Συνδικάτο Τύπου - να 'χουμε να (ξανα)λέμε...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Ανάγκη για ενιαίο συνδικάτο στα Μίντια

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ο Τύπος, η τηλεόραση και η διαδικτυακή ενημέρωση πέρασαν και περνούν μια βαθιά πολυδιάστατη δομική κρίση, αξιοπιστίας και ήθους, οικονομικής επιβίωσης, επαγγελματικής επάρκειας και ατομικής αξιοπρέπειας των εργαζόμενων στον ευρύτερο κλάδο της Ενημέρωσης και των Μίντια. Τα λάθη που έγιναν επί δεκαετίες, κυρίως λόγω ενός τυφλού κομματισμού και της συνεπακόλουθης ευνοιοκρατίας, αποδείχθηκαν αυτοκτονικά.

Μετά τις τελευταίες εκλογές στον ΕΔΟΕΑΠ (Ενιαίος Δημοσιογραφικός Οργανισμός Επικούρησης και Περίθαλψης), διαφαίνεται ότι δημιουργήθηκαν πλέον οι αναγκαίες συνθήκες για την αποφυγή της επανάληψης αυτών των μοιραίων λαθών, μέσα από την συγκρότηση ενός Ενιαίου Συνδικάτου στην Ενημέρωση και τα Media.

Μια κρίση ξεπερνιέται όχι όταν αποκαθίσταται κάποια κανονικότητα, αλλά κυρίως όταν οι λόγοι που την προκάλεσαν έχουν συνειδητοποιηθεί, έχουν αποκωδικοποιηθεί και έχουν αποτελέσει αφορμή για μια ποιοτική αλλαγή. Που όχι μόνο θα εξοβελίσει οριστικά την διολίσθηση ξανά στην κρίση, αλλά θα επιτρέψει ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός, ούτως ώστε να κερδηθεί ένα μέρος των απωλειών της κρίσης.

Δυστυχώς, η ευμάρεια που επικράτησε στον χώρο της ενημέρωσης ήδη από την δεκαετία του ’80 δεν επέτρεψε να συνειδητοποιηθούν οι αλλεπάλληλες αλλαγές τεχνολογίας, ούτε οι δραματικές αλλαγές που αυτές επέφεραν στις εργασιακές σχέσεις, στον σεχταρισμό των εργαζομένων, στις εσωτερικές ανισότητες και εύνοιες. Επικράτησε η κομματική τυφλότητα, οι κομματικές εύνοιες, οι προσλήψεις λούμπεν προλεταριάτου και η εμπορευματοποίηση των πάντων. Το όνομα του δημοσιογράφου δεν ήταν πια εγγύηση εγκυρότητας, αλλά μπράντα εμπορική.

Μερικοί πλούτισαν με offshore και κότερα, άλλοι έγιναν star, άλλοι βουλευτές και άλλοι επιχειρηματίες ή κοσμικές γλάστρες και μεσάζοντες στα πάρτι της γκλαμουριάς και στα κότερα της διαπλοκής. Οι «εκδότες»-καναλάρχες δανείζονταν χωρίς εξασφαλίσεις αφειδώς και έπαιρναν χρυσά τούβλα κρατικής διαφήμισης και «εργασιών».

Το αίτημα για τη σύμπηξη ενός τριτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζόμενων όλων των ειδικοτήτων και κατηγοριών της Ενημέρωσης και των Media γενικά είναι παλιό, από την εποχή των Δημοσιογραφικών Συνεδρίων της Σαμοθράκης ή των Συνεδρίων της ΠΟΕΣΥ. Με το αγγελιόσημο απλήρωτο από τους μεγαλοεκδότες και τους καναλάρχες, στην κρίση, ο ΕΔΟΕΑΠ άρχισε να ψυχορραγεί.

