Ο Δ. Μάρης "τελείωσε" τον συνδικαλισμό στην 24MEDIA

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Δημήτρης Μάρης

προς εργαζόμενους 24MEDIA:

«Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος!»

«Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος», αυτή ήταν η φράση με την οποία υποδέχθηκε ο ιδιοκτήτης του ομίλου 24ΜEDIA, Δημήτρης Μάρης, τους εναπομείναντες εργαζόμενους στο ραδιόφωνο 24/7, στη συνάντηση που ζήτησε για να «τους μιλήσει».

Η συνάντηση με τον ιδιοκτήτη και εργοδότη έγινε αφού είχαν προηγηθεί δύο συνελεύσεις εργαζομένων, οι οποίοι αποφάσισαν και προχώρησαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, ύστερα και από νέες απολύσεις συναδέλφων τους. Από τον Φλεβάρη έως και σήμερα οι απολύσεις στο ραδιόφωνο του Δημήτρη Μάρη ξεπερνούν τις 30.

Παρ’ όλα αυτά, η ιδιοκτησία και η διοίκηση έστρεψε τα βέλη της κατά των «κακών εργαζομένων» με εργοδοτική ανακοίνωση που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα www.news247.gr και στην οποία συνδέει τους εργαζόμενους με «ανταγωνιστικά συμφέροντα» που θέλουν να υπονομεύσουν, όπως υποστηρίζει, την 24MEDIA. Ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της Ένωσης Εκδοτών Διαδικτύου (ΕΝ.Ε.Δ.), πατώντας στην παραπάνω ανακοίνωση, κλιμάκωσε την επίθεση στους εργαζομένους. Εμφανίστηκε με μια λίστα με ονόματα στο χέρι, όπου δίπλα είχε τσεκάρει ποιοι ήταν στις συνελεύσεις και τι στάση είχε κρατήσει ο καθένας.

Πέραν των εργοδοτικών (οι οποίοι παρουσία του Δημήτρη Μάρη προχώρησαν και σε απροκάλυπτους τραμπουκισμούς), τον ρόλο του περίφημου Δαράκη (βλ. ελλ.ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» – όπου ο συγκεκριμένος κατέγραφε ποιοι εργαζόμενοι ασκούσαν συνδικαλισμό και μετά απέλυε), έπαιξε και ο διευθυντής Βασίλης Σκουρής, ο οποίος έβαλε την γραμματεία του να παίρνει τηλέφωνο έναν - έναν και μία - μία τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες για να μάθει αν είχαν κληθεί στην συνέλευση και να «ψαρέψει» τι ψήφισαν.

Όπως σε κάθε «μαγαζί» του κλάδου, έτσι και στο εξαιρετικά φιλικό προς την αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, News247, δεν λείπουν οι ρουφιάνοι της εργοδοσίας. Εδώ μάλιστα φτάσαμε σε άλλο επίπεδο με την ίδια την εργοδοσία να φωτογραφίζει και να διαφημίζει εμμέσως (πλην σαφώς) τον εργοδοτικό της (και εν δυνάμει απεργοσπαστικό) μηχανισμό. Στην ανακοίνωση που προαναφέραμε, η ίδια η διοίκηση του oμίλου 24MEDIA κάνει λόγο για «τουλάχιστον 9 μέλη της ΕΣΗΕΑ, τα οποία αποτελούν το βασικό κορμό του προγράμματος και της δημοσιογραφικής λειτουργίας του Ραδιοφώνου 24/7» ο οποίοι δήθεν δεν κλήθηκαν στη συνέλευση των εργαζομένων. Βέβαια, απ' ότι μαθαίνουμε οι περισσότεροι εξ αυτών βρίσκονταν ακριβώς έξω από την αίθουσα όταν πραγματοποιούνταν η συνέλευση. Άλλοι, συμμετείχαν στη συνέλευση επιχειρηματολογώντας μάλιστα και υπέρ της απεργίας, ενώ είχαν ήδη σπεύσει να καταγγείλουν τη μη κλήση τους σε αυτήν.

Σημασία έχει να μείνουμε στην συμπεριφορά του Μάρη, του (αυτό)διαφημιζόμενου «νέου», «φρέσκου», «καινοτόμου» και «πρωτοπόρου» επιχειρηματία. Ο Μάρης όχι μόνο εμφανίστηκε με τη ρουφιανολίστα ανά χείρας και ήταν παρών στις τραμπούκικες συμπεριφορές των εργοδοτικών, αλλά δήλωσε στους εργαζόμενους ότι γνωρίζει τι γράφουν στα σόσιαλ μίντια μιας και παρακολουθεί τους λογαριασμούς τους! Τους κατηγόρησε ότι γράφουν αρνητικά σχόλια και πως αυτό σε συνδυασμό με την απεργία, πλήττει τα κέρδη της επιχείρησης και απαίτησε να σταματήσουν τα δυσμενή σχόλια για την επιχείρηση γιατί δεν θέλει, λέει, η κόρη του να παραπονιέται ότι έχει έναν κακό πατέρα που απολύει. Στο τέλος, ο «καινοτόμος», έφτασε να αποβάλει (!) και μια εργαζόμενη από την αίθουσα την οποία μετά απέλυσε κιόλας.

Και κάπως έτσι κατέληξε στο εμφατικό, «Συνδικαλισμός εδώ μέσα τέλος!» και σε μια στιγμή μεγαλοκαρδίας επέτρεψε στους εργαζόμενους να «τα λένε γενικά μεταξύ τους» αλλά να αναφέρονται για τα παράπονά τους αποκλειστικά στη διοίκηση. Βέβαια, το πνεύμα αυτό προόδου, διαλόγου και μη απολυταρχικότητας το έχει εμπνεύσει απ’ ότι φαίνεται και σε κάποιους εργαζόμενους οι οποίοι εν χορώ επιτίθονταν φραστικά σε όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει τα λεγόμενα του αφεντικού ή τολμούσε να ρωτήσει τι θα γίνει με εργαζόμενους των 160 ευρώ(!), γιατί απ’ ότι φαίνεται, καινοτομία και αξιοπρεπείς μισθοί δεν πάνε μαζί. 

Μετά από αυτό το κλίμα τρομοκρατίας αλλά και τις συνεχείς επιθέσεις που δέχτηκε, υπερασπιζόμενος τα αυτονόητα, ο εκπρόσωπος εργαζομένων στο ραδιόφωνο, παραιτήθηκε από την επιχείρηση. Θα ρωτήσει κάποιος, «μα τι κάνει η ΕΣΗΕΑ;», την απάντηση και σε αυτό το ερώτημα την έδωσε ο Δημήτρης Μάρης ο οποίος σε μια αποστροφή του λόγου του, είπε προς τους εργαζόμενους, «και μην σας πω τι μου είπε η Πρόεδρός σας (σ.σ. Αντωνιάδου) για τις απεργίες…».

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος μιντιάρχης, έχει επιδείξει τέτοια συμπεριφορά και τέτοια πρακτική. Η Συνέλευσή μας έχει βρεθεί ουκ ολίγες φορές μέσα και έξω από την 24MEDIA μιας και αιτίες και αφορμές υπήρξαν πολλές.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

---

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

Παρέμβαση στις "Αττικές Εκδόσεις" του Φιλιππόπουλου

*
Κατάληψη ΕΣΗΕΑ
***
*

Δυναμική παρέμβαση στον Όμιλο

των "Αττικών εκδόσεων" του Θεοχάρη

Φιλιππόπουλου ενάντια στις δεκάδες απολύσεις

Την περασμένη Παρασκευή (22/12) η συνέλευσή μας, πραγματοποίησε παρέμβαση στις «Αττικές εκδόσεις» του επιχειρηματία Θεοχάρη Φιλιππόπουλου, με αφορμή τις γενικευμένες απολύσεις που έχει πραγματοποιήσει τον τελευταίο μήνα. Προχωρήσαμε σε αυτή την κίνηση προκειμένου να σταθούμε εμπράκτως αλληλέγγυοι στους συναδέλφους που αντιμετωπίζουν την εργοδοτική αυθαιρεσία των απολύσεων. Και, επιπλέον, επειδή τα σωματεία του κλάδου μας -κατ’ αντιστοιχία με τα σωματεία του ξεπουλημένου στα αφεντικά συνδικαλισμού- είναι εντελώς απόντα και ανίκανα να προστατεύσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων αφήνοντάς τους παντελώς απροστάτευτους απέναντι στις βάρβαρες τακτικές του Θεοχάρη Φιλιππόπουλου, την ίδια στιγμή που αναγκάζονται, εξαιτίας των πρόσφατων απολύσεων, να εργάζονται με υπερεντατικούς ρυθμούς.

Υπενθυμίζουμε ότι μέσα στον Δεκέμβρη ο ιδιοκτήτης των «Αττικών Εκδόσεων», Θεοχάρης Φιλιππόπουλος προέβη στο αιφνιδιαστικό κλείσιμο 4περιοδικών (PC magazine, Casaviva, Ιδέες και Λύσεις, Maison) και στην απόλυση καταρχήν τουλάχιστον 25 εργαζομένων και συνέχισε σε μεμονωμένες απολύσεις (βλ. εδώ). Περίπου 20 άτομα, εργαζόμενοι στα ΜΜΕ και αλληλέγγυοι, επισκεφθήκαμε τα γραφεία των «Αττικών Εκδόσεων» στην Κηφισίας την ώρα που είχε εξαγγελθεί σε μερίδα εργαζομένων ότι θα πραγματοποιηθεί χριστουγεννιάτικη γιορτή. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης καταφέραμε να συνομιλήσουμε με τους εργαζόμενους που συναντήσαμε, η αντίδραση των οποίων ήταν δεκτική.

Διόλου εποικοδομητικός ήταν ο διάλογος με τον νομικό σύμβουλο του ομίλου ο οποίος μετά τις αρχικές του απειλές, ανασκουμπώθηκε και προσπάθησε να επιχειρηματολογήσει για τις επιλογές του Θεοχάρη Φιλιππόπουλου. Ωστόσο, δεν λάβαμε καμιά απάντηση για τη μακροχρόνια κερδοφορία του ομίλου, καμιά απάντηση για το κλείσιμο τεσσάρων περιοδικών, την ίδια ώρα που έχει αγοράσει τον τίτλο ενός νέου, μούγκα για τις πρόσφατες επιχειρηματικές επιδιώξεις του Φιλιππόπουλου να εισχωρήσει στο τηλεοπτικό τοπίο. Ωστόσο, ο, άξιος του μισθού του νομικός σύμβουλος, παραδέχθηκε ευθαρσώς ότι οι απολύσεις είναι «ο μόνος ενδεδειγμένος τρόπος για να μην κλείσει η εταιρία». Αναπαράγοντας το γνωστό παραμύθι των εργοδοτών που ισοφαρίζουν τις όποιες απώλειες των μυθικών τους κερδών πρώτιστα με την περικοπή του «εργασιακού κόστους». Πιο κοινά, πετώντας στην ανεργία εργαζόμενους που κόπιασαν σκληρά μέσα στην αλυσίδα παραγωγής -πολλοί ακόμη και μακροχρόνια- για να έχουν ένα μισθό συμβάλλοντας στην υπερδιόγκωση των κερδών των αφεντικών (...)

