Ο Δ. Μάρης "τελείωσε" τον συνδικαλισμό στην 24MEDIA

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Δημήτρης Μάρης

προς εργαζόμενους 24MEDIA:

«Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος!»

«Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος», αυτή ήταν η φράση με την οποία υποδέχθηκε ο ιδιοκτήτης του ομίλου 24ΜEDIA, Δημήτρης Μάρης, τους εναπομείναντες εργαζόμενους στο ραδιόφωνο 24/7, στη συνάντηση που ζήτησε για να «τους μιλήσει».

Η συνάντηση με τον ιδιοκτήτη και εργοδότη έγινε αφού είχαν προηγηθεί δύο συνελεύσεις εργαζομένων, οι οποίοι αποφάσισαν και προχώρησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, ύστερα και από νέες απολύσεις συναδέλφων τους. Από τον Φλεβάρη έως και σήμερα οι απολύσεις στο ραδιόφωνο του Δημήτρη Μάρη ξεπερνούν τις 30.

Παρ’ όλα αυτά, η ιδιοκτησία και η διοίκηση έστρεψε τα βέλη της κατά των «κακών εργαζομένων» με εργοδοτική ανακοίνωση που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα www.news247.gr και στην οποία συνδέει τους εργαζόμενους με «ανταγωνιστικά συμφέροντα» που θέλουν να υπονομεύσουν, όπως υποστηρίζει, την 24MEDIA. Ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της Ένωσης Εκδοτών Διαδικτύου (ΕΝ.Ε.Δ.), πατώντας στην παραπάνω ανακοίνωση, κλιμάκωσε την επίθεση στους εργαζομένους. Εμφανίστηκε με μια λίστα με ονόματα στο χέρι, όπου δίπλα είχε τσεκάρει ποιοι ήταν στις συνελεύσεις και τι στάση είχε κρατήσει ο καθένας.

Πέραν των εργοδοτικών (οι οποίοι παρουσία του Δημήτρη Μάρη προχώρησαν και σε απροκάλυπτους τραμπουκισμούς), τον ρόλο του περίφημου Δαράκη (βλ. ελλ.ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» – όπου ο συγκεκριμένος κατέγραφε ποιοι εργαζόμενοι ασκούσαν συνδικαλισμό και μετά απέλυε), έπαιξε και ο διευθυντής Βασίλης Σκουρής, ο οποίος έβαλε την γραμματεία του να παίρνει τηλέφωνο έναν - έναν και μία - μία τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες για να μάθει αν είχαν κληθεί στην συνέλευση και να «ψαρέψει» τι ψήφισαν.

Όπως σε κάθε «μαγαζί» του κλάδου, έτσι και στο εξαιρετικά φιλικό προς την αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, News247, δεν λείπουν οι ρουφιάνοι της εργοδοσίας. Εδώ μάλιστα φτάσαμε σε άλλο επίπεδο με την ίδια την εργοδοσία να φωτογραφίζει και να διαφημίζει εμμέσως (πλην σαφώς) τον εργοδοτικό της (και εν δυνάμει απεργοσπαστικό) μηχανισμό. Στην ανακοίνωση που προαναφέραμε, η ίδια η διοίκηση του oμίλου 24MEDIA κάνει λόγο για «τουλάχιστον 9 μέλη της ΕΣΗΕΑ, τα οποία αποτελούν το βασικό κορμό του προγράμματος και της δημοσιογραφικής λειτουργίας του Ραδιοφώνου 24/7» ο οποίοι δήθεν δεν κλήθηκαν στη συνέλευση των εργαζομένων. Βέβαια, απ' ότι μαθαίνουμε οι περισσότεροι εξ αυτών βρίσκονταν ακριβώς έξω από την αίθουσα όταν πραγματοποιούνταν η συνέλευση. Άλλοι, συμμετείχαν στη συνέλευση επιχειρηματολογώντας μάλιστα και υπέρ της απεργίας, ενώ είχαν ήδη σπεύσει να καταγγείλουν τη μη κλήση τους σε αυτήν.

Σημασία έχει να μείνουμε στην συμπεριφορά του Μάρη, του (αυτό)διαφημιζόμενου «νέου», «φρέσκου», «καινοτόμου» και «πρωτοπόρου» επιχειρηματία. Ο Μάρης όχι μόνο εμφανίστηκε με τη ρουφιανολίστα ανά χείρας και ήταν παρών στις τραμπούκικες συμπεριφορές των εργοδοτικών, αλλά δήλωσε στους εργαζόμενους ότι γνωρίζει τι γράφουν στα σόσιαλ μίντια μιας και παρακολουθεί τους λογαριασμούς τους! Τους κατηγόρησε ότι γράφουν αρνητικά σχόλια και πως αυτό σε συνδυασμό με την απεργία, πλήττει τα κέρδη της επιχείρησης και απαίτησε να σταματήσουν τα δυσμενή σχόλια για την επιχείρηση γιατί δεν θέλει, λέει, η κόρη του να παραπονιέται ότι έχει έναν κακό πατέρα που απολύει. Στο τέλος, ο «καινοτόμος», έφτασε να αποβάλει (!) και μια εργαζόμενη από την αίθουσα την οποία μετά απέλυσε κιόλας.

Και κάπως έτσι κατέληξε στο εμφατικό, «Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος!» και σε μια στιγμή μεγαλοκαρδίας επέτρεψε στους εργαζόμενους να «τα λένε γενικά μεταξύ τους» αλλά να αναφέρονται για τα παράπονά τους αποκλειστικά στη διοίκηση. Βέβαια, το πνεύμα αυτό προόδου, διαλόγου και μη απολυταρχικότητας το έχει εμπνεύσει απ’ ότι φαίνεται και σε κάποιους εργαζόμενους οι οποίοι εν χορώ επιτίθονταν φραστικά σε όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει τα λεγόμενα του αφεντικού ή τολμούσε να ρωτήσει τι θα γίνει με εργαζόμενους των 160 ευρώ(!), γιατί απ’ ότι φαίνεται, καινοτομία και αξιοπρεπείς μισθοί δεν πάνε μαζί. 

Μετά από αυτό το κλίμα τρομοκρατίας αλλά και τις συνεχείς επιθέσεις που δέχτηκε, υπερασπιζόμενος τα αυτονόητα, ο εκπρόσωπος εργαζομένων στο ραδιόφωνο, παραιτήθηκε από την επιχείρηση. Θα ρωτήσει κάποιος, «μα τι κάνει η ΕΣΗΕΑ;», την απάντηση και σε αυτό το ερώτημα την έδωσε ο Δημήτρης Μάρης ο οποίος σε μια αποστροφή του λόγου του, είπε προς τους εργαζόμενους, «και μην σας πω τι μου είπε η Πρόεδρός σας (σ.σ. Αντωνιάδου) για τις απεργίες…».

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος μιντιάρχης, έχει επιδείξει τέτοια συμπεριφορά και τέτοια πρακτική. Η Συνέλευσή μας έχει βρεθεί ουκ ολίγες φορές μέσα και έξω από την 24MEDIA μιας και αιτίες και αφορμές υπήρξαν πολλές.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

---

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... μισθοί, συνδικάτα στις ΗΠΑ ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Παντού τα πάντα...

Τα συνδικάτα σώζουν τους μισθούς

... και στην κοιτίδα του καπιταλισμού

Τη μεγαλύτερη πτώση από την εποχή της κατάρρευσης της Lehman Brothers παρουσιάζουν οι μισθοί στις ΗΠΑ, τον τελευταίο μήνα.

Παρόλα αυτά ένα δεύτερο γράφημα που πέρασε “απαρατήρητο” από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποδεικνύει ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται τρομακτική διαφοροποίηση ανάμεσα στους μισθούς ιδιωτικών υπαλλήλων που ανήκουν σε κάποιον συνδικάτο και σε αυτούς που δεν έχουν συνδικαλιστική εκπροσώπηση.

Το γράφημα μιλά από μόνο του:

---

πηγή: http://info-war.gr/

---

*

... είναι η απεργία εκβιασμός; ...

*

Ενωση Τεχνικών
Ελληνικής Ραδιοφωνίας
(ΕΤΕΡ)

***
*

Μάθημα συνδικαλισμού
από έναν… αριστερό διευθυντή !

