαρεις πάντα, πρόθυμοι να περάσουν απέναντι όποια γριούλα βρουν στη διάβαση.

Έτοιμοι να χτίσουν μικρούς και μεγάλους παραδείσους για όλους, θυμωμένοι με τους προηγουμένους που δεν φρόντισαν την πόλη και αποφασισμένοι να την κάνουν ιδανικό τόπο να ζείς.

Είναι οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας. Πρόσωπα που εμφανίσθηκαν από το πουθενά για να τη σώσουν. Μέχρι στιγμής η σωτηρία περιορίζεται σε βόλτες στις γειτονιές της πόλης και τις χειραψίες με όσους ατυχείς βρίσκονται στο δρόμο τους. Όλα στημένα, σκηνοθετημένα, ελεγχόμενα.

Είναι αμφίβολο αν έχουν ξαναπατήσει το πόδι τους σ’ αυτές τις γειτονιές και τις πλατείες. Αν ήξεραν ακόμη και το όνομά τους. Είναι μάλλον απίθανο να ξέρουν τι είναι η λαϊκή αγορά, ποιοι άνθρωποι ψωνίζουν εκεί και γιατί το κάνουν. Και βέβαια δεν ξέρουν τους Αθηναίους.

Δεν έχουν κάνει παρέα μαζί τους, δεν έχουν μιλήσει ποτέ για τη ζωή τους, δεν έχουν ιδέα από τα προβλήματα και τους καημούς τους, δεν φαντάζονται με τι λυπούνται και με τι χαίρονται. Δεν έζησαν δίπλα τους. Οι Αθηναίοι που γνωρίζουν αυτοί ζουν στο Κολωνάκι, στα βόρεια και νότια προάστια ή στο εξωτερικό.

Οι ίδιοι κορδώνονται ότι «γεννήθηκαν» στην Αθήνα και «σ’ αυτή την πόλη μεγάλωναν τα παιδιά τους». Καμιά σχέση με την αλήθεια. Όταν δεν γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τα παιδιά τους στην Κηφισιά, στο Ψυχικό η στη Γλυφάδα, ή ακόμη κι αν ζουν στα γεωγραφικά όρια του δήμου, δεν έχουν καμία σχέση με την Αθήνα.


Η δική τους Αθήνα είναι τα ρετιρέ στο Κολωνάκι, με θέα στο Λυκαβηττό και την Ακρόπολη, τα ακριβά εστιατόρια της περιοχής όπου ένα τραπέζωμα για τέσσερις αρκεί για να ζήσει μια οικογένεια για ένα μήνα.

Τα ψώνια τους στα μαγαζιά με τις φίρμες και τα ταξίδια τους στο εξωτερικό αρκούν για να αναπλασθεί ένα πεζοδρόμιο στα Πατήσια. Το ντύσιμό τους φτάνει για να ανακαινιστεί ένα νηπιαγωγείο.

Ποια Αθήνα και ποιοι Αθηναίοι; Δεν πήγαν ποτέ στα σχολεία της, δεν έζησαν ποτέ στα τριάρια της, δεν περπάτησαν ποτέ στους δρόμους με τις λακκούβες, δεν έζησαν ποτέ τη ζωή της και τη ζωή των ανθρώπων της. Τώρα προσπαθούν να γνωρίσουν το είδος. Και μόνο για τις εκλογές. Για να υφαρπάξουν ψήφους, καθώς οι επικοινωνιολόγοι τους δεν πρωτοτυπούν, κόλλησαν το ίδιο μότο: «Θα ζωντανέψουμε τη γειτονιά».

Μήπως ξέρουν τι είναι η γειτονιά. Μήπως χρειάσθηκε να παίξουν μπάλα στο δρόμο της; Να πάνε τα παιδιά τους στις ξεχαρβαλωμένες παιδικές χαρές; Μιλούν μόνο για την ασφάλεια- αυτοί που δεν ένιωσαν ποτέ ανασφάλεια- με υπερβολή που φτάνει ως την τρομολαγνεία.