Νέα δεδομένα, νέες συνθήκες

Με την κατάργηση του αγγελιόσημου και με τους αγώνες της έσχατης στιγμής, ο ΕΔΟΕΑΠ παρέμεινε ζωντανός και δικός μας. Με την ασφαλιστική ενοποίηση, οι άμεσα ασφαλισμένοι του ΕΔΟΕΑΠ από 10.500 (τα μέλη των 4 Ενώσεων – ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΠΗΕΑ, ΕΠΗΕΘ) έγιναν 17.400 αφού προστέθηκαν τα ενεργά μέλη (και όχι οι συνταξιούχοι) των Ενώσεων του περιοδικού Tύπου, των τυπογράφων, των τεχνικών ραδιοφωνίας & τηλεόρασης, αλλά και άλλοι απασχολούμενοι στη ενημέρωση που δεν ανήκουν σε Ενώσεις, όπως εργαζόμενοι στην ΕΡΤ ή σε sites.

Οι 17.500 λοιπόν, συν τους 800 περίπου που ανήκουν στις Ενώσεις της επαρχίας (ΕΣΗΕΘΣτΕ και ΕΣΗΕΠΗΝ) μπορούν να αποτελέσουν την «πρώτη ύλη» για τη δημιουργία τριτοβάθμιου σωματείου. Το αίτημα για ενοποίηση των πρωτοβάθμιων δημοσιογραφικών ενώσεων, ειδικά μετά την άρση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που απέρρεαν από τη συμμετοχή στις δημοσιογραφικές ενώσεις (άρθρο 33 ν. 4441/2016 ΦΕΚ 227 Α’) είναι πιο ώριμο από ποτέ.

Aυτό αφορά ιδιαίτερα την ΕΣΠΗΤ και την ΕΣΗΕΑ, που έχουν εργαζόμενους στα ίδια εκδοτικά συγκροτήματα, στα ίδια γραφεία. Σημειωτέον ότι η ΕΣΠΗΤ, από το 2002 άλλαξε το καταστατικό της και εγγράφει μέλη και εργαζόμενους σε διαδικτυακά μέσα. Eίναι το μοναδικό σωματείο, το οποίο πέτυχε την επέκταση της Συλλογικής Σύμβασής του το 2012 και στα ιντερνετικά ΜΜΕ, με δικαστική απόφαση. Mόνη της, όμως, δεν είχε ποτέ την ισχύ να επιβάλλει αυτά που κέρδισε σε δικαστικές αίθουσες και σε θεσμικό επίπεδο.

Είναι λοιπόν ώριμες οι συνθήκες για να γυρίσουμε σελίδα στα ΜΜΕ: ένας Κλάδος, ένα Ταμείο, ένα Συνδικάτο, με μία Ενιαία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με ενιαίες εισφορές και παροχές στο ασφαλιστικό και με ένα πόρο για την διασφάλιση της πολυφωνίας και την στήριξη της δημοκρατίας.

---

SLpress

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... όχι στους κολλημένους συνδικαλιστές της ΕΣΗΕΑ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Επίθεση με ανοικτά τα Μέσα

και όχι απονενοημένο διάβημα!

Σε απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας θέλουν να σύρουν τον κλάδο οι συνδικαλιστές και μια χούφτα κολλημένων στο μακρινό παρελθόν δημοσιογράφων ως αντίδραση στο νέο ασφαλιστικό.

Ναι πράγματι οι νέες ρυθμίσεις της κυβέρνησης ουσιαστικά θα ισοπεδώσουν το επάγγελμα του δημοσιογράφου και ανατινάζουν όλες τις κατακτήσεις που επί δεκαετίες είχαμε καταφέρει ως κλάδος να παλέψουμε και να κερδίσουμε.

Ομως η απεργία διαρκείας σε ένα πρακτικά ημιθανές τοπίο εφημερίδων και σε καρκινοπαθές ραδιοτηλεοπτικό τοπίο τι ακριβώς θα προσφέρει στον κλάδο; Είναι βέβαιο ότι ένα λοκ άουτ στην ενημέρωση τη μόνη που δεν θα ενοχλήσει, το αντίθετο μάλιστα, είναι την κυβέρνηση. Θα συνεχίσει να κυβερνάει με ΠΝΠ και νυχτερινές τροπολογίες με μεγαλύτερη άνεση!