Περισσότερα ΕΔΩ

---

Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ

---

*

ΕΣΗΕΑ - η ιστορία μιας συντεχνίας...

*

Ανασυγκρότηση

***
*

... και το εκβιαστικό δίλημμα

της ψηφοφορίας για τον ΕΔΟΕΑΠ

Για να βάλουμε το θέμα του ΕΔΟΕΑΠ σε σωστές βάσεις θα πρέπει να κάνουμε την εξής παραδοχή: Όσα «χτίζουν» οι συντεχνίες είναι τόσο σταθερά για όσο οι συντεχνίες παραμένουν δυνατές. Και ο ΕΔΟΕΑΠ δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το δημιούργημα μιας πάλαι ποτέ πολύ ισχυρής συντεχνίας. Μιας συντεχνίας που λειτούργησε μέσα σε ένα κλάδο, αυτόν των δημοσιογράφων, αποκλείοντας τον ίδιο τον κλάδο (για την ακρίβεια το μεγαλύτερο του κομμάτι) από τη συντεχνία.

Τώρα που η συντεχνία χάνει το δημιούργημά της, προσπαθεί να κάνει αυτό που δεν έχει κάνει ποτέ και δεν θέλησε ποτέ να κάνει. Να παλέψει ως σωματείο αλλά… είναι αργά για δάκρυα… ΕΣΗΕΑ.

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια σωτηρίας, λοιπόν, η ΕΣΗΕΑ θέλει να δείξει ότι είναι μεν συντεχνία αλλά πλέον καλή. Μια συντεχνία που δεν αποκλείει, που ακούει και πράττει. Προσπαθεί να τα κάνει όλα αυτά φορώντας την μπέρτα του σωματείου–σωτήρα που θα έρθει να λυτρώσει τα μη μέλη της από την αφάνεια και απαξίωση τα οποία η και ίδια καταδίκασε κρατώντας τα πεισματικά για δεκαετίες εκτός των κόλπων της.

Έτσι με ηχηρές τυμπανοκρουσίες ανακοινώθηκε ότι την ενδεκάτη ώρα ανοίγουν οι πύλες της άλλοτε κραταιάς Ένωσης Συντακτών για τους εργαζόμενους στα site. Στα μέσα του 21ου αιώνα η συντεχνία των δημοσιογράφων ανακάλυψε ότι υπάρχει και διαδίκτυο και πως μάλιστα άνθρωποι που παράγουν δημοσιογραφικό έργο εργάζονται σε αυτό.

Η ΕΣΗΕΑ είπε σε αυτούς τους συναδέλφους που τόσα χρόνια την έβλεπαν να σφυρίζει αδιάφορα «δεν μπορούμε να συζητήσουμε τώρα τους ανύπαρκτους μισθούς σας, την ανασφάλιστη εργασία σας, τα εξοντωτικά σας ωράρια και την εξευτελιστική, πολλές φορές, δουλειά του αντιγραφέα, που καλείστε να κάνετε για τα αφεντικά σας. Ελάτε μαζί μας και κάποια στιγμή, κάπου στην πορεία, αν χρειαστεί θα τα δούμε όλα αυτά.»

Και κάποιοι συνάδελφοι θα μπορούσαν να παραβλέψουν το πως και γιατί εκείνοι ι που τους έκλειναν την πόρτα στα μούτρα για δεκαετίες, που δεν πάτησαν ούτε μισή φορά στα σάιτ–γαλέρες, που δεν αναρωτήθηκαν πως και πάνω στις πλάτες ποιών, κάποιοι έφτασαν από την ανυποληψία ενός μικρού σάιτ να εμφανίζονται ως διαδικτυακοί όμιλοι–γίγαντες (έχοντας μάλιστα και το θράσος να γράφουν και κώδικες δεοντολογίας για την ποιοτική δημοσιογραφία στο διαδίκτυο), πως και γιατί λοιπόν όλοι αυτοί τώρα τους υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες. Θα μπορούσαν λοιπόν να τα παραβλέψουν όλα αυτά αν όντως το διαχρονικό τυράκι που προσφέρει η ΕΣΗΕΑ σε όσους γίνονται μέλη της, είχε ακόμη "γεύση".

Το τυράκι φυσικά αυτό λέγεται ΕΔΟΕΑΠ. Δικαίωμα πρόσβασης, δηλαδή, σε πολύ καλές (ακόμα και μέσα στην κρίση) παροχές σε υγεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αλλά ακόμα και σε αυτό η ΕΣΗΕΑ έχει κάνει τους υπολογισμούς της και ως μια καλή συντεχνία με συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία στην πρακτική «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο» προσπαθεί στριμωγμένη σε μια γωνία να κάνει το κόλπο γκρόσο.

Ας δούμε πως

Η ΕΣΗΕΑ γνωρίζει πως ο δρόμος της "σωτηρίας", για όσα μπορούν και θέλει να σωθούν, (πόρος, ΕΔΟΕΑΠ, γραφειάρες, αποζημιώσεις μελών Δ.Σ κ.α) χρειάζεται «μπράτσα», δηλαδή μαζικότητα και όχι λιγοστούς εναπομείναντες που βαριεστημένα ασχολούνται με τα συνδικαλιστικά του κλάδου. Λίγοι και βαριεστημένοι είναι μιζέρια και ήττα, πολλοί και βαριεστημένοι όμως είναι δύναμη. Οπότε αποφάσισε την μαζική εγγραφή μελών.

Μαζική είπαμε; Ε όχι και τόσο. Τα κριτήρια είναι τέτοια που η μαζικότητα χάθηκε κάπου στην πορεία. Κάτι ο ελιτισμός της συντεχνίας, κάτι ο φόβος του «κάτσε μην τελικά σωθούμε και μετά δεν έχουμε τι να τους κάνουμε», έφερε το σωματείο που βρίσκεται στην πιο μεγάλη του κρίση και ζητάει μέλη, να βάζει τόσες προϋποθέσεις που ζήτημα θα είναι αν από τους χιλιάδες εργαζόμενους στα σάιτ καταφέρουν να γραφτούν μερικές δεκάδες. Το κορυφαίο είναι πως στο κομμάτι του κλάδου με αποδεδειγμένα την μεγαλύτερη εργασιακή εκμετάλλευση (μια απλή αναζήτηση στο μπλογκ μας θα σας πείσει), το «σωματείο» που αναζητά μέλη, απαιτεί από τα υποψήφια μέλη να φέρουν βεβαίωση εργοδότη (!) ότι εργάζονται ως δημοσιογράφοι.

Η ΕΣΗΕΑ ζητά από τα υποψήφια μέλη της τα οποία υποτίθεται θα προστατέψει απέναντι στους εργοδότες να πάνε να παρακαλέσουν αυτούς που για χρόνια τους είχαν είτε ανασφάλιστους, είτε με μπλοκάκι, είτε με «μαύρα», είτε (για τα μάτια του κόσμου) τους ασφάλιζαν ως ‘υπάλληλους γραφείου’ γενικά και αόριστα, να τους επιτρέψουν να γραφτούν σε σωματείο.

Είπαμε μπορείς να ξεριζώσεις τους εργατοπατέρες από μια συντεχνία, αλλά ποτέ δεν θα ξεριζώσεις την συντεχνία από τους εργατοπατέρες.

Πάμε τώρα και στο μεγάλο τυράκι, το δέλεαρ που προσέφερε μια ζωή η ΕΣΗΕΑ που έκανε τόσους να θέλουν να γραφτούν παρότι ξέραν την πικρή συνδικαλιστική αλήθεια. Την ένταξη στον ΕΔΟΕΑΠ. Στο ζήτημα του ΕΔΟΕΑΠ πλέον υπάρχουν τα εξής τινά. Παρά το ότι η Τρόικα έδωσε το «πράσινο φως» επί της αρχής, για την συνέχιση ύπαρξης του ταμείου, το μέλλον και η βιωσιμότητα κρέμεται από μια κλωστή. Αυτό που παραδέχονται και οι ίδιοι οι συνδικαλιστές είναι πως χωρίς ουσιαστικά πόρο και με τις εργοδοτικές εισφορές σε χαμηλά επίπεδα, σε λίγα χρόνια, το ταμείο, θα ξαναβρίσκεται στο ίδιο σημείο.

Τα αφεντικά δεν θέλουν τον ΕΔΟΕΑΠ, όχι γιατί τους κοστίζει και πολλά, αλλά γιατί ξέρουν ότι γκρεμίζοντας το Ταμείο, γκρεμίζουν ακόμα την συνδικαλιστική δομή (ακόμα και αυτή την σάπια). Αν τελικά αποδεχθούν την ύπαρξη του τότε ξέρουν ότι και πάλι θα έχουν κερδίσει μιας και θα έχουν εξασφαλίσει μικρότερες εισφορές. Εργοδοτικό win - win στις πλάτες χιλιάδων ασφαλισμένων. Επίσης κερδίζουν την συμμετοχή τους στο Ταμείο με τον διορισμό εργοδοτικού εκπροσώπου. Τώρα η αύξηση ή η μείωση των όποιων παροχών θα περνάει από το χέρι τους. Μπορούν να ασκήσουν πίεση πάνω σε ένα ολόκληρο κλάδο (που υποτίθεται πασχίζει να είναι ανεξάρτητος) όποτε το θέλουν και για οποιοδήποτε ζήτημα επιθυμούν. Μπορούν να ζορίζουν και να τάζουν κατά το δοκούν, βάσει των σκοπιμοτήτων τους. Είναι πασιφανές ότι δεν πρόκειται για σωτηρία αλλά για καταδίκη με αναστολή

Οι συνδικαλιστές μπορεί να δείχνουν την κυβέρνηση ως υπεύθυνη για την σημερινή κατάσταση, αλλά οι ευθύνες τους είναι τεράστιες. Η ΕΣΗΕΑ κρατούσε καλά κλεισμένες τις πόρτες της σε νέα μέλη (εντός κι εκτός σάιτ) για χρόνια.

Λόγω της καταστατικής υποχρέωσης που απαγόρευε να έχεις πρόσβαση στον ΕΔΟΕΑΠ αν δεν είσαι μέλος της, η ΕΣΗΕΑ κρατούσε κλειστές και τις πόρτες του Ταμείου σε όλους εκείνους που τώρα καλεί να γίνουν μέλη της. Απέκρυπτε μάλιστα με μεγάλη σπουδή και επιμέλεια απόφαση του Αρείου Πάγου (για την ύπαρξη της οποίας έγινε αναφορά από μέλη του Δ.Σ της ΕΣΗΕΑ σε πρόσφατη συνεδρίαση του Μεικτού Συμβουλίου), σύμφωνα με την οποία οι δημοσιογράφοι δεν υποχρεούνται να είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ για να γραφτούν στον ΕΔΟΕΑΠ. Και αυτό, αν ισχύει, είναι κάτι το παντελώς αισχρό τόσο συνδικαλιστικά, ταξικά αλλά και ανθρώπινα. Το να αρνείται μια δράκα ανθρώπων το δικαίωμα σε εργαζόμενους να έχει το δικαίωμα επιλογής σε ιατροφαρμακευτική φροντίδα και περίθαλψή και μάλιστα την στιγμή που ήξεραν ότι λόγω της ανασφάλιστης εργασίας, εκατοντάδες συνάδελφοι ήταν χωρίς καμία προστασία.

Χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι η ένταξη σε ένα σωματείο είναι σπουδαίο βήμα για την προστασία του εργαζόμενου, πρέπει να επισημάνουμε όλα τα παραπάνω για να καταστήσουμε απολύτως σαφές πως η ΕΣΗΕΑ δεν επιθυμεί να εγγράψει νέα μέλη γιατί ξαφνικά οι συνδικαλιστικοί ταγοί άρχισαν να νοιάζονται για τους εργαζόμενους στα σάιτ. Η ΕΣΗΕΑ θέλει να σώσει εαυτόν ακόμα κι αν δεν καταφέρει να σώσει το καμάρι της (βλ. ΕΔΟΕΑΠ) και για να το κάνει αυτό είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει τα πιο νέα μέλη της (τους εργαζόμενους στα sites) ως ύστατο μοχλό πίεσης προς τους εργοδότες.

Η λύση που προκρίνεται για τον ΕΔΟΕΑΠ είναι προφανές πως αφορά μόνο το σύντομο παρόν, σε λίγα χρόνια θα ξαναγίνεται η ίδια ακριβώς συζήτηση και με χειρότερους όρους. Η ΕΣΗΕΑ καλεί όλους κι όλες να ψηφίσουν έναν ωμό εκβιασμό, χωρίς εναλλακτικό επίδικο. Και το εκβιαστικό δίλημμα “ή ψηφίζουμε ή πεθαίνουμε" ήρθε ακριβώς ως απόρροια μιας μεθοδευμένης στάσης που έφερε την κατάσταση στο χείλος του γκρεμού, ώστε μετά να δεχτείς να πιαστείς απ' όπου μπορείς για να σωθείς! Ακόμη κι από το σχοινί που θα σε κρεμάσουν.

Όσο η ΕΣΗΕΑ παραμένει συντεχνία, όσο η έγνοια της είναι μόνο η αυτοσωτηρία της, όσο είτε θα αγνοεί χιλιάδες συναδέλφους, είτε θα του χρησιμοποιεί νέτα σκέτα τότε κανένα οικοδόμημα, συνδικαλιστικό ή άλλο δεν θα μπορέσει να σταθεί απέναντι στη νομοτελειακή απληστία των αφεντικών και ό,τι αυτή συνεπάγεται για όλους μας.

Οι συνάδελφοι εντός και εκτός της ΕΣΗΕΑ ξέρουν όμως πολύ καλά πια. Ότι αυτό που χρειάζεται για να μπορέσουμε κάποια στιγμή να έχουμε τουλάχιστον ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, με συλλογικές συβάσεις, εργασιακά δικαιώματα και συνδικαλισμό που δεν γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες, είναι ένα σωματείο που θα αποτελείται από τους ίδιους και όχι από ισόβιους αντιπροσώπους. Που θα μάχεται, θα διεκδικεί και θα κερδίζει. Ένα σωματείο βάσης από όλους για όλους.

---

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

---

*

Απολογισμός για τον «νέο» ΔΟΛ

*

Ανασυγκρότηση

***
*

Από τον ΔΟΛ στον ΔΟΜ

Με απολύσεις, μειώσεις μισθών και τα σωματεία/ενώσεις των εργαζομένων στον χώρο των ΜΜΕ να τηρούν εκκωφαντική σιωπή «υποδέχθηκαν» οι εργαζόμενοι στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη τη «νέα εποχή».

Από αυτή τη «νέα εποχή» στον ΔΟΛ το μόνο που αναμενόμενα έλειψε ήταν ο αέρας ανανέωσης. Έτσι λοιπόν σε έναν κλάδο που συνολικά επικρατεί η εργασιακή ανασφάλεια και αβεβαιότητα, το αφεντικό άλλαξε, αλλά η συνταγή παρέμεινε η ίδια. Παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις των αφεντικών και των υποτακτικών τους (βλ. άρθρο/λογίδριο Μαρινάκη), το μόνο που σημαίνουν είναι απολύσεις, μειώσεις μισθών, εντατικοποίηση εργασίας.

Μεταξύ άλλων, το «καλωσόρισμα» στον ΔΟΜ είχε απολύσεις 17 δημοσιογράφων και απολύσεις όλων των διοικητικών υπαλλήλων στον Οργανισμό. Παράλληλα, αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός των απολύσεων για τεχνικούς και εργαζόμενους στο ατελιέ, όπου έγιναν μειώσεις από 30% ως 60% στα νέα μισθολόγια, με τους εργαζόμενους στη ροή των ψηφιακών εκδόσεων να βλέπουν επίσης μείωση στους μισθούς τους.

Ήσσονος σημασίας είναι το γεγονός ότι δεν έχει γίνει μέχρι στιγμή καμία κινητοποίηση, ούτε έστω μια αράδα ανακοίνωσης από τα «Σωματεία»/Ενώσεις. Αυτό, τη στιγμή που η Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ανήκει στο δυναμικό του ΔΟΜ και γνωρίζει από πρώτο χέρι την κατάσταση που επικρατεί. Βέβαια, η σιωπή αυτή είναι απολύτως δικαιολογημένη, όχι γιατί οι καρεκλοκένταυροι της ΕΣΗΕΑ βρίσκονται σε θερινή ραστώνη, αλλά γιατί ποτέ δεν έχουν υπερασπιστεί τους εργαζομένους του χώρου, τις εργατικές κατακτήσεις και τις συλλογικές μορφές αγώνα.

Πάντως, συνολικά στο μέτωπο των μέσων του νέου μιντιάρχη, Βαγγέλη Μαρινάκη, η εργασιακή ανασφάλεια φαίνεται ότι είναι ο κανόνας. Ειδικότερα, στα «Παραπολιτικά» οι εργαζόμενοι είναι πίσω στη μισθοδοσία περίπου 3-4 μήνες. Την ίδια στιγμή, στην «Ελευθερία του Τύπου» έγιναν μειώσεις μισθών και απολύσεις, με την πρόφαση ότι το φύλλο θα μετατραπεί σε κυριακάτικο -δίχως κάτι τέτοιο να έχει συμβεί, καθώς κυκλοφορεί ως καθημερινό/πρωινό φύλλο".

Όπως φαίνεται, η αναδιάρθρωση στον ΔΟΜ, όπως συμβαίνει γενικότερα στα ΜΜΕ βρίσκει τους εργαζόμενους για ακόμη μια φορά σε θέση άμυνας. «Προβλέπουμε με αισιοδοξία στη νέα εποχή που θα ξεκινήσει σύντομα για το μακρύ ταξίδι στο μέλλον», ανέφερε το πρωτοσέλιδο του Βήματος και των Νέων στην έντυπη έκδοση και στην ιντερνετική αντίστοιχα. Επειδή, όμως, αυτό το μέλλον προβλέπεται ζοφερό, η συναδελφική οργάνωση και στήριξη είναι ο μοναδικός δρόμος για να διεκδικηθεί ένα καλύτερο αύριο για τους εργαζόμενους στον ΔΟΜ και όχι μόνο.

Να σπάσουμε το φόβο και την ηττοπάθεια, να πάρουμε τις τύχες μας στα δικά μας χέρια.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΧΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΩΝ Μ.Μ.Ε.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ
Συνέλευση εργαζομένων, ανέργων & φοιτητών στα ΜΜΕ

---
*

... "Κατάληψη ΕΣΗΕΑ" Vs Νίκου Χατζηνικολάου ...

*

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ

***
*

Μια οφειλόμενη απάντηση

στον Νίκο Χατζηνικολάου

Γιατί τα αφεντικά δεν κάνουν ποτέ… «αθώες» ερωτήσεις!

Επειδή ο Νίκος Χατζηνικολάου έχει μπλοκάρει πολλούς από τους τους χρήστες του twitter οι οποίοι έκαναν retweet το άρθρο μας με την καταγγελία των εργαζόμενων σχετικά με τις συνθήκες εργασίας και τους οφειλόμενους μισθούς στον όμιλο Real Group (www.real.gr, ραδιόφωνο Real FM, εφημερίδα Real News, εφημερίδα Αληθινές Ειδήσεις, www.enikos.gr) δημοσιεύουμε και εδώ τον διάλογο με τον εκδότη, που κάποιοι δεν μπορείτε να δείτε.

Διαβάστε επίσης:
Νίκος Χατζηνικολάου: Μιντιάρχης στις πλάτες των απλήρωτων εργαζομένων
---

*

Η Κατάληψη ΕΣΗΕΑ και οι νεκροζώντανοι του συνδικαλισμού

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Παρέμβαση

στην απεργιακή συγκέντρωση

της ΕΣΗΕΑ, στις 7/12/2016

Η συνέλευση εργαζομένων, ανέργων, φοιτητών στα ΜΜΕ παρευρέθηκε στην απεργιακή συγκέντρωση των Σωματείων του Τύπου, έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου. Μοιράστηκε το κείμενο της συνέλευσης προσπαθώντας να διαρρήξει άλλη μία άοσμη και άχρωμη συγκέντρωση, καλεσμένη από νεκροζώντανους του εγχώριου συνδικαλισμού. 

---

πηγή: http://katalipsiesiea.blogspot.gr/

---

*

... απεργία στα ΜΜΕ - δεν πειράζουμε τα Κυριακάτικα φύλλα ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Όλα κατόπιν "στρατηγικού σχεδίου"

Πώς… φυτεύεται μια απεργία;

Θυμάστε τι έλεγαν οι εργατοπατέρες του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, παρουσία και πολλών της ΠΟΕΣΥ, στην έκτακτη γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ που πραγματοποιήθηκε στις 24/2 στο Κάραβελ και τελικά μετατράπηκε σε συνέλευση – συγκέντρωση, ελλείψει απαρτίας; Ότι έχουν στρατηγικό σχέδιο για τον απεργιακό αγώνα που θα οργανώσουν για το ασφαλιστικό και το δρομολογούμενο λουκέτο στα Ταμεία μας και ανακοίνωσαν ότι συγκροτείται διευρυμένη απεργιακή επιτροπή.

Και να που ήρθε η στιγμή να διαπιστώσουμε τι θα πει «στρατηγικό σχέδιο», όπως αυτό διαμορφώθηκε έπειτα από την 48ωρη απεργία που κήρυξε η ΠΟΕΣΥ στα Μέσα Ενημέρωσης και όπως προέκυψε στην 6ωρη σύσκεψη των εκπροσώπων των συνδικαλιστικών Ενώσεων στο χώρο των ΜΜΕ. Και για την ακρίβεια, με την κήρυξη δυο 48ωρων απεργιών, μιας 48ωρης την Πέμπτη και Παρασκευή στις εφημερίδες (ώστε, όπως είπαν, να μη βγουν τα κυριακάτικα φύλλα) και στο Διαδίκτυο και μιας 48ωρης την Παρασκευή και το Σάββατο στα δημόσια και ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά κανάλια.