Ακούγοντας χθες το πρωί, καθόλου τυχαία είναι αλήθεια, στον Ρ/Σ «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ» την εκπομπή του Διευθυντή του σταθμού Κώστα Αρβανίτη, διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά (απλά τώρα εκφράστηκε και δημοσίως) την εμπάθειά του εναντίον της ΕΤΕΡ. Το γιατί παραμένει κάπως αινιγματικό και μυστηριώδες.

@ Να είναι άραγε επειδή η ΕΤΕΡ έχει την «αναίδεια» να θέλει τους εργαζόμενους τεχνικούς να πληρώνονται για την εργασία που προσφέρουν;

@ Ή επειδή μετά τη συμπλήρωση δύο μηνών κατά τους οποίους δεν καταβλήθηκαν τα δεδουλευμένα των εργαζόμενων αυτοί τόλμησαν να εξαγγείλουν απεργία (την Τετάρτη 1-10 για 2 οφειλόμενους μισθούς);

«Φαντάζομαι και το σωματείο τους έκρινε ότι …πάνω στην επερώτηση στη Βουλή και τα λοιπά, θα έπρεπε να υπάρξει ένα θέμα», δηλώνει στην εκπομπή του ο κύριος Αρβανίτης. Και συνεχίζει: «Εκβιασμό δεν το λες. Αλλά το λες, ρε παιδί μου! Πώς να το πω;…».

Εδώ το αίνιγμα προσλαμβάνει και υπαρξιακές διαστάσεις. Είναι η απεργία εκβιασμός; Είναι κάθε απεργία εκβιασμός; Είναι μερικές απεργίες εκβιασμός και ποιες είναι αυτές; Τι πρέπει να κάνει ένα πρωτοβάθμιο Σωματείο κατά την αντίληψη του κυρίου Αρβανίτη, όταν τα απλήρωτα μέλη του περιέρχονται σε αδυναμία να αντεπεξέλθουν στις ποικίλες και ασφυκτικές οικονομικές υποχρεώσεις της καθημερινότητάς τους; Πρέπει να απεργεί ή να μην απεργεί, ανάλογα με τις εκάστοτε κοινοβουλευτικές συζητήσεις; Ή μήπως δεν πρέπει να απεργεί κανείς ποτέ σε ραδιοσταθμό που διευθύνει ο κύριος Αρβανίτης, διότι σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει να χαρακτηριστεί εκβιαστής; Πού έχουμε ξανακούσει να ταυτίζεται η απεργία με τον εκβιασμό; Ποιοι οι πρώτοι διδάξαντες; Ποιοι οι δεύτεροι και οι τρίτοι;

Εξίσου ανεξήγητη για μας ήταν και η κατήφεια του κυρίου Αρβανίτη. Εβδομήντα εργαζόμενους έχει ο Ρ/Σ « ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ», τόνισε, οι εννέα τεχνικοί μόνο πληρώθηκαν. Τι ακριβώς είναι εκείνο που τον στενοχωρεί; Ότι πληρώθηκαν οι εννέα ή ότι παραμένουν απλήρωτοι οι υπόλοιποι; Αν είναι το δεύτερο, ως διευθυντής του ραδιοσταθμού δεν έχει παρά να δρομολογήσει και τις σχετικές λύσεις. Γιατί ασφαλώς δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι η αιτία της κατήφειάς του είναι το ότι δεν παρέμειναν όλοι οι εργαζόμενοι απλήρωτοι…

Τελευταίο υπαρξιακό ερώτημα: τι είναι ένα κλαδικό σωματείο; Και πιο αναλυτικά: όταν ένα κλαδικό σωματείο προκηρύσσει απεργία δεν την προκηρύσσει για τα μέλη του, δηλαδή για τους εργαζόμενους του συγκεκριμένου κλάδου τον οποίο εκπροσωπεί; Η ΕΤΕΡ προκήρυξε απεργία στον Ρ/Σ « ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ», εννέα μέλη της εργάζονται εκεί, άρα για αυτούς τους εννέα την προκήρυξε. Για ποιο λόγο την εγκαλεί ο κύριος Αρβανίτης; Μήπως ήθελε να απεργήσουν όλοι οι εργαζόμενοι του ραδιοσταθμού; Μήπως κανένας;

Και επειδή διακατέχεται από όψιμο ενδιαφέρον για το τι έκανε η ΕΤΕΡ σε άλλους σταθμούς, είμαστε σε θέση να τον διαβεβαιώσουμε ότι παντού κάνουμε ακριβώς ό,τι και "ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ" και αυτός είναι ένας από τους λόγους που τα μέλη συσπειρώνονται γύρω από το Σωματείο μας.

Όλα αυτά τα ομιχλώδη και ίσως κάπως παράδοξα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο κύριος Αρβανίτης κρύβεται επιμελώς, όταν τον καλούμε στον Δημόσιο Διάλογο του ΟΜΕΔ να δώσει συγκεκριμένες ημερομηνίες σχετικά με την αποπληρωμή των συναδέλφων τεχνικών, δίνουν την αίσθηση ότι το εν λόγω διευθυντικό στέλεχος επιχειρεί να προσδώσει σε μια απεργία απλήρωτων εργαζόμενων διαστάσεις και προεκτάσεις ευρύτερες και ολίγον …συνωμοτικές, εμφορούμενο από προσωπικές αντιπάθειες. Δηλαδή για να το πούμε πιο λαϊκά, καθότι, πολύ τιμητικά για μας, μας κατέταξε στην εργατική τάξη, από την οποία πάντως εξαίρεσε τον εαυτό του, «για ένα γινάτι».

Κρίμα…

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος                       Η Γενική Γραμματέας

Μαυράκης Παναγιώτης        Τσουραμάνη Νικολέττα

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... να στηρίξουμε τη συνδικαλίστρια - 12/12/2013 ...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Να μην περάσει η συνδικαλιστική δίωξη

Την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013 στα δικαστήρια της Ευελπίδων δικάζεται η κύρια αγωγή της συνδικαλίστριας Γιάννας Σακελλαρίου ενάντια στην συνδικαλιστική δίωξη - απόλυση που υπέστη για δεύτερη φορά από το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (Δ.Ο.Λ.), το Μάρτη του 2013. Η πρώτη συνδικαλιστική δίωξη έγινε το Μάρτη του 2012, όντας εκπρόσωπος των εργαζομένων των διοικητικών υπαλλήλων του Δ.Ο.Λ. και μέλος του μικτού συμβουλίου της ΕΠΗΕΑ, μετά την έντονη δράση που ανέπτυξε ενάντια στις απολύσεις των συναδέλφων της, αλλά και πρωτοστατώντας στη μάχη που δόθηκε στο ΔΟΛ για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων.

Η απεργιακή απάντηση των εργαζομένων ενάντια στην εργοδοσία, οδήγησε εκείνη την περίοδο σε ανάκληση της απόφασης. Ένα χρόνο αργότερα, το Μάρτη του 2013, και λίγες μέρες μετά την εκλογή της ως αναπληρώτρια εκπρόσωπος των διοικητικών υπαλλήλων του ΔΟΛ, μέλους του μικτού συμβουλίου της ΕΠΗΕΑ, αλλά και αντιπροσώπου για την Ομοσπονδία των διοικητικών (ΠΟΕΠΤΥΜ) - και από τον Ιούνιο του 2013 εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. της ΠΟΕΠΤΥΜ - υπέστη τη δεύτερη συνδικαλιστική της δίωξη - απόλυση. Ακολούθησε 4ΗΜΕΡΗ απεργία, με τη μορφή των κυλιόμενων 24ωρων απεργιών σε όλο το ΔΟΛ, που προκηρύχτηκε από όλες τις συνδικαλιστικές Ενώσεις, η οποία σταμάτησε μόνο μετά την τρομοκρατική παρέμβαση της εργοδοσίας που επιστράτευσε τα δικαστήρια και τα ΜΑΤ για να διαιρέσει και να φοβίσει τους εργαζόμενους του Οργανισμού.

Ο Σταύρος Ψυχάρης, έχοντας δηλώσει επανειλημμένα στους συνδικαλιστικούς φορείς ότι το πρόσωπο της Γιάννας Σακελλαρίου εκπροσωπούσε συνεχώς ένα αγκάθι για τα σχέδιά του για τους εργαζόμενους, προσπαθεί με την απόλυσή της να γκρεμίσει κάθε φραγμό στον αντεργατικό του κατήφορο, στο χτύπημα των εργαζομένων, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τους.

Όλοι στην Ευελπίδων στις 10.30, προκειμένου να υπερασπιστούμε συλλογικά οι εργαζόμενοι το δικαίωμά μας στο συνδικαλισμό, το δικαίωμά μας να παλεύουμε συλλογικά για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας.