Η φύση του κλάδου μας όσον αφορά συλλογική διεκδίκηση και όχι μεμονωμένη σε ένα συγκεκριμένα μέσο ενημέρωσης δεν επιτρέπει απεργιακή κινητοποίηση αλλά το αντίθετο. Ανοιχτά μικρόφωνα και εφημερίδες που να πυροβολούν όλη μέρα την κυβέρνηση πρέπει να είναι η απάντηση και όχι να κατεβάσουμε τα ρολά. Ακόμη και αν στο παρελθόν μπορεί να υπήρχε το ενδεχόμενο οι εκδότες και καναλάρχες μπροστά στην απεργία να πίεζαν και εκείνοι για να ικανοποιηθεί κάποιο αίτημα μας στην παρούσα συγκυρία αυτό απλά δεν παίζει. Θα ακούσει τον Ψυχάρη και τον Αλαφούζο ο Κατρούγκαλος για να κάνει αλλαγές; Σοβαροί να είμαστε…

Επίσης έχει ενδιαφέρον το ψήφισμα που βγήκε μετά τη συγκέντρωση-συνέλευση της ΕΣΗΕΑ στην οποία αναφέρεται ότι θα ξεκινήσει μπαράζ ενημέρωσης στους χώρους εργασίας στην οποία ενημέρωση συμπεριλαμβάνουν και τα sites. Τι θα πάνε να πουν άραγε οι συνδικαλιστές στους εργαζόμενους στα ιντερνετικά μέσα, τους οποίους πεισματικά εδώ και δεκαπέντε χρόνια αρνούνται να αποδεχθούν στους κόλπους των σωματείων μας; Θα τους πουν να απεργήσουν για συμπαράσταση; Θα τους υποσχεθούν ότι θα τους κάνουν δεκτούς στην ΕΣΗΕΑ;

Και τέλος κάτι που έχουμε πει και ξαναπεί. Αν θέλουν οι συνδικαλιστές να κάνουν κάτι χρήσιμο και σοβαρό για τη σωτηρία των εργαζομένων στα ΜΜΕ συνολικά ας κάνουν όλοι ένα βήμα πίσω και ας μαζευτούν τα ΔΣ όλων των σωματείων Τύπου και ας δημιουργήσουν έστω και άτυπα αρχικά μια επιτροπή που να αποτελείται από εκπροσώπους όλων των σωματείων (δημοσιογράφων, τεχνικών, διοικητικών κλπ) και να γίνονται όλες οι κινητοποιήσεις μαζικά και ενιαία και παράλληλα να ετοιμάσουν το ενιαίο σωματείο Τύπου μπας και καταφέρουν να σώσουν τίποτα. Οσο μένουμε διασπασμένοι σε 100 κομμάτια και όσο αφήνουμε εκτός τα ιντερνετικά Μέσα, το παιχνίδι είναι χαμένο.

ΥΓ: Προς αποφυγή παρεξηγήσεων εννοείται ότι διεκδίκηση αιτημάτων, πληρωμών, ακύρωσης απολύσεων κλπ σε ένα Μέσο με απεργιακές κινητοποιήσεις είναι ένα όπλο που πρέπει να κάνουν χρήση οι εργαζόμενοι σε αυτό αν έτσι νομίζουν ότι θα κερδίσουν κάτι.

---

πηγή: http://www.enimerosi24.gr/

---

*

... ... συνδικαλιστές στα ΜΜΕ - ξεκινάμε με ό,τι μας ενώνει !..

*

Ανασυγκρότηση

***

*

Συμμαχία

για ένα πραγματικά Ενιαίο Ταμείο

για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ

Συνάδελφοι,

■ Στοχεύουμε στην ασφαλιστική ενοποίηση του κλάδου, ENTOΣ του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, καθώς πάνω σε αυτή μπορεί να οικοδομηθεί και να ολοκληρωθεί η συνδικαλιστική εκπροσώπηση ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

■ Ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ σημαίνει ένα Καταστατικό, μία Διεύθυνση, ενιαίες εισφορές, ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ.

■ Ζητάμε διεύρυνση ασφαλιστικής βάσης με ένταξη των «αποκλεισμένων» από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ειδικοτήτων (τεχνικών ραδιοφώνου & τηλεόρασης, εργαζομένων σε εταιρίες παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων, εργαζομένων σε ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής).

■ Είμαστε απέναντι στις κυβερνητικές λογικές των «επαγγελματικών ταμείων» και των εκτρωμάτων με τα «μηδενικά ελλείμματα».