Ετσι, με αυτή την άνευ προηγουμένου απόφαση για μια 48ωρη απεργία σπασμένη στα δύο οι, κατά τα λοιπά, επαγγελματίες συνδικαλιστές κατάφεραν στην ουσία να διαιρέσουν τον κλάδο στα δύο, διαχωρίζοντας τους εργαζομένους ανά μέσο στο οποίο εργάζονται, με τις εφημερίδες και το Διαδίκτυο στην πρώτη ομάδα, και τα κανάλια στη δεύτερη. Και, στην πραγματικότητα, μόνο με μια κοινή μέρα απεργίας σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και με τις υπόλοιπες δυο μέρες να λειτουργούν τα μισά μέσα, εξασθενώντας έτσι τη δύναμη της μη ενημέρωσης στην οποία αποσκοπεί το όπλο της απεργίας ή πιο απλά της μη παραγωγής του προϊόντος, της είδησης που καλούμαστε μέσω της εργασίας μας να παράγουμε ή να αναπαράγουμε.

Τι προκύπτει από αυτή την αριστουργηματική συνταγή των ξεπουλημένων συνδικαλιστών; Θα κυκλοφορήσουν κανονικά τα κυριακάτικα φύλλα, κατά πως φαίνεται κάποια το Σάββατο, παρόλο που και Κυριακή θα μπορούσαν να βγουν με εργασία από τα ξημερώματα του Σαββάτου, όπως και να’ χει με μπαγιάτική ύλη, και τα φύλλα του Σαββάτου θα κυκλοφορήσουν άλλα την Πέμπτη κι άλλα την Κυριακή!

Όπως και να τα βάλει κανείς κάτω μπορεί να διαπιστώσει ότι το «στρατηγικό σχέδιο» για την κήρυξη αυτής της απεργίας άφηνε ανέγγιχτη την Κυριακή για τους εκδότες, ώστε να πουλήσουν τα φορτωμένα από τις «προσφορές» και τη διαφήμιση προϊόντα τους και στους καναλάρχες το ελεύθερο να εκπέμψουν κανονικά αυτή τη μέρα, που θεωρείται μια καλή για τη ραδιοτηλεθέαση.

Τελευταία Κυριακή πριν το Πάσχα, μην το ξεχνάμε, και η διαφημιστική δαπάνη είναι αυξημένη, παρόλη την κατρακύλα της αγοράς και τα αφεντικά θα τράβηξαν το αυτί στους ξεπουλημένους συνδικαλιστές: «εδώ έχουμε τους ανθρώπους απλήρωτους», θα τους είπαν, «αν χάσουμε τη διαφημιστική μάσα τέτοια Κυριακή, μετά, πόσους μήνες θα αντέξουν οι άνθρωποι να είναι μέσα;» και, έτσι, οι συνδικαλιστές έδειξαν μια κατανόηση κουνώντας το δάχτυλο προς τα έξω ότι θα το αγριέψουν.

Ετσι, μετά από την ξεφτίλα που (ξανα)βιώσαμε από τις προηγούμενες απεργίες, όπου ως κλάδος απεργούσαμε ξεχωριστά, διαχωρισμένοι από τους υπόλοιπους εργαζόμενους κατά τις 24ωρες πανελλαδικές, έπειτα λέει από αίτημα της γνωστής ως ξεπουλημένης ΓΣΕΕ, σε αυτή την απεργία βιώνουμε και το σπάσιμο του κλάδου στα δύο, κατά τα λοιπά, στο όνομα της αποτελεσματικότητας της απεργίας.

Κι όλα αυτά την ώρα που με το νέο αντασφαλιστικό και φορολογικό νομοσχέδιο περνάμε και επίσημα στη φτωχοποίηση, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι. Την ώρα που μπαίνει λουκέτο στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και στον ΕΔΟΕΑΠ, ξαφρίζοντας παράλληλα («δημεύοντας» λέγεται όταν τη ληστεία τη διαπράττει το Κράτος)) και τα υπόλοιπα αποθεματικά που τους απέμειναν μετά από το «κούρεμα» του PSI που προσεγγίζουν το 1 δις ευρώ. Και όταν ο διαρκής απεργιακός αγώνας που μας έλεγαν προς το παρόν ισοδυναμεί με μία 48ωρη απεργία προ τετελεσμένων γεγονότων και που οι εργατοπατέρες την έκαναν στην κυριολεξία σαν… τα μούτρα τους.

Ως Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα Μ.Μ.Ε., καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του ασφαλιστικού νομοσχεδίου έξω από την ΕΣΗΕΑ την Παρασκευή 22/4, στις 12.00 το μεσημέρι.

Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων»,

«μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα Μ.Μ.Ε.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... απλήρωτοι ΔΟΛ - 50% πληρώνεις, 50% δουλεύουμε ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Μήνυμα εργαζομένων στο ΔΟΛ

προς τον Στ. Ψυχάρη:

«Από εδώ και στο εξής εργαζόμαστε

με το 50% των δυνατοτήτων μας»

Λάβαμε και δημοσιεύουμε το ακόλουθο μήνυμα που απευθύνει ομάδα εργαζομένων στο ΔΟΛ προς τον εκδότη Σταύρο Ψυχάρη:

Κύριε Ψυχάρη,

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΘΗΚΑΜΕ, ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ,

ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΜΙΣΘΟ, ΑΛΛΑ…

…δεν είμαστε ΕΜΕΙΣ οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ όμηροι των δικών σας αποφάσεων.

Είστε ΕΣΕΙΣ όμηρος

• της δικής μας απροθυμίας να εκτελέσουμε τη δουλειά μας όπως οφείλουμε.
• της δικής μας δυσαρέσκειας απέναντι στην εργοδοσία.

Συγχαρητήρια. Έχετε 800 εξαιρετικά δυσαρεστημένους υπαλλήλους...

• Που προσέρχονται στην εργασία τους δύσθυμοι και βαρυγκομώντας.
• Που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, συντηρώντας μια οικογένεια ή τα παιδιά τους.
• Που δεν έχουν απολύτως κανένα κίνητρο να δουλέψουν όπως θα όφειλαν.
• Που δεν έχουν καν βενζίνη να βάλουν για να προσέλθουν στις δουλειές τους.

Μοναδικός ΧΑΜΕΝΟΣ σε όλες τις περιπτώσεις είναι ο ΔΟΛ.

ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ να γνωρίζετε πως όλοι μας εργαζόμαστε με το 50% των δυνατοτήτων μας.

ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ 50% ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ.

Μια ομάδα εργαζομένων στο ΔΟΛ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση

*

... κι όταν λέμε απεργία ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

... εννοούμε ΑΠΕΡΓΙΑ

Η πρώτη μαζική απεργιακή κινητοποίηση επί της νεοφιλελεύθερης συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. είναι πια γεγονός.

Στις 12 Νοέμβρη δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων απέργησαν, με τους δρόμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και πολλών ακόμη πόλεων να γεμίζουν, έπειτα από καιρό, από ανθρώπους και συνθήματα, αντιτάσσοντας τα εργατικά συμφέροντα απέναντι στη σύγχρονη σκλαβιά.

Ως Συνέλευση Εργαζομένων, Ανέργων, Φοιτητών στα ΜΜΕ συμμετείχαμε στην κινητοποίηση, καλώντας σε προσυγκέντρωση επί της συμβολής των Πατησίων και Μάρνης, όπου «παραδοσιακά» μαζεύονται τα σωματεία του κάδου. Η εικόνα που αντικρίσαμε, τούτη τη φορά, είναι και η πληρέστερη απάντηση, ακόμη και για τον πιο αδαή, σε όλα όσα βιώνουμε οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια: Οι δημοσιογράφοι της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ απείχαν... πανηγυρικά! Πέραν των τεχνικών της ΕΤΕΡ και της ΕΤΙΤΑ, της ΕΠΗΕΑ, της ΠΟΣΠΕΡΤ και πρωτοβουλίας εργαζομένων στην ΕΡΤ, τα λοιπά σωματεία, ακόμη και οι αριστερές παρατάξεις με τις φλογερές αγωνιστικές ανακοινώσεις, προτίμησαν, όπως φαίνεται, να... λιαστούν και δεν κατέβασαν ούτε ένα πανό, έστω για την τιμή των... όπλων. Και όλα αυτά παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις για συμμετοχή στην απεργία και το μακροσκελές κείμενο της ΠΟΕΣΥ -που άπαντα σωματεία συνυπέγραψαν- το οποίο έβαζε τα ζητήματα της υπογραφής νέας συλλογικής σύμβασης, του νέου ασφαλιστικού νόμου, του αγγελιόσημου (που πάει προς κατάργηση και ξυπνά τα «αντανακλαστικά» των εργατοπατέρων του κλάδου), της περιστολής συνδικαλιστικών δικαιωμάτων κ.ό.κ. Είναι τα ίδια ακριβώς «σωματεία», που λίγες ημέρες νωρίτερα εξεγέρθηκαν λόγω του νέου ρυθμιστικού νομοσχεδίου για τα ΜΜΕ.

Εξάλλου, δεν μπορεί να προσπεραστεί το γεγονός ότι αυτή τη φορά τα σωματεία στο χώρο των ΜΜΕ κήρυξαν απεργία μαζί με τους υπόλοιπους εργαζομένους, για πρώτη φορά από το 2012, και όχι μια ημέρα νωρίτερα, προκειμένου, δήθεν, να καλυφθούν οι απεργιακές κινητοποιήσεις όπως διακήρυσσαν στο κοντινό παρελθόν οι εργατοπατέρες του κλάδου. Ως Συνέλευση, έχουμε εκφράσει την αντίθεσή μας στις απεργίες των ΜΜΕ που κηρύσσονται ετεροχρονισμένα από την υπόλοιπη κοινωνία, εντούτοις η κοινή κάθοδος στο δρόμο ακυρώθηκε στην πράξη. Με ευθύνη των ίδιων των σωματείων που από τη μια καλούσαν τους εργαζόμενους στο χώρο της ενημέρωσης να συμμετάσχουν μαζικά και αγωνιστικά στην πανελλαδική 24ωρη απεργία και από την άλλη δεν όριζαν κανένα σημείο προσυγκέντρωσης όπου "παραδοσιακά" μαζεύονται τα σωματεία του κλάδου για τους εργαζόμενους που ήθελαν να συμμετάσχουν σε αυτήν.

Και ενώ η ΠΟΕΣΥ έκανε λόγο για «αντιμετώπιση απεργοσπαστικών κινήσεων» και για «απεργιακά δελτία», κανάλια, ραδιοσταθμοί και ιστοσελίδες έσπασαν για ακόμη μια φορά την απεργία με τα Πειθαρχικά τους Συμβούλια των σωματείων να τυρβάζουν ανέμελα. Εύλογα, εγείρονται διάφορα ερωτήματα αναφορικά με τις προθέσεις της ΠΟΕΣΥ να κηρύξει απεργία την ίδια μέρα με την πανελλαδική απεργία όταν τα προηγούμενα χρόνια σφύριζε αδιάφορη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ για κάθοδο σε απεργιακό αγώνα διαρκείας (!) για την υπεράσπιση του αγγελιόσημου τίθεται εν αμφιβόλω, καθώς η αγωνιστική ρητορεία είναι άκρως αναποτελεσματική και ιστορικά υπονομευτική για την έκβαση των εργατικών αγώνων που οφείλουν να στοχεύουν αποκλειστικά στη ρήξη με προοπτική τη νίκη.