Η νίκη στη δίκη της Γιάννας Σακελλαρίου θα είναι νίκη για όλο το συνδικαλιστικό κίνημα στα ΜΜΕ, αλλά και για το σύνολο του εργατικού κινήματος, σ’ αυτό τον αντιδημοκρατικό, μνημονιακό κατήφορο που μας οδηγούν οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους αυτή την περίοδο.

---

πηγή: http://financialcrimesnews.blogspot.gr/

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... εκλεκτικές συγγένειες με τον ΔΟΛ; ...

*

Ανασυγκρότηση
***
*

Προεκλογικές ΔΟΛιοφθορές

.

Την εβδομάδα πριν τις εκλογές της ΕΤΗΠΤΑ μάθαμε ότι η διεύθυνση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη δεν επέτρεψε σε συνδικαλιστές - μέλη του Δ.Σ. να επισκεφθούν τους εργαζόμενους συναδέλφους στο χώρο εργασίας τους.

Σκοπός της επίσκεψης ήταν να μοιράσουν εκλογικό υλικό του συνδυασμού τους για τις επικείμενες αρχαιρεσίες της ΕΤΗΠΤΑ. Να σημειώσουμε ότι οι συνάδελφοι συνδικαλιστές δεν ανήκαν στην απερχόμενη πλειοψηφία. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι, ότι άλλοι συνάδελφοι - της πλειοψηφίας αυτή τη φορά - μεταξύ των οποίων και ο απερχόμενος πρόεδρος, είχαν επισκεφθεί τον ίδιο χώρο δύο ή τρεις μέρες νωρίτερα χωρίς κανένα πρόβλημα.

Έχει σημασία να αναφέρουμε ότι και την επόμενη μέρα από την απαγόρευση εισόδου στους πρώτους, ο επί σειρά ετών πρόεδρος και υποψήφιος πάλι, μαζί με άλλο μέλος της πλειοψηφίας επισκέφθηκαν τους συναδέλφους στον ΔΟΛ ανεμπόδιστα. Να σημειωθεί εδώ, πως όσοι μπήκαν είχαν κάθε νόμιμο δικαίωμα να μπουν και καλώς έπραξαν.

Το παράξενο στην όλη ιστορία είναι ότι δεν υπήρξε καμία ενέργεια διαμαρτυρίας ή αποδοκιμασίας προς τη διεύθυνση του ΔΟΛ, ώστε να αποκατασταθεί το κύρος της Ένωσης Τεχνικών Τύπου.

Προφανώς δεν πρόκειται για απλές συμπτώσεις, αλλά για κάτι ίσως πιο επικίνδυνο.

Αλλιώς γιατί η διεύθυνση του ΔΟΛ να επιτρέπει την είσοδο επιλεκτικά στους μεν συνδικαλιστές και όχι στους δε;

Έχουμε κατά συνέπεια δύο ενδεχόμενα: ή τα μέλη του προεδρείου της Επαγγελματικής Οργάνωσης δεν συνεννοούνται και δεν ξέρουν τι τους γίνεται, ή αδιαφορούν επιμελώς για τη δίκαιη αντιμετώπιση των μελών του Δ.Σ. Οπότε θα πρέπει να βρουν μία λύση άμεσα, γιατί διαφορετικά σημαίνει ότι δεν μπορούν να δουν ή καλλιεργούν το πρόβλημα, με όσες ολέθριες εξελίξεις προοιωνίζονται αυτές οι τακτικές.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... όταν ο Τεχνικός Τύπου συνάντησε τον Συνδικαλιστή ...

*

Ανασυγκρότηση
***

*

Για το γαμώτο ενός Τεχνικού Τύπου

Ξανασυναντήθηκαν έπειτα από μακρά περίοδο αμοιβαίας ψυχρότητας. Ο τεχνικός Τύπου και ο συνδικαλιστής. Ο ένας είχε ένα στερητικό σύνδρομο στα μάτια κι έψαχνε μια κάποια ...δουλειά. Ο άλλος είχε το απλανές βλέμμα του μποξέρ ο οποίος ετοιμάζεται να μπει στο ρινγκ και να φάει της χρονιάς του από υπέρτερο αντίπαλο. Τον βασάνιζε η αλλόκοτη σκέψη να βάλει υποψηφιότητα στις επικείμενες εκλογές της Ενωσης Τεχνικών Τύπου της Αθήνας – κάτι που είχε να κάνει χρόνια.

Ο ένας είχε αυτό που έλειπε απ’ τον άλλο. Μια αποκλειστική συνέντευξη ήταν στα σκαριά.

ΕΤΗΠΤΑ(ς) / ΤΕΧΝΙΚΟΣ. Θα σου ’λεγα ότι ακούγεται στην πιάτσα πως σκέφτεσαι να κατέβεις υποψήφιος στις εκλογές της ΕΤΗΠΤΑ. Αλλά η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν ακούγεται στην πιάτσα για πάρτη σου, μάλλον σε έχουν γραμμένο - όπως και όλους τους συνδικαλιστές, εξάλλου.

ΕΤΗΠΤΑ(ς) / ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗΣ. Εντάξει, δεν έχουν κι άδικο, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως. Υπάρχει όλη αυτή η οσμή της ήττας, που πάντως δεν είναι αρκετή για να υπερκαλύψει την άλλη -την ακόμα χειρότερη- μυρωδιά: της αναξιοπιστίας των ΜΜΕ. Το βασικό πρόβλημα του κλάδου αυτή τη στιγμή είναι υπαρξιακό, ενώ του κάθε τεχνικού ξεχωριστά έχει να κάνει κυρίως με την επιβίωση.

Ε.Τ. Αισιόδοξα ξεκινήσαμε… Κι εσύ, για να ’χουμε καλό ρώτημα, ποιο από τα δύο προβλήματα υποτίθεται ότι έρχεσαι να επιλύσεις: το υπαρξιακό ή της επιβίωσης;

Ε.Σ. Η αλήθεια είναι ότι παραδοσιακά το συνδικαλιστικό κίνημα ασχολείται κυρίως, και όχι ιδιαιτέρως αποτελεσματικά, με τα προβλήματα επιβίωσης, αντί να ασχολείται με τα ουσιώδη και τα υπαρξιακά. Γι’ αυτό βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε – και όχι μονάχα ως κλάδος. Είναι η γνωστή ιστορία με το ζην και το ευ ζην, μόνο που οι νεοέλληνες την πήραμε ανάποδα.

Ε.Τ. Πριν σε πιάσει ο οίστρος κι αρχίσεις να αραδιάζεις αιτήματα και μανιφέστα, θα ’θελα μια ειλικρινή απάντηση: Πιστεύεις ότι ένας τεχνικός έχει τον παραμικρό λόγο να πάει να ψηφίσει στις εκλογές της ΕΤΗΠΤΑ; Ποιες πρόσφατες επιτυχίες έχει να επιδείξει η Ένωση;

Ε.Σ. Δεν έχει νόημα να κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας ή να προσπαθήσουμε να κρύψουμε από τους συναδέλφους τα δεδομένα – τα ξέρουν εξάλλου από πρώτο χέρι. Είναι γεγονός ότι έχουμε υποστεί πολλές και απανωτές ήττες. Οι μισοί τεχνικοί βρίσκονται ήδη στην ανεργία και αναρωτιούνται αν αξίζει να παραμείνουν στο επάγγελμα. Άλλοι τόσοι εργάζονται κάτω από τις πιο ακραίες συνθήκες επισφάλειας. Απλήρωτοι, ανασφάλιστοι, με κομμένους μισθούς και με ψαλιδισμένα δικαιώματα, με παράξενες συμβάσεις, με την αγωνία της επόμενης μέρας. Και είναι και μια τρίτη κατηγορία, που διατηρούν μεν ακόμα τις θέσεις εργασίας τους, αλλά ζουν κι εκείνοι τη δική τους επισφάλεια για την τύχη του μαγαζιού στο οποίο δουλεύουν ή για την προσωπική τους τύχη. Κι όλοι μαζί νιώθουμε έντονη την απειλή της κατάρρευσης των ασφαλιστικών ταμείων. Το μέλλον γενικά διαγράφεται μαύρο, και οι αγώνες εξ ανάγκης θα πρέπει να είναι πλέον λελογισμένα επιθετικοί...