■ Στηρίζουμε αταλάντευτα και με όλες μας τις δυνάμεις τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση.

■ Ζητάμε να επιλυθεί άμεσα το ζήτημα του αγγελιοσήμου στο διαδίκτυο, για να ασφαλιστούν οι εργαζόμενοι σε ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής και να «κλείσουν» τα παράθυρα εισφοροδιαφυγής.

■ Απαιτούμε να μην θιγούν με νέες οριζόντιες μειώσεις οι συνταξιούχοι του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και αγωνιζόμαστε για να επανέλθουν η 13η και 14η σύνταξη.

■ Ζητάμε τη διασφάλιση της μακροχρόνιας στήριξης των ασφαλιστικών και προνοιακών παροχών του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ από τον πόρο του αγγελιοσήμου.

■ Αντιπαλεύουμε τις συντεχνιακές μεθοδεύσεις διατήρησης στο χώρο των ΜΜΕ πολλών και ετερόκλιτων ασφαλιστικών φορέων και «ταχυτήτων», που τελικά αποδεικνύονται ολέθριες και καταστροφικές για τις ζωές μας. Το αγγελιόσημο, ως οιονεί εργοδοτική εισφορά, δεν μπορεί παρά να είναι ενιαίο για όλες τις επιχειρήσεις ΜΜΕ, ανεξαρτήτως του δικτύου (πρακτορεία, έντυπα, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, διαδίκτυο ή άλλο), με το οποίο διανέμουν το «τελικό προϊόν».

■ Πιστεύουμε ότι η ασφαλιστική ενοποίηση προς αυτή την κατεύθυνση (Ενιαίο Ταμείο για ΟΛΟΥΣ και με ΟΛΟΥΣ), δημιουργεί τις βάσεις για ένα πραγματικά ισχυρό Συνδικάτο Τύπου στα ΜΜΕ, που θα συμβάλλει καθοριστικά στην αναδιοργάνωση του συνδικαλιστικού κινήματος στα ΜΜΕ και θα αποκαταστήσει την καταρρακωμένη εργασιακή Αξιοπρέπειά μας.

■ Σήμερα, απεργούμε και διατρανώνουμε την θέλησή μας να πολεμήσουμε τις κυβερνητικές επιλογές που μας θέλουν ενοικιαζόμενους, απλήρωτους, ανασφάλιστους, χωρίς συλλογικές συμβάσεις και χωρίς το αναφαίρετο δικαίωμά μας στην καταφυγή στο ύστατο όπλο μας, την απεργία.

Συμμαχία Εργαζομένων - Συνταξιούχων

συνδικαλιστών από όλους τους χώρους

και Ενώσεις των ΜΜΕ

(για τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματά μας)

---

*

... μιλάμε για Συνδικάτο Τύπου πραγματικό !..

*

Γιώργος Παυλόπουλος
***

*

Θέλουμε συνδικάτο πραγματικό,

όχι μια... ΓΣΕΕ στα ΜΜΕ

Η ροή των γεγονότων μοιάζει παράδοξη, μα δεν είναι. Πριν ξεσπάσει η κρίση, η συντριπτική πλειοψηφία των παρατάξεων (ορισμένων αριστερών συμπεριλαμβανομένων...), των ΔΣ και των κάθε λογής “παραγόντων” στον κλάδο των ΜΜΕ απέρριπταν την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός συνδικάτου για όλους τους εργαζόμενους, κατηγορώντας μάλιστα όσους το προτείναμε ως υπονομευτές της ενότητας.

Στη συνέχεια, βλέποντας ότι κάτι αλλάζει αλλά εξακολουθώντας να ζουν μέσα στο βόλεμα και τις αυταπάτες, οι περισσότεροι από αυτούς προτίμησαν να σφυρίζουν αδιάφορα στις σχετικές προτάσεις, οι οποίες συνέχιζαν επιμόνως να κατατίθενται. Και ξαφνικά, εδώ και μερικούς μήνες, διαπιστώσαμε έκπληκτοι ότι σχεδόν οι πάντες έχουν μετατραπεί σε φανατικούς υπέρμαχους του συνδικάτου, κατακεραυνώνοντας όσους τολμούν να καθυστερούν την πανηγυρική αναγγελία της ίδρυσής του.