Μέρα κινητοποιήσεων

Θεωρώντας ότι η μέρα απεργίας είναι μέρα μαχητικού αγώνα, μετά τη λήξη της μεγάλης απεργιακής διαδήλωσης, μέλη της συνέλευσής μας κατευθυνθήκαμε στο σούπερ μάρκετ «ΑΒ Βασιλόπουλος» στην Κυψέλη (οδός Κερκύρας) και στο υποκατάστημα της Pizza Fan που βρίσκεται απέναντι, όπου και πραγματοποιήθηκε δίωρος αποκλεισμός με αφορμή τιςεκδικητικές απολύσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στις εν λόγω επιχειρήσεις και για τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν όπως είναι η ανακύκλωση εργαζομένων, η υπερεντατικοποίηση, οι μισθοί πείνας, και οι απλήρωτες υπερωρίες.

Προσεγγίζοντας το σημείο μας περίμενε μία αναπάντεχη έκπληξη. Διμοιρία ΥΜΕΤ, αστυνομικοί της ΟΠΚΕ και της (πρώην; ) ομάδας Δέλτα και ασφαλίτες είχαν παραταχθεί πέριξ του σούπερ μάρκετ εμποδίζοντάς μας αρχικά την πρόσβαση στην κεντρική είσοδο. Η δυναμική παρουσία με συνθήματα περίπου 150 ατόμων από σωματεία (ΣΒΕΟΔ, ΣΣΜ, ΣΥΒΧΑ), εργατικές συνελεύσεις, συλλογικότητες και πολλών αλληλέγγυων έκανε σύντομα τις αστυνομικές δυνάμεις να οπισθοχωρήσουν και τελικά να αποχωρήσουν από την κύρια είσοδο του καταστήματος.. Μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και η γειτονιά της Κυψέλης ενημερώθηκε τόσο για την «Α Β της εργοδοτικής αυθαιρεσίας» όσο και για το ότι «στην Pizza Fan (σ.σ. η εργασία) δεν είναι καθόλου fun» (μότο από τα το κείμενο που μοιράστηκε).

Η απεργιακή ημέρα ολοκληρώθηκε με ακόμα έναν δίωρο αποκλεισμό στο υποκατάστημα της Pizza Fan στο Γαλάτσι (οδός Καραϊσκάκη), ο οποίος διοργανώθηκε από τα σωματεία ΣΒΕΟΔ και ΣΣΜ και στηρίχθηκε από δεκάδες αλληλέγγυες/ους.

Προς τα αφεντικά, τους κρατικούς εντολοδόχους και όλους αυτούς τους «συνδικαλιστές», που επί χρόνια δίνουν τιτάνιο αγώνα για να απομακρύνουν τους εργαζόμενους από το μαχητικό συνδικαλισμό και να ευτελίσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις, έχουμε να υποσχεθούμε ένα μόνο πράγμα:

Αδιαπραγμάτευτο αγώνα βάσης,

ενάντια στη σύμπραξη κράτους – αφεντικών – εργατοπατέρων

Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων»,

«μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ

---

*

... στο cnn.gr με μπλοκάκι (500 ευρώ) και άνευ ωραρίων ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***

*

Στο CNN Greece

το american dream δεν θα το βρεις

«Στον αέρα» είναι εδώ και λίγες ημέρες η ελληνική εκδοχή του CNN στο διαδίκτυο και η εμφάνισή του συνοδεύτηκε από χαρές και πανηγύρια στα social media.

Όπως διαβάζουμε στο site και όπως είδαμε να λέγεται ενώπιον πολιτικών, επιχειρηματιών και μεγαλοδημοσιογράφων στη φιέστα που στήθηκε στο μουσείο Μπενάκη, αυτό που υπόσχονται οι ιθύνοντες είναι ότι «η συντακτική ομάδα του cnn.gr θα δουλεύει ακατάπαυστα, παρέχοντας πλήρη κάλυψη και ανάλυση της ειδησεογραφίας».

Επί τούτου δεν είχαμε καμία απολύτως αμφιβολία, καθώς -όπως πληροφορηθήκαμε- μια θέση στη συντακτική ομάδα του cnn.gr σημαίνει αμοιβή με μπλοκάκι (και ό,τι αυτό συνεπάγεται για δώρα, επιδόματα, αποζημιώσεις κτλ.). Όσο για το καθαρό ποσό που μένει στα χέρια του εργαζόμενου-«ελεύθερου επαγγελματία», αυτό δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ, ενώ μεταξύ άλλων στις υποχρεώσεις του είναι η εργασία 2 (!) σαββατοκύριακα τον μήνα, χωρίς καμία επιπλέον νόμιμη πληρωμή. Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι, εάν κάποιο έκτακτο γεγονός «τρέχει», τότε η εργασία του σύγχρονου σκλάβου συνεχίζεται, καθώς «το επάγγελμα του δημοσιογράφου είναι άνευ ωραρίων». Για υπερωριακή αμοιβή, όμως, κανένας λόγος... Στην ουσία μιλάμε για (υπερ)πλήρη απασχόληση με εσωτερικές και εξωτερικές εργασίες και υποχρεώσεις, που στην ουσία αναλογούν σε ένα ολόκληρο δημοσιογραφικό τμήμα.

Ακόμα το διεθνές μέσο ενισχύει τη συνθήκη του εργαζόμενου που «τα κάνει όλα και συμφέρει»… Οι «one man band» εργαζόμενοι, που για να καλύψουν τις απαιτήσεις της θέσης τους, κάνουν κυριολεκτικά τη δουλειά τριών και τεσσάρων εργαζομένων από διαφορετικές ειδικότητες των ΜΜΕ. Σύνταξη ροής, επεξεργασία εικόνας, έρευνα, σπικάζ, αρθρογραφία, εικονοληψία, φωτογραφία, μοντάζ… και όλα αυτά με την ελάχιστη αμοιβή και με την πίεση του χρόνου που απαιτεί ένα τέτοιο μέσο. Τέτοιες επενδύσεις δεν ανοίγουν θέσεις εργασίας αντίθετα κλείνουν, εκπαιδεύουν εργαζόμενους που μπορούν να κάνουν «λίγο απ όλα», αλλά σε όλα ανειδίκευτους.

Στο cnn.gr ούτε το american dream, ούτε τη Γη της επαγγελίας θα βρει κανείς, καθώς δεν ξεφεύγει από τον κανόνα που θέλει τα sites (και μάλιστα αυτά των μεγάλων ομίλων) να καταφεύγουν σε ένα ατέλειωτο c(l)opy-paste, μεταφράσεις από το εξ Αμερικής «αδερφό» site και -δίχως διασταύρωση- αναπαραγωγή ειδήσεων από το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Άλλη μία περίπτωση σαν και αυτή που είχαμε πρόσφατα με τη Huffington Post Greece του ομίλου 24 Media.

Νεότευκτα ή μη, αφεντικά, διαθέτοντας αρκετό θράσος και τομαρισμό, επανδρώνουν τις επιχειρήσεις τους με γνωστούς στην δημοσιογραφική πιάτσα διευθυντές και αρχισυντάκτες, θωρακίζοντας έτσι τα στεγανά των μαγαζιών απέναντι σε κακοπληρωμένους και πλήρως ανακυκλώσιμους εργαζόμενους. Χτίζοντας στις πλάτες μας άλλον έναν «μιντιακό κολοσσό».

Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων»,

«μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ

---

*

... η ΕΣΗΕΑ και ο "δικός της" κόσμος των αφεντικών ...

*

Kατάληψη ΕΣΗΕΑ

***

*

Νομοσχέδιο για τα ΜΜΕ:

Όλα, ξανά, στα αφεντικά,

με τις ευλογίες των σωματείων

Οκτώβρης 2015. Η νέα, νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φέρνει στη Βουλή το πολυσυζητημένο νομοσχέδιο για τα Μέσα Ενημέρωσης και τις αδειοδοτήσεις.

Ένα νομοσχέδιο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ βάσισε, εν πολλοίς, τον προεκλογικό του αγώνα, μαζί με μεγαλόστομες -ξανά- δεσμεύσεις για διαφάνεια και επικείμενα «χτυπήματα» στους εργολάβους - εφοπλιστές, καναλάρχες και εκδότες. 

Από τις διατάξεις του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ «παραλείπονται» ωστόσο η ονομαστικοποίηση των μετοχών, η αυστηροποίηση του ελέγχουν όσων έχουν ή ευελπιστούν να αποκτήσουν κανάλια και να χτίσουν ενημερωτικούς κολοσσούς και η οποιαδήποτε πρόβλεψη για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων σε ένα κλάδο που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ελαστικής απασχόλησης -και όχι μόνο- έφεραν χιλιάδες απολύσεις και αιματηρές περικοπές. Παράλληλα, με το νόμο θεσπίζονται τα ελάχιστα όρια αριθμού εργαζομένων για τους σταθμούς εθνικής εμβέλειας (400 άτομα για σταθμούς γενικού περιεχομένου και 200 άτομα για θεματικού περιεχομένου) χωρίς -ελλείψει ΣΣΕ- συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ασφαλιστικές δικλείδες για το καθεστώς εργασίας. Επιπλέον, δεν διασαφηνίζεται τί θα συμβεί με το γνωστό αγγελιόσημο, το οποίο φαίνεται να το τρώει η μνημονιακή μαρμάγκα, συμπαρασύροντας μαζί του και ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Το αγγελιόσημο, βέβαια, από ένας πόρος χρηματοδότησης και προστασίας της ασφάλισης των εργαζομένων έχει μετατραπεί με ευθύνη των σωματείων που το λαμβάνουν η κορωνίδα της συντεχνιακής λογικής ενός «κλειστού κλαμπ» που κατά τα άλλα κόπτεται για τους εργάτες του κλάδου. Τέλος, η κυβέρνηση του «πρώτη φορά Αριστερά» επαναφέρει την πολυθεσία στο δημόσιο μόνο για τους δημοσιογράφους, ικανοποιώντας έτσι ένα πάγιο αίτημα μιας αχόρταγης ελίτ.

Πράξη δεύτερη: Η ΕΣΗΕΑ τοποθετείται, μέσω του Τσαλαπάτη της παράταξης ΚΕΔ (Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων), στη Βουλή. Σε ένα κρεσέντο αντιδραστικής ομιλίας ο εκπροσωπών την ΕΣΗΕΑ ανέπτυξε πλήρως, και αυτούσια, την επιχειρηματολογία των εργολάβων της ενημέρωσης φθάνοντας να εκφράζει φόβους για ένα νέο «μαύρο» τύπου ΕΡΤ και για 1.680 επικείμενες απολύσεις λόγω της εφαρμογής του ελαχίστου αριθμού εργαζομένων, τονίζοντας πως «μια χαρά ξεφορτώνονται οι ιδιοκτήτες τον κόσμο τους». Ο Τσαλαπάτης και η ΕΣΗΕΑ προφανώς «ξεχνούν» τις 6.000 απολύσεις που έχουμε μετρήσει τα τελευταία χρόνια καθώς και τις «αμέτρητες» νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται με ή χωρίς ελάχιστα όρια και νομοθετημένα ή μη ... πλαφόν. «Ξεχνούν» επίσης τα 200 και 300 ευρώ για 10ωρες βάρδιες εργασίας ακόμη και επί επταήμερο. Ας κατανοήσουν, επιτέλους, οι συνδικαλιστές αυτού του ξεφτιλισμένου εργοδοτικού σωματείου πως οι εργαζόμενοι δεν είναι «κόσμος» κανενός. Ούτε δικός τους, ούτε των αφεντικών.