Ε.Τ. Καλά το πας. Αλλά δεν μου εξήγησες από πού κι ως πού αυτή η ΕΤΗΠΤΑ, όπως έχει καταντήσει, μπορεί να εμπνεύσει τον οποιονδήποτε αγώνα, πόσο μάλλον επιθετικό.

Ε.Σ. Σ’ αυτό το τελευταίο δεν θα συμφωνήσω. Θυμάμαι την ΕΤΗΠΤΑ σ' αυτή τη θητεία της. Όλο κόλπα και παρελκυστικές τακτικές, μια προσπάθεια να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι μήπως και θιγούν οι εργοδότες ή η κυβέρνηση. Οι συσχετισμοί δύναμης μέσα στο συμβούλιο χρησιμοποιούνταν ως πρόσχημα ώστε να μη γίνει, ει δυνατόν, κανένας αγώνας. Υπήρχε βέβαια μια επίφαση «συντεχνιακής υπευθυνότητας», που πήγαινε χέρι χέρι με την παλιά θεωρία ότι οι τεχνικοί είναι ο περιούσιος κλάδος και ότι με τους κατάλληλους χειρισμούς θα περιέσωζαν τα δικαιώματά τους. Όχι χάρη στην κινητοποίησή τους, αλλά με ελιγμούς στους προθαλάμους της εξουσίας. Φυσικά όλ’ αυτά απέτυχαν, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν πια τρυκ συναλλαγής με την εξουσία που θα σου επιτρέψουν να σωθείς. Το πολιτικό και μιντιακό σύστημα τρέχει αυτή τη στιγμή για να σώσει το δικό του τομάρι. Κι εμείς δεν θα τους δώσουμε χέρι βοήθειας, αν με καταλαβαίνεις...

Ε.Τ. Μα τι νόημα έχουν όλ’ αυτά, εφόσον το αποτέλεσμα ήταν εις βάρος μας;

Ε.Σ. Σε έναν αγώνα δεν μετράει μονάχα η νίκη ή η ήττα, σημασία έχει και το ηθικό που υπάρχει στον εργαζόμενο. Και το ηθικό διατηρείται με το παράδειγμα αγώνα που επιλέγεις να διεξάγεις. Οι αγώνες θα έχουν συνέχεια. Έχει μεγάλη σημασία ο αντίπαλος να μη σε θεωρεί δεδομένο, να παίρνει υπόψη του την παρουσία σου και τη βεβαιότητα ότι θα αντιδράσεις.

Ε.Τ. Καλά, σοβαρολογείς τώρα; Είναι αυτοί επαρκείς λόγοι για να μπλέξει κανείς με τα συνδικαλιστικά, ιδίως τώρα, που θα χειροτερέψουν ακόμα πιο πολύ τα πράγματα και είναι πιθανό ακόμα και να κλείσουν ολόκληρα μαγαζιά;

Ε.Σ. Ε, τα ’πες όλα μόνος σου. Δεν είναι ώρα τώρα να μένεις αραγμένος στο σπίτι σου. Πρόσεξε: η κατάσταση στον Τύπο είναι πολύ χειρότερη από ό,τι σε οποιονδήποτε άλλο κλάδο. Η οικονομική κρίση διαπλέκεται με μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας των Μέσων, που υπονομεύει ακόμα και τις οικονομικές προοπτικές τους. Υπάρχει και μια τρίτη πηγή δυστοκίας, οι τεχνολογικές εξελίξεις, που επίσης συμβάλλουν καταλυτικά στην αποσάθρωση του χώρου, λαμβανομένου υπόψιν ότι οι εργοδότες επιδερμικά μόνο προσπάθησαν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Ε.Τ. Εδώ αγγίζεις τον πυρήνα του δικού μου προβληματισμού. Για να υπάρχει ταξικό σωματείο των εργαζομένων, προϋποτίθεται ότι υπάρχει και το αντίπαλο δέος, οι εργοδότες.

Ε.Σ. Γιατί, δεν υπάρχουν εργοδότες;

Ε.Τ. Εργοδότης είναι αυτός που πληρώνει. Δεν νομίζω ότι οι σημερινοί εκδότες, στην πλειοψηφία τους, επιτελούν αυτόν τον κοινωνικό ρόλο. Εργοδότης είναι αυτός που ρισκάρει κεφάλαια για να υλοποιήσει ένα επιχειρηματικό σχέδιο. Στο χώρο των ΜΜΕ, κατά κανόνα δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Εκτός αν θεωρείς ρίσκο τα θαλασσοδάνεια ή το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Ή μήπως θεωρείς επιχειρηματικό σχέδιο την αποκλειστική έγνοια των περισσότερων να προωθούν τις μνημονιακές πολιτικές ή την απουσία κάθε ερευνητικού πνεύματος, αλλά και κάθε αξιοπιστίας; Γι’ αυτό σου λέω, πού ζεις; Ακόμα να πάρεις χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω σου;

Ε.Σ. Εντάξει, δεν διαφωνούμε σ’ αυτά. Η ουσία είναι ότι ο κλάδος θα συνεχίσει να υπάρχει, έστω και ακρωτηριασμένος. Αλλά θα υπάρξει επόμενη μέρα για τα ΜΜΕ, και πρέπει οι τεχνικοί επιτέλους να παίξουν επί της ουσίας το ρόλο τους. Αν τα ΜΜΕ, ως επιχειρήσεις, δεν ανακτήσουν μέρος τουλάχιστον της αξιοπιστίας τους, η κρίση θα βαθύνει ακόμα πιο πολύ. Αυτό πρέπει κάποτε να το συνειδητοποιήσουν και οι επιχειρηματίες - εκδότες, κι αν δεν έχουν τη διορατικότητα να το κάνουν, είμαστε εμείς που πρέπει να τους το επιβάλουμε.

Ε.Τ. Κι οι άνεργοι; Γιατί να έρθουν οι άνεργοι να ψηφίσουν;

Ε.Σ. Τώρα με πας στο δικό μου γήπεδο. Οι άνεργοι είναι εκείνοι που κατεξοχήν πρέπει να ψηφίσουν, όσοι εξ αυτών τουλάχιστον προτίθενται να παραμείνουν τεχνικοί. Είναι εκείνοι που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη το σωματείο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι εκείνοι που πρέπει, με τη βοήθεια της ΕΤΗΠΤΑ, να αναζητήσουν δουλειά ή, εναλλακτικά, τη συγκρότηση νέων -συνεργατικών- ΜΜΕ. Πρέπει να απαιτήσουν την επανένταξή τους στην εργασία πάση θυσία, και η ΕΤΗΠΤΑ πρέπει να θέσει το πρόβλημα της ανεργίας στον κλάδο ως πρώτη προτεραιότητά της.

Ε.Τ. Το γαμώτο ενός τεχνικού, δηλαδή;

Ε.Σ. Το γαμώτο και το άι σιχτίρ και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Αλλά ας μην το παιδεύουμε άλλο. Σε βλέπω ότι κατά βάθος έχεις πειστεί. Ψήφισε, λοιπόν, εσύ και θα δεις.

Ε.Τ. Καλά, βάλε πρώτα εσύ υποψηφιότητα και… θα δω.

---
* Το κείμενο "πάτησε" πάνω στο πόνημα του Χριστόφορου Κάσδαγλη "Το γαμώτο ενός δημοσιογράφου" - δες εδώ 
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... "μα, εγώ δεν είμαι συνδικαλίστρια !" ...

*
Γιώργος Παπαζαχαρίου
(Δημοσιογράφοι ΕΡΤ)
***
*

Φταίει και ο λυράρης

Μου τηλεφώνησε συνάδελφος, συμβασιούχος ορισμένου χρόνου, να πληροφορηθεί τι έγινε στην τελευταία Γενική Συνέλευση. Κι όταν ενημερώθηκε αντέδρασε σαν τη θεία μου, που κάθε βράδυ 7 με 10 από τον καναπέ της παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων και ωρύεται για το λαό που αδιαμαρτύρητα, παθητικά και μοιρολατρικά, αποδέχεται τα χαράτσια, τις αυθαίρετες μειώσεις μισθών, την ανεργία.

Η θεία μου  ζυγώνει τα 80, η συνάδελφος (τι λέξη κι αυτή...), γεννήθηκε το ΄80. Η θεία μου παίρνει ακόμα μια κουτσουρεμένη σύνταξη, η συνάδελφος μάλλον δεν πρόκειται να πάρει τίποτα.