Προσοχή, όμως, καθώς είναι γνωστό πως ό,τι λάμπει συνήθως δεν είναι χρυσός. Ειδικά στον χώρο μας, όπου η ψευτιά και η απατεωνιά έχουν γίνει δεύτερη φύση για δεκάδες “συναδέλφους”. Προσοχή διότι, σε αυτή την περίπτωση, πολλοί από όσους μιλούν για συνδικάτο, εννοούν ένα ακόμη γραφειοκρατικό μόρφωμα, κάτι σαν μια ΓΣΕΕ στα ΜΜΕ.

Βλέπετε, η κρίση έχει κλονίσει ανεπανόρθωτα το οικοδόμημα της διαπλοκής στο οποίο κυριαρχούσαν και τώρα αναζητούν εναγωνίως ένα νέο. Ένα μόρφωμα που στην πράξη θα είναι εξίσου αναποτελεσματικό (ενίοτε δε και αντιδραστικό) με τα υπάρχοντα, που θα διασφαλίζει την αναδιανομή των ελάχιστων πόρων που έχουν απομείνει – τη μοιρασιά της φτώχειας μας, δηλαδή – όμως παράλληλα θα τους δίνει τη δυνατότητα να παραμείνουν στον “αφρό” και να παζαρεύουν απευθείας με τα κέντρα εξουσίας.

Ακόμη και σε αυτή την πορεία, φυσικά, οι διάφοροι καρεκλοκένταυροι δεν θα διστάσουν να κηρύξουν εμφύλιο ή να επικαλεστούν τον “συντεχνιακό πατριωτισμό”, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι θα έχουν το πάνω χέρι. Κι αυτό, την ώρα που χιλιάδες συνάδελφοί μας βρίσκονται επί μήνες στην ανεργία, έχουν ουσιαστικά πεταχτεί έξω από τον κλάδο και τα Ταμεία, είναι χωρίς εκπροσώπηση στον σύγχρονο εργασιακό Μεσαίωνα των ΜΜΕ.

Απέναντι σε όλες αυτές τις άθλιες μεθοδεύσεις, οφείλουμε να έχουμε καθαρό ότι ένα συνδικάτο στα ΜΜΕ είτε θα είναι ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής μας είτε δεν θα υπάρξει παρά μόνο ως μία “σφραγίδα”. Γι' αυτό, όταν εμείς μιλάμε για συνδικάτο, εννοούμε τα εξής:

• Μιλάμε για ένα συνδικάτο το οποίο, στην εποχή που κυριαρχεί ο ατομισμός και ο κατακερματισμός, θα ενώνει όλους τους εργαζόμενους – δημοσιογράφους, διοικητικούς, τεχνικούς, φωτορεπόρτερ, σκηνοθέτες και όποια άλλη ειδικότητα υπάρχει στον χώρο και τα “μαγαζιά” του, καλύπτοντας τα έντυπα και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, “παλιά” και “νέα”.
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο μόνο των εργαζομένων και όχι των αφεντικών και των κολαούζων τους. Δεν μπορεί να είναι μαζί και να ψηφίζουν στις ίδιες συνελεύσεις και την ίδια κάλπη οι μισθωτοί και οι διευθυντές, οι άνεργοι και αυτοί που τους απέλυσαν, οι (υπ)εργολάβοι και οι εργάτες των μίντια.
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο που θα στηρίζεται στην άμεση δημοκρατία, με τον αποφασιστικό λόγο να ανήκει στις συνελεύσεις των εργαζομένων, με αυστηρό έλεγχο στα εκλεγμένα όργανα και δυνατότητα ανάκλησής τους ανά πάσα στιγμή.
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο που θα διασφαλίζει ενιαία και ισχυρή εκπροσώπηση, πλήρη και αναβαθμισμένα ασφαλιστικά δικαιώματα για όλα τα μέλη του, στα οποία ασφαλώς συμπεριλαμβάνονται οι “μπλοκάκηδες” και οι άνεργοι (μακροχρόνια και μη).
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο ανεξάρτητο και χειραφετημένο, που θα στέκεται απέναντι σε κάθε κέντρο εξουσίας, που θα αγωνίζεται ασυμβίβαστα για τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζόμενων στα ΜΜΕ, για αξιοπρεπείς συλλογικές συμβάσεις με καθολική και υποχρεωτική ισχύ και εφαρμογή.
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο που θα στηρίζεται στην αρχή ότι η ενημέρωση αποτελεί κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό, όχι εμπόρευμα που πωλείται με αποκλειστικό στόχο το κέρδος. Που θα είναι αμείλικτο απέναντι σε κάθε πρακτική η οποία θα απειλεί την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης, από όπου κι αν προέρχεται.
• Μιλάμε για ένα συνδικάτο που θα στέκεται αλληλέγγυο στο πλευρό κάθε αγωνιζόμενου στην κοινωνία, που θα οικοδομεί δεσμούς με άλλους κλάδους, συναφείς και μη, που θα συμβάλλει στη συγκρότηση ενός μαζικού και ανατρεπτικού κινήματος, με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων μας.