(* για να μην τους αδικούμε, εξίσου τραγικές ήταν οι τοποθετήσεις και των εκπροσώπων των λοιπών Ενώσεων του κλάδου).

Ο εισηγητής από πλευράς ΕΣΗΕΑ στη Βουλή, Δ. Τσαλαπάτης (αριστερά) και ο Δ. Τρίμης της -φίλα προσκείμενης στον ΣΥΡΙΖΑ- παράταξης Συσπείρωση Δημοσιογράφων που στήριξε το νομοσχέδιο και εναντιώθηκε στην απεργία της ΕΣΗΕΑ.

Πως έβγαλε, λοιπόν, η ΕΣΗΕΑ αυτά τα νούμερα των επερχόμενων απολύσεων; Μέτρησε πόσοι απασχολούνται σήμερα στα κανάλια και -αποδεχόμενη τη συνθήκη ότι ουδέποτε θα αγωνιστεί για ματαίωση/ανάκληση απολύσεων- με μια απλή αφαίρεση (προς τα κάτω) βρήκε πόσους θα μπορούν να απολύσουν οι μιντιάρχες! Έχοντας σωπάσει στην άνευ προηγουμένου εργοδοτική σφαγή των τελευταίων ετών, η ΕΣΗΕΑ αποφάσισε να κηρύξει, τελικά, 24ωρη προειδοποιητική απεργία ενάντια στο εν λόγω νομοσχέδιο, με αστείες αιτιάσεις όπως -η προαναφερθείσα- της άρσης της μονοθεσίας για τους (πολυθεσίτες;) εργαζόμενους στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Οι καναλάρχες, σε μια πρωτοφανή κίνηση, δεν ασκούν δικαστικά μέτρα κατά της απεργίας -η οποία τελικά συνεχίστηκε κανονικά μέχρι και την προσφυγή της NOVA. 

Πράξη τρίτη: Η ανακοίνωση της απεργίας πυροδότησε πλήθος αντιδράσεων από παρατάξεις του κλάδου, με την άποψη που επικράτησε να είναι ότι η κινητοποίηση της ΕΣΗΕΑ και της ΕΣΠΗΤ στηρίχθηκε, εξόφθαλμα, -ή ακόμη και ότι παραγγέλθηκε- από τους καναλάρχες. Ακολούθησαν ανακοινώσεις και δημοσιεύσεις από αριστερές, κυρίως, παρατάξεις που έδειχναν να έχουν εγκλωβιστεί και οι ίδιες στο ψευτοδίλημμα «είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με τις... γραβάτες (βλ. εργοδότες)». Παραγνωρίζοντας, ωστόσο, ότι με ένα... μαγικό τρόπο η δεξιά/κεντρώα/συντηρητική πτέρυγα της ΕΣΗΕΑ, που αγωνίζεται για τα αφεντικά της, ταυτίζεται πλήρως με τα όσα φέρνει ο, δήθεν, «νέος αέρας» του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο ίδιος ακριβώς «αέρας» που επί χρόνια αφήνει ανέγγιχτα τα αφεντικά, τα συμφέροντα, τη διαπλοκή και την εργοδοτική αυθαιρεσία -όπως επιτάσσει και το νέο νομοσχέδιο. Το μόνο «νέο» που συμβαίνει σήμερα είναι η αναδιευθέτηση των συσχετισμών και των σχέσεων επιρροής μεταξύ κράτους – πολιτικής διαχείρισης και αφεντικών, παλαιών και νέων. Και πως θα μείνουν αποπροσανατολισμένοι, νωθροί και εγκλωβισμένοι σε μια ψευδή διαπάλη οι εργαζόμενοι; Με ένα πλασματικό αδιέξοδο, ένα διαρκές «δημοψήφισμα» που θα επιβάλλεται με τις ακίνδυνες «κοκορομαχίες» δεξιών, αριστερών κ.ό.κ. παρατάξεων και θα μας καθηλώνει στην επιλογή του πιο συμπαθούς δυνάστη.

Το θέατρο του παραλόγου συνεχίστηκε με τις παραδοσιακές προσευχές -από παρατάξεις και μεμονωμένους σχολιαστές- για συγκρότηση προεδρείου από το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ωσάν να είναι αυτό το πρόβλημα του κλάδου. Λες και από το 2009, και την τελευταία Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, μέχρι και σήμερα δεν συγκροτήθηκαν προεδρεία. Πλείστα προεδρεία πέρασαν. Αριστερόστροφα, δεξιόστροφα, μνημονιακά, «αντιμνημονιακά» και κάποια με ολίγη... απ' όλα, όμως ΣΣΕ δεν υπεγράφη. Και συνάδελφοι/-ισσες συνέχισαν να χάνουν τις δουλειές τους, να βλέπουν τα δικαιώματά τους να εξαϋλώνονται, τις ώρες εργασίες τους να αυξάνονται και την επισφάλεια να βασιλεύει.

Που ήταν άραγε όλοι αυτοί οι ψευτοσυνδικαλιστές – τσιράκια των αφεντικών στις 30 Σεπτεμβρίου όταν οι συνάδελφοι/-ισσες που εργάζονται στα πρακτορεία διανομής απήργησαν μόνοι τους, μπλοκάροντας -πανελλαδικά- με συγκέντρωση στα τυπογραφεία στο Κορωπί την κυκλοφορία των εφημερίδων, με αίτημα την υπογραφή ΣΣΕ; Αυτή η παντελής έλλειψη αλληλεγγύης από τα θεσμικά σωματεία -που αυτή τη φορά δεν εκδηλώθηκε ούτε καν με τις καθιερωμένες, «μαχητικές» ανακοινώσεις Ενώσεων του διασωματειακού- αποτελεί, δίχως περιστροφές, τη συγκατάβαση απέναντι στον πραγματικά δικό τους «κόσμο»: Τον κόσμο των αφεντικών.

Ο πόλεμος -που, δήθεν, σήμερα «ανακάλυψε» η ΕΣΗΕΑ- έχει κηρυχθεί εδώ και χρόνια από τους μιντιάρχες. Και πρέπει να απαντηθεί, έστω την ύστατη ώρα. Με ανυποχώρητο, ακηδεμόνευτο αγώνα διαρκείας που θα οργανωθεί από τα κάτω. Με αλληλεγγύη, σε κάθε μαγαζί, μεταξύ των εργαζομένων, οι οποίοι θα βάλουν ανάχωμα στην επερχόμενη λεηλασία και στις διασπαστικές και αποσπασματικές κινητοποιήσεις που γίνονται σε πλήρη συνάρτηση με τα συμφέροντα των αφεντικών. Δεν ήμασταν και δεν θα γίνουμε ποτέ συνεργάτες. Ήρθε η ώρα, ακόμα και όσοι καλοπροαίρετα -και όχι από βόλεμα ή δόλο- ακόμη ελπίζουν στην ΕΣΗΕΑ και στα λοιπά θεσμικά σωματεία να αντικρίσουν την πραγματικότητα, να αφήσουν τις προσευχές και να οργανωθούν. Γιατί κανένας κόσμος, ούτε και αγώνας, κερδήθηκε με προσευχές και παρακάλια.

Συνέλευση έμμισθων, άμισθων, «μπλοκάκηδων», «μαύρων», ανέργων και φοιτητών στα ΜΜΕ

---
*

... ΜΜΕ - εργοδοτική επίθεση σ' ό,τι έχει απομείνει...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Αφεντικά ΜΜΕ:

«Η πιο μεγάλη ώρα

-για κέρδη- είναι τώρα»

Μια άνευ προηγουμένου εργοδοτική «σφαγή» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τις τελευταίες εβδομάδες στον κλάδο των Μέσων Ενημέρωσης.

Τα αφεντικά εφημερίδων, τηλεοπτικών/ραδιοφωνικών σταθμών και ενημερωτικών ιστοσελίδων επιδίδονται σε μια απόλυτα συντονισμένη επίθεση, προκειμένου να εκμεταλλευτούν στο έπακρο το νέο επεισόδιο του «σόου» της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Υπό αναβαθμισμένο καθεστώς τρομοκράτησης -που συνέδεσαν και με το δημοψήφισμα- περί επερχόμενων λουκέτων, το «μάρμαρο» καλούνται για μια ακόμη φορά να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες, καλύπτοντας -μέσω απολύσεων ή βίαιων μειώσεων των ήδη πενιχρών μισθών- την όποια «χασούρα» των εργοδοτών, εξασφαλίζοντας τη «βιωσιμότητα» του εκάστοτε εργοδότη -και όχι του μέσου. Τα αφεντικά, κατά το ίδιο διάστημα, επικαλούμενα φυσικά και την τραπεζική αργία, έβγαλαν από τη «φαρέτρα» τους όποιο όπλο είχαν εύκαιρο: Αναγκαστική χορήγηση αδειών, η -πρωτοφανής- χρήση της συνθήκης της εκ περιτροπής εργασίας (διήμερο τη βδομάδα!), η πληρωμή έναντι μισθού, η άρνηση χορήγησης επιδόματος αδείας, οι σημαντικότατες καθυστερήσεις καταβολής μισθού και πολλά ακόμη.

Η λίστα(*), τούτη τη φορά, είναι πραγματικά τεράστια, όμως αξίζει να αναφέρουμε μερικά παραδείγματα της εργοδοτικής επίθεσης:

• Στο συγκρότημα «ΠΗΓΑΣΟΣ» του Μπόμπολα (Έθνος, Ημερησία,Goal, συν τα ένθετα και οι ιστοσελίδες που συνοδεύουν) οι εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο (και φυσικά Ιούλιο), έχοντας λάβει έναντι... 300 ευρώ. Η εργοδοσία αποκάλυψε παράλληλα ένα μεγαλόπνοο σχέδιο «ανάπτυξης» που προβλέπει νέες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις και εκ περιτροπής εργασίας. Τα «σωματεία» του κλάδου κήρυξαν τη γνωστή απεργία - «πυροτέχνημα» και, όπως αναμενόταν, μέχρι στιγμής τίποτε δεν έχει αλλάξει. Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι της GoalNews (ή μάλλον ο εξόφθαλμα φιλοεργοδοτικός εκπρόσωπός τους) εξέδωσαν δικό τους κείμενο, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην κινητοποίηση.
• Στον «Ελεύθερο Τύπο» των Μπενέκου και Σκαναβή η κατάσταση δείχνει να έχει διαφύγει κάθε ελέγχου. Στους εργαζόμενους οφείλονται -συνολικά- περί τους έξι μισθούς, ενώ τους προτάθηκε να... ξεχάσουν τους μισθούς Μαΐου και Ιουνίου και να προχωρήσουν σε νέες ατομικές συμβάσεις με μειώσεις που αγγίζουν το 35%. Οι ιδιοκτήτες εισήγαγαν -ξεκινώντας από το αθλητικό τμήμα- το μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας, βρίσκοντας ωστόσο τη σφοδρή αντίδραση εργαζομένων, οι οποίοι ζήτησαν από τις ενώσεις του κλάδου να κινητοποιηθούν. Ήδη το διήμερο (22 και 23 Ιουλίου) οι εργαζόμενοι απεργούν και δηλώνουν πως θα επιστρέψουν στην εργασία τους όταν τους εξοφληθούν οι μισθοί Μαΐου και Ιουνίου. Η κινητοποίησή τους εξόργισε (!) τους δυο εργοδότες, με τον Δημήτρη Μπενέκο να φτάνει στο σημείο να εκστομίσει τη φράση: «Να λέτε και ευχαριστώ που έχετε δουλειά! Σε λίγο όλοι στα ΜΜΕ θα δουλεύουν απλήρωτοι!». (σ."Α": τελικά, οι εργαζόμενοι "πείστηκαν" και πήγαν για δουλειά απλήρωτοι...)
• Εξίσου άσχημη είναι η κατάσταση και στον ΔΟΛ, όπου σύμφωνα με πληροφορίες οι εργαζόμενοι αμείβονται έναντι τους τελευταίους δυόμιση μήνες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι την Κυριακή του δημοψηφίσματος τυπώθηκε μόνο η εφημερίδα.
• Στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου δόθηκε αναγκαστική άδεια μέχρι 15 Αυγούστου στο εμπορικό τμήμα της εφημερίδας, πλην τεσσάρων ατόμων που λειτουργούν ως προσωπικό ασφαλείας.
• Την ίδια στιγμή, στον όμιλο των Α. Κουρή - Νίκου Χατζηνικολάου («Real»,«Αγορά» συν τα ηλεκτρονικά μέσα που συνοδεύουν) δεν έχει καταβληθεί ο μισθός Ιουνίου και με το πρόσχημα της τραπεζικής αργίας οι εργαζόμενοι ενημερώθηκαν ότι θα πληρωθούν ξανά τον... Δεκαπενταύγουστο.
• Με πέντε απολύσεις κορυφώνεται η... θερινή σεζόν και στις Αττικές Εκδόσεις (Madame Figaro, Celebrity, Playboy κ.ά). Βάσει εξαγγελιών από πλευράς της διοίκησης οι εργαζόμενοι εκτιμούν ότι θα ακολουθήσουν περισσότερες απολύσεις τον Αύγουστο, καθώς εκτιμάται ότι η εργοδοσία προχωράει σε ενοποίηση τμημάτων
• Περικοπές σε μισθούς και προσωπικό ετοιμάζει να ανακοινώσει, κατά πληροφορίες, και ο Γ. Φιλιππάκης, ιδιοκτήτης των εφημερίδων «Δημοκρατία», «Εσπρέσο» και «Εστία», καθώς και η διοίκηση στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».
• Μήνες δεδουλευμένων οφείλονται και στους εργαζόμενους των εκδόσεων Λιβάνη (περιοδικό «Επίκαιρα» κ.λπ).
• Τραγικό σκηνικό διαμορφώνεται και σε τηλεοπτικούς σταθμούς όπως ο ΑΝΤ1. Οι εργαζόμενοι στον ant1 group του Κυριακού ζουν σε κλίμα απόλυτης τρομοκρατίας καθώς, πέραν των μειώσεων που έχουν υποστεί, η εργοδοσία σχεδιάζει μεγάλες περικοπές -κυρίως στο τμήμα ειδήσεων- που αναμένεται να φέρει σαρωτικό κύμα απολύσεων (πιθανολογείται στις αρχές Σεπτεμβρίου). Οι τρομοκρατικοί τίτλοι βέβαια που συνοδεύουν τα ρεπορταζ της προπαγάνδας συνεχίζουν να "πέφτουν" κανονικά
• Στο μεταξύ, στον Alpha, η διοίκηση προχωρά σε οριζόντιες μειώσεις ύψους 20% (!) σε όλους τους μισθούς. Ενώ αρχικά υπήρχε η διαβεβαίωση ότι οι μειώσεις θα ισχύσουν μόνο για τους θερινούς μήνες, έγινε γνωστό ότι καθεστώς θα συνεχιστεί «για πέντε μήνες και... βλέπουμε».
• Ακόμη πιο ακάλυπτοι -ιδίως από συνδικαλιστική σκοπιά- είναι οι εργαζόμενοι σε ενημερωτικές ιστοσελίδες. Αξίζει να σημειωθεί ότι στον όμιλο του Νίκου Ευαγγελάτου (NewsIt κ.λπ) έγιναν ήδη οκτώ απολύσεις. Η μια εξ αυτών λογίζεται ως παραίτηση, λόγω μη συμμόρφωσης με επερχόμενες περικοπές.
• Στο όνομα της «περιστολής δαπανών» η εργοδοσία του περιοδικού «Αθηνόραμα» και της ομώνυμης ιστοσελίδας (athinorama.gr) προέβη στην απόλυση έξι εργαζόμενων. Να σημειωθεί ότι στο εν λόγω μέσο έχουν ήδη γίνει περικοπές μισθών, ενώ έχει εφαρμοστεί και η εκ περιτροπής εργασία. Παράλληλα, εργαζόμενοι έχουν καταγγείλει ότι απασχολούνται υπερωριακά δίχως να δηλώνεται και να αμείβεται η υπερεργασία.
• Στον ραδιοφωνικό σταθμό Εν Λευκώ πραγματοποιήθηκαν μειώσεις μισθών έως και 50% και επιβλήθηκε εκ περιτροπής εργασία.
• Στη "Χρυσή Ευκαιρία" τα συνηθισμένα: ατομικές συμβάσεις, ωράρια κατά το δοκούν, μισθός ενδεικτικός κ.λπ. ...

Κι αν ακόμη κάποιοι εκτιμούν ότι τα περί συντονισμένης επίθεσης και σχεδιασμού αποτελούν... γραφικές εικασίες, τους παραπέμπουμε στο παρακάτω απόσπασμα από κείμενο οδηγιών που συνέταξε η εταιρεία «ΡΙΜ Εργασιακή», η οποία ειδικεύεται στην παροχή συμβουλευτικής στήριξης στις επιχειρήσεις επί εργασιακών θεμάτων. Οι τρανοί συμβουλάτορες των εργοδοτών, «με αφορμή την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην αγορά εργασίας από τις διαδικασίες του δημοψηφίσματος», ανερυθρίαστα, υποδεικνύουν στα αφεντικά τους τις... δυνατότητες που έχουν:

• «[...]Η χορήγηση, ύστερα από αίτηση κάθε εργαζόμενου, μέρος των ημερών της κανονικής αδείας του έτους 2015 με αποδοχές.
• Με αίτηση κάθε εργαζόμενου και όχι μονομερώς από τον εργοδότη, να χορηγηθεί άδεια χωρίς αποδοχές για όσες ημέρες συντρέχουν τα γεγονότα αυτά, η οποία γνωστοποιείται μόνο στο ΙΚΑ.
• Να θέσουν το προσωπικό τους σε διαθεσιμότητα σύμφωνα με το άρθρο 4 Ν. 3846/2010, καταβάλλοντας το ήμισυ των αποδοχών τους.
• Να καθιερώσουν σύστημα εκ περιτροπής εργασίας μονομερώς, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 3846/2010, τηρώντας όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο αυτό [...]».

Μέσα σε όλο αυτό το «λαμπρό» σκηνικό, το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ αποφάσισε την αναστολή της καταβολής των επικουρήσεων στους ασφαλισμένους. Παρά τις εξηγήσεις που ζητήθηκαν από ασφαλισμένους και κάποιες παρατάξεις, το ΔΣ τηρεί σιγή ιχθύος και όπως όλα δείχνουν προέβη στο πρώτο βήμα για την κατάργηση της επικούρησης. Εν όψει της εφαρμογής του τρίτου, βαρύτατου Μνημονίου, που ήδη έχει αρχίσει να υλοποιείται με ζέση από τα αφεντικά, γίνεται ακόμη πιο προφανής η αποκαθήλωση του εργοδοτικού συνδικαλισμού κι από το νου των πλέον καλόπιστων.

Στον κλάδο των ΜΜΕ δεν αρκεί πλέον η επικοινωνιακή διαχείριση από πλευράς ΕΣΗΕΑ και λοιπών για να πείσουν τους εργαζόμενους για τα υγιή... αγωνιστικά τους κίνητρα. Είναι η ώρα της συνειδητοποίησης: Αυτοί που σήμερα φαντάζουν ως η τελευταία σανίδα σωτηρίας, είναι αυτοί που μας βύθισαν και θα συνεχίσουν να μας τραβούν στον πάτο.

(*) Είναι σίγουρα πολλές οι περιπτώσεις που παραλείπονται και, καθώς η δημοσιοποίηση της αυθαιρεσίας είναι ένα πρώτο εργαλείο, καλούμε τους συναδέλφους/ισσες που πλήττονται από τα νέα ήθη να ενημερώνουν τη συνέλευσή μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση katalipsiesiea@gmail.com .
---
*

... η κλήση τους στο Πειθαρχικό είναι μέγα "χάιδεμα" ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Δεν ήμασταν, δεν είμαστε,

ούτε και θα γίνουμε ποτέ «συνάδελφοι»

Οι «δημοσιογράφοι» που πέντε χρόνια τώρα δεν έγραψαν κουβέντα για τη φτωχοποίηση καθώς «τα μέτρα είναι αναγκαία» και φυσικά «αποδίδουν, φέρνοντας πλεόνασμα». Που απέκρυψαν πληθώρα σκανδάλων πολιτικών και επιχειρηματιών. Που δεν μίλησαν ποτέ για την καταστολή, αλλά ευχαριστούσαν τη «σοβαρή Χρυσή Αυγή». Που απέδωσαν τις οικονομικές συνέπειες της «κρίσης» στο μεταναστευτικό, στοχοποιώντας ακόμη και πρόσφυγες που θυσιάζονται στη Μεσόγειο. Που κάθε απεργία γι' αυτούς ήταν «μπλοκάρισμα της αγοράς από βολεμένους του δημοσίου» και... «πάρτι κουκουλοφόρων». Που εύχονταν «να κρατήσει γερά το ΔΝΤ στα εργασιακά». Που προ ημερών επιδόθηκαν στην πιο άρτια συντονισμένη επιχείρηση τρομοκράτησης και χειραγώγησης των μαζών. Αυτοί οι «δημοσιογράφοι» επικαλούνται σήμερα την ελευθεροτυπία και ονομάζουν «σταλινικές μεθόδους» την κλήση τους (μέγα «χάιδεμα») στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ.