Όταν τόλμησα να ρωτήσω γιατί δεν έρχεται στις συνελεύσεις για να ενημερώνεται απ' ευθείας, έλαβα, σε έντονο ύφος, την αποστομωτική απάντηση: «Μα, εγώ δεν είμαι συνδικαλίστρια»!

Ο υπαρκτός σουρεαλισμός είναι εδώ. Η επιχειρηματοποίηση της δαιμονικότητας. Για όλα φταίνε οι άλλοι... κι εγώ, «πέσε πίτα να σε φάω», τους εγκαλώ μετά βδελυγμίας. Φταίνε τα σωματεία, φταίνε κι οι εκπρόσωποι, έρημοι κι απρόσωποι, φταίει κι ο λυράρης, μα φταίει κι ο ίδιος του ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης…

... και στις φλέβες μου βαθιά μαύρη θάλασσα σαν αίμα, λέει λόγια πικραμένα…

---

*

... ΜΜΕ - συνδικαλιστικό ρεπορτάζ με ονόματα και διευθύνσεις ...

*

greektv.com

***

*

Ρεπορτάζ

για πρόσωπα και πράγματα

στο συνδικαλισμό των ΜΜΕ

Μήπως έχουμε τρελαθεί τελείως;

Θα πάμε σε απεργία διαρκείας με ηγέτες αυτούς που τάσσονται πάντα κατά των απεργιών στα ΜΜΕ; 

Ένα σχόλιο από ένα σκεπτόμενο αριστερό εργαζόμενο σε ΜΜΕ, που δεν είναι ούτε στέλεχος εκδοτικής επιχείρησης, ούτε μισθοδοτούμενος από το κράτος, ούτε συνδεδεμένος με οποιοδήποτε τρόπο με μεγάλες εκδοτικές ή άλλες επιχειρήσεις. (Το αναρτούμε μπας και βγάλουμε άκρη με τα τόσα ερωτήματα που υπάρχουν. Να ανοίξει επιτέλους ο διάλογος για τις θέσεις που εξυπηρετεί ο καθένας στα σωματεία μας). 

Τι ακριβώς δοκιμάζεται αυτές τις μέρες στον κλάδο μας;

·                                 Πρώτα – πρώτα η αξιοπιστία των δημοσιογράφων. Αν κάνουν δηλαδή της δουλειά τους σωστά, έντιμα, με στόχο την ενημέρωση, ή αν διαγκωνίζονται για να συνταχθούν με την α’ η β’ πολιτική άποψη και κυρίως με την άποψη με την οποία συντάσσεται ο ιδιοκτήτης του Μέσου στο οποίο εργάζονται.

·                                 Δεύτερο, δοκιμάζονται οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι όλου του κλάδου. Αν οι συνδικαλιστικές επιλογές τους στο παρελθόν και σήμερα εξυπηρετούν τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων, ή αν εξυπηρετούν συμφέροντα πολιτικά ή στενά κομματικά, εργοδοτικά και βεβαίως στενά ιδιοτελή.

·                                 Τρίτο, δοκιμάζεται αυτό το μοντέλο συνδικαλισμού το οποίο οικοδομήσαμε τόσα χρόνια στα ΜΜΕ. Αν εξυπηρετεί δηλαδή την οργάνωση και δραστηριοποίηση των εργαζομένων για την καλύτερη διεκδίκηση των συμφερόντων τους, ή αν εξυπηρετεί ανάγκες των εργοδοτών και των κομμάτων εξουσίας.

Για το πρώτο: Η μεγάλη πλειονότητα των δημοσιευμάτων που αφορά τα «κλαδικά μας» προβλήματα δείχνει ότι δυστυχώς ο δημοσιογραφικός κόσμος δεν μπορεί να γράψει με όρους αλήθειας, αποκάλυψης, καταγγελίας, ούτε καν για τα δικά του θέματα. Δεν θέλει; Δεν μπορεί; Έχει τόσο πολύ αφομοιωθεί; Ή απλά έχει μάθει να λειτουργεί ως απλός διαμεσολαβητής, χωρίς άποψη, θέση, γνώμη;

Πώς να εξηγηθεί ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι στο παρακάτω εδάφιο του πολυνομοσχεδίου που αναφέρεται στον ΕΔΟΕΑΠ «Τα εν λόγω ταµεία θα τύχουν αντικείμενο ξεχωριστής ρύθμισης στο άµεσο µέλλον προκειµένου να εξορθολογιστεί ο τρόπος χρηµατοδότησής τους, ιδίως µέσω της κατάργησης τυχόν προβλεπόμενων κοινωνικών πόρων» η είδηση δεν είναι ότι εξαιρείται ο ΕΔΟΕΑΠ, αλλά ότι θα καταργηθούν οι κοινωνικοί πόροι, δηλαδή το αγγελιόσημο; Πώς να εξηγηθεί ότι όταν διαβάζουν ΝΠΙΔ και Επαγγελματικά Ταμεία, δεν αντιλαμβάνονται ότι το κράτος αποσύρεται από την ασφάλιση και ότι πλέον όποιος έχει δουλειά και χρήματα, θα απολαμβάνει και ασφαλιστικών καλύψεων;

Σταματώ εδώ για να ασχοληθώ με το δεύτερο και σπουδαιότερο μέρος της… δοκιμασίας:

Ο κλάδος τόσα χρόνια κυριαρχούνταν από συνδικαλιστικές αντιλήψεις διαχωρισμού, εξαιρέσεων, συντεχνιασμού. Όταν γινόταν στο παρελθόν λόγος για απεργία μαζί με τους εργάτες, οι επικεφαλής του κλάδου έβγαζαν φλύκταινες. Τα αιτήματα που γράφονταν στις αποφάσεις των ενώσεων (των περισσότερων) απέφευγαν να ταυτισθούν με αυτά της υπόλοιπης κοινωνίας. Ακόμα και σε μεγάλες απεργίες της τελευταίας τριετίας, ο κλάδος μας εμφανιζόταν να έχει αιτήματα διαφορετικά από αυτά που διεκδικούσε το σ.κ.

Επίσης ο κλάδος εμφανιζόταν να συντάσσεται συχνά με εργοδοτικές επιλογές. Πώς να εξηγηθεί ότι ογκώθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια το καθεστώς της μαύρης και απλήρωτης εργασίας, τα ΔΠΥ και η εισφοροαποφυγή; Πώς να εξηγηθεί ότι θυμηθήκαμε τους εργαζόμενους στο διαδίκτυο και τα ΔΠΥ, τώρα που τα ταμεία «μας» καταρρέουν;

Κι ακόμα πόσες φορές στο παρελθόν ο κλάδος με τις απεργίες ή μη απεργίες στήριξε κυβερνητικές επιλογές;

Τώρα, λοιπόν, που έρχεται η ώρα του γενικού σαρώματος δικαιωμάτων, αλλά και τυχόν μικρών προνομίων που απολαμβάνουν κάποιοι από τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, ξύπνησαν στον κλάδο όλα τα απολιθώματα του παλιού αυτού συνδικαλισμού και αντί να απολογηθούν για την κατάρρευση της τακτικής των εξαιρέσεων και του διαχωρισμού, εμφανίζονται οπαδοί των απεργιών διαρκείας και του αγώνα μέχρι τέλους. Να ονοματίσουμε μερικούς για να γνωρίζουμε για τι πράγμα μιλάμε:

Ο Δ. Τσαλαπάτης, ο οποίος στο παρελθόν φοβόταν τις μακιγιέζ και τους ηλεκτρολόγους που θα λυμαίνονταν το ασφαλιστικό μας σύστημα, σήμερα κάνει σχέδια για την ίδρυση ΝΠΙΔ για τους ασφαλισμένους στα περιοδικά και τους τεχνικούς Τύπου και παράλληλα συντάσσεται στο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ με αυτούς που αποκαλούσε «Εξάρχεια των ΜΜΕ» για συνεχόμενες απεργίες μαζί με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Εν τω μεταξύ ο εκπρόσωπός του Κ. Ντελέζος δεν παραβρέθηκε καν στο Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ που ψήφισε έγκαιρα την απεργία κατά της τροπολογίας Στουρνάρα.