Οι υποψήφιοι δήμαρχοι είναι καρικατούρες που περιφέρονται με συνοδεία φωτογράφων και τηλεοπτικών συνεργείων «ανά τας οδούς και τα ρίμας της πόλεως», και υπόσχονται να την κάνουν «ονειρεμένη». Δηλώνουν ότι συνομιλούν «με κατοίκους και επαγγελματίες» για να «μάθουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν». Αυτά που έπρεπε ήδη να ξέρουν πριν την επίσκεψη.

Μιλούν πάντα «σε φιλικό κλίμα» και «γίνονται δεκτοί με ικανοποίηση», όπως ενημερώνουν τα γραφεία δημοσίων σχέσεων τους. Ακούνε «προσεκτικά τις ανησυχίες των δημοτών» και πάνε παρακάτω για να ακούσουν το ίδιο προσεκτικά και τους επόμενους.

Διαπιστώνουν ότι «η ευρύτερη περιοχή παραμένει αναξιοποίητη» και οι «κάτοικοί βρίσκονται σε απόγνωση καθώς έχουν εγκαταλειφθεί από την δημοτική αρχή». Αλλά τα βάσανα τους τελειώνουν -αρκεί να τους ψηφίσουν. Γιατί «έχουν όραμα για την πόλη».

Δεν έχουν ούτε προγράμματα και συγκεκριμένα σχέδια για κάθε πρόβλημα, κάθε γειτονιάς και κάθε πολίτη, η για το σύνολο της πόλης. Έχουν χάντρες και καθρεφτάκια. Μεγάλες κουβέντες υποσχέσεις και σαπουνόφουσκες. Τα ίδια και οι προηγούμενοι. Ο τελευταίος πραγματικός δήμαρχος της Αθηνά ονομάζονταν Δημήτρης Μπέης. Μετά από αυτόν μόνο ο Δημ. Αβραμόπουλος έκανε κάποια πράγματα στο δήμο. Ακόμη και τα κάγκελα που λοιδορήθηκαν ήταν μεγάλη παρέμβαση.

Από το 1986 που ο Κώστας Μητσοτάκης κατέβασε στους τρεις μεγάλους δήμους κεντρικά στελέχη της ΝΔ για να επενδύσει πολιτικά στην επικράτησή τους, η έννοια του υποψήφιου δήμαρχου χάθηκε. Όσοι διεκδίκησαν και όσοι καθίσαν στο δημαρχικό θωρώ από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είχαν άλλες επιδιώξεις.

Η δημαρχία ήταν σκαλοπάτι για τις πολιτικές επιδιώξεις τους και με την πρώτη ευκαιρία άφηναν στο πόδι τους κάποιον αχυράνθρωπο και ακολούθησαν τους πολιτικούς σχεδιασμούς τους. Οι δήμαρχοι έφευγαν στη μέση και οι υποψήφιοι δήμαρχοι που έμειναν στην αντιπολίτευση δεν πατούσαν το πόδι τους στο δήμο. Αυτή τη συνταγή ακολουθούν και οι σημερινοί υποψήφιοι. Μπαλαμούτι.

Καθώς όλα είναι ψεύτικα επάνω τους, είναι ψεύτικη και η αίσθηση που έχουν για τους Αθηναίους. Νομίζουν ότι είναι ενός όγκος ψηφοφόρων τον οποίο πρέπει να διεκδικήσουν. Τους διαφεύγει ότι στην Αθήνα ζουν και άλλοι, που δεν έχουν εκλογικά δικαιώματα στο δήμο, ή δεν έχουν καν δικαιώματα. Αυτοί συνδιαμορφώνουν τον κοινωνικό ιστό της πόλης, την επηρεάζουν και επηρεάζονται. Κανείς δεν έδειξε να το λαμβάνει υπόψη του.