Η παραπομπή στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ εννέα γνωστών μεγαλοδημοσιογράφων (Όλγα Τρέμη, Γιάννης Πρετεντέρης, Μαρία Σαράφογλου, Μανώλης Καψής από το Mega, Σταμάτης Μαλέλης, Νίκος Κονιτόπουλος, Άρης Πορτοσάλτες, Δημήτρης Οικονόμου από τον ΣΚΑΙ, Μαρία Χούκλη από τον ΑΝΤ1.) για τα όσα έγιναν και ειπώθηκαν πριν από την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος -το οποίο δεν επιθυμούμε να αναλύσουμε σε αυτό το κείμενο-, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς είναι ο τελευταίος όροφος ενός σαθρού και ετοιμόρροπου πλέον οικοδομήματος (...)
Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
---
*

... στις "ενημερωτικές" γαλέρες του Δημήτρη Μάρη ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Ενημέρωση από την συγκέντρωση

στο όμιλο "24 Media",

την Πέμπτη 21/5/2015

Μετά από τις παρεμβάσεις των τελευταίων εβδομάδων στο πλαίσιο της ενημέρωσης των συναδέλφων μας και της προπαγάνδισης της συγκέντρωσης έξω από τον όμιλο «24 Media», σε ενημερωτικές ιστοσελίδες στα βόρεια της Αττικής (περισσότερα εδώ) και σε άλλες στο κέντρο της Αθήνας και στη Γενική Συνέλευση των μελών της ΕΣΗΕΑ (και εδώ), πραγματοποιήθηκε χθες, Πέμπτη 21/5, η διαμαρτυρία που διοργάνωσε η συνέλευσή μας.

Δεκάδες συναδέλφων και αλληλέγγυων βρέθηκαν έξω από το κτήριο του ομίλου στη Συγγρού 166, ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο νέος πρόεδρος της Ένωσης Εκδοτών Διαδικτύου (ΕΝΕΔ), Δημήτρης Μάρης. 

O κ. Μάρης αν και διαρρηγνύει τα ιμάτιά του όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των αφεντικών του διαδικτύου, φυσικά και δεν έχει καμία ευαισθησία όταν πρόκειται για τα δικαιώματα των εργαζόμενων του κλάδου. Την ίδια στιγμή λοιπόν που η ΕΝΕΔ, στέλνει επιστολή στον υπουργό Επικρατείας, Νίκο Παππά, ούτως ώστε να παραπονεθεί για την «εξόντωσή» της μέσω του επικείμενου φόρου επί των διαφημίσεων στο διαδίκτυο, δεν δείχνει την παραμικρή ευαισθησία (όπως έγινε έκδηλο και στην παρέμβαση) ούτε καν να ακούσει περί ασφάλισης εργαζομένων, μισθού συντάκτη και υπερωριακών αμοιβών. Κάτι τέτοιο, βεβαίως, είναι αναμενόμενο από μια εργοδοτική «Ένωση» που εντελώς ξεδιάντροπα εκβιάζει τους εργαζόμενους ότι με την όποια νομοθετική αλλαγή στο τοπίο των μίντια θα «εξαναγκαστεί» σε απολύσεις.

Εκβιασμό στον οποίο ποτέ δεν απάντησαν τα σωματεία του κλάδου και οι συνδικαλιστικοί ταγοί, δεξιάς και αριστερής αποχρώσεως. Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε όταν επί χρόνια αδιαφορούν για τους συναδέλφους μας στις διαδικτυακές γαλέρες, όταν τους αποκλείουν απ' τα σωματεία τους καθιστώντας αόρατους χιλιάδες εργαζόμενους. Άλλωστε, οι γελοίες ενέργειες, για τα προσχήματα, όπως το μητρώο μη μελών στην ΕΣΗΕΑ, ή η όψιμη ευαισθησία επί χρόνια αριστερών συνδικαλιστών για την επισφαλή βάση του κλάδου και ειδικότερα των sites, δεν πείθουν κανέναν.

Το μήνυμα-απάντηση των εργαζομένων προς τα αφεντικά των ΜΜΕ δόθηκε στην κινητοποίηση η οποία κράτησε πάνω από δύο ώρες. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης εναλλάσσονταν τα συνθήματα και το διάβασμα του κειμένου από τη μικροφωνική, ηχώντας όσο πιο μακριά μπορούν οι φωνές μας για οργάνωση, αλληλεγγύη, καθώς και το κάλεσμα προς τους εργαζόμενους να πάρουν θέσεις μάχης απέναντι στην επέλαση των αφεντικών πάνω στις ζωές μας. Τα παραπάνω όπως καταλάβαμε έφταναν και μέσα στο κτήριο της «24 Media», χαλώντας το «υπέροχο» κλίμα που επικρατεί στον όμιλο.

Ο εργοδότης Δ. Μάρης επιστράτευσε την αστυνομία, την ασφάλεια του κτηρίου και τα τσιράκια του, οι οποίοι ανέλαβαν να μην μας επιτρέψουν την είσοδο στο εσωτερικό των γραφείων όπου εργάζονται δεκάδες συναδέλφισσες/οι, να έρθουμε σε επαφή με αυτούς, να μοιράσουμε το κείμενο μας και να τους ενημερώσουμε για τα δικαιώματα τους και τις συνθήκες που επικρατούν και στις υπόλοιπες εργασιακές γαλέρες του κλάδου. Επίσης, κατά την διάρκεια της προσυγκέντρωσης, εργαζόμενοι έφευγαν μαζικά από το χώρο της «24 Media», δίνοντας την εντύπωση πως υπήρχε κάποιου είδους εντολή έτσι ώστε την ώρα της διαμαρτυρίας να βρίσκονται εντός του χώρου οι απολύτως απαραίτητοι.

Όσο και αν προσπαθούν, ωστόσο, να μας αποκλείουν από χώρους δουλειάς, από τον ζωτικό εκείνο χώρο που έχουμε κερδίσει μέσα από την δράση όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης μας και να κρατήσουν τους/τις εργαζόμενους/ες μακριά από την ενημέρωση για τα δικαιώματά τους, έχουμε να τους πούμε πως θα αποτύχουν παταγωδώς. Θα χτίσουμε τις αντιστάσεις μας όλοι και όλες, εργαζόμενοι, αφανείς, "μαύροι", κακοπληρωμένοι, μπλοκάκηδες, άνεργοι, με πυξίδα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, βάζοντας τα εργατικά και ταξικά συμφέροντα μας μπροστά. 

---

*

... στις γαλέρες των sites ...

*

Κατάληψη ΕΣΗΕΑ

***
*

Παρεμβάσεις σε sites στα βόρεια προάστια

Ένα νέο γύρο παρεμβάσεων σε ομίλους διαδικτυακών μέσων ξεκίνησε χθες η Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων/φοιτητών στα ΜΜΕ. Ο στόχος διπλός: αφενός να δοθεί μια συνέχεια στη καμπάνια που έχουμε ξεκινήσει εδώ και αρκετούς μήνες για την οργάνωση και πληροφόρηση των εργαζομένων στα sites και αφετέρου να προπαγανδιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο η κινητοποίηση ενάντια στα αφεντικά των ΜΜΕ που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Πέμπτη 21 Μάη, έξω από τα γραφεία του ομίλου 24 Media του προέδρου της ΕΝΕΔ, Δημήτρη Μάρη.

Έτσι την Πέμπτη 14 Μάη, επισκεφθήκαμε τις παρακάτω διαδικτυακές επιχειρήσεις ή έδρα των οποίων βρίσκεται στα βόρεια προάστια της Αθήνας:

THE TOC Digital Media Υπηρεσίες Ενημέρωσης (Έλλη Στάη)
thetoc.gr
Όμιλος Ν. Ευαγγελάτου
newsit.gr
tlife.gr
iatropedia.gr
dogma.gr
zappit.gr
onalert.gr
Prime Media S.A. (Χρήστος Κοπελούζος)
newsbeast.gr
news.gr
RealGroup (Νίκος Χατζηνικολάου)
Real.gr
enikos.gr
Αττικές Εκδόσεις
capital.gr
Vice Magazine
vice.com/gr

Σε κάθε ένα από αυτά τα μαγαζιά, ήρθαμε σε επαφή και συνομιλήσαμε με τους συναδέλφους που εργάζονται σε συνθήκες γαλέρας, πολλές φορές ανασφάλιστοι και με απάνθρωπα ωράρια. Οι πιο... «τυχεροί» είναι με μπλοκάκι αν και η εργασία που προσφέρουν είναι πλήρης, δηλωμένοι ως «υπάλληλοι γραφείου» (άρα με αντίστοιχο μισθό και όχι μισθό συντακτών), καθώς και με έξτρα βάρδιες και Σαββατοκύριακα/μήνα, για τα οποία δεν λαμβάνουν τη νόμιμη υπερωριακή αμοιβή.

Αυτό, άλλωστε, ήταν και το περιεχόμενο της ολιγόλεπτης κουβέντας που είχαμε με τον ιδιοκτήτη του Ομίλου που ανήκει το newsit.gr, Νίκο Ευαγγελάτο, ο οποίος στα... γενικά δήλωνε πως «μας υποστηρίζει» (!!!) αλλά όταν η συζήτηση έφτασε στα ειδικά (π.χ. καθεστώς με το οποίο έχει προσλάβει τους εργαζόμενους), ψέλλισε πως «αυτό είναι άλλη ιστορία» και έσπευσε να μας αποχαιρετίσει.

Μοιράσαμε το κείμενο της συνέλευσης μας σχετικά με όλα αυτά που έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά οι εργαζόμενοι στα sites και για ακόμα μια φορά διαπιστώθηκε το τρομερό κενό που έχουν αφήσει με την αδράνεια τους οι επαγγελματίες συνδικαλιστές των σωματείων του χώρου των ΜΜΕ. Κενό το οποίο εκμεταλλεύονται τα αφεντικά προκειμένου να επιβάλουν τον εργασιακό μεσαίωνα που τόσο τους βολεύει. Σε κάποια από αυτά τα μαγαζιά (Αττικές Εκδόσεις και real.gr) ήρθαμε αντιμέτωποι με σεκιουριτάδες και... φουσκωτούς οι οποίοι προσπάθησαν (χωρίς βέβαια επιτυχία) να μας εμποδίσουν από το να έρθουμε σε επαφή με τους συναδέλφους μας.

Παρ' όλα αυτά, όμως, η Συνέλευση μας δεν έχει σκοπό να σταματήσει τις παρεμβάσεις της στους χώρους εργασίας κάτι που θα αποδειχθεί έμπρακτα τις επόμενες ημέρες οπότε και οι δράσεις μας θα συνεχιστούν στα sites.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στα sites στη συγκέντρωση έξω από τον όμιλο 24 του Δημήτρη Μάρη την Πέμπτη 21 Μάη στις 18.00 το απόγευμα (Συγγρού 166, Καλλιθέα).

Ο Δημήτρης Μάρης είναι ο νέος πρόεδρος της ΕΝΕΔ (Ένωση Εκδοτών Διαδικτύου), της πρόσφατης δηλαδή προσπάθειας των αφεντικών να προασπίσουν τα συμφέροντα τους και να εγκαθιδρύσουν την εργοδοτική ασυδοσία σε βάρος των εργαζόμενων.

Είναι καιρός όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι σε sites και διαδικτυακά μέσα - το φτηνό εργατικό δυναμικό, κακοπληρωμένο και ανασφάλιστο, ευέλικτο και υποτιμημένο, απαξιωμένο από τα καθεστωτικά σωματεία - να οργανωθούμε. Να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον, να βάλουμε μπροστά τα εργατικά μας συμφέροντα, με πυξίδα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη.

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στους εργασιακούς χώρους. 

---

*