Η Νανά Νταουντάκη, την περασμένη Τρίτη το βράδυ στη σύσκεψη συνδικαλιστών στον 6^οόροφο του κτιρίου της ΕΣΗΕΑ φώναζε «αμάν πια με τις απεργίες, μόνο γι αυτές μιλάτε, τι καθόμαστε εδώ, πάμε στη Βουλή» (για να πιέσουν τους βουλευτές να μην ψηφιστεί η τροπολογία που κατέθεσε ο Στουρνάρας, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις προς τον κλάδο 2-3 ώρες πριν από τον Κεδίκογλου) και την Τετάρτη, μετά την καταψήφιση της τροπολογίας στη Βουλή, ζητούσε τη συνέχιση της απεργίας με απεργία διαρκείας, όπως έκανε και χτες το βράδυ στο Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ.

Ο Γ. Μυλωνάς, πρόεδρος της ΕΤΗΠΤΑ, ο οποίος εμφανίζεται στο διασωματειακό να υπερασπίζεται τις απεργίες διαρκείας και επιμένει να ζητά συνέχιση της χθεσινής 24ωρης, ενώ χτες που απεργούσε όλος ο κλάδος είχε δώσει άδεια να λειτουργήσει το πιεστήριο των επιχειρήσεων Καλοφωλιά στην οποία και εργάζεται, αλλά και πολλών άλλων (π.χ. η Χρυσή Ευκαιρία τυπωνόταν κανονικά).

Ο Θ. Μπερεδήμας, πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ, ο οποίος δεν έχει πάρει (και δεν μπορεί να πάρει) κανένα ουσιαστικό μέτρο για την επιτυχία της απεργίας στα περιοδικά, εμφανίζεται κι αυτός υπέρμαχος της συνέχισης των απεργιακών κινητοποιήσεων.

Αλλά και η πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ Ελένη Σπανοπούλου (άνευ σχολίων).

Μήπως έχουμε τρελαθεί τελείως; Όλοι αυτοί, αλλά και όλοι οι άλλοι, (όπως π.χ. ο πρώην πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ Γ. Πλαχούρης, αλλά και ο Πάνος Σόμπολος που επανεμφανίστηκε ως αντιπρόεδρος του ΕΤΑΠ ΜΜΕ στο προσκήνιο) που τόσα χρόνια «πάλευαν» για να διατηρήσουν κάποια προνόμια, που τάσσονταν ανοιχτά υπέρ του νόμου Ρέππα για τα Επαγγελματικά Ταμεία, που στήριζαν ένα σύστημα όπου οι εργοδότες μας δεν πλήρωναν εργοδοτικές εισφορές, που συναλλάσσονταν με όλες τις κυβερνήσεις και όλους τους πολιτικούς αντί σήμερα να απολογηθούν στον κλάδο για το αδιέξοδο στο οποίο τον οδήγησαν με την συνδικαλιστική και πολιτική τους τακτική, προσπαθούν να εμφανιστούν, ο καθένας για τους δικούς του ιδιοτελείς λόγους, υπερασπιστές των συμφερόντων του κλάδου. Και συνεχίζουν να καλλιεργούν αντιπαλότητες και διασπαστικές τακτικές, τώρα που ο κλάδος θα έπρεπε να είναι ενωμένος και στους δρόμους μαζί με όλο το λαό για να μην περάσει το Μνημόνιο 3 και να φύγει μια ώρα αρχύτερα η καμαρίλα της τρόικας και οι πολιτικοί υπηρέτες τους.

Για το τρίτο: τόσα σωματεία στον κλάδο μας, «ταξικά» ή λιγότερο αγωνιστικά, τόσες συνδικαλιστικές δυνάμεις που ομνύουν στην… επανάσταση, αλλά και άλλες που απλά σκίζουν τα ρούχα τους για τα δίκια των εργαζομένων, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τη σκληρή πραγματικότητα των ΕΟΖ που έχουν επιβάλει οι εργοδότες μας, εκμεταλλευόμενοι ακριβώς αυτή την αφασία και την κυβερνητική στήριξη. Οι 4 Ομοσπονδίες και τα 11 τόσα σωματεία που υπογράφουν τα εξώδικα των απεργιών, δεν μπορούν για παράδειγμα να αντιμετωπίσουν τα όσα συμβαίνουν αυτές τις ώρες στις εκδόσεις Λυμπέρη, όπου 210 εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με πλιάτσικο της επιχείρησης και υπόγεια ντιλ του εργοδότη τους με άλλους αξιότιμους εργοδότες των ΜΜΕ όπως ο κ. Φιλιππόπουλος και ο κ. Κοντομηνάς και ποιος ξέρει ποιους άλλους.
---

Η απάντηση της Νανάς Νταουντάκη

 Σε ένα, τάχα μου «ψύχραιμο και αντικειμενικό» άρθρο της συναδέλφου Ματίνας Παπαχριστούδη, που αναρτήθηκε και στην ομάδα μας, περιλαμβάνονται θλιβερά διαστρεβλωμένα στοιχεία σε βάρος μου.
Δεν συνηθίζω να λύνω παραταξιακές διαφορές και ανταγωνισμούς τη στιγμή της μάχης (και δεν το έκανα όλες αυτές τις μέρες που παίζονται ταμεία και εργασιακά παρόλο που θα είχα πολλά να πω μένοντας σε μια απλή καταγραφή της χθεσινοβραδυνής ψηφοφορίας) αλλά και δεν φοβάμαι να σηκώσω το γάντι όταν μου το πετάνε.
Απαντώ, λοιπόν, στη συνάδελφο (επιφυλασσόμενη να επανέλθω, με πλήρη στοιχεία ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ).

Αγαπητή Ματίνα, είναι ενδιαφέρον να ανοίγεις ένα σοβαρό (και απαραίτητο) διάλογο αλλά να ξεκινάς με πλήρη διαστρέβλωση των στοιχείων που αφορούν συνδικαλιστικούς σου αντίπαλους και να αποσιωπάς τις ευθύνες και τη στάση των συνδικαλιστικών σου φίλων. Εντυπωσιακό.

Θα σου απαντήσω μόνο σε ότι με αφορά. Με στοιχεία που σίγουρα γνωρίζεις καλύπτοντας ρεπορταζιακά τα μήντια, άλλα όλως παραδόξως μοιάζει να ξεχνάς.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: από τον Οκτώβρη του 2010 επιμένω και υποστηρίζω την μετωπική σύγκρουση με τους εργοδότες καθώς για μένα είναι ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται να υπογραφούν ΣΣΕ και ο κλάδος θα πετσοκόβεται (πρακτικά ΔΣ 19.10.210 και ΠΟΛΛΩΝ άλλων συνεδριάσεων, συνέλευση στον Πανελλήνιο που αποφασίστηκε με δική μου επιμονή και σύγκρουση μέσα στο Διασωματειακό, συνέλευση και ανοιχτή συνεδρίαση Μ.Σ στο Αλτερ και άλλες αμέτρητες περιπτώσεις)

Αντίθετα από άλλους μεγάλους επαναστάτες, εγώ που δεν συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου σ΄αυτούς, επιμένω ότι παράλληλα με την προετοιμασία της απεργίας διαρκείας, πρέπει να γίνονται και στοχευμένες απεργίες και άλλες δράσεις στα μαγαζιά που έχουν προβλήματα (και γιαυτά υπάρχουν άπειρες προτάσεις, εισηγήσεις, συγκρούσεις μέσα στο ΔΣ) αντί να αποφεύγουμε να τα χαλάσουμε με κάποιο αφεντικό γενικεύοντας ανέξοδα το θέμα ακόμη και για ειδικό πρόβλημα.

Ο χώρος εδώ δεν επιτρέπει να επεκταθώ ακόμη περισσότερο- αλλά αν χρειαστεί θα το κάνω αναφέροντας και την πλήρη απουσία προτάσεων άλλων που θεωρούσαν αρκετή συμβολή τα μεγάλα λόγια.

Περιορίζομαι σε μια απάντηση για την Τρίτη.

Όταν όλοι είχαν φύγει από την ΕΣΗΕΑ εγώ με την Μαρία Αντωνιάδου κάνοντας «ρεπορτάζ» ανακαλύψαμε την κρυμμένη τροπολογία του Στουρνάρα για τα Ταμεία μας και σημάναμε συναγερμό και συγκαλέσαμε την ευρεία σύσκεψη Σωματείων και Ταμείων στην ΕΣΗΕΑ για να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί το θέμα (την ώρα που κάποιοι άλλα είχαν παει να …ξεκουραστούν η να κάνουν τις προσωπικές δουλειές τους).