Οι ιλουστρασιόν υποψήφιοι δήμαρχοι, είναι ξένοι στην Αθήνα. Οι προεκλογικοί τους περίπατοι αποπνέουν υποκρισία και ενίοτε γελοιότητα.

---
---
*

Συνταγματικός ο “νόμος Παππά” και με τη βούλα του ΣτΕ

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Συνταγματικός ο ν.4339/2015
για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε τις αιτήσεις προσφυγής των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών κατά της προκήρυξης αδειοδότησής τους, αποδεχόμενο πως τα κριτήρια που θέτει ο νόμος, από τον υπολογισμό του τιμήματος των αδειών μέχρι και τον αριθμό των εργαζομένων στα ΜΜΕ, είναι συνταγματικά.

Πρόκειται για μια σημαντική θεσμική επιτυχία της κυβέρνησης και της ηγεσίας του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, η οποία στοχοποιήθηκε πολιτικά από τους τηλεοπτικούς σταθμούς το 2016 και το 2017, και μια πολιτική ήττα για τη ΝΔ, που υποστήριζε πως δεν υπάρχει υποχρέωση χορήγησης αδειών. Και με τη βούλα του ΣτΕ οι άδειες που χορηγήθηκαν από το ΕΣΡ είναι νόμιμες.
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Κρίση; Ποια κρίση;

*
Ανασυγκρότηση
***
*


του Χρήστου Ξανθάκη

Θυμάμαι εκείνο το εξώφυλλο από το άλμπουμ του συγκροτήματος Supertramp. Που τον λέγανε τον δίσκο “Crisis? What crisis?” κι έδειχνε έναν τύπο ντάγκλα στην ξαπλώστρα και δίπλα του να γίνεται μακελειό. Σκουπίδια, λύματα, ρύπανση, χαμός Κυρίου, μπουρούχα, μαυρίλα και σκατίλα παντού. Κι αυτός ανέμελος, με το χαμόγελο στα χείλη, άσε ρε φίλε ποια κρίση, εδώ περνάμε μια χαρά σε λέω. Τσάκω ένα Τζίβας χωρίς πάγο και βάλε να παίζει τσίτα Αργυρό. Για να μη σου πω Γονίδη που είναι και χαρντκοράς!

Κατά κάποιο τρόπο, κατά κάποιο τρόπο λέω, αυτός ο τύπος θα μπορούσε να είναι πολίτης της χώρας που λέγεται Ελλάδα. Της τρελής γίνεται ένα γύρο, στην Τουρκία έχει επιβάλλει καθεστώς σουλτανικό ο Ταγίπ, στην Βρετανία κλαίει η μάνα τους στο Brexit, στη Γαλλία τους έχουν φτάσει οισοφάγο τα κίτρινα γιλέκα, στη Γερμανία φεύγει η Μέρκελ και ψάχνουν για πάνες, στην Αμερική, hello babe, έχουν Τραμπ, τι άλλο θες δηλαδή για να αισθάνεσαι αναστατωμένος τη σήμερον ημέρα; Εκτός από τους πολίτες αυτής της χώρας που ονομάζεται Ελλάδα, τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που σε κοιτάνε με βλέμμα ανέμελο και σε ρωτούν: «Κρίση; Ποια κρίση;»

Ο ρεπόρτερ Ξανθάκης, βεβαίως, τα έχει πει αυτά από την αρχή του 2018. Όταν έγραφα εδώ πέρα στο Newpost ότι η κρίση μας αποχαιρέτησε από τα τέλη του 2017 κιόλας, η πραγματική κρίση δηλαδή, η ζόρικη και πρόστυχη κρίση, η κρίση με ονοματεπώνυμο και σπονδυλική στήλη, η κρίση που έκανε τα παιδάκια να κλαίνε και να μανάδες να απελπίζονται. Αυτή η κρίση. Έχει τελειώσει από πέρυσι τέτοια εποχή, ναι, και αναρωτιόμουν εγώ που θα καθότανε το ζάρι όταν θα το καταλάβαιναν και οι υπόλοιποι αυτό που δεν είναι ρεπόρτερ και δεν τους πληρώνει ο Χατζής να οσμίζονται τον αέρα.