Αν αυτό θέλουν όσοι μιλούν σήμερα για συνδικάτο, ευχαρίστως να συζητήσουμε και να αγωνιστούμε μαζί. Αν έχουν κάτι άλλο στο μυαλό τους, τότε θα μας βρουν απέναντί τους.
---
* ο Γιώργος Παυλόπουλος είναι υποψήφιος με την Ανατροπή, και κατ' εξαίρεση η "Α" αναρτά τις απόψεις του για το Συνδικάτο Τύπου. Απόψεις που θεωρούμε ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο...
---
*

... Συνδικάτο Τύπου - η ΕΣΗΕΑ το θέλει; ...

*

Γιάννης Μπαζαίος
(Εφημερίδα των Συντακτών)

***
*

Το ΕΤΕΑ «ενταφιάζει» το Συνδικάτο Τύπου

Ισχυρές παράπλευρες απώλειες στα Μέσα Ενημέρωσης προκαλεί «νομοτεχνική βελτίωση» η οποία πέρασε, ας πούμε, απαρατήρητη λόγω της τροπολογίας που ευνοεί τις συγχωνεύσεις ομίλων ΜΜΕ και την ανακατανομή των ισορροπιών στη διαφήμιση.

Στη συνεδρίαση της Βουλής, που ξεκίνησε λίγα λεπτά μετά τη λήξη της τελευταίας απεργίας των ΜΜΕ, για τα «μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας» προστέθηκε την τελευταία στιγμή παράγραφος στο άρθρο 220 του νόμου 4281/2014 (ΦΕΚ 160 Α’), με την οποία οι τομείς επικούρησης των μισών εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης περνούν σε λίγους μήνες στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).

Μαζί τους, ως οιονεί εργοδοτική εισφορά, περνά και το αναλογούν αγγελιόσημο. Αντί να ενισχύει ένα υγιές ασφαλιστικό ταμείο για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, θα πέφτει στον τρύπιο κουβά ενός εκ γενετής ελλειμματικού επικουρικού ταμείου. Από την αδιαφορία του κλάδου να διαχειριστεί αποτελεσματικά «τα εν οίκω», μέσω αποσχίσεων και ΑΚΑΓΕ, το Δημόσιο θα εισπράττει το… 40% του αγγελιόσημου.

Είχαμε δύο χρόνια περιθώριο να ανατρέψουμε αυτή την εξέλιξη που περιγράφεται αναλυτικά στο Μνημόνιο ΙΙ – Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Προσαρμογής, αλλά ο κλάδος αδιαφόρησε/ώθησε τελικώς προς το «πεπρωμένο» του.

Η διάσπαση των δημοσιογράφων έχει βαθύτερο στόχο την ίδια την ανεξαρτησία της ενημέρωσης. Οδηγεί ολοταχώς σε μεγάλη συγκέντρωση των ΜΜΕ και σε συνθήκες εργασίας των μεταπολεμικών δεκαετιών του ’50 και του ’60, όπου η εργασία ήταν προνόμιο και η αμοιβή αντίδωρο – με μια «υπόσχεση» διατήρησης καλύτερων συνθηκών αμοιβών και ασφάλισης για την «ενσωματωμένη» στο σύστημα δημοσιογραφία.