Αλλά, ως συνήθως, κάποιοι δεν είχαν καμία άλλη σκέψη η πρόταση εκτός από το να κάνουμε απεργία- με διακηρύξεις τέτοιου ύφους και ύψους που έλεγες ότι άρχιζε η Οκτωβριανή επανάσταση. Και δεν είπα, αγαπητή Ματίνα, «αμάν πια με τις απεργίες» (πώς θα μπορούσα άλλωστε όταν το ζητάω εδώ και τρία χρόνια και οι φιλικές σε εσένα παρατάξεις δεν το ψήφιζαν!!). Είπα: «Εγώ τη θέλω την απεργία αλλά σας βαρέθηκα πια εσάς που δεν έχετε ποτέ καμία ιδέα για να λυθεί κανένα πρόβλημα, αλλά πετάτε τη λέξη απεργία και καθαρίσατε».

Και έφυγα για τη Βουλή όπου έμεινα ως τις 2 το πρωί δίνοντας με τα άλλα Σωματεία (που σήμερα καταγγέλλουν την ΕΣΗΕΑ ότι τους εγκατέλειψε!!) και την πολιτική μάχη (αφού στη Βουλή κρινόταν εκείνη τη στιγμή το θέμα). Και είχα απόλυτο δίκιο γιαυτούς όλους όπως φάνηκε αμέσως μετά.

Τώρα ξέρει όλος ο κόσμος ποιοί ξέχασαν, πριν περάσουν λίγες ώρες, τα μεγάλα λόγια και κουρέλιασαν την απεργία διαρκείας μετατρέποντάς την σε …στάσεις του κάμα σούτρα.. Μικρή λεπτομέρεια: Η αρχική πρόταση ήταν για 24ωρες επαναλαμβανόμενες (για να τις πάρουμε όποτε θέλουμε πίσω) και έγινε «διαρκείας» με δική μου πρόταση που έγινε δεκτή από τον Σαββίδη.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα και όποτε θέλεις είμαι έτοιμη να αντιπαρατεθώ μαζί σου με στοιχεία. Αλλά θα μου επιτρέψεις, αγαπητή Ματίνα, να σου πώ ότι η παραπληροφόρηση με πηγή τους φίλους μας (που το κάνουν συστηματικά σε βάρος της παράταξής μου και εμένα), δεν είναι επαρκής δικαιολογία για να αναπαράγει κανείς εμπαθείς ανακρίβειες.

Για να μην μιλήσω για τη δεοντολογική υποχρέωση να διασταυρώνεις τις πληροφορίες σου.

Φιλικά, Νανά Νταουντάκη

Και το σχόλιο του Κώστα Ντελέζου

Κυρία Παπαχριστούδη, πολύ καλό το κείμενό σας για τους συνδικαλιστές...!!! Εύγε και Ζήτω!!! Θα ήταν πολύ καλύτερο όμως, εάν ξεκινούσατε τη λυρική σας αφήγηση από τον κ. Δημήτρη Τρίμμη...!!! Κατανοώ την προσπάθειά σας να περισώσετε την χαμένη τιμή του φίλου σας προέδρου της ΕΣΗΕΑ Δ. Τρίμμη, ο οποίος για τη νέα λεηλασία των δημοσιογραφικών Ταμείων δεν έχει προκηρύξει ακόμα ούτε μια 24ωρη απεργία (αλήθεια, γιατί κρύβεται πάντα πίσω από τις αποφάσεις της ΠΟΕΣΥ), αρνούμενος ακόμα και να φέρει το θέμα της πρόσφατης τροπολογίας Στουρνάρα προς συζήτηση στο Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ. Ομως, δεν περίμενα να τον υποστηρίζετε χρησιμοποιώντας στοιχεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και εξηγούμαι: Ημουν ο πρώτος που ενημέρωσα τον κλάδο για την επικείμενη κατάθεση της τροπολογίας Στουρνάρα για το θέμα του ΕΤΑΠ ΜΜΕ και είχα πάντα ξεκάθαρη θέση υπέρ της απεργίας διαρκείας, για να μην περάσει αυτό το τερατούργημα του Αλαφούζου και των φίλων του διαφημιστών. Ψήφισα υπέρ της απεργίας διαρκείας που προκήρυξε η ΠΟΕΣΥ (αν και σε ταξίδι στην επαρχία για τον "αποχαιρετισμό" ενός εξαδέλφου), γι΄ αυτό και η απόφαση ήταν ΟΜΟΦΩΝΗ.... Ομως, μήπως μπορείτε να μου πείτε ποιός διέκοψε εκείνη την απεργία με το πρόσχημα δήθεν της κόπωσης των συναδέλφων; Κι αυτό όταν ο Στουρνάρας το είχε πει ξεκάθαρα μετά την πρώτη καταψήφισή της ότι θα την επανέφερε με το πολυνομοσχέδιο (πράγμα που τελικά έκανε); Οσο για τα ΝΠΙΔ, ο ΕΔΟΕΑΠ είναι κάτι διαφορετικό; ΝΠΙΔ δεν είναι;.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

                 ............... Συνδικάτο Τύπου Τώρα !!! ................

                                                                            *

... για τους εργαζόμενους στο Διαδίκτυο ...

*
Παρατύπως
***
*

Λίγα λόγια για το Διαδίκτυο...

Όταν η λαίλαπα του Μνημονίου σαρώνει, κάποιοι προσπαθούν να σώσουν τη συντεχνία τους

Εδώ και χρόνια εκατοντάδες συνάδελφοί μας που απασχολούνται στο Διαδίκτυο προσπαθούν να αντιληφθούν τι είναι αυτό που τους διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και τους στερεί μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ποιος είναι ο μηχανισμός που τους αποκλείει από τις δημοσιογραφικές ενώσεις.

Τα όσα γράφτηκαν αυτές τις μέρες σε συνδικαλιστικές ανακοινώσεις αποκαλύπτουν τις πραγματικές αιτίες. Συντεχνιακά συμφέροντα, μικροπαραταξιακές αντιπαλότητες και περίεργες συμμαχίες κρατούν για χρόνια έξω από το ΕΤΑΠ ΜΜΕ την εργασία στο διαδίκτυο, προσφέροντας στους εργοδότες των ΜΜΕ μια υπόγεια δίοδο εισφοροδιαφυγής και επιβολής στο διαδίκτυο μιας Ειδικής Οικονομικής Ζώνης με πλήρως απορυθμισμένες σχέσεις εργασίας.

Η μοναδική λύση που οφείλουν να προωθούν τα συνδικαλιστικά όργανα των Ενώσεων του Τύπου είναι μια: Να τεθεί τέρμα στη διάκριση ως προς τον τρόπο αμοιβής, ασφάλισης και γενικότερα όρων εργασίας των συναδέλφων μας που εργάζονται σε διαδικτυακά ΜΜΕ.

Αυτή τη θέση, που ας σημειωθεί ψήφισε ομόφωνα στις 10/12/2011 το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ, φαίνεται ότι κάποιοι την καταχώνιασαν στα γραφεία τους για να υπηρετήσουν τις συμμαχίες τους και την ανασύρουν τώρα προσπαθώντας να ψαρέψουν σε θολά νερά.

Ως ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ, δεν επιτρέψαμε με την παρουσία μας τόσο στο Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, όσο και στο Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ να υπάρξει καμιά παρέκκλιση από την παραπάνω θέση αρχής που υιοθέτησε η ΠΟΕΣΥ και με τη δική μας συμβολή. Μάλιστα από την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε τις υπόγειες διεργασίες που γίνονται πίσω από τις πλάτες των εργαζομένων στο Διαδίκτυο και καλέσαμε τους πάντες να λάβουν δημόσια θέση για το ζήτημα.

Όσοι διετέλεσαν μέλη της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, όσοι συμμετέχουν στο προεδρείο της ΠΟΕΣΥ, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι στις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων οφείλουν να απαντήσουν τι ακριβώς προωθούν στις συναντήσεις που πραγματοποιούν με τους διάφορους κυβερνητικούς παράγοντες και να λάβουν ξεκάθαρη θέση. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις με μισόλογα και με δήθεν «αποκαλύψεις» δεν μπορούν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες όσων συνέβαλαν στη διατήρηση αυτής της απαράδεκτης γκρίζας ζώνης στην ενημέρωση μέσω διαδικτύου.