Και φυσικά, το ζάρι έκατσε στον καταναλωτισμό! Το διαπίστωσα πριν από μερικές μέρες, όταν γύρισε η μητέρα μου και μου είπε:
«Χρήστο μου, ξέρεις τι θέλω να μου πάρεις για τις γιορτές; Θέλω να μου πάρεις ένα μολυβάκι για τα φρύδια!»
Την κοίταξα κι εγώ έκπληκτος, καθότι φουλ ασχετίλα από προϊόντα ομορφιάς, δάγκωσα τη γλώσσα μου και τη ρώτησα:
«Και που ξέρω εγώ ρε μάνα από μολυβάκια φρυδιών;»
Με κοίταξε κι αυτή, χαμογέλασε πονηρά και απάντησε:
«Δεν πειράζει, ξέρει η φίλη σου η Γωγώ…»

Όπως καταλαβαίνετε, το φορτώθηκε η Γωγώ το αντβέντσουρ της ανακάλυψης μολυβιού κι έψαξε η Γωγώ και ανακάλυψε η Γωγώ και βρήκε η Γωγώ και με πλάκωσε η Γωγώ στα βρισίδια! «Ρε βλάκα Ξανθάκη», μου φώναξε αγανακτισμένη στο τηλέφωνο, «ξέρεις πόση ώρα έφαγα στο Χόντο στην Ομόνοια με το μολυβάκι της μαμάς σου;»
«Σιγά ρε φιλενάδα», της απάντησα, «αφού είσαι γάτα, αμέσως το βρήκες».
«Αμέσως το βρήκα, ρε χαζέ», μου είπε, «αλλά ξέρεις πόση ώρα έκατσα στο ταμείο; Σχεδόν τρία τέταρτα! Τόσο κόσμο έχω να το δω από την περασμένη δεκαετία».
«Και γιατί δεν πήγες στο Γκαλερί ντε Μποτέ, που άνοιξε παραδίπλα;», τη ρώτησα.
«Νομίζεις ότι εκεί δεν γινόταν πόλεμος;», μου απάντησε απολύτως εκνευρισμένη. Και μου ‘κλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα.

Τόσο καλά στην Ελλάδα της κρίσης. Στην Ελλάδα που επιτέλους σταθεροποιήθηκε και επιτέλους έπαψε να είναι πανικόβλητη. Δεν ξέρω ποιος θα το πιστωθεί αυτό και δεν ξέρω αν θα μετρήσει αποφασιστικά τη μέρα των εκλογών. Πολλές φορές, άλλωστε, ο ξεβράκωτος επαναστάτης υποκύπτει στον μικροαστισμό άπαξ και την τυλώσει την κοιλιά του. Θα φανεί την κρίσιμη μέρα κι ως τότε έχουμε ακόμη πολύ καιρό και ακόμη πιο πολλά κόλπα. Όπως το κόλπο του τουρισμού, για παράδειγμα, όπου οι τουρίστες τριπλασιάστηκαν αλλά τα φορολογητέα έσοδα στις τουριστικές περιοχές ανέβηκαν μόλις 15 %. Πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει, πως το ελληνικό δαιμόνιο την έχει κάνει την κρίση μία χόρτα. Αλάδωτα!
---
newpost
---
*

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2018

Με νέα κρίση χρέους απειλείται η Ελλάδα...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Με νέα κρίση χρέους απειλείται η Ελλάδα αν οι συστημικές
τράπεζες δεν καταφέρουν να περιορίσουν τα «κόκκινα δάνεια», γράφει η Handelsblatt.


Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες παλεύουν με αυξημένες δαπάνες και μειωμένα έσοδα. Τα καθαρά κέρδη από τόκους, που παραδοσιακά συμβάλλουν στα έσοδα με 75%, συρρικνώθηκαν τους πρώτους εννέα μήνες κατά 14%, ενώ οι λειτουργικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 3,5%. Οι συνολικές απώλειες των τεσσάρων τραπεζών μετά την καταβολή των φόρων έφθασε στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2018 τα 151 εκατομμύρια ευρώ, διπλασιάστηκαν σχεδόν σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα πέρυσι, γράφει η Handelsblatt σε άρθρο με τίτλο «Καθοριστικό το 2019 για τις ελληνικές τράπεζες».

Η οικονομική εφημερίδα σημειώνει σε ανταπόκριση από την Αθήνα: «Τίποτα δεν δείχνει ότι σύντομα η κατάσταση θα βελτιωθεί, διότι οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες με τεράστιες προκλήσεις. Το 2019 θα πρέπει να επιδείξουν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στον δραστικό περιορισμό των "κόκκινων δανείων", ο οποίος θα επιδράσει αρνητικά στα ίδια κεφάλαια. Μέχρι στιγμής πάντως οι συστημικές τράπεζες εμφανίζονται επαρκώς κεφαλοποιημένες. Όμως σχεδόν το 80% των ιδίων κεφαλαίων προέρχονται από επιστροφές φόρων λόγω απωλειών.

Στη χειρότερη περίπτωση η Ελλάδα θα χρειαστεί νέα οικονομική βοήθεια



Σε περίπτωση που οι τράπεζες δεν καταφέρουν να σταθεροποιηθούν, τότε δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές, συνεχίζει η γερμανική οικονομική εφημερίδα. Στη χειρότερη περίπτωση η Ελλάδα θα χρειαστεί νέα οικονομική βοήθεια από τους δανειστές. Το γεγονός αυτό καθιστά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια κίνδυνο για το σύνολο της ευρωζώνης. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η αξία των μη εξυπηρετούμενων δανείων έφθασε τέλος Σεπτεμβρίου τα 84,7 δις. Κατά συνέπεια τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα αντιστοιχούν στο 46,7% των τραπεζικών πιστώσεων.

Για το 2019 οι τράπεζες σχεδιάζουν 30.000 πλειστηριασμούς ακινήτων. Παράλληλα κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ επεξεργάζονται με την τεχνική υποστήριξη της JP Morgan τη δημιουργία μιας "bad bank" όπου θα μεταφερθούν "κόκκινα δάνεια" περίπου 15 δις ευρώ και στη συνέχεια θα γίνουν τιτλοποιήσεις με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Το πιθανότερο είναι ότι το σχέδιο θα βρει σύμφωνη την Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ, μιας και προσανατολίζεται σε παρόμοιο που αφορούσε ιταλικές τράπεζες. Ανοιχτό παραμένει ωστόσο ποιος θα επενδύσει στους εν λόγω τίτλους αν ληφθεί υπόψη το κακό αξιόχρεο του ελληνικού δημοσίου.

Όλα αυτά δείχνουν πόσο άμεσα σχετίζεται η δεινή θέση των τραπεζών με το αξιόχρεο της Ελλάδας. Η χώρα απέχει ακόμα πολύ από μια επιστροφή στις αγορές. Το επιτόκιο για το δεκαετές ομόλογο βρίσκεται στο απαγορευτικό 4,4%. Καμία άλλη χώρα που βρίσκονταν σε πρόγραμμα δεν αναγκάζεται να καταβάλλει τόσο υψηλά επιτόκια στους επενδυτές. Παρά το μαξιλαράκι των 26 δις που αρκεί για τα επόμενα δύο χρόνια, είναι αμφίβολο αν η Ελλάδα καταφέρει να ξαναβγεί στις αγορές με ικανοποιητικούς όρους ή αν θα αναγκαστεί να ζητήσει εκ νέου τη βοήθεια των δανειστών. Η απάντηση στο ερώτημα εξαρτάται και από τις εξελίξεις στον ελληνικό τραπεζικό τομέα».
---
---
*