Το σοκ από την εξέλιξη αυτή φαίνεται ότι προκάλεσε «αφωνία» πολλών εβδομάδων και εάν δεν ανατραπεί, μπαίνει οριστικά ταφόπλακα στο Συνδικάτο Τύπου το οποίο θα ήταν η απάντηση των εργαζομένων στα ΜΜΕ απέναντι στο ολιγοπώλιο που διαμορφώνεται με την ισχυροποίηση των μεγάλων ομίλων και την αλλαγή καταστατικού της ΕΙΗΕΑ.

Η συζήτηση για τα εναπομείναντα και την ανακατανομή τους «έχει αλλάξει επίπεδο» και πλέον θυμίζει «ψείρισμα» στα πεδία μαχών: «Αφού εσύ δεν (θα) το χρειάζεσαι, άσ’ το σε μένα να επιβιώσω». Μόνο που σε αυτή τη συγκυρία σε μεγάλο κίνδυνο βρίσκεται και ο ΕΔΟΕΑΠ.

Μόνη λύση απέναντι σε αυτή τη δυσμενή εξέλιξη - εάν φυσικά ο κλάδος ενδιαφέρεται - είναι η προσπάθεια συνολικού ανασχεδιασμού του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης για όλους τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, με γοργές και διαφανείς διαδικασίες, ειλικρινή διάθεση για διάλογο και όρους ισοτιμίας, που θα οδηγήσει άμεσα και σε ενοποιήσεις στα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία. Φαντάζομαι σε αυτό θα συμφωνούν όλοι όσοι έχουν την ευθύνη αντιμετώπισης της media-κής διαπλοκής.

Χωρίς ίδια φροντίδα για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου μόνο αφελείς θα δικαιούνται να προφέρουν φράσεις όπως «Συνδικάτο Τύπου» και «Ομοσπονδία», όταν εκλείψουν και οι τελευταίες πιθανότητες κοινών συμφερόντων των εργαζομένων στην ενημέρωση.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... όχι άλλες δικαιολογίες - ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ τώρα ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Να οργανωθούμε, συνάδελφοι

*

Μετά από τετράμηνη δυστοκία επιτέλους η ΕΣΗΕΑ απέκτησε προεδρείο.

Η εξέλιξη αυτή συνέπεσε με μια νέα θύελλα μέτρων ενάντια στους εργαζόμενους, που επέβαλε η τρόικα και υλοποιεί η πρόθυμη κυβερνητική πλειοψηφία με τους συμμάχους της.

Ο χώρος των ΜΜΕ έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο άσκησης των πάσης φύσεως εργοδοτών σ' ό,τι έχει περιγραφεί ως εργασιακός μεσαίωνας ...

Οι εργαζόμενοι - όσοι ακόμη ασκούν αυτό το δικαίωμα - δεν βρίσκονται και στην καλύτερη δυνατή ψυχολογική κατάσταση.

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων.

Με αφορμή, λοιπόν, το νέο σχήμα της Ακαδημίας, ας κάνουμε ακόμη μια προσπάθεια να σώσουμε ό,τι μπορεί να σωθεί ...

Είναι γνωστό σ' όλους μας ότι ελιτίστικες και "αρχηγικές" πρακτικές του παρελθόντος, όχι μόνον δεν βοήθησαν κανέναν, αλλά αντίθετα έχουν στείλει εκατοντάδες συναδέλφους στην ανεργία και στην εξαθλίωση ...

Γνωρίζοντας όμως τις προσωπικές διαδρομές τους στον συνδικαλιστικό χώρο, έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι το νέο σχήμα θα επιχειρήσει μια δυναμική επανεκκίνηση, ικανή να δώσει ώθηση σ' όλο το χώρο.

Όλοι μαζί - τεχνικοί, δημοσιογράφοι, διοικητικοί - να σκύψουμε και να αφουγκραστούμε τις κραυγές που ζητούν μια ΕΝΙΑΙΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ...

Μια ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ της ανάλγητης εργοδοσίας ...

Τώρα είναι η ευκαιρία για το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ !!!