Επαναλαμβάνουμε όσα δημόσια και ξεκάθαρα γράφαμε τον  περασμένο Φεβρουάριο σε σχετική ανακοίνωσή μας:

Προς τις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων: Τα ταμεία έχουν υποχρέωση απέναντι στους ασφαλισμένους να κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να ελέγχουν τις επιχειρήσεις και να εισπράττουν όλους τους πόρους που δικαιούνται να εισπράττουν. Αν δεν το κάνουν αναλαμβάνουν -μαζί με την κυβέρνηση που νομοθετεί αντεργατικές διατάξεις και νόμους- ακέραια την ευθύνη. Ένας τρόπος υπάρχει για να αποκτήσει πόρους το ασφαλιστικό μας σύστημα κι αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από την ασφάλιση όλων των εργαζομένων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, στα «παραδοσιακά» και «νέα» Μέσα. Κάθε άλλη σκέψη που δεν θα εντάσσει στην ασφάλιση με δίκαιο και αναλογικό τρόπο όλους τους εργαζόμενους, θα την καταδικάσουμε ανοικτά.

Προς την εργοδοσία: Θα μας βρείτε απέναντι σε κάθε υπόγεια επιδίωξη που σκοπό έχει να βάλει χέρι σε πόρους που λείπουν από το ασφαλιστικό μας σύστημα, να μειωθούν ασφαλιστικές εισφορές και να παγιωθεί το άθλιο καθεστώς της κακοπληρωμένης, χωρίς όρους και με κάθε ευελιξία εργασίας στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ.

Προς την κυβέρνηση, το ΔΝΤ, την Τρόικα και όποιον άλλο κυβερνά και νομοθετεί: Δεν πρόκειται να «μασήσουμε» και να σας παρέχουμε άλλοθι για να περάσουν κι άλλα μνημονιακά μέτρα περικοπών μισθών και συντάξεων σε αντάλλαγμα μιας τροπολογίας που θα «λύνει» ζητήματα του χώρου της ενημέρωσης.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

                 ............... Συνδικάτο Τύπου Τώρα !!! ................

                                                                            *

... ώρα για πρωτοβουλίες από τα κάτω ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Να οργανωθούμε, συνάδελφοι ...

*

Εχουμε και λέμε:

Το ΕΤΑΠ - ΜΜΕ πηγαίνει ολοταχώς για μείωση παροχών σε "είδος και χρήμα" ...

Η εργοδοσία στα ΜΜΕ (ιδιωτικά και κρατικά) κάνει χοροεσπερίδες καθ' εκάστην και γλεντάει απρόσκοπτα στην πλάτη των δουλοπάροικων ...

Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στα σωματεία μας αναλώνονται στις "κλασικές" ατάκες και συμπεριφορές ...

Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα συνάδελφοι να πάρουμε πρωτοβουλίες και να οργανώσουμε την αντίστασή μας ...

Η καταρράκωση της αξιοπρέπειάς μας και η ξεφτίλα έχουν τα όριά τους ...

Η "Ανασυγκρότηση" είναι διαθέσιμη να συζητήσει κάθε πρόταση που θα οργανώνει και θα συσπειρώνει την πλατειά μάζα των χωρίς άμυνες εργαζομένων, των άνεργων, των "επί ξύλου κρεμάμενων" συνταξιούχων ...

---

Υ.Γ.: ... δεν ονειρευόμαστε να υποκαταστήσουμε τα σωματεία μας ... θέλουμε να βάλουμε "πλάτη" να ακουμπήσει ο ταλαίπωρος συνάδελφός μας ... και φυσικά να γίνουμε μοχλός ώστε να ανασηκώσουμε τις "βαρειές κοιλιές" που είναι παρκαρισμένες στις δερμάτινες πολυθρόνες των Ενώσεών μας ...

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... εντάξει, η καταγραφή έγινε - πάμε παρακάτω ...

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Όχι άλλες ανακοινώσεις

και δελτία καταστροφών

*

Μετά από μια καταστροφική απραξία μηνών, περάσαμε σε έναν καταιγισμό
"πορισμάτων", "πολεμικών ανακοινωθέντων" και "δελτίων καταστροφών" ...

Αρκετά όμως έως εδώ ...

Οι όποιος κόκκινες γραμμές έχουν ήδη παραβιαστεί και οι αντοχές έχουν εξαντληθεί ...

Κύριοι συνάδελφοι,

... τολμήστε !!!

Η ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος είναι έτοιμη να καταγράψει αγώνες ή απουσίες ...

Η επιλογή είναι δική σας ...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

... υπάρχει σχέδιο, διάθεση, συνάδελφοι συνδικαλιστές; ...

*

Ανασυγκρότηση

***

*

... και ο καιρός περνάει ...

*

*

... σωστά;

---
*

... περιμένοντας την ΕΣΗΕΑ !!!

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Υπάρχουν άλλα σωματεία
στον χώρο του Τύπου;

*

Απολύσεις με το έτσι θέλω, περικοπές μισθών, εκ περιτροπής εργασία, αποθέωση του διευθυντικού δικαιώματος, εξευτελισμός και καταπάτηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, καταστρατήγηση των ΣΣΕ, να το σκηνικό της παρ-άλογης παράστασης που παίζεται καθημερινά ...

Κι ενώ όλοι περιμένουν μια κάποια αντίδραση, μια κάποια αξιοπρεπή αντιμετώπιση, βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεθοδευμένη - δεν υπάρχει μια κάποια άλλη λογική εξήγηση - πρακτική: Περιμένοντας τους σοφούς της Ακαδημίας, το πάρτυ των εκδοτών και καναλαρχών καλά κρατεί ...


Και το ερώτημα: Πού βρίσκονται τα άλλα σωματεία;


Τί ακριβώς κάνει η καθεστωτική πλειοψηφία της ΕΤΗΠΤΑ; Πώς σκέπτεται το σωματείο των Λιθογράφων να αντιμετωπίσει την κρίση στο χώρο μας; Τα Πρακτορεία είναι εδώ; Μπορεί μόνο ο τεχνικός της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου να σώσει τα προσχήματα; Και τα ερωτήματα τελειωμό δεν έχουν...


Πώς κατάφεραν οι της Ακαδημίας και οι συν αυτής, να αυτοανακηρυχθούν σε μπροστάρηδες, σε καθοδηγητές ενός ολόκληρου κόσμου, σε "απαραίτητους";


Πώς κατάφεραν να "πείσουν" για τις συνδικαλιστικές τους δυνατότητες, όταν από μόνοι τους δεν μπορούν να διευθετήσουν τα του οίκου τους - το παράδειγμα της ακυβερνησίας του Βελγίου σε λίγο θα φαίνεται ως αστειότητα μπροστά στα τεκταινόμενα στην ΕΣΗΕΑ ...


Το "συγκριτικό πλεονέκτημά τους" ήταν η δυνατότητά τους να συνομιλούν με κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες - με ό,τι αυτό σήμαινε για τα ταμεία και τις παροχές τους ...


Το "πλεονέκτημα" αυτό σήμερα έχει γίνει μάλλον μειονέκτημα ...


Κανείς δεν βλέπει ότι το τοπίο έχει αλλάξει δραματικά;

Κανείς δεν τολμά να απογαλακτισθεί από τεχνητές (πράσινες και μπλε) ηγεσίες και να απευθυνθεί στη βάση - στον τεχνικό, στον δημοσιογράφο, στον υπάλληλο του γραφείου;


Τα τελευταία "όπλα" που έχουν απομείνει στους τεχνικούς - τουλάχιστον στον χώρο των εφημερίδων και περιοδικών - όπως είναι τα πιεστήρια, αφήνονται σιγά - σιγά στα χέρια πρόθυμων φιλοεργοδοτικών και αντεργατικών στοιχείων ...

Το ίντερνετ, ως ο νέος προνομιακός εργασιακός χώρος, αφήνεται στην τύχη του από την πλευρά της ΕΤΗΠΤΑ - κι εδώ το "αδελφό" σωματείο εισπηδεί και καταλαμβάνει θέσεις τεχνικών ...

Θα υπάρξει επιτέλους ανάληψη μιας κάποιας πρωτοβουλίας;

Ή, η σφάξε μ' αγά μου "παρακαταθήκη του Σόμπολου" έχει γίνει εκ των ουκ άνευ;

ΠΑΡΤΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ...

ΞΥΠΝΗΣΤΕ, πριν φτάσουμε στην διάλυση - σώστε ό,τι έχει απομείνει ...

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ...

Τολμήστε το ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ !!!
---

Επί του πιεστηρίου (Από τις Τυπολογίες): "Ο κλάδος βράζει, οι απολύσεις είναι αλεπάλληλες, αλλά το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ θα συνεδριάσει ξανά την επόμενη Τρίτη, λόγω αδειών! Καλό Καλοκαίρι!" ...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*