Οι καιροί ου μενετοί ...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... περιμένοντας την ΕΣΗΕΑ !!!

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Υπάρχουν άλλα σωματεία
στον χώρο του Τύπου;

*

Απολύσεις με το έτσι θέλω, περικοπές μισθών, εκ περιτροπής εργασία, αποθέωση του διευθυντικού δικαιώματος, εξευτελισμός και καταπάτηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, καταστρατήγηση των ΣΣΕ, να το σκηνικό της παρ-άλογης παράστασης που παίζεται καθημερινά ...

Κι ενώ όλοι περιμένουν μια κάποια αντίδραση, μια κάποια αξιοπρεπή αντιμετώπιση, βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεθοδευμένη - δεν υπάρχει μια κάποια άλλη λογική εξήγηση - πρακτική: Περιμένοντας τους σοφούς της Ακαδημίας, το πάρτυ των εκδοτών και καναλαρχών καλά κρατεί ...


Και το ερώτημα: Πού βρίσκονται τα άλλα σωματεία;


Τί ακριβώς κάνει η καθεστωτική πλειοψηφία της ΕΤΗΠΤΑ; Πώς σκέπτεται το σωματείο των Λιθογράφων να αντιμετωπίσει την κρίση στο χώρο μας; Τα Πρακτορεία είναι εδώ; Μπορεί μόνο ο τεχνικός της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου να σώσει τα προσχήματα; Και τα ερωτήματα τελειωμό δεν έχουν...


Πώς κατάφεραν οι της Ακαδημίας και οι συν αυτής, να αυτοανακηρυχθούν σε μπροστάρηδες, σε καθοδηγητές ενός ολόκληρου κόσμου, σε "απαραίτητους";


Πώς κατάφεραν να "πείσουν" για τις συνδικαλιστικές τους δυνατότητες, όταν από μόνοι τους δεν μπορούν να διευθετήσουν τα του οίκου τους - το παράδειγμα της ακυβερνησίας του Βελγίου σε λίγο θα φαίνεται ως αστειότητα μπροστά στα τεκταινόμενα στην ΕΣΗΕΑ ...


Το "συγκριτικό πλεονέκτημά τους" ήταν η δυνατότητά τους να συνομιλούν με κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες - με ό,τι αυτό σήμαινε για τα ταμεία και τις παροχές τους ...


Το "πλεονέκτημα" αυτό σήμερα έχει γίνει μάλλον μειονέκτημα ...


Κανείς δεν βλέπει ότι το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά;

Κανείς δεν τολμά να απογαλακτισθεί από τεχνητές (πράσινες και μπλε) ηγεσίες και να απευθυνθεί στη βάση - στον τεχνικό, στον δημοσιογράφο, στον υπάλληλο του γραφείου;


Τα τελευταία "όπλα" που έχουν απομείνει στους τεχνικούς - τουλάχιστον στον χώρο των εφημερίδων και περιοδικών - όπως είναι τα πιεστήρια, αφήνονται σιγά - σιγά στα χέρια πρόθυμων φιλοεργοδοτικών και αντεργατικών στοιχείων ...

Το ίντερνετ, ως ο νέος προνομιακός εργασιακός χώρος, αφήνεται στην τύχη του από την πλευρά της ΕΤΗΠΤΑ - κι εδώ το "αδελφό" σωματείο εισπηδεί και καταλαμβάνει θέσεις τεχνικών ...

Θα υπάρξει επιτέλους ανάληψη μιας κάποιας πρωτοβουλίας;

Ή, η σφάξε μ' αγά μου "παρακαταθήκη του Σόμπολου" έχει γίνει εκ των ουκ άνευ;

ΠΑΡΤΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ...

ΞΥΠΝΗΣΤΕ, πριν φτάσουμε στην διάλυση - σώστε ό,τι έχει απομείνει ...

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ...

Τολμήστε το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ !!!
---

Επί του πιεστηρίου (Από τις Τυπολογίες): "Ο κλάδος βράζει, οι απολύσεις είναι αλεπάλληλες, αλλά το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ θα συνεδριάσει ξανά την επόμενη Τρίτη, λόγω αδειών! Καλό Καλοκαίρι!" ...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*